RSS Feed

Category Archives: ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΧΡΟΝΟΣ..ΑΙΩΝΙΟ..ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Θεολογία καί ποιμαντική μητρ ναυπακτου

 

Στήν ὀρθόδοξη θεολογία γνωρίζουμε οτι ο χρόνος συνδέεται  χωρο. Ο χρόνος ειναι η ενέργεια πού διακρίνει τά ὄντα ,ειναι ἡ κίνηση ολων τῶν οντων. Ο χρόνος συνδέεται μέ τήν κτιστή θνητή υπαρξη

Ο ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος θά πῆ εὔστοχα ὅτι αιώνας εἶναι ὁ χρόνος πού σταματᾶ νά κινῆται, καί χρόνος εἶναι ὁ αἰώνας πού μετρεῖται κινούμενος . Αὐτό σημαίνει ὅτι ὅσο ζῆ ὁ ἄνθρωπος σέ αὐτήν τήν ζωή ,συνδέεται μέ τόν χρόνο, καί ὅταν φύγη ἀπό τόν κόσμο αὐτόν τότε εἰσέρχεται σέ μιά ἄλλη διάσταση χρόνου πού λέγεται αἰώνας.

Δυστυχως, οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι ταυτίζουν τόν χρόνο μέ τό αἰώνιο, δηλαδή ζοῦν τήν βιολογική ζωή, ωσάν νά πρόκειται νά ζήσουν αἰώνια, γι’ αὐτό καί ἀπολυτοποιουν ο,τι εχει  σχέση μέ τά υλικά ἀγαθά, τήν ἡδονή, τήν εὐχαρίστηση, καί ἄλλοι περιφρονοῦν αὐτήν τήν ζωή, ἀναμένοντας τά πάντα μόνο στήν ἄλλη ζωή.

Οταν, ὅμως, ταυτίζουμε ἀπόλυτα τόν χρόνο μέ τό αἰώνιο, ὅταν ἐξαντλοῦμε τήν ζωή τοῦ μέλλοντος αἰῶνος στό ἐνθάδε, τότε αὐτό εἶναι καί λέγεται ἐκκοσμίκευση.

Οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ζοῦσαν συνεχῶς μέ τήν αἴσθηση τῆς παροδικότητος τῶν πραγμάτων αὐτῆς τῆς ζωῆς, καί τήν νοσταλγία τῆς αἰωνίου ζωῆς, τήν ὁποία βίωναν ἀπό αὐτήν τήν ζωή.

Μάλιστα, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει:

¨οὐκ ἄξια τά παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρός τήν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς.¨

Σχετική εικόνα

Μητροπολιτης Ναυπάκτου 

Θεολογία καί ποιμαντική 

 

 

ΕΝΑΣ ΕΥΓΕΝΗΣ ΚΑΛΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ..

 

 

Τά ξημερώματα τῆς 18ης Νοεμβρίου ἐκοιμήθη ὁ Γιάννης Ἀλαγιάννης καί ἡ ἐξόδιος ἀκολουθία ἔγινε τήν 19η Νοεμβρίου στήν Ἱερά Μονή Μεταμορφώσεως  τοῦ Σωτῆρος Καμένων Βούρλων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Φθιώτιδος.

Τόν Γιάννη Ἀλαγιάννη τόν γνώρισα ὅταν ὑπηρετοῦσα στήν Ἱερά Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν ὡς Ἱεροκήρυξ καί ἀπό τότε συνδεθήκαμε πολύ στενά πάνω ἀπό 35 χρόνια.

Μέ ἐξυπηρετοῦσε μέ τό αὐτοκίνητό του στίς μετακινήσεις μου στήν Ἀθήνα, ἰδίως ὅταν τά πρωϊνά πήγαινα στίς Συνεδριάσεις τόσο τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου ὅσο καί τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καί τό ἔκανε μέ μεγάλη χαρά.

Στό αὐτοκίνητο συζητούσαμε θεολογικά καί πνευματικά θέματα, ἰδίως τά τρέχοντα ἐκκλησιαστικά ζητήματα.

Εἶχε συνταξιοδοτηθῆ ἀπό τό ΙΓΜΕ Ἰνστιτοῦτο Γεωλογικῶν καί Μεταλλευτικῶν Ἐρευνῶν ὅπου εἶχε ἐπιτελικές θέσεις, μέ τίς γνώσεις του καί τήν ἐμπειρία του, ἀφοῦ εἶχε τελειώσει τό Πολυτεχνεῖο Ἀθηνῶν καί μελετοῦσε τά θέματα τῆς εἰδικότητός του.

Ὁ Γιάννης ἦταν ἀπό τά καλύτερα πνευματικά μου παιδιά. Συμμετεῖχε σέ ὅλες τίς ὁμιλίες πού ἔκανα στήν Ἀθήνα, ἐνδιαφερόταν γιά πνευματικά θέματα, μελετοῦσε ὅλα τά βιβλία μου καί πάντοτε ὁμιλοῦσε γιά θέματα πού θίγονταν σέ αὐτά, προσευχόταν πολύ σέ ὅλα τά διαστήματα τῆς ἡμέρας, διαβάζοντας τίς καθημερινές ἀκολουθίες καί τό Ψαλτήριο, ἐκκλησιαζόταν κάθε Κυριακή, κάθε Σάββατο καί σέ ὅλες τίς μεγάλες ἑορτές, κοινωνοῦσε σχεδόν κάθε ἑβδομάδα.

Ἔκανε κάτι πού μέ εἶχε συγκινήσει πολύ, ὅταν μοῦ τό ἀνέφερε. Ἐνῶ διάβαζε ὅλα τά βιβλία μου ὅταν ἐκδίδονταν, ὅμως πρίν λίγα χρόνια εἶχε τήν ἰδέα νά τά διαβάση πάλι ἀπό τήν ἀρχή, ἀλλά, μάλιστα, κατά χρονολογική σειρά πού ἐξεδόθησαν γιά νά παρακολουθήση, ἐκτός τῶν ἄλλων, καί πῶς ἐξελίχθηκε ἡ θεολογική μου σκέψη.

Ἔτσι, γνώριζε ὅσο ὀλίγοι ὅλα ὅσα εἶχα γράψει στά πάνω ἀπό ἑκατό βιβλία μου καί τόν τρόπο τῆς συγγραφικῆς μου ἀναπτύξεως.

Ἐκτός τοῦ ὅτι ἦταν καλός ἐπιστήμονας, ἦταν κυρίως καλός Χριστιανός μέ ἐπίγνωση καί εὐαισθησία. Ὡς ἄνθρωπος ἦταν ἔξυπνος, ἐξυπηρετικός, πρόθυμος σέ ὅ,τι τοῦ ἔλεγες καί κυρίως εὐγενής, εἰρηνικός, ἄρχοντας πραγματικός.

εὐγένειά του ἦταν τό χαρακτηριστικό του γνώρισμα, ὅπως καί τό αὐστηρό χαμόγελό του. Εἶχε ἀπόλυτη πίστη στήν Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, καί σέ ὅσα θέματα παρουσιάζονταν στήν ζωή του, ἀλλά καί γιά θέματα τῆς Ἐκκλησίας πού τόν στενοχωροῦσαν συνήθιζε νά λέη:

«Τό ἐπέτρεψε ὁ Χριστός», «αὐτό θέλει ὁ Χριστός», «ὅ,τι θέλει ὁ Χριστός», «θά δείξη ὁ Χριστός»

Ἀγαποῦσε ὑπερβολικά τήν καλή του σύζυγο Σοφία (Σωσώ), δέν μποροῦσε νά κάνη χωρίς αὐτήν, ἀλλά καί ἐκείνη τόν ἀγαποῦσε ὑπερβολικά. Εἶχαν μεγάλη ἐπικοινωνία καί ἑνότητα, παρά τά πολλά χρόνια τοῦ γάμου τους.

Ὁ τρόπος τῆς ἐξόδου του ἀπό τόν κόσμο αὐτόν ἦταν ἀνέλπιστος. Λίγες ἡμέρες αἰσθάνθηκε ἀδιαθεσία, μετά ἀπό ἐξετάσεις βρέθηκε ὄγκος στό πάγκρεας καί τό συκώτι. Μέ ἐνημέρωσε γιά τήν κρισιμότητα τῆς κατάστασής του καί μοῦ εἶπε:

«Παρά ταῦτα αἰσθάνομαι μιά εἰρήνη μέσα μου».

Καί ἐνῶ θά ἄρχιζε τίς θεραπεῖες, αἰσθάνθηκε ἀπότομα μεγάλη ἀδυναμία, εἰσῆλθε στό Νοσοκομεῖο καί σέ τρεῖς ἡμέρες ἐκοιμήθη.

Ἐπέτρεψε ὁ Χριστός, ὅπως ἔλεγε ἐκεῖνος, νά τόν ἐπισκεφθῶ στό Νοσοκομεῖο τήν πρώτη ἡμέρα πού εἰσῆλθε σέ αὐτό, καί ἔτσι δυό ἡμέρες πρίν κοιμηθῆ τόν εὐλόγησα στήν κεφαλή του, καί τελικά αὐτό ἦταν ὁ τελευταῖος ἀποχαιρετισμός μας, ἐνῶ ἦταν ἀκόμη ζωντανός.

Ἡ κοίμησή του μέ συγκλόνισε, ἀλλά συγχρόνως μοῦ προξένησε χαρά, γιατί ἕνα ἄλλο καλό πνευματικό μου παιδί εἰσῆλθε στόν Παράδεισο.

Πέρασε ὅλη τήν ζωή του ἀγωνιζόμενος, ζοῦσε μέ μετάνοια, προσευχή, ὑπακοή, ὀρθόδοξη πίστη στόν Θεό, ὑπακοή στήν Ἐκκλησία καί τόν πνευματικό του πατέρα, ἀφοσιωμένος στήν καλή σύζυγό του, εἶχε τήν ἐλπίδα τῆς αἰωνίου ζωῆς.

Ἔχω τήν ἐσωτερική πληροφορία ὅτι ἔφυγε ἀπό τόν κόσμο αὐτόν, μέσα σέ ἡσυχία καί προσευχή, καί αὐτό μοῦ δίνει, ἐκτός τῶν ἄλλων, τήν βεβαιότητα τῆς σωτηρίας του.

Νοέμβριος 2019

Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου 

 

ΟΤΑΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ..ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Γιοχάννες Ἄαγκααρντ,

 

 

 

 

Σχετική εικόνα

 

Ο Γιοχάννες Ααγκααρντ, καθηγητής Θρησκειολογίας στό Πανεπιστήμιο Ααρχους τῆς Δανίας, δηλωνει κατηγορηματικα πως:

Στά κέντρα γιόγκα θά πρέπει μόνον ὁ σκοπός της αναπτύξης της συνειδητότητάς σου νά σέ φέρνει 2.

Καί συμπληρώνει: Ο πραγματικός σκοπός της γιόγκα δέν εἶναι ἡ απόκτηση υγείας, ευεξίας κ.τ.λ., αλλά ὁ μηδενισμός τῆς ὕπαρξης. Η αληθινή γιόγκα οπως ἐφαρμόζεται στόν ινδουισμό, οπου γεννήθηκε,ειναι ενας τρόπος γιά νά πεθάνεις 3.

Πρέπει νά πεθάνεις, γιά νά γεννηθεῖ τό πραγματικό  σου εἶναι, λέει κι ὁ Osho Μπαγκουάν Σρί Ραζνίς.

Ἀπό τήν ἄποψη τῆς Τάντρα, ἡ Γιόγκα εἶναι μιά βαθιά αὐτοκτονία. Πρέπει νά ¨σκοτώσεις¨ τόν φυσικό σου ἑαυτό, τό σῶμα σου, τά ἔνστικτά σου, τίς ἐπιθυμίες σου, τά πάντα 4· κι ὅσο κι ἄν ἀναφέρεται δῆθεν στόν παλαιό ἑαυτό, στήν οὐσία κυριολεκτεῖ. Πρέπει νά πληρωθεῖ τό κάρμα 5 καί νά πεθάνει μέσω τῆς γιόγκα τό φυσικό σῶμα, γιά νά μπορέσει νά μετενσαρκωθεῖ ἡ Οὐσία σέ ἄλλη, ἀνώτερη ἐνσάρκωση ἤ στήν καλύτερη περίπτωση νά ξεφύγει ὁριστικά ἀπό τόν τροχό τῶν γεννήσεων καί τῶν θανάτων, τόν τροχό τῆς Σαμσάρα 6.

Πόση λοιπόν σχέση μπορεῖ νά εχουν ὅλα αὐτά  μέ τήν ασκηση τοῦ σώματος, και την αποκτηση φυσικης ευεξιας; 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Γιοχάννες Ἄαγκααρντ,

 

 

Βιβλιογραφια:

2 Βλ. π. Ἄντ. Ἀλεβιζοπούλου Ἀποκρυφισμός, Γκουρουϊσμός, «Νέα Ἐποχή», σελ. 169.

3 Βλ. Τί εἶναι πραγματικά ἡ γιόγκα; http://www.orthodoxnet.gr/pdf/par%2044.pdf, σελ. 2.

4 http://archive.is/hiaQp

5 Δεσμεύσεις καί ὑποχρεώσεις ἀπό προηγούμενες ζωές.

6 H ἀνάκληση τῶν ὑπάρξεων. Σύμφωνα μέ αὐτή, ἀφοῦ μιά μορφή ὕπαρξης διαλυθεῖ, κάτι ἀπό αὐτήν ἐπιβιώνει καί μεταβαίνει σέ ἄλλη μορφή ὕπαρξης. http://archive.is/BXoks

7 http://archive.is/LMcKP

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ..

 

 

Η ελληνική πραγματικότητα, κυριαρχείται απο μια τρομολαγνεία.Μιαν απόγνωση, ένα μίσος, μιαν οργή,μιαν απαξίωση, και έναν εκμηδενισμο.

Οι ¨κρατούντες¨ διαχειρίστηκαν δισεκατομμύρια προκειμένου να μας χαρίσουν ένα ψεύτικο όνειρο.  Οταν τα όνειρα όμως καταντούν αγοραία, όπως κι ο θλιβερός έρωτας,τότε ο άνθρωπος είναι πλέον ώριμος να δεχθεί τον πόνο .

Ολα αυτα τα χρόνια, βιώνουμε μια  κυρίαρχη ευδαιμονο-λατρεία και έναν απίστευτης οδύνης  ανθρώπινο ευτελισμο που φτάνει μέχρι τον απονενοημένο θάνατο.

Ο πόνος είναι πέλαγος απέραντων δυνατοτήτων που ,Όταν αξιοποιηθεί ,θεραπεύει όντως τον άνθρωπο.

Η κυρίαρχη ασθένεια, της εποχής μας, έγκειται στην ψευδαίσθηση της υπερηφάνειας,ότι κάτι είμαστε κάτι πετύχαμε. Κλέψαμε μια δυο στιγμές δημοσιότητας. Ο πόνος ο σωματικός,ο κάθε είδους ο πονοκέφαλος, ο μυϊκός, αλλά κι ο φοβερός ψυχικός ,παραδόξως καθαρίζει την καρδιά αλλά μονο προσωρινά. Η μόνιμη κάθαρση έρχεται όταν η καρδιά πλημμυρίσει από την αληθινή χαρά.

Λέει ο Αββάς Ισαάκ, στα γνωστικά του κεφάλαια. Τόμος Β1, Όταν η χαρά αρχίσει να γεννιέται μέσα στην καρδιά, τότε ο άνθρωπος ξεχνά την κούραση, τα βάσανα, το φόβο του θανάτου. Είναι σίγουρος γι’ αυτό που ζει,γιατί είναι τελείως μεθυσμένος, τόσο που αν θελήσει να δοξολογήσει τον Θεό και να εξομολογηθεί τη χαρά του δεν το μπορεί.

Η γλώσσα του σπαρταρά από τη χαρά αδυνατώντας να Τον δοξολογήσει, μόνο ψελλίζει σαν βρέφος, και μιλά στον Θεό σαν μικρό παιδί που μιλά στον πατέρα του.

Η μεθυστική αυτή χαρά καθαρίζει την καρδιά

Όταν ο ασκητής, κατορθώσει να αποκτήσει την χαρμόσυνη τούτη ελπίδα, τότε παύει κάθε πόνος, και τα βάρη της εργασίας του ελαφραίνουν.

Αφήνει πλέον την ¨διακονία¨ του φόβου, Και Αρχίζει Να Εργάζεται Την Διακονία Της Αγάπης.Ενώ πριν ο μακρύς δρόμος που είχε μπροστά του τον φόβιζε, τώρα η καρδιά του, λυτρωμένη από τον φόβο, αποκτά σιγά σιγά ακλόνητη πίστη.

Με σταθερή καρδιά και νου υψηλό, ο ασκητής αυτός δεν στρέφει πλέον ποτέ το βλέμμα στον κόσμο τούτο. Κι από τούτην την στιγμή, μια ελπίδα των μελλόντων ενεργοποιείται μέσα στην ψυχή του, και την πλημμυρίζει διαρκώς με χαρά.

Ο κόσμος χάνεται από τα μάτια του, χωρίς να ξέρει το πώς. Το μόνο που γνωρίζει η ψυχή του είναι να αγάλλεται κάθε στιγμή, σαν να κατοικούσε ήδη στον νέο κόσμο.

Παντού παγίδες, για τον χριστιανό, που μακρυά απο τον Ποιμένα-Γέροντα, πασχίζει να κρατήσει ζωντανή την αίσθηση της προσωπικότητάς του, που απ την άλλη, προσπαθεί, να επιβιώσει σε ένα νοσηρό περιβάλλον,γεμάτο τοξικά στοιχεία, που τον σπρώχνουν στην άβυσσο της ανυπαρξίας.

Χαιρετε

 

ΦΘΕΙΡΟΥΣΙΝ ΗΘΗ ΧΡΗΣΤΑ, ΟΜΙΛΙΑΙ ΚΑΚΑΙ..

 

Σχετική εικόνα

 

 

Καθημερινα ¨σπαταλαμε¨το χρόνο μας με φίλους και γνωστούς, κατι που τελικα έχει αρνητικές συνέπειες, στη ζωη μας, καθώς όσο περισσότερο προσπαθούμε να ενταχθούμε σε μια παρέα κι όσο περισσότερο χρόνο αφιερώνουμε στους άλλους, τόσο περισσότερο χάνουμε τον εαυτό μας.

Βέβαια, το τραγικό είναι , όταν αφιερώνουμε το χρόνο μας, σε εκδηλώσεις, όπου οι άνθρωποι λειτουργούν σαν μάζα,σαν όχλος  παραμεριζοντας  τα ιδιαίτερα στοιχεία της προσωπικότητάς τους.

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για καθημερινή ¨σπατάλη του χρόνου μας

 

 

 

 

Εκείνο δηλαδή που είναι περισσότερο επίφοβο είναι η ένταξη του ¨ανθρωπου ¨ σε ομάδες, που λειτουργούν διαβρωτικά, ως προς την ψυχική ιδιαιτερότητα του, και τελικά εξομοιώνουν, μαζοποιώντας, το ¨υποστατικο στοιχειο του¨,σε κάτι άμορφο, κουραστικό, άχρωμο, χυδαίο, απαξιωτικό, και σε τελευταια ανάλυση τραγικό.

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για καθημερινή ¨σπατάλη του χρόνου μας

 

 

 

 

Ένας ¨άνθρωπος μοναδικός¨ Μια ξεχωριστή προσωπικότητα,ασχέτως ποιοτικών, γνωσιακών, και θεωρητικών γνωρισμάτων, που επιχειρεί να ταιριάξει με άλλους ανθρώπους ,και προσπαθεί να ¨ενταχθεί¨ στις παρέες τους, με το να γίνει ίδιος μ’ αυτούς, καταλήγει τελικά να γίνει¨ένα με τη μάζα¨, χάνοντας τον εαυτό του.

Δεν είναι πάντοτε εφικτό,  να επιλέγει τα άτομα με τα οποία συναναστρέφεται και ν αποφεύγει τις ανούσιες παρέες. Ετσι αποφευγουμε περιττες

σ υ ν α ν α σ τ ρ ο φ ε ς.

Μας λεει ο ¨αλεξανδρινος¨

¨Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,τούτο προσπάθησε τουλάχιστον 

όσο μπορείς . 

Μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες. Μην την εξευτελίζεις πηγαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, 

ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.   

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για συναναστροφών

 

 

 

 

Μακάρι να μαθαίναμε απ τα παθήματα και την ψυχική συνεισφορά των πεπειραμένων.

Χαίρετε.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για καθημερινή ¨σπατάλη του χρόνου μας

 

 

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ¨ΘΥΜΑΤΑ¨.

Σχετική εικόνα

 

 

 

Λεει ο ¨Αλεξανδρινος¨Κι αν δεν μπορεις να κανεις τη ζωη σου οπως τη θελεις, τουτο προσπαθησε οσο μπορεις…Μην την εξευτελιζεις..

 

Είναι αραγε δική μας η ζωή,  που μας χαριστηκε; Μπορω, αραγε να επιλεξω, αν πρεπει να φυγω, ή να μεινω στο σπιτι των γονιων μου, αφου δεν θελησα τον εγγαμο βιο;

Μπορω να κανω τη ζωη μου οπως τη θελω;

Ή μηπως εχω καθηκον να ¨λιωσω¨ διπλα στον πατερα και τη μανα που ειν ανημποροι , και χρειαζονται καποιον να τους ¨γιατροπορευει¨;

 

 

 

Σχετική εικόνα

 

 

 

Σκεφτομαι πως, ισως το προβλημα ειναι δικο μου. Αν ¨ε μ ε ι ς   εχουμε απελπιστικα αναγκη¨ της παρουσιας τους, για να πορευτουμε τα μονοπατια του φ ο β ο υ  και της μοναξιας  μενουμε Διαφορετικα, φευγουμε. 

Δεν ειμαστε μονοι. Εχουμε βοηθεια.

Εχουμε πνευματικο  . Εχουμε την Εκκλησια. Εχουμε τον ¨Ευαγγελικο Λογο¨ του Χριστου, που μας βεβαιωνει καταλυτικα για τον κινδυνο  των¨οικειων¨, που ισως  ειναι οι μονοι μας ¨εχθροι¨.

 

 

 

 

Σχετική εικόνα

 

 

 

 

Ετσι το τολμαμε..φευγουμε.Σφιγγουμε την καρδια μας. Αλλιως μοιαζουμε με τον αδαη, που πιστευει οτι μπορει να σωσει καποιον που πνιγεται. Τρεχει και τελικα πνιγεται σφιχταγκαλιασμενος με τον δυστυχη , πανικοβλητο απ το αγγιγμα του θανατου συνανθρωπο. Εναλλακτικα, αν δεν μπορουμε να κανουμε τη ζωη μας, οπως θα ηταν το σωστο.. Πάμε για Μία Βολτίτσα. Ένα Περίπατο..Να πάρουμε δυο καλούς φίλους και να πάμε να περπατήσουμε για λιγη ωρα στην ακροθαλασσιά ανταλλάσσοντας σκέψεις.

 

 

Σχετική εικόνα

 

 

 

Κι αυτό είναι  Εγρήγορση. Δεν χρειαζεται να ειναι αιθριος ο καιρος. Οι καλυτερες βολτες που εκανα ηταν με βροχη στο δασος.

Χαιρετε.

 

 

σ.σ. Η μουσικη που συνοδευει …δεν ειναι τυχαια.

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για μιλάμε, φλυαρούμε,

Κατάρρευση ιδεολογιών καί ουτοπιών

 

Στήν Εποχή Μας Κατέρρευσαν Τρείς Ουτοπίες. Τού Ναζισμού, Μαρξισμού καί τού Καπιταλισμού.

 

 

 

 

 

Χάθηκαν ανθρώπινες ζωές, χύθηκε πολύ αίμα,  διαψεύσθηκαν πολλές ελπίδες, και κατέρρευσαν όνειρα καί προοπτικές. 

 

 

 

 

 

Ο άνθρωπος, ποδοπατήθηκε, μαζοποιήθηκε,  εξανδραποδίστηκε.

Στον αντίποδα, έχομε την Ορθόδοξη Εκκλησία. Η οποια δεν δέν μπορεί νά μετατραπή σέ ουτοπία. Η Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Κοινωνία, όταν εφαρμόζεται καί βιώνεται σωστά, δέν είναι ουτοπία, γιατί κάνει λόγο γιά τήν πρώτη κοινωνία στόν Παράδεισο, τήν πτωτική κοινωνία, τήν εκκλησιαστική ζωή ,πού άρχισε μέ τήν ενανθρώπηση τού Χριστού καί τήν αναμενόμενη  Βασιλεία τού Θεού στά έσχατα τής ιστορίας, πού βιώνονται πραγματικά  καί μυστικά από τώρα.

 

 

 

 

 

 

Έτσι, η Ε κ κ λ η σ ί α   τήν τραγικότητα τής σύγχρονης ζωής τήν μετατρέπει σέ ευτυχία, χωρίς επ ουδενί, νά αφήνει νά εξελιχθή σέ ουτοπία. 

Η εκκλησιαστική Κοινότητα,το ενοριακό κύτταρο, είναι ζωντανό Σώμα, τού οποίου κεφαλή είναι ο Χριστός, ¨Ο Ών, Ο Ήν Καί Ο Ερχόμενος¨, καί τά μέλη του είναι οι άγιοι πού ζούν μέ πληρότητα καί αγάπη, μέ φιλοθεΐα καί φιλανθρωπία,άσχετα από τίς κοινωνικές συνθήκες ζωής.

Η όλη πείρα της εν Χριστώ κοινωνίας,μέσα στους αιώνες, μας έχει δημιουργήσει την βεβαιότητα  ότι μιά κοινωνική ουτοπία, μπορεί νά γίνη πραγματικότητα μόνον, όταν βρεί τόν ορθό προσανατολισμό της.Τό ορθό ήθος καί τό ορθό δόγμα τής χριστιανικής ανθρωπολογίας,η οποία εκφράζεται πάντα μέσα από τα  βιωματα,αποτελεί τή μοναδική εγγύηση γιά τή δημιουργία τής ισορροπημένης κοινωνίας.

 

 

 

 

 

Στήν Ορθόδοξη Εκκλησία συνδέεται στενά τό δόγμα μέ τήν προσευχή, η συμμετοχή στά Μυστήρια μέ τήν άσκηση, η θεολογία μέ τίς βαθμίδες τής πνευματικής ζωής, πού είναι η κάθαρση, ο φωτισμός καί η θέωση

Μέσα σέ αυτήν τήν προοπτική δέν μπορεί νά υπάρξη  ιδεολογία καί ουτοπία, αλλά πραγματική εμπειρική θεολογία.

Όταν όμως δεν αξιολογείται σωστά η κάθαρση, ο φωτισμός καί η θέωση, τότε η χριστιανική ζωή βιώνεται  ως  ιδεολογία καί ουτοπία, με όλα τα δυσάρεστα επακόλουθα. 

Η Ορθόδοξη Εκκλησία, όταν βιώνεται σωστά, δέν είναι ιδεολογία, δέν στηρίζεται σέ αφηρημένες ιδέες, αλλά διαθέτει μιάν ολόκληρη ζωή, είναι πραγματική εμπειρία, πού νοηματοδοτεί ολόκληρο τόν βίο μας, καί σ αυτό συντελεί κατα κύριο λόγο,η ησυχαστική παράδοση.

Ας μήν αναζητάμε ιδέες καί ιδεολογίες, γιατί έρχονται καί παρέρχονται, αλλά ας αρχίσουμε να μελετάμε τήν ζωή τού Χριστού, όπως προσφέρεται  στήν Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία και μπορεί να γεμίσει όλη μας τήν ύπαρξη.

 

 

Απο το σχόλιο.

¨Κατάρρευση ιδεολογιών καί ουτοπιών¨ Μητροπολίτου Ναυπάκτου  

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για μητρ ναυπακτου

Αρέσει σε %d bloggers: