ΝΕΥΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑ..ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ως φαινεται η αγάπη 

είναι μια βιολογική αναγκαιότητα 

που διαμορφώνει 

υγεία, ανοσία, διάρκεια ζωής

Εχει περιγραφεί ως ένα συναίσθημα, και μια πολυτέλεια της ανθρώπινης ζωής. Αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο κάτι πολύ βαθύτερο οτι η αγάπη :

είναι μια βιολογική αναγκαιότητα.

Η έρευνα δείχνει ότι ορμόνες όπως

η ωκυτοκίνη και η ντοπαμίνη

κάνουν πολύ περισσότερα από το

να δημιουργούν συναισθηματικούς δεσμούς

επηρεάζουν άμεσα

τη σωματική υγεία,

τη ρύθμιση του στρες,

τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, ακόμη και το πόσο καιρό ζούμε.

 

 

 

 

 

 

Με άλλα λόγια, η αγάπη δεν είναι προαιρετική για την ανθρώπινη ευημερία.

Είναι συνδεδεμένη με τη βιολογία μας.

Η Χημεία της Αγάπης

Όταν οι άνθρωποι σχηματίζουν στενούς δεσμούς, ο εγκέφαλος απελευθερώνει ένα ισχυρό μείγμα ορμονών και νευροδιαβιβαστών.

Δύο από τους πιο σημαντικούς είναι η

ωκυτοκίνη και η ντοπαμίνη.

Η ωκυτοκίνη, που συχνά ονομάζεται «ορμόνη του δεσμού», απελευθερώνεται κατά τη διάρκεια της σωματικής στοργής, της συναισθηματικής εγγύτητας, της εμπιστοσύνης και της οικειότητας.

Παίζει κρίσιμο ρόλο στη σύνδεση μεταξύ ρομαντικών συντρόφων, γονέων και παιδιών, ακόμη και στενών φίλων.

Η ντοπαμίνη είναι μέρος του συστήματος ανταμοιβής του εγκεφάλου.

Δημιουργεί συναισθήματα ευχαρίστησης, κινήτρου και συναισθηματικής ικανοποίησης, ενισχύοντας τους κοινωνικούς δεσμούς και ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους να αναζητούν σύνδεση ξανά και ξανά.

Μαζί, αυτές οι χημικές ουσίες διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι σχέσεις και γιατί αισθάνονται απαραίτητες και όχι προαιρετικές.

Ρύθμιση της αγάπης και του στρες

Μία από τις πιο ισχυρές βιολογικές επιδράσεις της αγάπης είναι

η επίδρασή της στο στρες.

Η ωκυτοκίνη μειώνει ενεργά την κορτιζόλη, την κύρια ορμόνη του στρες του σώματος.

Τα χαμηλότερα επίπεδα κορτιζόλης βοηθούν:

Στη μείωση του άγχους και της συναισθηματικής υπερφόρτωσης Προστατεύουν την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία

Βελτιώνουν την ποιότητα του ύπνου

 

 

 

 

 

 

Πρόληψη χρόνιας φλεγμονής

Άτομα σε σχέσεις αγάπης και υποστήριξης

εμφανίζουν σταθερά χαμηλότερα βασικά

επίπεδα στρες από εκείνα που βιώνουν :

χρόνια μοναξιά ή συναισθηματική απομόνωση.

 

 

 

 

 

 

Ενίσχυση του ανοσοποιητικού

Έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι η συναισθηματική σύνδεση επηρεάζει άμεσα την ανοσολογική λειτουργία.

Τα άτομα που βιώνουν συνεχή στοργή και συναισθηματική υποστήριξη

συχνά εμφανίζουν:

Ισχυρότερες ανοσολογικές αντιδράσεις

Χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής Ταχύτερη ανάρρωση από ασθένειες Μειωμένο κίνδυνο ασθενειών που σχετίζονται με το στρες

Η ωκυτοκίνη παίζει βασικό ρόλο εδώ, ηρεμώντας το νευρικό σύστημα και επιτρέποντας στο σώμα να επικεντρωθεί στην επιδιόρθωση και την άμυνα αντί για τις συνεχείς αντιδράσεις μάχης ή φυγής.

Αγάπη και Φυσική Υγεία

Οι βιολογικές επιδράσεις της αγάπης εκτείνονται σε όλο το σώμα.

Μελέτες συνδέουν τους ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς με:

Χαμηλότερη πίεση

Μειωμένο κίνδυνο καρδιακών Βελτιωμένη μεταβολική υγεία

Καλύτερη ανοχή στον πόνο

 

 

 

 

 

Η σωματική στοργή, όπως :

αγκάλιασμα, κράτημα των χεριών

και η οικειότητα, ενεργοποιούν νευρικές οδούς

που σηματοδοτούν ασφάλεια στον εγκέφαλο,

επιτρέποντας στο σώμα να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά.

Η Σύνδεση με τη Μακροζωία

Οι μακροχρόνιες μελέτες για τη μακροζωία δείχνουν σταθερά ότι

άτομα με ισχυρούς κοινωνικούς και συναισθηματικούς δεσμούς

τείνουν να ζουν περισσότερο και

πιο υγιεινά.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι αυτό οφείλεται σε έναν συνδυασμό

ορμονικής ισορροπίας, μειωμένου στρες,

βελτιωμένης ανοσολογικής λειτουργίας και

καλύτερης ψυχικής υγείας.

Η μοναξιά, αντίθετα, έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου – όπως το κάπνισμα και η παχυσαρκία σε ορισμένες μελέτες.

Δεσμός και Υγεία του Εγκεφάλου

Η αγάπη προστατεύει τον εγκέφαλο.

Οι οδοί ανταμοιβής που καθοδηγούνται από την ντοπαμίνη βοηθούν στη διατήρηση του κινήτρου και της συναισθηματικής ανθεκτικότητας, ενώ η ωκυτοκίνη υποστηρίζει

τη μνήμη, τη συναισθηματική ρύθμιση και την εμπιστοσύνη.

Οι ισχυρές σχέσεις σχετίζονται με βραδύτερη γνωστική παρακμή και χαμηλότερο κίνδυνο κατάθλιψης.

Ο εγκέφαλος, όπως και το σώμα, ευδοκιμεί στη σύνδεση.

Η αγάπη ως μηχανισμός επιβίωσης

Από εξελικτική άποψη, η αγάπη υπάρχει επειδή προάγει την επιβίωση.

Τα ανθρώπινα βρέφη χρειάζονται μακροχρόνια φροντίδα, συνεργασία και προστασία.

Οι ορμόνες που συνδέονται μεταξύ τους εξελίχθηκαν για να διασφαλίσουν ότι οι άνθρωποι παρέμεναν συνδεδεμένοι, συνεργάζονταν και υποστήριζαν ο ένας τον άλλον στις δυσκολίες.

Αυτό που κάποτε εξασφάλιζε την επιβίωση συνεχίζει τώρα να υποστηρίζει την υγεία και τη μακροζωία στη σύγχρονη ζωή.

Ολοι συμφωνούμε πλέον ότι η αγάπη είναι μια βιολογική αναγκαιότητα,

όχι απλώς ένα ρομαντικό ιδανικό.

Μέσω ορμονών όπως η ωκυτοκίνη και η ντοπαμίνη, η αγάπη διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα διαχειρίζεται το άγχος, καταπολεμά τις ασθένειες, διατηρεί τη συναισθηματική ισορροπία και ακόμη και καθορίζει τη διάρκεια ζωής.

Σε έναν κόσμο που δίνει προτεραιότητα στην παραγωγικότητα και ανεξαρτησία,

η επιστήμη προσφέρει μια ισχυρή υπενθύμιση:

η ανθρώπινη σύνδεση είναι φάρμακο και η αγάπη είναι ένα από τα πιο απαραίτητα….θρεπτικά συστατικά που έχουμε.

Να το θυμασθε..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η Προσευχή αλλάζει την ψυχή ,

αλλά και δομικά τον εγκέφαλο.

Δεν μιλάμε μόνο για

“ψυχολογική ανακούφιση”, αλλά

για βιολογική μεταμόρφωση.

Η τακτική, καρδιακή προσευχή λειτουργεί ως “νυστέρι” που αφαιρεί το άγχος και χτίζει την εσωτερική δύναμη.

Πώς η Προσευχή σμιλεύει το μυαλό μας μέσω

 

της Νευροπλαστικότητας:

 

Ενδυνάμωση του “Θρόνου της Νήψεως”:

(Προμετωπιαίος Φλοιός).

 

Η προσευχή ενεργοποιεί τον Προμετωπιαίο Φλοιό,

το κέντρο εστίασης, της λογικής και του αυτοελέγχου:

 

 

Όταν λέμε την Ευχή

 

“Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με”

 

και προσπαθούμε να κλείσουμε τον νου μας στα λόγια αυτά, στην ουσία κάνουμε «ασκηση»

στο πνευματικό γυμναστήριο.

 

Κάθε φορά που επαναφέρουμε τον νου μας

από την περιπλάνηση στην Προσευχή,

δυναμώνει ο προμετωπιαίος φλοιός.

 

Αποτέλεσμα:

Αποκτάμε “ατσαλένια” θέληση.

Δεν παρασυρόμαστε εύκολα από τον θυμό ή τους πειρασμούς, διότι έχει γίνει πανίσχυρο

το “κέντρο διοίκησης” του εγκεφάλου μας.

 

Σμίκρυνση του Κέντρου Φόβου:

(Αμυγδαλή).

Η Αμυγδαλή είναι το κέντρο του “Fight or Flight”

(μάχη ή φυγή),

που είναι πηγή άγχους και πανικού.

 

Έρευνες δείχνουν ότι η προσευχή συρρικνώνει

φυσικά την Αμυγδαλή!

 

Ένας άνθρωπος που δεν προσεύχεται,

καταρρέει απ τον πανικό μπροστά σε μια

ξαφνική άσχημη είδηση,

(υπερλειτουργεί η Αμυγδαλή).

 

Ενώ ο άνθρωπος της προσευχής, αντιδρά με ψυχραιμία.

Όχι επειδή είναι αδιάφορος,

αλλά επειδή η προσευχή έχει “χαμηλώσει την ένταση”

του συναγερμού στον εγκέφαλό του.

 

Αποτέλεσμα:

Η βιολογική κυριαρχία της

Ειρήνης πάνω στο Χάος.

 

 

 

 

 

 

 

Η Γέφυρα της Αγάπης

 

(Πρόσθιος Φλοιός της Ελικας του Προσαγωγίου).

Αυτή η περιοχή συνδέεται με την ενσυναίσθηση και την αγάπη.

 

Η προσευχή, ειδικά όταν προσευχόμαστε για τους άλλους, αυξάνει την δραστηριότητα και την πυκνότητα αυτής της περιοχής.

 

Όταν προσευχόμαστε για τον εχθρό μας

ή για κάποιον που μάς πλήγωσε (όπως μάς δίδαξε ο Χριστός), “καλωδιώνουμε” κυριολεκτικά τον εγκέφαλό μας

να είναι πιο συμπονετικός.

Διαλύουμε τα νευρωνικά δίκτυα του μίσους

και χτίζουμε λεωφόρους καλοσύνης και αγάπης.

 

Εντέλει γινόμαστε βιολογικά ανίκανοι να μισήσουμε.

 

Νευροπλαστικότητα:

 

Η Βιολογία της Μετάνοιας.

“Νευροπλαστικότητα” σημαίνει ότι

ο εγκέφαλος αλλάζει σχήμα

ανάλογα μ αυτό που κάνουμε.

 

 

Αυτό είναι η Μετάνοια.

Μέχρι τώρα, αμαρτίες και πάθη ήταν

“πατημένοι χωματόδρομοι”

στον εγκέφαλό μας

(εύκολες, αυτόματες αντιδράσεις).

 

Η Προσευχή δημιουργεί νέους δρόμους.

Όσο πιο πολύ προσευχόμαστε,

τόσο ο δρόμος της Χάριτος γίνεται

“δρομος ταχείας κυκλοφορίας”,

ενώ ο δρόμος της αμαρτίας χορταριάζει και κλείνει.

 

 

Αυτό που κάποτε θεωρούνταν “αόρατο”, αποδεικνύεται ότι είναι απόλυτα βιολογικό.

Η Προσευχή δεν είναι απλά λόγια.

Είναι ο τρόπος που μάς έδωσε ο Θεός για να γίνουμε

οι γλύπτες του ίδιου μας του μυαλού.

Κάθε “Κύριε Ελέησον” είναι και ένα χτύπημα της σμίλης,

που αφαιρεί τον φόβο και αποκαλύπτει την Εικόνα του Θεού μέσα στους νευρώνες μας.

Έτσι πλησιάζουμε ολοένα και περισσότερο την αγάπη,

που είναι η ουσία του Θεού.