RSS Feed

Η ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΕΜΠΛΟΚΗ..ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΥΝΗΧΗΣΗΣ..ΚΙ Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ

 

 

 Ένα τσουχτερό κρύο ξύριζε τα πάντα. Το τζάκι θερμοδυναμικό, κλειστό και πανέμορφο, δέσποζε στο μεγάλο δωμάτιο του ρετιρέ, κι ανάδινε μια ζέστη που μόνο το ξύλο μπορεί να σου δώσει, καθώς καιόμενο αποδίδει στο χώρο όλο τον.. ήλιο και τον αέρα του βουνού που.. μάζεψε το δένδρο όλα αυτά τα χρόνια που μεγάλωνε, μέχρι νάρθη η ώρα να μας χαρίσει αυτή την γλυκιά θαλπωρή..( και μην ακούτε για μικροσωματίδια…αυτά είναι απ τις μοριοσανίδες και τα σκουπίδια που κακώς καίνε οι συμπολίτες μας..) Ο Γιάννος έχει οικολογικές ανησυχίες , κι αποφεύγει να καίει πετρέλαιο..Ο Ζάχος ηταν εκείνος που υπέφερε περισσότερο απ το κρύο. Ηρθε τυλιγμένος με μια ..γούνα απο γκρίζο  λύκο, κι ήταν αστείος με το άτριχο κεφάλι του ξεσκέπαστο, κι απο κάτω πυκνή γρίζα τρίχα…Καθίσαμε σιωπηλοί απολαμβάνοντας τη φωτιά που βλέπαμε, αλλά δεν ακούγαμε, γιατί η εστία ηταν ερμητικά κλειστή, για να παγιδεύει τη ζέστη και να μας τη στέλνει με ακτινοβολία..Ολοι σιωπηλοί, λες και μας πλάκωνε η σκλαβιά του οικονομικού επιτελειου του παραρτηματος της …γερμανικής κυβέρνησης στην χωρα μας..Σε 3 μήνες πρέπει να πληρώσουμε ..14 δις οφειλές του μνημονίου, που δεν έχουμε..Η γυναίκα του Γιάννου, δεν είχε σταματήσει να μας φέρνει ένα σωρό πράγματα.Μετά κάθισε  σιωπηλή σε μιαν ακρη για να ακούσει τις..φλουδοφιλοσοφίες μας, όπως λέει πάντα..Πολλά τα παράξενα του κόσμου μας. Ας δούμε για μια ακόμη φορά οτι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα νομίζουμε..και πόσο ανόητοι είμαστε που καθόμαστε και σκάμε για την δήθεν οικονομική κρίση..Ας πούμεΗ φυσική είναι αναμφισβήτητα δυσνόητη και κατά συνέπεια παράξενη. Σίγουρα πάντως δεν είναι βαρετή…Τί θα λέγατε αν σας έλεγαν πως.. Όλη η ύλη από την οποία αποτελείται η ανθρώπινη φυλή, δεν είναι μεγαλύτερη από ένα κύβο ζάχαρης.Ισως να χαμογελούσατε, γιατί υποτιμούν τη νοημοσύνη σας..Κι όμως Τα άτομα της ύλης είναι κατά 99,999% κενός χώρος.Αν συμπιέσουμε όλα τα άτομα, αφαιρώντας τον κενό χώρο στο εσωτερικό τους, θα προέκυπτε ένας κύβος ύλης (με μέγεθος όσο ένας κύβος ζάχαρης), που θα ζύγιζε πέντε δισεκατομμύρια τόνους και θα ήταν δέκα φορές βαρύτερος από όλους μαζί τους ανθρώπους που σήμερα ζουν στη Γη.Κι όμως..Τα μελλοντικά γεγονότα μπορούν να επηρεάσουν αυτό που μας… συνέβη στο παρελθόν.. Κύριοι..Καλωσορίσατε στον κόσμο της «Αλίκης στην χώρα των θαυμάτων», δηλαδή στην θρυλική.. κβαντομηχανική.

 

 

 

 

 

 

Το 2007 ο διάσημος φυσικοςΤζων Γουϊλεραπέδειξε πειραματικά πως   η παρατήρηση ενός σωματιδίου τώρα.. μπορεί να αλλάξει   αυτό..που συνέβη σε ένα άλλο σωματίδιο στο παρελθόν.Με άλλα λόγια, η αιτιότητα μπορεί να «δουλέψει» και ανάστροφα.. και άρα το παρόν να επηρεάσει το παρελθόν..Τί μπορεί να σημαίνει αυτό για μας;Ολα όσα κάνουνε τώρα με τους μισθούς , τους δημοσιους υπαλλήλους,  την διαφθορά,τον Αδωνι, τον Μιχαλάκη με την…πλαστή αθωότητα και το περίσευμα βλακείας, κλπ, μπορούμε να τα ανατρέψουμε με πράξεις μας σημερινές..Συμπιέζουμε τις απαιτήσεις μας, τις ανάγκες μας που ξεχείλωσαν τόσα χρόνια, τον τρόπο διασκέδασής μας, που μας έφερνε ένα σωρό αρρώστιες, την αποθησαύριση χρημάτων που προέρχονταν απο κλεψιές, κι απάτες,και την νοσογένεια μιας φαύλης κι ανυπόστατης ευημερίας, που δεν μας ταιριαζε σαν λαό..Σε μερικά χρόνια δεν θα θυμομαστε τίποτα…Μέχρι κι ο ιστορικός του μέλλοντος θα αναρωτιέται αν πράγματι συνέβησαν όλα αυτά στην Ελλαδα της αυγής του 21ου αιώνα…Προς το παρόν όμως..δυστυχώς για μας..το μοντέλο αυτό δουλεύει..μόνο  σε κβαντικό επιπεδο,και  έχει καταστεί εφικτό να παρατηρηθεί μόνο στο εργαστήριο και η επίδραση προς τα πίσω στον χρόνο δεν έχει ξεπεράσει κάποιο ασύλληπτα μικρό κλάσμα του δευτερολέπτου.Ομως κάτι που γίνεται έστω και για ένα τοσο μικρό κλάσμα του χρόνου, μπορεί να γίνει και για ένα μεγαλύτερο..Τί ομως αυτό συνεπάγεται για μας;Είπαμε και πιο πάνω.. Θα μπορούμε να ..αλλάζουμε το παρελθόν μας; Θα μπορούμε να αναθεωρούμε τις πράξεις μας;

Μήπως τελικά μπορούμε να διορθώσουμε μεγάλα λάθη μας;Μηπως τελικά το κλειδί σ όλα αυτα είναι η…Μετάνοια..η αλλαγή νοοτροπίας..Η ταπείνωση..ή κατι άλλο..Η μετάνοια λειτουργεί έτσι. Φυσικά σε ψυχικό επιπεδο..Ομως ποιός είπε οτι δεν μπορούμε να επιδράσουμε στην ύλη μέσω της αλληλο-βιο-ανάδρασης που ξεκινά απ το ψυχικό επίπεδο… ας μη στεκόμαστε στη δυναστεία του υλικού μας κόσμου..Απλά γιατί..

Σχεδόν ολόκληρο το γνωστο μας σύμπαν… λείπει…δεν υπάρχει…είναι σαν μαγικη εικόνα..Μπορεί στο συνέδριο της…¨ελιας¨να αμφισβητούν τον Λάκη..( όχι τον γνωστό διασκεδαστή, τον άλλο τον βαρέων βαρών..) Ελα ομως που κι αυτός αλλά κι ο άλλος ο¨μικρός¨ουσιαστικά υπάρχουν σαν…μαγικές εικόνες και μόνο…Για σκεφτείτε..Υπάρχουν πιθανότατα πάνω από 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο σύμπαν.Κάθε ένας από αυτούς έχει από δέκα εκατομμύρια έως ένα τρισεκατομμύριο άστρα χωρίς να μετράμε  τους πλανήτες.Αν και υπάρχουν τόσα πράγματα να δούμε «εκεί έξω», υπάρχουν πολύ περισσότερα, αλλά δεν μπορούμε να τα δούμε.Ξέρουμε όμως ότι υπάρχουν, επειδή έχουν βαρύτητα και επιδρούν στην ορατή ύλη γύρω τους. 

Αυτά τα «άλλα» μυστηριώδη αόρατα πράγματα έχουν ονομαστεί «σκοτεινή ύλη» και «σκοτεινή ενέργεια» απλά γιατί δεν έχουμε ιδέα περί τίνος πρόκειται….( δεν τα λέω εγώ, αλλά ο Δημητράκης ο ακαδημαϊκός με το παγωμένο ..παιδικό, αγγελικό,χαμόγελο…) Η ορατή ύλη…αυτό που συλλαμβάνουν τα φτωχά και απόλυτα περιορισμένα μάτια μας…Πόσο τοις εκατό του ορατού φάσματος νομίζετε οτι βλέπουν; μόνο το 2% περίπου…Το υπόλοιπο 98 %..τί στο καλό είναι;Να γιατί είμαστε σαν ηλίθιοι, οταν ισχυριζόμαστε οτι ας πούμε δεν υπάρχουν άλλα πλάσματα με λεπτότερη υφή απο εμάς..ας πούμε οι άγγελοι ή ή δαίμονες, που μας έχουν πείσει οτι δεν υπάρχουν..Υπάρχουν κι αυτοί και άλλοι πολλοί..( νάναι καλά το Χολυγουντ που τους αναπαραγάγει κατα εκατοντάδες..)

Ας το σκεφθούμε για λίγο, κι ας αφήσουμε να μαλακώσει η καρδιά μας στα σφάλματα των τραγικών πολιτικών μας..Γύρω μας υπάρχουν…κάποια πράγματα που μπορούν να ταξιδέψουν πιο γρήγορα απ’ το φως. Το φως δεν ταξιδεύει πάντα πολύ γρήγορα.Η ταχύτητα του στο κενό είναι σταθερή στα 300.000 χλμ το δευτερόλεπτο.Όμως το φως δεν ταξιδεύει πάντα στο κενό..Έτσι, στο νερό, για παράδειγμα, τα φωτόνια ταξιδεύουν με περίπου τα τρία τέταρτα της παραπάνω ταχύτητας, ενώ στους πυρηνικούς αντιδραστήρες μερικά σωματίδια ,μπορεί να εξαναγκαστούν να κινηθούν σε ταχύτητες υψηλότερες και από αυτή του φωτός γύρω τους.Όταν αυτό συμβαίνει, τότε δημιουργείται η γαλάζια «ακτινοβολία Τσερένκοφ», κάτι αντίστοιχο με την υπερηχητική έκρηξη, αλλά στο πεδίο του φωτός, και γι’ αυτό, άλλωστε, οι πυρηνικοί αντιδραστήρες λάμπουν μέσα στο σκοτάδι. Παρεμπιπτόντως, γνωρίζετε οτι….η πιο αργή ταχύτητα φωτός που έχει ποτέ μετρηθεί, είναι μόλις 17 μέτρα το δευτερόλεπτο ή περίπου 61 χλμ. την ώρα κάτι που συμβαίνει όταν το φως διέρχεται μέσα από το..ρουβίδιο που έχει θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν.Λοιπόν , το ρουβίδιο είναι ένα..      Χημικό στοιχείο με ατομικό αριθμό 37. Είναι μέταλλο της ομάδας των αλκαλίων και πιστοποιήθηκε φασματικώς από τον Κίρχοφ και τον Μπούνσεν το 1861 στα μεταλλικά νερά του Ντουρκχάιμ. Είναι καλός αγωγός του ηλεκτρισμού και της θερμότητας, οξειδώνεται εύκολα στον αέρα και λιώνει στους 390C. Το συναντάμε σε μερικά μεταλλικά νερά, στον λεπιδόλιθο,και  στον καρναλίτη. Χρησιμοποιείται κυρίως στην κατασκευή ηλεκτρονικών λυχνιών, ως άλας στη βιομηχανία γυαλιών και στην ιατρική., Το ρουβίδιο, πράγματι δεν μπλοκάρει το φώς αλλά του μειώνει την ταχύτητα διέλευσης..Αυτό έχει επιπτώσεις και χρησιμότητες απίθανες για τον έμπειρο ερευνητή..

Ο Χριστός τώρα, για να δούμε μιαν εναλλακτική θέση, ποτέ δεν αξιολόγησε τον κόσμο μας..Πάντα μίλαγε για μιαν άλλη ζωή, διαφορετική, την όντως ζωή..Φυσικά τα Λόγια Του ήταν δυσνόητα…Μίλαγε με παραβολές και μύθους, όχι για να γίνει κατανοητός στους αμόρφωτους, …το αντίθετο για να μην τον καταλαβαίνουν ούτε ιδίως οι μορφωμένοι..Μίλαγε για…τους έχοντας ώτα ακούειν..Και ποιοί , αλήθεια, είχαν τέτοια αυτιά;Συνεπώς, ένα γεγονός (π.χ. αυτή εδώ η συγκέντρωσή μας) πρέπει να έχει συμβεί ..άπειρες φορές στο παρελθόν…Τι λές Αλεξάνδρα, μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο;  Φυσικά και μπορεί, είπε η Αλεξάνδρα αναστενάζοντας, κάτι παρόμοιο είχε πει και ο Νίτσε, αλλά κατέληξε… στο ψυχιατρείο. Δηλαδή, θεωρητικά πάντα, αυτή τη στιγμή μπορεί να είναι εδώ κοντά μας, άλλο οτι δεν τον βλέπουμε και δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε μαζί του .. ( αυτός και…πολλοί άλλοι) Ως εκ τούτου  Τί νόημα έχει ..η αναφορά σε παρελθόν, παρόν και μέλλον στο σύμπαν.Σύμφωνα με την ειδική θεωρία της σχετικότητας, δεν υπάρχουν στο σύμπαν πράγματα όπως το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, για τον απλό λόγο οτι ..

Ο χρόνος είναι σχετικός. Ο δικός μας χρόνος μοιάζει με του διπλανού μας, επειδή βρισκόμαστε στον ίδιο πλανήτη και κινούμαστε με την ίδια ταχύτητα.Αν βρισκόμασταν ο ένας στη Γη και ο άλλος σε ένα άλλο πλανήτη και κινούμασταν με πολύ διαφορετική ταχύτητα, θα γερνούσαμε με διαφορετικό ρυθμό…Φαίνεται τρελλό και εξωπραγματικό..δυστυχώς απόλυτα πραγματικό…Οπως για παράδειγμα.. Ένα σωματίδιο εδώ μπορεί να επηρεάσει αυτομάτως ένα άλλο σωματίδιο στην… άλλη πλευρά της Γης..πρόκειται για την «κβαντική εμπλοκή»Και πάλι η κβαντομηχανική με τα θαύματά της..Πειράματα έχουν δείξει ότι η παρατήρηση ενός σωματιδίου στο εργαστήριο μπορεί να επηρεάσει μυστηριωδώς ένα άλλο σωματίδιο σε.. μεγάλη απόσταση.Κάποτε το λέγαμε φαινόμενο συνήχησης..Περνά το αεροπλάνο..τρίζουν τα τζάμια ( τα απλά όχι τα διπλά..ηχομονωτικά..). Σκεφτόμαστε τον γείτονά μας που χαλάει τον κοσμο με τις φωνές του..και του σπάνε πιάτα, του χύνονται τα φαγητά..απ την δική μας έντονη οργή..

Μετά από όλα αυτά, που είπαμε έτσι χωρίς πρόγραμμα, χωρίς σχέδιο, νομιζω οτι μπορούμε  να συνεχίσουμε να ζούμε την καθημερινή μας ζωή, σαν να μην τρέχει τίποτε…να μάθουμε να αφήνουμε  τον εαυτό μας να προβληματίζεται σ ένα άλλο σύμπαν..( είναι αυτό που φωνάζουμε να κόβουμε τους λογισμούς μας..) κι πάμε να φάμε..Σηκωθήκαμε μουδιασμένοι, απ τον προβληματισμό της αερολογίας που προηγήθηκε…Ή μήπως δεν ήταν κάτι τέτοιο; Τότε τί μπορεί να ήταν; Μήπως δεν υπήρξε καν;

Καληνύχτα σας..και Καλά Χριστούγεννα..

 

 

 

Ο ΕΡΗΜΙΤΗΣ ΤΗΣ ΟΜΟΝΟΙΑΣ..Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ Ο ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ..

Επειδή είπαμε πολλά, καυστικά κατα του ¨διαγραφέντος¨ πρόσφατα ταλαίπωρου ανδρός… διαγράψαντος  μια 20ετή πορεία στον πολιτικό στίβο ,που δεν του ταίριαζε. Επειδη η αναφορα μας υπήρξε απότοκος ειρωνείας, και αισθημάτων καθαρσεως, άνευ αποχρώσης αιτίας, ας προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα απ την οπτική ενος διαφορετικού Ανδρός, που Κοιμήθηκε πριν λίγα χρόνια και…Πρόσφατα η Εκκλησία μας κατέταξε στο αγιολόγιο της. Πρόκειται για  τον μακαριστό Γέροντα Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη. Οι περισσότεροι τον γνώριζαν απο κοντά, κι όσοι δεν είχαν την τύχη να τον δούνε και να πάρουν την ευχή του, είχαν ακούσει πολλά απ τη δράση του, που αγγιζαν τα όρια του μύθου. Πολλά τα βιβλία που γράφτηκαν για την πορέια του στη ζωή, που υπήρξε καθοριστική, για πλήθος ασθενούντων και μη. Ανθρωποι του λαού, αλλά και επιστημονες καταξιωμένοι, που βρίσκονται  ανάμεσά μας.Ιερωμενοι κάθε βαθμίδας, καθηγητές, ιατροί, δικοί μας αλλά και ξένοι, πήραν την ευλογία του.Το πεδίο, που έζησε και φώτισε ¨ανελέητα¨ ο όσιος Γέροντας Πορφύριος, ήταν πολυάνθρωπο ..το κέντρο της πόλης των Αθηνών …Η Ομόνοια. Η εγκατάστασή του στον κόσμο …Ήταν η κυρίως αποστολή του. «Έμεινα εκεί«, όπου με είχε φέρει ο Θεός». Οι αναχωρητές συνήθως πήγαιναν στην έρημο, για να συγκρουστούν με τον διάβολο. Mutatismutandis..είναι και η είσοδος του ασκητή στην κοινωνία, ώστε να συγκρουστεί με τον διάβολο. Κοινος τόπος..αυτού του είδους εισόδου-εξοδου, η μετωπική σύγκρουση με το κακό. Ο όσιος Πορφύριος, διαφωνούσε εντελώς με την επιδίωξη μετωπικής σύγκρουσης. Πίστευε ότι η ζωή του Χριστιανού τελεί σε αντιδικία προς τα έργα του σατανά, επέμενε όμως κατηγορηματικά ότι η λύση είναι το να στραφεί ο άνθρωπος στον Χριστό, στην αγάπη του και στο φως του. Αυτό το φως και η μεταλαμπάδευσή του, διώχνει τα σκοτάδια κι  όχι η πάλη κατά του σκοταδιού καθεαυτού. Μια άμεση πάλη κατά του σκοταδιούκαθιστά κέντρο της ζωής του σταυροφόρου το σκοτάδι, το οποίο κατά τα άλλα ο σταυροφόρος αντιμάχεται… Ο όσιος Πορφύριος, πάσχισε σ όλη του τη ζωή.. να μπολιάσει τον κόσμο με αγάπη. Ας πούμε στο ζήτημα του Αντιχρίστου… Επέμενε ότι δεν επέρχεται «σφράγισμα» με τη χρήση αριθμών ,  συμβόλων,εγγράφων, ταυτοτητων κλπ αλλά ότι, αντιθέτως, σημασία έχει ποιον δέχεται η καρδιά του ανθρώπου ως αφέντη της. Η πραότητά του διαφέρει απ τη ¨ζηλωτική¨ επιθετικότητα, των ημερών μας , σε μια  δήθεν  προάσπιση της πίστης. Λίγα λόγια.. Η καλύτερη ιεραποστολή γίνεται με το καλό μας παράδειγμα, την αγάπη μας, την πραότητά μας. Ο οσιος Πορφύριος, πρόθυμα συζητούσε με τους πρόθυμους ανθρώπους επί ατελείωτες ώρες, χωρίς να ¨παρεισφρύει¨ στον χώρο του άλλου.   Ελεγε ο όσιος Γέροντας…. Μην υπερασπίζεσαι τον Χριστό. Δεν έχει ανάγκη ο Χριστός να τον υπερασπισθής εσύ. Ο αδελφός είναι όρος της σωτηρίας. Ο παραμικρός γογγυσμός κατά του πλησίον επηρεάζει την ψυχή σας και δεν μπορείτε να προσευχηθείτε. Το Πνεύμα το Άγιον, όταν βρίσκει έτσι την ψυχή, δεν τολμάει να πλησιάσει. «Οι προσευχές μας δεν εισακούονται, διότι δεν είμαστε άξιοι. Πρέπει να γίνεις άξιος, για να προσευχηθείς».  «Δεν είμαστε άξιοι, διότι δεν αγαπάμε τον πλησίον μας ως εαυτόν. Το λέει ο ίδιος ο Χριστός: ‘Εάν ουν προσφέρης το δώρόν σου επί το θυσιαστήριον κακεί μνησθής ότι ο αδελφός σου έχει τι κατά σού…’». Μιλώντας με σύγχρονους όρους, ο καθηγητής Γεώργιος Κρουσταλάκης εντοπίζει στον Πορφύριο ενσυναίσθηση ,την ικανότητα, δηλαδή, να μπαίνεις στη θέση του άλλου. Ο όσιος Πορφύριος ήταν προσανατολισμένος στη χαρά της Βασιλείας, ωστόσο δεν προσπερνούσε τον Σταυρό. Αν ο Χριστός δεν πέθαινε οδυνηρά και ατιμωτικά, τότε δεν θα είχε σαρκωθεί στην πληρότητα και στις εσχατιές της ανθρώπινης ύπαρξης. Θα είχε κάνει απλώς ένα πέρασμα από τη ζωή των ανθρώπων. Θα την είχε παρατηρήσει, αλλά δεν θα την είχε κάνει σάρκα του  και, άρα, δεν θα την οδηγούσε σε ανάσταση.Στη Πολυκλινική ,στην Ομόνοια, ο όσιος Πορφύριος διακόνησε τριαντατρία χρόνια (1940-1973), με δική του επιθυμία. Χρόνια ευλογημένα, δοσμένα στον άρρωστο, στον πόνο.  Το μοναστήρι που οραματιζόταν να φτιάξει ο γέροντας Πορφύριος ,έπρεπε να ήταν, ακοίμητο…  «Οι ψυχές οι πεπονημένες, οι ταλαιπωρημένες, που ταλαιπωρούνται από τα πάθη τους, αυτές κερδίζουν πολύ την αγάπη και την χάρι του Θεού. Κάτι τέτοιοι γίνονται άγιοι και πολλές φορές εμείς τους κατηγορούμε».

Το να πει κανείς ότι όλοι οι άνθρωποι είναι αδέρφια, είναι απλώς μια αυτονόητη χριστιανική αλήθεια. Όσοι διαπράττουν εγκλήματα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι κακοί, αλλά συνήθως είναι καλές ψυχές σε.. οδύνες.Το μέγιστο πρόβλημα όλων ανεξαιρετως των ορθοδόξων και μη χριστιανών, είναι η πολύτιμη υγεία τους. Οποιον συναντήσεις ,το πρώτο που θα σε ρωτήσει είναι: Πώς είσαι; Τι κάνεις; Εκανες το εμβόλιο; Ο Τάσος ξεπέρασε την κρίση του; Η Μαρίνα πώς πάει με την πολλαπλή σκλήρυνση; Εχεις ρυθμίσει την πίεσή σου; Πηγαίνεις κολυμβητήριο καθημερινά; Μπράβο… Υπάρχει γενικά μια λάνθασμένη οπτική στην οποία, όποιος έχει ή αποκτά σωστή σχέση με τον Θεό, γιατρεύεται. Αδιατάραχτη η βεβαιότητα ότι η υγεία ..αποτελεί ύψιστη αξία και ότι βασικό έργο της Εκκλησίας είναι η αποκατάστασή της. Η επίσκεψη του Θεού ταυτίζεται με την… ίαση. Σε αφηγήσεις τέτοιας λογής, κανείς δεν εστιάζει προφανώς στο γεγονός ότι ο ίδιος ο όσιος Πορφύριος, ήταν απίστευτα ασθενής και ότι παρέμεινε ετσι μέχρι τέλους.. Σ ένα κλιμα όπου αποθεώνεται η ίαση, αφθονούν οι ..θριαμβολογίες για τεκνογονία, επιτυχία σε σχολικές εξετάσεις,  αντιμετώπιση οικονομικών προβλημάτων, απόκτηση ευμάρειας, για κοινωνική άνοδο…να δούμε.. Πώς ο όσιος, στέκονταν…απέναντι στα θέματα υγείας..Κατ αρχάς, δεν αποθέωνε την υγεία. …αλλά την αγάπη. Αυτή ήταν το μήνυμά του κι όχι οι είναι θεραπείες καθαυτές. Έμεινε αθεράπευτος.. ενώ.. Προσευχόταν για τα τρέχοντα προβλήματα χιλιάδων ανθρώπων, άσχετα αν ταυτόχρονα θεωρούσε ότι εκβιάζουμε τον Θεό όταν… του ζητάμε να μας απαλλάξει από τα προβλήματά μας ..Να μην προσευχόμαστε για την υγεία μας.έλεγε.. Να μην ευχόμαστε να γίνωμε καλά, αλλά να γίνωμε καλοί. Προφανώς η αποθέωση της υγείας, παραβλέπει το γεγονός ότι η ζωή μας είναι ένας αέναος αγώνας μεταξύ φθοράς και ισορροπιας,και όχι απλά μακροημέρευσης, και κοινωνικής επιτυχίας . Κι έτσι, όπως το αθεράπευτο του Οσίου συνήθως δεν γίνεται ¨πηγή θεολογίας¨, έτσι και σε αφηγήσεις ιάσεων ,δεν χωρει μυστήριο, για το θαύμα, όπου η πίστη άνθισε ,δίχως να αρθεί η αρρώστια.

Συνταρακτική η στιχομυθία που μας παρέδωσε ο μακαριστός Γιώργος Παπαζάχος,  που από μόνη της, θα αρκούσε για να μας υποψιάσει ,για τα ¨αβάσταχτα¨ μονοπάτια της αγιότητας. Μια στιχομυθία-γροθιά στο ¨ψυχικό¨υπογάστριο, όπου ο Οσιος υπέδειξε τη μεγάλη παγίδα των ιδιων των αρετών, οι οποίες, κατά έναν εξόχως αντιφατικό τρόπο, μπορούν να παγιδευσουν τον άνθρωπο στη σχεση του με τον Θεό.  «Ένα απόγευμα μου τηλεφώνησε στο ιατρείο, ακριβώς μετά τη υπερβολική εκδήλωση αγάπης ενός ζεύγους ασθενών μου που περιποιήθηκα. Μεταφέρω τα λόγια του: ‘Γιωργάκη, είμαι ο Γέροντας. Εμείς οι δυο θα πάμε μαζί στην κόλαση. Θα ακούσουμε: «Άφρον,  ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σου… Τα αγαθά σου εν τη ζωή σου απήλαυσας, α δε ητοίμασας τίνι έσται;»’. Τον διέκοψα: ‘Τι απολαύσαμε, Γέροντα, σ’ αυτή τη ζωή; Το σαράβαλο αυτοκίνητο, το άδειο βιβλιάριο ή τον ανύπαρκτο ύπνο μας;’. Απάντησε απότομα: ‘Τι είναι αυτά, που λες; Δεν σου λέει ο κόσμος: Τι καλός γιατρός που είσαι; Μας αγαπάς, μας φροντίζεις, δεν μας γδέρνεις. Και συ τα αποδέχεσαι, τα χάφτεις. Ε! Τον έχασες τον μισθό σου. Το ίδιο παθαίνω και εγώ. Μου λένε πως έχω ‘χαρίσματα’, πως μπορώ να τους ακουμπήσω και να κάνω θαύματα, πως είμαι άγιος. Και τα χάφτω, ο ανόητος και αδύναμος. Ε! Γι’ αυτό σου είπα ότι μαζί θα πάμε στην κόλαση!’. ‘Αν είναι να πάμε μαζί’, του απάντησα, ‘πάμε και στην κόλαση!’. Κι εκείνος έκλεισε το τηλέφωνο λέγοντας: ‘Εγώ σου μιλάω σοβαρά και συ πάντα αστειεύεσαι. Καλή μετάνοια και στους δυο μας’» . Αυτός υπήρξε ο όσιος Πορφύριος. Απαλός σαν χάδι, σε ψυχές που ο πόνος μαλάκωνε ή σκλήρυνε, αναλόγως..Την ευχή Του να έχουμε.

ΧΟΚΟΥΣ ΠΟΚΟΥΣ…ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΣΤΡΕΠΤΟΚΟΚΚΟΥΣ..ΑΛΝΤΟΥΣ ΧΑΞΛΕΫ..ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.

Η τραγική εικόνα του πρώην υπουργού..να ομολογεί οτι έφταιξε και πρέπει να πληρώσει…αυτόματα έφερε στο νού μου ένα αριστούργημα της επιστημονικής φαντασίας, που γράφτηκε πριν 100 χρόνια, για τον αιώνα που σήμερα βιώνουμε..( Τεχνητή γονιμοποίηση, με σπερματέγχυση, ενθετες μήτρες, χάπια ευτυχίας, αλλά το κυριότερο…ημιηλιθίους τύπου Ε-, που στον Κόσμο του Χάξλευ δεν ήταν παρα οδηγοί ασασερ, ατυχως στον δικό μας…μπορεί και υπουργοί…)            

Όταν ο Άλντους Χάξλεϋ, έγραφε το 1932.. το περιφημο..¨TheBraveNewWorld¨.. (Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο..βρείτε το και διαβάστε το..θα εκπλαγείτε..) δεν κοιτούσε απ την προσωπική του χαραμάδα ,με βοηθό την.. ¨αγκιστρωτή του Ελικα¨ UncinateGyrous¨  απλώς το μέλλον, κοιτούσε την ίδια ανθρωπότητα με τρόπο ανελέητο. Το προορατικό χάρισμα του, δεν περιορίζεται στην επιτυχημένη, μελλοντολογική τοποθέτηση της ανθρώπινης μοίρας, αλλά στο φυσικό τρόπο με τον οποίο  αποδίδεται.

Ο Χάξλεϋ  φαίνεται να μελετά την καθαυτό ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία ,που κινείται στα πλαίσια συγκεκριμένων συμπεριφορών.            Ο Χάξλεϋ μελετώντας τους ανθρώπους αντιλαμβάνεται..ότι το από κοινού αίσθημα περί ελευθερίας, εστιάζει στην κατανάλωση, στην ανά πάσα στιγμή εκπλήρωση της προσωπικής βούλησης, και στην ελευθερία της προσωπικής ασφάλειας. Σ’ αυτό το τρίπτυχο εστιάζει ,παρουσιάζοντας το μελλοντικό ¨Καινούργιο Κόσμο¨ με τρόπο ωμό κι αδυσώπητο. …( ακόμα απ το 1932..)  Απο την αρχή, επιλέγει ως πρώτη εικόνα το εργαστήριο που είναι υπεύθυνο για τις.. γεννήσεις. Σε καθεστώς πλήρους αποστείρωσης παρακολουθούμε τους εργαζόμενους νοσηλευτές να φροντίζουν τα μωρά στα μπουκάλια  τους, που αναπτύσσονται με απαρασάλευτο, νοσηρό προγραμματισμό. Παρακολουθούμε τον απόλυτο έλεγχο γεννήσεων. Τα παιδιά είναι αποκλειστικά εργαστηριακή υπόθεση, οι εγκυμοσύνες απαγορεύονται δια νόμου κι ως εκ τούτου οικογένειες δεν υπάρχουν, και φυσικά μόνο κατόπι παραγγελίας από τον υπεύθυνο κρατικό μηχανισμό. Από θέση αρχής χωρίζονται σε κατηγορίες.

Οι λιγότεροι σε αριθμό είναι οι προικισμένοι πνευματικά και οι περισσότεροι οι χειρώνακτες. Τα νούμερα καθορίζονται από τις ανάγκες της κοινωνίας. Τα μεγάφωνα παίζουν χαμηλόφωνα τραγουδάκια που υμνούν την κατανάλωση, του τύπου «την παλιά μου μπλούζα δεν τη θέλω, θέλω μόνο την καινούρια» ή ¨τα πράγματά μου τα πετάω για να πάρω άλλα¨Το φοβερώτερο δε απ όλα, που εντυπωσιάζει τον σύγχρονο ερευνητή, σκεπτόμενο , πραγματικό επιστήμονα..¨χόκους-πόκους, χόκους-πόκους…θανατος στους…στρεπτοκόκκους..¨ κτλ. Κάπως έτσι εξασφαλίζεται η κοινωνική ειρήνη, αφού δεν υπάρχει ούτε υπερπληθυσμός, ούτε ανεργία, ούτε η αδηφάγα ανταγωνιστικότητα ,που απανθρωποιεί τους ανθρώπους στα πλαίσια της επιβίωσης.

Εξάλλου, με τη μεθοδική πλύση εγκεφάλου, αποφεύγεται και το συγκρουσιακό της διαφορετικότητας, ( όλοι θαυμάσαμε, πριν δυο μερες, έναν πρώην συνδικαλιστή, τραπεζικό, νυν πολιτικό, με..κυβερνητικό προφίλ, να λέει πως πηρε αποζημιωση 1,5 εκατ.ευρω σαν εφ απαξ..απο ασφαλιστικο προγραμμα..) αφού κάθε ομάδα νεογέννητων διαποτίζεται αλάθευτα από τα ιδανικά που πρέπει να υπηρετήσει. Όμοιοι άνθρωποι, σε απόλυτη κοινωνική αρμονία ,με εξασφαλισμένη πληθώρα αγαθών σε ονειρική συμβίωση. Ένας καλοκουρδισμένος, επίγειος παράδεισος. Όμως και σ αυτόν τον παράδεισο.. οι άνθρωποι ασφυκτιούν Ζούν αποκλειστικα με..χαπάκια ευτυχίας.. και πάλι καταλήγουνε στη νεύρωση και την τρέλα..Και να που..Εντελώς απροσδόκητα εμφανίζεται ένας.. Άγριος, απο μιαν άγρια φυλή που κατοικούσε κάπου μακριά. Φήμες που μιλούσαν για μια κοινωνία ζούγκλας, με ανθρώπους αχαλίνωτους, που καυγάδιζαν και πολλές φορές εγκληματούσαν, που διατηρούσαν οικογένειες και καθορίζονταν από την τύχη, που εμφάνιζαν αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές, που παρέμεναν στο ζωώδες εκπροσωπώντας το από καιρό εξαφανισμένο απολίτιστο της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Άνθρωποι ακατέργαστοι, καθόλου εκλεπτυσμένοι, πραγματικά αγρίμια, ενδεχομένως επικίνδυνοι. Κι εδώ ξεκινά η σύγκρουση του παλιού με το καινούριο. Ο Άγριος περιφέρεται από υπεύθυνο σε υπεύθυνο σαν αρκούδα σε τσίρκο. Πραγματικά μαινόμενος αδυνατεί να προσαρμοστεί επιμένοντας στο πρωτόγονο και το ενστικτώδες, που δεν μπαίνει σε καλούπια και παραμένει απρόβλεπτο. Είναι το εξωφρενικό μέσα στον αρτηριοσκληρωτικό προγραμματισμό του.. απαρέγκλιτου. Μια πραγματική βόμβα. Παρά τις αδυναμίες της παρουσίασής του (αδυναμίες που επισημαίνει κι ο ίδιος ο Χάξλεϋ) δημιουργεί επαρκώς τον αντίθετο πόλο που βαραίνει το Νέο Κόσμο. Το ανθρώπινο συναίσθημα και το απροσδιόριστο της ανθρώπινης φύσης που έχει ανάγκη τους συνανθρώπους και που είναι αδύνατο να βιώσει την ατομική ευτυχία γιατί πολύ απλά ευτυχία μεμονωμένη είναι ευτυχία ανύπαρκτη. Ακόμα κι οι ανεπιθύμητες επιθετικές συμπεριφορές είναι αναπόσπαστες από την ανθρώπινη φύση που είναι καταδικασμένη να συγκρούεται και να συνυπάρχει σ’ ένα αντιφατικό δίπολο που όμως καθορίζει επακριβώς όλο το βάθος της πολυπλοκότητας της ύπαρξης.

Η κατάργηση αυτής της διπολικότητας στα πλαίσια του πολιτισμού δεν είναι παρά ευνουχισμός, δηλαδή δυστυχία, δηλαδή η άλλη όψη της βαρβαρότητας. Τελικά ποιος είναι πιο βάρβαρος; Ο Άγριος με την ασημαντότητα της οχλοβοής του ή οι άνθρωποι του Νέου Κόσμου με τον εκλεπτυσμένο ακρωτηριασμό που ομαλοποιεί τη συνύπαρξη;

Ο Άγριος απαγγέλλει Σαίξπηρ. Οι κάτοικοι του Νέου Κόσμου τον αγνοούν καθώς τα βιβλία που εκφράζουν τα ανθρώπινα πάθη… κρίνονται απαγορευμένα. Παρά τη χοντροκομμένη υπερβολή, κρύβεται άλλη μια αλήθεια. Η τέχνη είναι συνυφασμένη με τα ανθρώπινα πάθη, κι αυτό την καθιστά αιώνιο σύντροφο. Η εξωραϊστική τέχνη δεν είναι τέχνη και γι’ αυτό είναι καταδικασμένη εξ’ αρχής. Ο Άγριος όταν πια χάνει τελείως τον εαυτό του, κυριολεκτικά ένα βήμα πριν από τη συντριβή, καταφεύγει στην τέχνη.  Ο Σαίξπηρ λειτουργεί ως ύστατο καταφύγιο, ως τελική αναπνοή κι επαναδιαπραγμάτευση. Μετά απ’ αυτό έρχεται το τέλος, όπως ήταν προδιαγεγραμμένο απ’ την αρχή. Το τέλος του Αγρίου δεν είναι τίποτε άλλο από το τέλος της ανθρωπότητας, που πλέον αλλάζει μορφή χάνοντας κάθε υπόσταση. Γίνεται Θαυμαστός Νέος Κόσμος. Και κάπως έτσι τα πράγματα για τον αναγνώστη γίνονται απλά. Φυσικά και συμπαθούμε τον Άγριο, φυσικά κι απεχθανόμαστε το Νέο Κόσμο με την άκρατα τυποποιημένη ελευθερία του, που δεν είναι τίποτε άλλο από το απόλυτο ανελεύθερο. Όμως λίγο πριν το φινάλε ο Χάξλεϋ ξεθάβει αλήθειες που συγκλονίζουν. Ο Άγριος συζητά με το Συντονιστή του Νέου Κόσμου. Ο Συντονιστής εκπροσωπώντας τη σοφία του κυνισμού μιλάει για πολέμους, για κτηνωδίες, για την τραγικότητα της ιστορίας, για το ολοκληρωτικά απάνθρωπο του παρελθόντος. Ναι, ευνουχίζει τους πολίτες, ναι, τους χειραγωγεί πετσοκόβοντας κάθε ελευθερία σκέψης, ναι, υπάρχει μοναξιά, πλαστή ευτυχία, αποξένωση: ….καθώς περνά ο καιρός οι άνθρωποι θα βλέπουν πως η ανεξαρτησία δεν γίνηκε για το ανθρώπινο είδος… Μπροστά στο μακελειό της ιστορίας ο Νέος Κόσμος προτείνει.. νιάτα κι αφθονία. Που είναι το κακό;

Η Δαμόκλειος λεπίδα.. στέκεται πάνω μας καλογυαλισμένη, αφού καταδεικνύει το αδιέξοδο, χωρίς όμως να το αποδίδει πουθενά αλλού πέρα από την ίδια την παραδοξότητα της ανθρώπινης φύσης. Της αυτοκαταστροφικής, αντιφατικής, απολύτως ελαττωματικής ανθρώπινης φύσης. Ο Χάξλεϋ δεν ψαχνει πολιτικά συστήματα, ούτε  πάλη τάξεων, ούτε συμφέροντα, ούτε τίποτε. Κέντρο του είναι μόνον ο άνθρωπος, με την τραγικότητα της ύπαρξής του που είτε έτσι, είτε αλλιώς παραμένει εγκλωβισμένος. Ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος γραμμένος μόλις το 1932 δεν καταστρέφει απλώς το μύθο της προόδου , (πουσήμερα, 81 χρόνια αργότερα, επιβεβαιώνεται κατά γράμμα ) αλλά προχωρά ακόμη περισσότερο. Φέρνοντας τον άνθρωπο αντιμέτωπο με τον εαυτό του καταδεικνύει το ατελέσφορο της ύπαρξης που έχει καθαρά εσωτερικά αίτια. ( αλγεινό παράδειγμα, ένας πρώην υπουργός, γόνος πρώην κραταιάς πολιτικής οικογένειας, που χλώμιασε οταν ο δημιουργός της πέθανε, και στη συνεχεια μπέρδεψε την πραγματικότητα που θέλει επιδέξια…σκέλη για μεταξωτές περισκελίδες , και προκειμένου να μην…πέσει η μπαταρία του πολυτελούς¨λαντώ¨του το κυκλοφορούσε ανασφάλιστο, με πλαστά χαρτιά, και¨ληγμένη¨απ χρόνια…νοημοσύνη..) Ο άνθρωπος δεν έχει άλλη λύση από τον επαναπροσδιορισμό του εαυτού του, και την αναζήτηση μιας άλλης, διαφορετικής.. οπτικής. Ποιός άραγε θα μπορούσε να του δώσει μια τέτοια προοπτική;

Μήπως να ξαναδιαβάζαμε τί λέει ο Χριστός για τον κόσμο, ή την κτίση , αν θέλετε..Χαίρετε, και μην ξεχάσετε να πληρώσετε τα τέλη κυκλοφορίας..

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΟΠΛΟΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ..

Ας ξεκινήσουμε απο..λίγη μυθολογία.. Ο Ασκληπιός, είχε δύο κόρες.

 Την Πανάκεια, θεά της θεραπείας και την Υγεία, θεά της πρόληψης.      

 Στον αιώνα μας, ακριβώς αυτόν της υπεραφθονίας,έχουμε ανάγκη να κατανοήσουμε τί σημαίνει πανακεια, και τί πρόληψη.. για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της..αυτοανοσίας.

Τα αυτοάνοσα νοσήματα ,προκύπτουν γιατί το σώμα μας επιτίθεται και καταστρέφει τα δικά του κύτταρα και στη συνέχεια, τα πολύτιμα όργανα του.
Ένας στους δέκα πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.. πάσχει από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα..κύρια αιτία χρονίων ασθενειών ,που επηρεάζει την υγεία περισσότερων ανθρώπων απ’ ότι τα.. καρδιακά νοσήματα ή ο καρκίνος. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση Αυτοάνοσων Νοσημάτων..πενήντα εκατομμύρια Αμερικανοί, (ένας στους πέντε δηλαδή) , πάσχουν από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα.
Ολοι γνωρίζετε κάποιον που έχει κάποιο αυτοάνοσο..αν δεν είσθε κι οι ιδιοι στην..¨οικογένεια¨…Όσο υψηλότερο το βιοτικό επίπεδο τόσο μεγαλύτερη είναι και η επίπτωση τους. η πολλαπλή σκλήρυνση (κατά πλάκας), η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ο νεανικός διαβήτης, η ψωρίαση, η ελκώδης κολίτιδα, ο ερυθηματώδης λύκος, η μυασθένειακ.ά. αυξήθηκαν δραματικά τα τελευταία 15 χρόνια.


Κι όμως αυτή η οντότητα(Τα αυτοάνοσα νοσήματα) είναι το υψηλό τίμημα που πληρώνουμε, για έναν τρόπο ζωής που συνεχώς απομακρύνεται από το φυσιολογικό πρότυπο.
Για να κατανοήσουμε τι ακριβώς συμβαίνει, θα πρέπει να εξετάσουμε το θέμα εκεί που ξεκινά. Στο επίπεδο των κυττάρων…των βιολογικων δηλαδη  μονάδων, από τις οποίες αποτελείται ο ανθρωπινος οργανισμός . Συστάδες κυττάρων, με κοινά χαρακτηριστικά, συναθροίζονται και σχηματίζουν όργανα, αδένες,μορφώματα, και τελικά έναν ανθρώπινο οργανισμό.Το κύτταρο είναι φτιαγμένο από μια ποικιλια δομικων συστηματων, και χρησιμοποιεί θρεπτικά συστατικά για να τραφεί και να λειτουργήσει. .. Αυτά είναι τα διάφορα μεταλλικά στοιχεία, αμινοξέα, πρωτεΐνες, βιταμίνες, ένζυμα, λίπη, υδατάνθρακες. που προσλαμβάνουμε μέσω της διατροφής μας.

Οι τροφές μας, όμως, έχουν χάσει σε ποιότητα..τόσο που επηρεάζουν την διατροφική κατάσταση των κυττάρων μας και κατ’ επέκταση τη δική μας.Παλαιότερα είχαμε ένα χωράφι και σπέρναμε σ αυτό εκατό μαρούλια. Σήμερα στο ίδιο χωράφι σπέρνονται… χίλια. Τα θρεπτικά συστατικά που έχει το χωράφι πρέπει να μοιραστούν τώρα σε χίλια μαρούλια αντί για εκατό όπως κάποτε. Αν βέβαια υπολογίσουμε ότι και τη προηγούμενη χρονιά είχαμε σπείρει χίλια μαρούλια το χωράφι είναι ακόμα φτωχότερο σε θρεπτικά συστατικά από την προηγούμενη χρονιά.Εδώ έρχονται να βοηθησουν τα λιπάσματα..Με τη χρήση τους, αυτά τα μαρούλια αντί να αναπτυχθούν πλήρως μέσα σε δύο μήνες, τώρα αναπτύσσονται σε ένα μήνα.Για να πάρει το σώμα μας τα θρεπτικά συστατικά που έπαιρνε, από ένα μαρούλι πενήντα χρόνια πριν, σήμερα είναι απαραίτητο να καταναλώσουμε σαράντα μαρούλια. Αυτό δεν είναι όμως εφικτό. Το ίδιο συμβαίνει και για τις υπόλοιπες τροφές που καταναλώνουμε ,είτε είναι φυτικές είτε ζωικές..Τα κύτταρα μας , δεν προσλαμβάνουν και δεν έχουν τα στοιχεία που χρειάζονται για να λειτουργήσουν.

Ετσι δημιουργούνται ελλείψεις ,σε κυτταρικό και μοριακό επίπεδο μια και συστατικά ,που θα έπρεπε να βρίσκονται μέσα στο κύτταρο ,πλέον απουσιάζουν.Η ζωή μας τώρα, δεν στηρίζεται ποτέ σε μια μεταβολική οδό. Έχει εναλλακτικές λύσεις. Ποτέ όμως η δεύτερη εναλλακτική δεν είναι το ίδιο αποδοτική με την πρώτη.Η υγεία μας αρχίζει να έχει πρόβλημα… Δεν νοιώθουμε το ίδιο καλά όπως κάποτε. Κάθε μέρα που περνάει απομακρυνόμαστε από την σωστή κατάσταση. Πιστεύουμε κλασσικά, ότι αυτό οφείλεται στα.. χρόνια που περνάνε. Αν προσέξουμε όμως θα δούμε ότι παρόμοια, μερικές φορές και χειρότερα προβλήματα, κατακλύζουν και …νεότερα άτομα.( τα αυτοάνοσα,ιδίως η φοβερή πολλαπλή σκλήρυνση, πλήττουν όλο και νεαρότερα άτομα..) Το πρόβλημα δεν σταματάει εδώ. Πέρα των ελλείψεων σε διατροφικά ποιοτικά στοιχεία, τα κύτταρα μας επιβαρύνονται και με τοξικές ουσίες, που δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί. Βαρια μέταλλα, βιομηχανικά χημικά, φάρμακα, απορρυπαντικά, χημικά προϊόντα περιποίησης, φυτοφάρμακα, εντομοκτόνα.Η εικόνα του κυττάρου μας έχει αλλάξει πλέον πλήρως από την αρχική υγιά κατάσταση..Συστατικά που θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί απουσιάζουν και άλλα ξένα προς τη ζωή, που δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί, είναι παρόντα.Και να που φτάσαμε στην συγκλονιστικά καθαρή απάντηση του γιατί το  σώμα δεν αναγνωρίζει πλέον αυτά τα κύτταρα ..ως δικά του και τους επιτίθεται..

κι έτσι αρχίζει το παραμύθι με την αυτοανοσία, που έχουμε μαθει να…θεωρούμε λαχείο, που όμως επ ουδενί είναι, μια και διάφοροι παράγοντες, βοηθούν σ αυτό, οπωςμε την κληρονομικότητα, το περιβάλλον και τις διατροφικές επιλογές Ετσι λοιπόν, τα κύτταρα  που απομακρύνονται περισσότερο από το φυσιολογικό, δέχονται πρώτα την επίθεση. Σε πολλές περιπτώσεις το σώμα επιτίθεται σε πάνω από ένα όργανο ή συστήματα, όπως συμβαίνει στον ερυθηματώδη Λύκο ( που λέγεται και συστηματικός…)Η λύση βέβαια δεν είναι να επιβαρύνουμε  το σώμα με αμφιβόλου αποτελεσματικότητας φάρμακα, που αλλοιώνουν περαιτέρω την βιολογική του ισορροπία.Η λύση είναι να αποκαταστήσουμε τη φυσιολογικη οδό διατροφής.Να χορηγήσουμε αυτά που λείπουν και να αφαιρέσουμε αυτά που περισσεύουν.

Τι μπορούμε να κάνουμε Μόνοι μας Να τρώμε πλήρεις τροφές. Οι τροφές πρέπει να έχουν υποστεί την μικρότερη δυνατή επεξεργασία. Τα βιολογικά τρόφιμα έχουν αποδεδειγμένα μεγαλύτερη θρεπτική αξία. Να διατηρούμε τη βιταμίνη D στο αίμα μας σε βέλτιστα επίπεδα (60ng/ml). Όταν η βιταμίνη D βρίσκεται σε βέλτιστα επίπεδα μειώνει σημαντικά τι πιθανότητα να νοσήσουμε από αυτοάνοσο νόσημα και βελτιώνει την εικόνα αν πάσχουμε ήδη από κάποιο. Να ασκούμαστε τακτικά. Η άσκηση βελτιώνει το ορμονικό μας προφίλ και μειώνει σημαντικά το κίνδυνο να νοσήσουμε. Να κοιμόμαστε επαρκώς. Ο ύπνος είναι απαραίτητος στο σώμα μας για να μπορέσει να διορθώσει βλάβες που προκύπτουν κατά την διάρκεια της ημέρας. Να ενισχύουμε την αντιοξειδωτική άμυνα του οργανισμού. Ναι ασφαλώς ( όχι που θα το ξέχναγα) Να παίρνουμε ιχθυέλαιο σε μόνιμη βάση, αναλογα με τον λόγο τριγλυκεριδίων, καλής χοληστερίνης..Το σώμα μας είναι γενετικά προγραμματισμένο να είναι υγιές, καθήκον της ιατρικής αλλά και δικό μας είναι να το βοηθάμε σε αυτή του την προσπάθεια..Χαίρετε.

 

Η ΙΑΣΗ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ..ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ..ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΟΥΝ..

Παρ όλο που είμαι προσεκτικός στα θέματα υγείας, δεν είμαι απρόσβλητος απ τις..ιογενείς λοιμώξεις. (Θα ήταν αστείο αλλωστε, να το ισχυρισθεί οποιοσδήποτε). Ετσι, ένα απόγευμα..άρχισε ο πονόλαιμος και σε λίγες ώρες, μπήκα σ αυτό που λένε πλήρης ανάπτυξη του κρυολογήματος..

Η ταλαιπωρία μεγάλη.

Απ την άλλη η γνώση της ανανέωσης μέσω της αρρώστιας, ανακουφιστική.

Ο ύπνος ελάχιστος , μια κι η βάσανος του πονόλαιμου, κι η δυσκαταποσία σ εμποδίζει να κλείσεις μάτι..

Ολα αυτά σε φέρνουν στο σκαλοπάτι της…φιλοσοφίας και φυσικά του θανατου..

Τελικά φαίνεται πως..Ο θάνατος, μας είναι πολύ πιο οικείος απ’ όσο φανταζόμαστε, και όλοι είμαστε σε θέση να μιλήσουμε για κάποια εμπειρία ¨θανάτου¨ που όμως πολύ απέχει από οποιαδήποτε αίσθηση φόβου.

Ο Καθενας Απο Μας κοιμάται κάθε βράδυ, χωρις κανεναν φοβο. διότι αισθανεται βεβαιος πώς το επόμενο πρωί θα.. ξυπνησειΚι Ότι Ο Ύπνος Δεν Είναι Παρά Μία Προσωρινή Εμπειρία…θανατου.

Κι όμως δεν είναι παρά ακριβώς αυτό που δεν θέλουμε να πιστέψουμε..μια κι ο ύπνος μας, γλυκός, ή δύσκολος. Ελαφρύς, ή εφιαλτικός, είναι περίπου σαν.. Εκείνος Του Θανάτου Και Της Αφύπνισης …Στην Αιωνιότητα.

Όταν  πάμε από τη βρεφική στην παιδική ηλικία και κατόπιν στη νεότητα και την εφηβεία .. στην ωριμότητα και τα γηρατειά…

Χαμογελώντας με πολλή συγκατάβαση, λέμε.. Ότι Απλά Μεταβαίνουμε Από Το Ένα Στάδιο Στο Άλλο.Κι όμως, μια σειρά από πράγματα, που είχαμε πρίν βιώσει με χαρά ή οδύνη..Πεθαίνουν Μέσα Μας…και ζούν στην εικονικότητα των βίντεο υψηλης ανάλυσης..Ετσι λοιπόν..

Προκειμένου να αποκτήσουμε την ωριμοτητα  κάθε επόμενου σταδίου της εξέλιξής μας, απλά Αποδεχόμαστε.. Ότι Κάποια Πράγματα Μέσα Μας Πεθαίνουν, χάνονται..

Τα Αποχωριζόμαστε Για Πάντα.Κι αυτός ο αποχωρισμός είναι μία επίπονη και δύσκολη διαδικασία, τόσο δύσκολη όσο περίπου.. και ο σαρκικός θάνατός μας.

Η διαδικασια του θανατου… μας ακολουθει καθε στιγμη.Αν το συνειδητοποιήσουμε και το αποδεχτούμε , θα φοβόμαστε λιγότερο τον θάνατο.Θα φτάσουμε.. να τον θεωρούμε ως αναπόφευκτο μέρος της πορείας μας.. προς μια πληρότητα της ζωής.Τελικά ο Χριστός, όταν  μας καλεί να απωλέσουμε τον εαυτό μας..την ψυχή μας.. λέγοντας..

¨Οστις θέλει οπισω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτον, αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι¨

δεν λέει κατι υπερβολικό..Οποιος θέλει να μ ακολουθήσει, πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτό του..Γιατί εκείνος που θέλει να σώσει την ψυχή του, πρέπει να την χάσει, και τότε μόνο θα την σώσει για να είναι μαζί Μου..

Περίεργα λόγια, που μοιαζουν παράλογα για τον σημερινό άνθρωπο.

Μούλεγε ο Διαμαντής, ακτινολόγος, αντινοθεραπευτής, που βλέπει καθημερινά τον πονεμένο συνάνθρωπο, να βαδίζει χωρίς έλεος ή προοπτική το δρόμο της¨τελείωσης¨

..Φοβερά αυτά τα λόγια για τον σημερινό άνθρωπο..που λατρεύει τη ψυχή του, τα υπάρχοντά του, τα πάθη του..Και καλά ο καρκινοπαθής που για λόγους άγνωστους έπαθε, και τώρα πασχίζει να μαθει..

Ο απλός όμως συνάνθρωπος, που  ξαφνικά του πήραν μέσα απ τα χέρια …κομμάτι απ τον μισθό του, τη σύνταξή του, το εισόδημα απ τα…διαμερίσματά Του, που με ιδρώτα απέκτησε..( όλοι οι έλληνες ήθελαν ένα…κεραμίδι πάνω απ το κεφάλι τους..)

Τον έπνιξε η αδικία…Ετρεξε..πήγε …φώναξε,έκλαψε απο ανείπωτο δίκηο..Και στο τέλος τα έβαλε με τον Θεό, που άφησε τους αδικους πολιτικούς, τους επίορκους αξιωματούχους, να τον καταληστέψουνε…

Ομως ο Χριστός απ το Σταυρό, συγχώρεσε   εκείνους που τον έκριναν τόσο απάνθρωπα…Αλήθεια σκεφτήκατε ποτέ το κέρδος που θα είχαμε, αν, ας πούμε, δεν συνέβαινε τίποτα απ όλα  που μας ταλάνισαν αυτά τα 2 χρόνια, και μας έκλεψαν τον κόπο ολόκλήρης της ζωής μας, και μας χρέωσαν απο πάνω και για μιαν ακόμα;Θα ζούσαμε στο ψέμμα που μας είχαν μάθει αυτά τα τελευταία 40 χρόνια   ( σχεδόν δυο γεννιες..), και θα περιμέναμε έναν…ευτυχισμένο, γεμάτο απόλαυση και πληρότητα ..θάνατο.Πλούσιοι μ όσα κερδίσαμε. Με παιδια κι εγγόνια. Και μια ζωή γεμάτη απο ηδονές και οδύνες…

Ομως Εκείνος είπε:Τί θα ωφεληθεί ο άνθρωπος αν κερδίσει, και απολαύσει όλο τον κόσμο, και χάσει την ψυχή του..ή τί θα μπορούσε να δώσει κάποιος σε αντάλλαγμα της ψυχής του;

Πρόκειται για φράση διφορούμενη, όπως κάθε τι που λέγεται για τον θάνατο. ..και σημαίνει στην πραγματικότητα να προσπαθήσουμε..

Να βρούμε μέσα μας τον αληθινό και Βαθύ Εαυτό,, Που Ανήκει Στην Αιωνιότητα..

Πολλοί νομίζουν oτι αποκτούν τη συνείδηση της ύπαρξής τους μέσα από την Αυτο-επιβεβαίωση και γι’ αυτό…      

Απαιτούν Αναγνώριση Από Τους Άλλους.Ισως να πετυχαίναμε πολλά Εάν Είμασταν Πρόθυμοι Να Αναγνωρίσουμε Ο Ένας Τον Άλλον,έστω κι αν η άλλη ύπαρξη αποτελεί για μας μία πρόκληση, ενίοτε και μία αντιπαλότητα, και μας φέρνει φόβο.

Ισως Θα επρέπε να βρούμε το κουράγιο να πολεμήσουμε ενάντια στον φόβο Που Μας Αποθαρρύνει από την αναγνώριση του άλλου και να τον ξεπεράσουμε.Δύσκολο δεν λέω ομως…Σε κάθε βήμα θα πρέπει Να Αποποιούμαστε Τον Εαυτό Μας,Για Να Αφήνουμε Χώρο Στο Είναι Του Άλλου.Πρέπει να το πάρουμε απόφαση τελικά πως.. Καλούμαστε σταδιακά να θανατωνουμε τον εαυτό μας, ώστε ο πλησίον μας ,όποιος κι αν είναι αυτός,να ζήσει,

κατά τον λόγο του αγ. Ιωάννη του Βαπτιστή:¨Εκείνον Δή Αυξάνειν, Εμέ Δε Ελαττούσθαι¨.Έτσι, Ο Θάνατος Του Εαυτού, Σημαίνει Ότι Αφήνουμε Μέσα Μας Μόνο ό,τι ειναι ουσιωδες Για Να Ζήσουμε Με Πληρότητα,αρχικά την παρούσα ζωή μας,και στη συνέχεια, αν αυτό ευλογηθεί απ την ελεύθερη προαίρεσή μας ..κοντά στον Χριστό..Χαίρετε.

ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΑΓΓΕΙΑ ΜΑΣ..ΚΑΙ ΜΕΤΑ..ΚΛΑΙΜΕ..Ή ΑΛΛΙΩΣ ΠΕΡΙΦΕΡΙΚΗ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΝΟΣΟΣ..

Η αλήθεια είναι οτι όλοι μας έχουμε την ηλικία των αγγείων μας. Οσο καλύτερη είναι η κατάστασή τους , τόσο καλύτερη ποιότητα ζωής απολαμβάνουμε..Για τα αγγεία θα είναι η σημερινή κουβέντα μας..και συγκεκριμένα για την περιώνυμη.. αορτή , τη μεγαλύτερη αρτηρία μας , η οποία μεταφέρει οξυγονωμένο αίμα και γλυκοζη  σ όλο το σώμα. Η κοιλιακή αορτή ,στο ύψος του ομφαλού, χωρίζεται στα δύο σχηματίζοντας τις λαγόνιες αρτηρίες ,μια για κάθε πόδι. Αυτες, με τη σειρά τους, στο ύψος της βουβωνικής χώρας, συνεχίζουν ως μηριαίες, και   στο γόνατο, μεταπίπτουν στις ιγνυακές για να καταλήξουν στα κνημιαία αγγεία.

Η Περιφερική Αρτηριακή νόσος (ΠΑΝ) χαρακτηρίζεται από μειωμένη αιμάτωση λόγω στένωσης ή απόφραξης των αρτηριών, των κάτω άκρων. …εξ αιτιας της αθηροσκλήρωσης,όπως ονομάζεται η αθηρωματική πλάκα ,που αποτελείται από χοληστερόλη, ασβέστιο και ινώδη ιστό. Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της αθηρωματικής νόσου, γνωστοί και πολυσυζητημένοι,είναι η ηλικία, η οικογενειακή προδιάθεση, η ηυξημένη χοληστερίνη, ο διαβήτης, η υπέρταση, η παχυσαρκία και το.. κάπνισμα.

Το πιο σύνηθες αρχικό σύμπτωμα είναι η διαλείπουσα χωλότητα (ΔΧ), που είναι δυσφορία ή πόνος στα πόδια  (μπορεί να εντοπίζεται στους γλουτούς, μηρούς, γάμπες) στο περπάτημα. Προϊούσης της νόσου ( τί όμορφη που είναι η γλώσσα μας..)ο πόνος εμφανίζεται μετά απο μερικά βήματα. Σε πολύ προχωρημένα στάδια της αποφρακτικής νόσου, εμφανίζεται πόνος το βράδυ, κατα την κατακλιση (άλγος αναπαύσεως), πληγές στα κάτω άκρα, που δεν κλείνουν ,ή και νέκρωση ιστών (γάγγραινα).

Η διάγνωση της ΠΑΝ γίνεται εύκολα και ανώδυνα:Α) με τη μέτρηση του σφυρο-βραχιόνιου δείκτη.Β) Με τη χρήση υπερήχων (Doppler) μετράται, η αρτηριακή πίεση σε χέρια , και ποδια , στα σφυρά, με ασφαλή συμπεράσματα για την κατάσταση των αρτηριών κεντρικότερα.Γ) Με Το triplex κοιλιακής αορτής, λαγονίων και αρτηριών κάτω άκρων. Τέλος με  αξονική ή μαγνητική αγγειογραφία ή ψηφιακή αγγειογραφία κοιλιακής αορτής, λαγονίων και αρτηριών κάτω άκρων.Η θεραπεία της ΠΑΝ εξαρτάται από τα συμπτώματα και το βαθμό στένωσης των αρτηριών. Εκτός της φαρμακευτικής αγωγής υπάρχει και η επεμβατική θεραπεία, όπου ενδείκνεται, που γίνεται με δύο μεθόδους (ενδαγγειακή και ανοικτή μέθοδος).

Κατά την ενδαγγειακή μέθοδο γίνεται παρακέντηση μιας αρτηρίας του ποδιού (συνήθως της μηριαίας) ή του χεριού (βραχιόνιος) και η αποκατάσταση της στένωσης γίνεται από το εσωτερικό του αγγείου. Με τη βοήθεια ενός ειδικού μπαλονιού ο αγγειοχειρουργός διαστέλλει το στενωμένο αγγείο και στη συνέχεια τοποθετεί ένα εσωτερικό μεταλλικό νάρθηκα (stent) που βοηθά στο να παραμείνει η αρτηρία ανοικτή .. Κατά την ανοικτή επέμβασηδημιουργείται μία παράκαμψη (bypass) της αποφραγμένης περιοχής με τη χρήση συνθετικού μοσχεύματος ή φλέβας του ασθενούς. Σε γενικές γραμμές στην κεντρικού τύπου αποφρακτική νόσο (κοιλιακή αορτή και λαγόνιες αρτηρίες) χρησιμοποιείται πάντα συνθετικό μόσχευμα, ενώ στην περιφερική αποφρακτική νόσο των κάτω άκρων, φλέβα από τον ασθενή

Η Περιφερική Αρτηριακή Νόσος αυξάνεται παγκοσμίως, αλλά και το 70% των ατόμων με τη νόσο αυτή, ζουν σε χώρες με μεσαία ή χαμηλά εισοδήματα- με τη πλειοψηφία να ζει στη Νοτιανατολική Ασία και τις περιοχές του Δυτικού Ειρηνικού.

Στις χώρες με μεσαία ή χαμηλά εισοδήματα , ο αριθμός των ατόμων με ΠΑΝ έχει αυξηθεί κατά 28,7% ενώ στις χώρες με υψηλά εισοδήματα έχει αυξηθεί κατά 13,1%.Η Δραματική Αύξηση της περιφερικής αρτηριακής νόσου τα τελευταία 10 χρόνια αποδίδεται, στην αλλαγή του τρόπου ζωής, αλλά και στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης .Ακόμη υπάρχει ένα 35% αύξηση της συχνότητας ΠΑΝ στα άτομα άνω των 80 , όπως και προσβολή  1 στα 10 άτομα άνω των 70 και 1 στα 6 άνω των 80 ετών.Η πλειοψηφία των παραγόντων κινδύνου σχετίζεται με άλλες σημαντικές καρδιαγγειακές διαταραχές όπως το κάπνισμα , ο διαβήτης, η υπέρταση και η υψηλή χοληστερίνη ,όπως και με την ΠΑΝ, και μπορούν να προληφθούν και να αντιμετωπισθούν.

Η περιφερική αρτηριακή νόσος είναι ένα απ τα παγκόσμια πλέον προβληματα του 21 αιώνα και αφορά τους πάντες… Η δραματική αύξηση της προκαλεί απώλεια κινητικότητας , μειώνει την ποιότητα ζωής, και αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής και εγκεφαλικού.Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός γερνά, η περιφερική αρτηριακή νόσος ..θα αυξάνει χρόνο με το χρόνο, δημιουργώντας πλήθος προβληματων σε ανθρώπους αλλα και σε κυβερνησεις, ας πούμε σαν τη δική μας, που απο χρόνια τώρα, βρίσκεται στον…αναπνευστήρα. Χαίρετε.

ΠΕΡΑΣΑΝ ΕΞ ΧΡΟΝΙΑ..ΑΠ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ..ΚΑΙ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ..

Να που φτάσαμε κιόλας τα έξ χρόνια μιας μοναδικής απουσίας ( ή μήπως λαμπράς παρουσίας)  μεταξύ ημων των περιλειπομένων, της Γερόντισσας Φωτεινής, (κατά κόσμον Χαρούλας Ντέμου) Ηγουμένης τής Ιεράς Μονής Γενεθλίου τής Θεοτόκου (Πελαγίας), τής Ιεράς Μητροπόλεως Θηβών καί Λεβαδείας.

Μιαν απλή αναφορά…κατι σαν μνημόσυνο για έναν δικό μας άνθρωπο..μια Γυναικα..   μια πραγματική Μάνα..που μπορεί να μην είχε νοιώσει τα σκιρτήματα ενος τοκετού,ζούσε όμως καθημερινά,τις φοβερες ωδίνες ενος άλλου τοκετού..του Πνευματικού, όσων κατέφευγαν στην πάντα ανοικτή (πνευματική) της αγκαλιά..

Η Γερόντισσα Φωτεινή,ποτέ δεν υπήρξε τυπική στις σχέσεις της με τους άλλους..

Δεν είχε ψεύτικη ευγένεια. Ηταν αυθόρμητη όπως ένας χείμμαρος  ( εν προκειμένω απίστευτης αγάπης, που μόλις συγκρατιόταν μέσα στα στενά όρια μια ¨σάρκινης¨ καρδιάς…) 

Απ  την άλλη.. ποτέ Δέν μπορούσε νά κολακέψη άνθρωπο. Δέν μπορούσε νά υποκριθή…Σε κοίταζε ίσια στα μάτια και σούλεγε αυτό που σκέπτονταν με μιαν ευθύτητα, που σ έκανε να μην μπορείς να της αρνηθείς το παραμικρό…Ας πούμε, όπως δεν μπορείς να αρνηθείς το αίτημα ενός μικρού παιδιού που με απειρη αθωότητα σου ζητά κάτι, που η σκέψη  και η λογική σου , κρίνει παράλογο… Ηταν απλή καί ταυτόχρονα απρόσιτη.

Ηταν μάνα και μαζί αδελφή, φίλη αγαπημένη.. Μιλούσε αυθόρμητα δίχως υπεκφυγές, τίμια.Ήταν ξεκάθαρη καί ειλικρινής.

Και το πιό σπουδαιο…Ήταν πάντα αληθινή. Έλεγε:

Δέν Μπορώ Νά Αγαπώ Έναν Άνθρωπο Καί Νά Ξέρω Ότι Ζή Στήν Αμαρτία. Δέν Τό Αντέχω.

Σέ αγαπητό της πρόσωπο έλεγε:

Δέν Θέλω Νά Φοβάσαι, Όταν Θά Πεθάνης,

Γι’ Αυτό Πρόσεχε Πώς Ζής. Δέν Μπορώ Νά Τό Διανοηθώ Ότι Εσύ Δέν Θά Σωθής.

Στούς «αντιδραστικούς» μέ τήν Εκκλησία έλεγε τήν χαρακτηριστική φράση: 

«Αυτόν θά τόν «εκδικηθώ» μέ τήν αγάπη». Καί, πράγματι, αυτή η «εκδίκηση» πάντα είχε θετικό αποτέλεσμα.

Άνθρωποι πονεμένοι, απελπισμένοι, προβληματισμένοι καί τραυματισμένοι από αστοχίες, δοκιμασίες καί αμαρτίες, συζητώντας μαζί της εύρισκαν ελπίδα. Τούς έβλεπε μέ ιδιαίτερη αγάπη καί σεβασμό καί τούς μετέδιδε αισιοδοξία, παρηγοριά καί μιά αίσθηση χαράς.

Πολλοί τής έδιναν υπόσχεση ότι θά αλλάξουν τρόπο ζωής.

Ακούραστη πάντα άκουγε τά προβλήματά τους καί συμμετείχε στόν πόνο τους.

Τούς μιλούσε γιά τήν ζωή μέσα στήν Εκκλησία, γιά τήν υπέρβαση τών προβλημάτων καί τού θανάτου.

Έλεγε ότι πρέπει νά προσγειωθούμε γιατί στήν ζωή ποτέ δέν μπορούμε νά βρούμε ό,τι επιθυμούμε.

Τά τελευταία χρόνια επισκέπτονταν τό Μοναστήρι πολλοί προσκυνητές μέ λεωφορεία, είτε από Ενορίες μέ Ιερείς, είτε από τουριστικά Γραφεία.

Όσο απασχολημένη καί άν ήταν θά κατέβαινε στό αρχονταρίκι γιά νά χαιρετήση καί νά απευθύνη λόγο, πού ανέπαυε καί παρηγορούσε τούς προσκυνητές.

Αντιμετώπισε τήν ασθένεια μέ πίστη στόν Θεό καί δοξολογία.

Ο θάνατός της ήταν μία κοίμηση. 

Είχε πλήρη συναίσθηση μέχρι τήν τελευταία στιγμή. Έφυγε προσευχομένη εν μέσω προσευχομένων αδελφών καί μέ τήν ευχή τού Πνευματικού της Πατέρα, τήν στιγμή πού στό Μοναστήρι της προσεύχονταν θερμά όλες οι αδελφές.

Πολλές φορές η Γερόντισσα μιλούσε γιά τόν θάνατο καί γιά τήν μνήμη τού θανάτου πού πρέπει νά καλλιεργή ο Μοναχός. Έλεγε:

«Όλη Τήν Ζωή Μας Πρέπει Νά Τήν Θεωρούμε Σάν Προετοιμασία Γιά Τήν Ώρα Τού Θανάτου.

Όταν Ο Θεός Θά Πή Τό STOP Νά Μή Φοβόμαστε».

Κάθε χρόνο τήν ημέρα τού Πάσχα επανελάμβανε προτάσεις από τόν Κατηχητικό Λόγο τού αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστόμου. Έλεγε συγκεκριμένα: 

«Μηδείς φοβείσθω θάνατον ηλευθέρωσε γάρ ημάς ο τού Σωτήρος θάνατος».

Έψαλλε μέ όλη τήν δύναμη τής ψυχής της καί τής φωνής της τόν Αναστάσιμο Κανόνα τού Πάσχα.

Η Γερόντισα ( μας)  Φωτεινή.. μας ¨λείπει¨ αφόρητα..αυτά τα έξ χρόνια, όμως σίγουρα είναι κοντά μας κάθε στιγμή, γιατί ζεί μέσα στην καρδιά μας ,και φωτίζει κάθε πτυχή της σκέψης μας,

οταν αυτή νοιώθει λίγη αγάπη για τον άλλον, τον συνάνθρωπο..

άλλωστε ηταν αυτό που ζητούσε απο όλους μας..

Αιωνία η Μνήμη Της..

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 136 other followers

Αρέσει σε %d bloggers: