RSS Feed

Category Archives: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ

ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ..ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε εσάς, γραμματείς

 

 

Σχετική εικόνα

 

Tο να είναι κανείς σωστός, τίμιος, ενάρετος, αγαπητός στον κόσμο, είναι και δύσκολο και γεμάτο κινδύνους.

Το να μπορεί κάποιος να παρασύρει το πλήθος, είναι και δύσκολο και επικίνδυνο.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε εσάς, γραμματείς

 

 

Ομως εαν κάποιος κ ά ν ε ι  τον ηγέτη, τον αρχηγό, εν πάσει περιπτώσει ομάδας ανθρώπων που πιστεύουν σ αυτόν, και όλοι μαζί ενωμένοι κατορθώνουν να επιτύχουν , αυτό τους τοποθετεί στην  κατηγορία των προικισμένων ανθρωπων.Και καλά όλα αυτά να συμβούν στον επιχειρηματικό τομέα, όπου και επιθυμητά είναι αλλά και άξια θαυμασμού .

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε εσάς, γραμματείς

 

 

Οταν όμως αυτά συμβαίνουν στον χώρο της Εκκλησίας, όπου υπο το ¨σχήμα το μοναχικό¨, άνδρες ή γυναίκες  έντεχνα κρυπτόμενοι επιχειρούν έργα μάταια, πονηρά, παράνομα, εξαγοράζοντας συνειδήσεις και ανθρώπους,

και όλα αυτά τα κάνουν δ ή θ ε ν   

στο όνομα του Χριστού, τότε το  ατόπημα είναι βαρύ

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε εσάς, γραμματείς

 

Για κάτι τέτοιους ο Χριστός μίλησε για μ ι α  και μοναδική φορά εκτοξεύοντας τα φοβερά  Ο υ α ί  Του. 

Τα λόγια αυτά, που ο Ιησούς τούς απηύθυνε, αποτελούν  την μ ό ν η  και  πιο π ι κ ρ ή   καταγγελία που βγήκε ποτέ  από τα Χείλη Του. 

Ο Ματθαίος Χρησιμοποιεί Την Συμπαθή σ Αυτόν Μέθοδο Των Επτάδων, Οπωσδήποτε ο αριθμός επτά μέσα στις σελίδες των Αγίων Γραφών φανερώνει την πληρότητα , και στο προκείμενο την πληρότητα της κακίας.

Προφανώς αυτά τα Ο υ α ί   χρησιμοποιούνται ως εισαγωγή στην προαγγελία της τελευταίας τιμωρίας.  

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε εσάς, γραμματείς

 

 

Ουαί σε σάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων επειδή σεις δεν εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφήνετε να εισέλθωσιν. 

Έτσι ακριβώς συμβαίνει με τους θρησκευτικούς ηγέτες. Καθώς τους απορροφά το σύστημα και ο θρησκευτικός τύπος, μ ε τ α τ ρ έ π ο υ ν   τελικά τον σκοπό της λατρευτικής ζωής των πιστών, από οδό επικοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό, σε δ ο υ λ ι κ ό  σύστημα που τον απομακρύνει από τα άνω.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε εσάς, γραμματείς

 

 

Ουαί σε σάς,γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί.

Διότι κατατρώγετε τας οικίας των χηρών, και τούτο επί προφάσει ότι κάμνετε μακράς προσευχάς, διά τούτο θέλετε λάβει μεγαλυτέρα καταδίκην (εδ. 14).

 

Η θρησκεία, σε όλες τις χώρες και όλες τις εποχές, συνδέθηκε με την α μ ο ι β ή   των εκπροσώπων της. Καθώς, ο πονηρά σκεπτόμενος άνθρωπος, επιχειρεί πάντοτε να ¨εξαγοράζει¨ τους ομοίους του για να έχει την εύνοιά τους, το ίδιο προσπάθησε και προσπαθεί να κάνει με τον Θεό.

Επειδή όμως ο Θεός δεν παρουσιάζεται αυτοπροσώπως, τα δώρα τους οι άνθρωποι,τα προσφέρουν σε υποτιθέμενους εκπροσώπους της θρησκείας.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε σάς, γραμματείς

 

Καθώς όμως ο ¨μαμωνάς¨ διαφθείρει τον άνθρωπο ακόμα και όταν προέρχεται από θρησκευτικές θυσίες, η πλεονεξία δεν αρκείται μόνο στην αποδοχή των αυτοπροαίρετων  προσφορών, αλλά προχωρεί στο να απαιτήσει ακόμη και τας οικίας των χηρών.

Το Φαινόμενο  εξελίσσεται ί δ ι ο   και απαράλλακτο ως τις ημέρες μας. 

Ουαί σε σάς,γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι περιέρχεσθε την θάλασσαν και την ξηράν, διά να κάμετε ένα προσήλυτον και όταν γείνει, κάμνετε αυτόν υιόν της γεέννης διπλότερον υμών.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε σάς, γραμματείς

 

 

Άλλο στοιχείο χαρακτηριστικό του φαρισαϊκού πνεύματος είναι η προσπάθεια εξασφάλισης προσηλύτων. Για το σκοπό αυτό καταναλώνονται οι περισσότερες δυνάμεις και μέσα των διαφόρων θρησκευτικών κινημάτων και σήμερα. Όντας κενοί ουσίας οι κήρυκες, αυτονόητο πως και οι μαθητές τους θα εξελιχθούν πολύ χειρότερα για να γίνουν άξιοι γεέννης  διπλότερον από τους δασκάλους τους.  

 

 

Σχετική εικόνα

 

Ουαί σε σάς, οδηγοί τ υ φ λ ο ί.  

Ο λόγος εδώ θυμίζει μια άλλη δήλωση του Ιησού, όταν είπε στους μαθητές Του για τους Φαρισαίους: Αφήσατε αυτούς που είναι οδηγοί τυφλοί τυφλών τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθρον θέλουσι πέσει. 

(Ματθ. 15/ιε/12-14).

Πόσοι και πόσοι δεν παρουσιάστηκαν μέσα στους αιώνες, και εξακολουθούν και σήμερα να παρουσιάζονται στους ανθρώπους, ως ¨φωτισμένοι¨, δάσκαλοι, γκουρού κ.λπ., επιχειρώντας να γίνουν ο δ η γ ο ί .

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Ουαί σε σάς, γραμματείς

 

 

Ουαί σε σάς,γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί.διότι αποδεκατίζετε το ηδύοσμον, και το άνηθον, και το κύμινον και αφήκατε τα βαρύτερα του νόμου, την κρίσιν και τον έλεον και την πίστιν ταύτα έπρεπε να πράττητε, και εκείνα να μη αφήνητε.

Οδηγοί τυφλοί, οίτινες διϋλίζετε τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνετε .

Ουαί σε σάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι καθαρίζετε το έξωθεν του ποτηρίου και του πινακίου, έσωθεν όμως γέμουσιν εξ αρπαγής και ακρασίας.

Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισον πρώτον το εντός του ποτηρίου και του πινακίου, διά να γείνη και το εκτός αυτών καθαρόν

Ουαί σε σάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι παρομοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν όμως γέμουσιν οστέων νεκρών, και πάσης ακαθαρσίας. Ούτω και σεις έξωθεν μεν φαίνεσθε εις τους ανθρώπους δίκαιοι, έσωθεν είσθε πλήρεις υποκρίσεως  και ανομίας .

 

Σχετική εικόνα

 

 

Λόγια όμορφα, κτήρια πλούσια, τελετουργίες εντυπωσιακές, εικόνα συγκινητική που πίσω της κρύβονται Έχθραι,  Και Άλλα Έργα Της Σαρκός, για τα οποία το Πνεύμα του Θεού βεβαιώνει ότι οι τα τοιαύτα πράττοντες βασιλείαν Θεού δεν θέλουσι κληρονομήσει 

 

Ουαί σε σάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών, και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων και λέγετε,Εάν είμεθα εν ταις ημέραις των πατέρων ημών, δεν ηθέλομεν είσθαι συγκοινωνοί αυτών εν τω αίματι των προφητών.

Ώστε μαρτυρείτε εις εαυτούς, ότι είσθε υιοί των φονευσάντων τους προφήτας . 

Άλλη πρακτική των Φαρισαίων παλαιών και συγχρόνων που ακολουθεί τους υποκριτές ανά τους αιώνες, είναι η προσπάθεια απόσεισης των ευθυνών των, και μετάθεσης των εις ώμους αθώων, την αθωότητα των οποίων κι αυτό είναι το χειρότερο όλων την γνωρίζουν οι σύγχρονοι φαρισαίοι.

Εκείνοι έκαναν τα λάθη, εμείς κάνουμε τα ορθά. Μη έχοντας όμως καμία επαφή με το Πνεύμα του Θεού ,το μόνο που μπορεί να γεννήσει αγαθό, αναλώνονται να επαναλαμβάνουν τα ίδια σφάλματα, ακόμα και τα ίδια θρησκευτικά εγκλήματα, δημιουργώντας νέους μάρτυρες της αγνής πίστης.

Ο Ιησούς δεν μίλησε ποτέ άλλοτε στο λαό με παρόμοιο τρόπο, μα ούτε και προς τους αμαρτωλούς τελώνες.Ήταν Ο Πιο Γνήσια Ευσεβής Άνθρωπος Που Έζησε Ποτέ Πάνω Στη Γη. Όμως η ψυχή Του αηδίαζε τη θρησκευτική προσποίηση και την υποκρισία.

Δυστυχώς, άνθρωποι με τέτοια χαρακτηριστικά, όπως περιγράφονται σ αυτό το κεφάλαιο του Ματθαίου, δεν έλειψαν ποτέ. Εντούτοις,ποτέ οι ανάξιοι αυτοί θρησκευτικοί ηγέτες δεν βρέθηκαν χωρίς οπαδούς. 

Μάλιστα τις περισσότερες φορές, όπως θα γράψει ο Παύλος, δυστυχώς οι άνθρωποι αρέσκονται ν’ ακολουθούν τέτοιους δασκάλους, κατά τας ιδίας αυτών επιθυμίας, γαργαλιζόμενοι την ακοήν (Β’ Τιμ. 4/δ/3), κι είναι για τούτο υπεύθυνοι και αυτοί.

Οι υποκριτές στον χωρο της Εκκλησίας δεν έλειψαν ποτέ. Και σήμερα υπάρχουν και προσπαθούν να κρατηθούν στο φώς της υποτιθέμενης τήρησης της νομικιστικής δεοντολογίας.

Ομως δεν παύουν οι πράξεις τους να θυμίζουν τους φαρισαίους της εποχής του Χριστού.Τί κι αν μέχρι στιγμής διαλανθάνουν της τιμωρίας.Τα φοβερά Ουαί του Χριστού, θ ακουστούν κάποια στιγμή, κι αν μεν είναι κατα την διάρκεια αυτής της ζωής, υπάρχει η ευκαιρία του εξιλασμού, Αν όμως ¨διελθόντες τον Ρουβίκωνα¨,της παρουσης ζωης, τους ξυπνήσει ο ανελέητος Αδης.

Τότε Κύριος Οίδε Του Κλαυθμού Και Οδυρμού Των.

Χαιρετε.

 

 

Σχετική εικόνα

 

 

 

Advertisements

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ¨ΗΣΥΧΙΑ¨

Αποτέλεσμα εικόνας για εμπειρια ησυχιας

 


Η ¨παρεα¨, περπατωντας αρκετες ωρες, εφτασε καποια στιγμη στο κελι ενός  μοναχικου ερημίτη.

 

Σχετική εικόνα

 

 

Μετα τα κερασματα , λουκουμι και νερο Τον ρώτησαν, με αληθινη απορια:

Τι νόημα έχει η ζωή σου γεροντα  στην ησυχία;
Ο μοναχός, τους πηγε διπλα σ ένα βαθύ πηγαδι,κατεβασε τον κουβα , κι εβγαλε λιγο νερο.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για σ ένα βαθύ πηγαδι,

 

 

Στη συνεχεια, τους παροτρυνε να κοιταξουν μεσα,και τους ρωτησε με απλοτητα:

Τι βλέπετε;Εκείνοι απηντησαν: Τίποτα.
Μετά από λίγο ο μοναχός τούς είπε ξανά:

Κοιτάξτε στο πηγάδι τωρα,Τι βλέπετε;
Εκείνοι κοίταξαν πάλι κάτω. Κι απηντησαν με απορια

Ναι, τώρα βλέπουμε τα πρόσωπά μας.

Και ο μοναχός απηντησε:

Βλέπετε πριν, όταν έβγαλα νερό,το νερό ήταν ταραγμένο.Τώρα είναι ή ρ ε μ ο. Αυτή είναι

η εμπειρία της η σ υ χ ί α ς.  

Β λ έ π ε ι ς  τον ε α υ τ ό   σου.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για εμπειρια ησυχιας

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ..ΣΥΜΒΟΛΟ ΓΝΩΣΗΣ

 

Σχετική εικόνα

 

Δίχως σταυρό δεν υπάρχει ζωντανή γνώση του Θεού.

Μη ζητάς την τελειότητα τού νόμου της ελευθερίας δηλ. του Ευαγγελίου, σε ανθρώπινες αρετές, γιατί τέλειος άνθρωπος μ’ αυτές τις αρετές, δεν υπάρχει. Η τελειότητα του είναι κρυμμένη στον Σταυρό του Χριστού.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Δίχως σταυρό δεν υπάρχει

 

Ό Σταυρός του Χριστού είναι για  τούς σαρκικούς ανθρώπους ασήκωτος.Για τον μαθητή και ακόλουθο του Χριστού, όμως,είναι αστείρευτη πηγή ανέκφραστης  πνευματικής ευφροσύνης.Τόσο μεγάλη είναι αυτή ή ευφροσύνη, πού εξουδετερώνει εντελώς τη θλίψη και τον πόνο. 

Ή νεαρή Μαύρα είπε στον σύζυγο της Τιμόθεο, όταν εκείνος, υπομένοντας με καρτερία φοβερά βασανιστήρια για την πίστη του στον Χριστό, την καλούσε στο μαρτύριο:  Φοβάμαι, αδελφέ μου, να μη δειλιάσω,όταν δώ τα βασανιστικά όργανα και τον οργισμένο ηγεμόνα  φοβάμαι μήπως λυγίσω, επειδή είμαι νέα.

Και ό Τιμόθεος της απάντησε: Να στηρίξεις την ελπίδα σου στον Κύριο μας Ιησού Χριστό, και τα βασανιστήρια θα γίνουν λάδι,πού θα χυθεί πάνω στο σώμα σου, θα γίνουν πνοή δροσιάς,πού θα σε ανακουφίσει από τούς πόνους σου.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Δίχως σταυρό δεν υπάρχει

 

Ό Σταυρός είναι ή δύναμη και ή δόξα των αγίων όλων των αιώνων.

Ό Σταυρός είναι ό θεραπευτής των παθών και ό εξολοθρευτής των δαιμόνων.

Θανατηφόρος είναι ό σταυρός τους, για όσους δεν φρόντισαν να τον μεταβάλουν σε Σταυρό του Χριστού,για όσους βαρυγκωμούν ενάντια στη θεία πρόνοια, για όσους παραδίνονται στην απελπισία και την απόγνωση. 

Οι αμαρτωλοί πού δεν έχουν επίγνωση της άμαρτωλότητάς τους, επομένως ούτε και μετάνοια, πεθαίνουν για πάντα  πάνω στον σταυρό τους και στερούνται, από έλλειψη αυτογνωσίας και καρτερίας, την αληθινή ζωή, τη ζωή μαζί με τον Θεό. 

Οι ψυχές τους κατεβαίνουν από τον σταυρό των θλίψεων μόνο νεκρές, για να ριχθούν στον αιώνιο τάφο, στη φυλακή του άδη.

Ό Σταυρός του Χριστού ανυψώνει πάνω από τη γη τον σταυρωμένο σ’ αυτόν μαθητή του Χριστού. 

Ό μαθητής του Χριστού, καρφωμένος στον σταυρό του και Σταυρό του Χριστού, έχει τις σκέψεις του στραμμένες στα αιώνια και άφθαρτα αγαθά, με τον νου και την καρδιά του ζει στον ουρανό και θεωρεί τα μυστήρια του Πνεύματος.

Όποιος Θ έ λ ε ι  Να Με Ακολουθήσει, Είπε Ό Κύριος,

Ας Απαρνηθεί Τον Εαυτό Του, Ας Σηκώσει Τον Σταυρό Του Και Ας Με Ακολουθεί.

 

Σχετική εικόνα

 

ΥΒΡΙΣ..ΤΙΣΙΣ.

Αποτέλεσμα εικόνας για τό νόημα τῆς ζωῆς.

Οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας φιλοσοφοῦσαν τά πράγματα, καί δέν εἶναι παράδοξο ὅτι σέ αὐτόν τόν τόπο ἀναπτύχθηκε ἡ φιλοσοφία, γιά τόν Θεό, τόν κόσμο, τόν ἄνθρωπο, τό νόημα τῆς ζωῆς.

Ἀκόμη, στήν ἀρχαία τραγωδία σχολιάζονταν καί καυτηριάζονταν ὅλα τά κοινωνικά καί ἀνθρώπινα γεγονότα, γι’ αὐτό καί οἱ ψυχαναλυτές βρῆκαν στήν ἀρχαία τραγωδία πολλά σημεῖα, ἀκόμη καί φράσεις, γιά νά ἐκφράσουν τίς ἐσωτερικές καταστάσεις τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου.

Ἄς θυμηθοῦμε τό ¨οἰδιπόδειο σύμπλεγμα¨, τόν ναρκισσισμό κ.ἄ.

Μεταξύ τῶν ἄλλων στήν ἀρχαία τραγωδία ἐπικρατεῖ τό δυαδικό σχῆμα  ὕ β ρ ι ς – τ ί σ ι ς.

Ἡ ὕβρις εἶναι ἡ ἀλαζονεία τοῦ ἀνθρώπου καί ὄχι ἁπλῶς οἱ ὑβριστικοί λόγοι, τό ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐπαίρεται ἀκόμη καί ἔναντι τοῦ Θεοῦ, καί τελικά καταλήγει σέ μιά αὐτοθέωση, σέ μιά αἴσθηση ὑπεροχῆς ἔναντι ὅλων.

Ἡ τίσις εἶναι ἡ τιμωρία πού ἀκολουθεῖ τήν ἀλαζονεία, ὡς ἕνας  ἀ δ ή ρ ι τ ο ς πνευματικός νόμος, γιά νά ἐπέρχεται μιά ἰσορροπία.

Αὐτήν τήν δυαδική σχέση ὕβρις-τίσις, τήν συναντᾶμε στίς ἀρχαῖες τραγωδίες, καί θεραπεύεται μέ τήν κάθαρση.

Ἡ σύγχρονη ζωή εἶναι γεμάτη ἀπό τήν ὕβρη μέ τήν ἔννοια τῆς ἀλαζονείας, καί ἡ ἀλαζονεία δηλώνει

τήν ὑπερβολική ἔπαρση, τήν οἴηση, τήν ὑπεροψία.

Αὐτή ἡ ὕβρις-ἀλαζονεία προέρχεται ἀπό ὅλα τά πάθη, ἤτοι τόν πλοῦτο, τήν ἐξουσία, τήν ὑπεροχή, τήν δύναμη πού προξενοῦν ἐκεῖνα πού θεωροῦνται ἀξίες γιά τήν σύγχρονη κοινωνία.

Ἡ συμπεριφορά τοῦ ἀλαζόνος εἶναι ἐπικίνδυνη γιά τούς ἀνθρώπους καί τήν κοινωνία, εἶναι μιά ἀντικοινωνική συμπεριφορά, εἶναι διαλυτική τῆς πολιτείας.

Βέβαια, ὁ ἀλαζόνας γίνεται ἕνα ἀποκρουστικό στοιχεῖο, προκαλεῖ ἀντιδράσεις, καί ἀπό χριστιανικῆς πλευρᾶς λέμε ὅτι αὐτοτιμωρεῖται ἀπό τόν Θεό.

Ἔτσι, ἀργά ἤ γρήγορα ἐπέρχεται ἡ τιμωρία, ἡ τίσις, ἡ ὁποία στήν πραγματικότητα γίνεται παιδαγωγός στήν κοινωνία.

Ὁ ἐκκλησιαστικός χῶρος καί ἰδιαιτέρως ὁ μοναχικός χῶρος εἶναι ἐκεῖνος στόν ὁποῖο πρέπει νά κυριαρχῆ

ἡ ταπείνωση, ἡ αὐτομεμψία καί ὄχι

ἡ ἔπαρση, ἡ ἀλαζονεία καί ἡ ὕβρις.

Ὅταν, ὅμως, σέ ἕνα τέτοιο ἐκκλησιαστικό, χαρισματικό περιβάλλον ἀναπτύσσεται στό ἔπακρον ἡ ὕβρις μέ ὅλες τίς σημασίες της, τότε ἡ τίσις εἶναι ἀναπόφευκτη καί μεγάλη, διότι τά ¨πνευματικά λάθη πληρώνονται πολύ ἀκριβά¨.

Ὁ Προφητάναξ Δαβίδ γράφει:

Εἶδον τόν ἀσεβῆ ὑπερυψούμενον καί ἐπαιρόμενον ὡς τάς κέδρους τοῦ Λιβάνου· καί παρῆλθον, καί ἰδού οὐκ ἦν, καί ἐζήτησα αὐτόν, καί οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ

(Ψαλμ. λστ΄, 35-36).

Ὅταν ἐπαίρεται κανείς ἀλαζονικά γιά τά ἔργα του, γιά τό πρόσωπό του, τότε ὄχι μόνον ὁ ἴδιος θά ἀφανισθῆ, ἀλλά θά ἐξαφανισθῆ καί ὁ τόπος στόν ὁποῖο βρισκόταν, καί ἐνδεχομένως γιά τόν τόπο αὐτόν ἐπαιρόταν ἀλαζονικά.

Τελικά, ἡ δυαδική σχέση ὕβρις-τίσις εἶναι ἕνας πνευματικός ἐξισορροπητικός νόμος.

Δέν εἶναι δυνατόν τό ἄδικο νά εὐοδοῦται αἰωνίως, δέν εἶναι δυνατόν ὁ ἀλαζόνας πού διακρίνεται ἀπό τήν ὕβριν νά κυριαρχῆ στήν κοινωνία.

Ἡ τίσις εἶναι εὐεργετική στήν κοινωνία, ὅπως ἡ κάθαρση στήν ἀρχαία τραγωδία. Μπορεῖ κάποιοι μέ τά χρήματα πού διαθέτουν νά ξεπερνοῦν ὅλα τά ἐμπόδια, γιατί, δυστυχῶς, ὑπάρχουν ἄρχοντες πού ὑποκύπτουν σέ πειρασμούς, ἀλλά ἀργά ἤ γρήγορα τήν ¨ὕβριν¨ θά ἀκολουθήση ἡ ¨τίσις¨.

Ὅποιος πιστεύει στόν Θεό, γνωρίζει ὅτι τελικά κατισχύει ο

π ν ε υ μ α τ ι κ ό ς  ν ό μ ο ς.

Ν.Ι.

Αποτέλεσμα εικόνας για μητρ ναυπακτου

ΜΙΑ ΒΡΑΔΥΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

 

Ο Μητροπολιτης Ναυπακτου, πριν απο πολλα χρονια, εγραψε ενα μοναδικο βιβλιο,που ισως όλοι πρεπει να διαβασουν.

Σας δινω μια γευση, χαρακτηριστικη του βιβλιου.

 

 

Σχετική εικόνα

 

 

 

 

Η Σιωπή, Ο Λόγος Και Η Ζωή Των Μοναχών 

Το Άγιον Όρος είναι ένας τόπος μυστηρίου, που μιλάει πολύ έντονα η σιωπή, δηλ. αυτή η ίδια η αιωνιότης, αφού η σιωπή είναι η γλώσσα του μέλλοντος αιώνος. 

Όπως οι άγιοι Άγγελοι, έχουν μια άλλη ακατανόητη για μας νοερά δύναμι, που μεταδίδουν τα θεία νοήματα ο ένας στον άλλο (Μ. Βασίλειος), έτσι και οι επίγειοι Άγγελοι, που ζουν στο Άγιον Όρος, και συναγωνίζονται τους ουράνιους και ασωμάτους στην ζωή και την προσευχή, έχουν μια άλλη δύναμι για να μεταδώσουν αυτά που ζουν. και αυτή είναι η σιωπή, η οποία, ιδίως στο Όρος,είναι η ευγλωττότερη ρητορεία,μια ¨σιωπώσα παραίνεσις¨. 

Εκεί δεν μιλούν πολύ, αλλά ζουν ¨εν σιωπή¨ τα μυστήρια του Θεού, βιώνουν την αποφατική εμπειρία της Ορθοδόξου θεολογίας.

Με την σιωπή ακούν την φωνή του Θεού και αποκτούν την αρετή. Κατά τον άγιο Συμεών το νέο θεολόγο

¨οδός ταχεία προς ανάληψιν αρετής η σιωπή εστι τοις εισαγωγικοίς των χειλέων και η μύσις των οφθαλμών και των ώτων η κώφευσις¨.

 

 

 

Η  σ ι ω π ή  των μοναχών σε διδάσκει. 

Διαβάζουμε στο Γεροντικό:

Ο Αρχιεπίσκοπος Θεόφιλος πήγε κάποτε στην σκήτη. Συνάχθηκαν όλοι οι αδελφοί και λέγουν στον αββά Παμβώ: Πές ένα λόγο στον πάπα για να ωφεληθή. Τους αποκρίνεται ο γέρων:

Αν δεν ωφελήται με την σιωπή μου, ούτε με τον λόγο μου πρόκειται να ωφεληθή. 

Στο Άγιον Όρος πρέπει να πας με την πρόθεσι να ωφεληθής  με την σιωπή.Αν ξέρης να διδάσκεσαι έτσι, τότε όλα θα σου μιληθούν.

Οι σιωπηλές μορφές των μοναχών,τα σπήλαια των ερημιτών τα κατανυκτικά μοναστήρια,η φύσι και τα άψυχα αντικείμενα θα σου πουν πολλές ιστορίες και θα σου μεταγγίσουν υπέροχες  διδασκαλίες. 

Μ’ αυτό τον τρόπο ολόκληρο το Άγον Όρος διαλέγεται

ε ν  σ ι ω π ή .

 

 

Μερικές όμως φορές μιλούν και τότε ωφελούν γιατί έχουν βίον καλόν. 

Και βίος (καλός) άνευ λόγου μάλλον ωφελείν πέφυκε ή λόγος άνευ βίου (καλού). Ο μεν γαρ και σιγών ωφελεί, ο δε και βοών ενοχλεί. Ει δε και λόγος και βίος συνδράμοιεν, εν φιλοσοφίας α πάσης αποτελούσιν άγαλμα

(Ισίδωρος Πηλουσιώτης).

Επειδή έχουν βίον άγιον και έχουν γίνει κιθάρες του Αγίου Πνεύματος και μυστικαί σάλπιγγες της Αγίας Τριάδος Αγάπης, Λόγου, Σοφίας, γι’ αυτό και όταν μιλούν οπωσδήποτε ωφελούν. 

Έχουν ¨ρήματα¨ να πουν, γιατί έχουν άφθονες πράξεις. και λέγουν τα ρήματα όταν ερωτηθούν. 

Είναι γνωστή από τα Πατερικά βιβλία η ερώτησι: 

αββά, ειπέ ρήμα πώς σωθώ.  

Ρήμα ονομάζεται στην γλώσσα της ερήμου ο εκστομιζόμενος και αυθεντικός λόγος που βγαίνει απ’ την καρδιά του ερημίτου σαν γέννημα του Αγίου Πνεύματος και ο ερωτών τον δέχεται σαν προϊόν της Χάριτος,

χωρίς να τον επεξεργασθή λογικά.

Του είναι απαραίτητος αυτός ο λόγος από τον Πνευματικό Πατέρα για να ζήση. Το ρήμα επομένως βγαίνει από θεοφιλή ψυχή, που έχει τρωθή από τον θείο έρωτα και λέγεται κατά το μέτρο της δίψης αυτού που ερωτά.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για μονη γενεθλιου

 

 

 

Όπως η Παναγία ,εκ Πνεύματος αγίου συνέλαβε, τον Λόγο του Πατρός και έτεκε τον θεάνθρωπο Ιησού και επομένως  έγινε η χαρά όλης της δημιουργίας, έτσι και οι Πατέρες, λόγω της καθαρότητος,συνέλαβαν τον λόγο και τον μεταδίδουν  σ’ εκείνους που διψούν και γίνονται η χαρά τους

Πλησίασαν κάποιοι αδελφοί τον αββά Φήλικα, έχοντας μαζί τους λαϊκούς. και τον παρακάλεσαν να τους πη κατι ωφέλιμο,αλλά ο γέρων σιωπούσε. Αφού δε πολύ τον παρακάλεσαν, τους είπε:

Λόγο θέλετε ν’ ακούσετε;

Του απαντούν: Ναι αββά. Είπε λοιπόν ο γέρων:Τώρα πλέον δεν υπάρχει λόγος. 

Όταν ρωτούσαν οι αδελφοί τους Γέροντες και έκαναν ό,τι εκείνοι τους έλεγαν, ο Θεός έδινε από πάνω την Χάρι, πώς να μιλήσουν.Τώρα όμως, επειδή ρωτούν μεν,

αλλά δ ε ν  κ ά ν ο υ ν  όσα ακούνε, ο Θεός πήρε την Χάρι του λόγου από τους γέροντες και δεν βρίσκουν τι να πουν, μια και δεν υπάρχει εκείνος οπού θα τα έκανε.

Και ακούοντας αυτά οι αδελφοί στέναξαν και είπαν: Προσευχήσου για μας Αββά (Γεροντικό).

Στο παράδειγμα αυτό φαίνεται ότι ο λόγος είναι φωτισμός της Χάριτος.Η Χάρι φωτίζει καθαρούς και αγίους ανθρώπους  και σαρκώνει την ζωή σε λόγια.

Επίσης ότι λέγεται ανάλογα με την δίψα αυτού που ερωτά και ακόμη ότι οι μοναχοί γνωρίζουν να συντρίβουν προς το αγαθό και την πιο ψυχρή καρδιά, έστω και με τον διακριτικό έλεγχο.

Όταν λοιπόν τους ρωτήσης με απλότητα, ταπείνωσι και προθυμία να εφαρμόσης, τότε θα ακούσης τις ελλάμψεις της Χάριτος 

Λόγια απλά, ταπεινά, γεμάτα όμως σοφία και χάρι. 

Λόγια ¨χαριτωμένα¨.

Και στο σημείο αυτό είναι μιμητές του Χριστού, ο οποίος είναι ο βροντερός Λόγος του Πατρός, αλλά και η βαθειά σιωπή.

Μιλούσε, αλλά και σιωπούσε.

 

 

 

 

Και ακριβώς η κίνησι του Θεού προς τον άνθρωπο είναι όχι μόνο αποκάλυψις λόγου, αλλά και έκφρασις ησυχίας. Επομένως και η κίνησι του ανθρώπου προς τον Θεό και του ανθρώπου προς τον συνάνθρωπό του πρέπει να διακρίνεται από τα δυο αυτά στοιχεία.

Επισκέπτεσαι το Άγιον Όρος με την πρόθεσι να διδαχθής περισσότερο με την σιωπή και λιγότερο με τον λόγο.

Οι ερημίτες αγιορείτες μοναχοί, τα ερημικά αυτά και τόσο μελωδικά πτηνά, βιώνουν την Ζωή.

Κολυμπούν μέσα στον Παράδεισο.

Αυτοί είναι οι πραγματικά ¨θεωμένοι¨, που ζουν όλη την ζωή του Χριστού ¨εν οστρακίνοις σκεύεσιν¨, μέσα δηλ. σε σώματα ταλαιπωρημένα από την άσκησι και την διακονία.

Εκεί βλέπει κανείς την, ας την ονομάσουμε,έμπρακτη θέωσι και όχι την θεωρητική, που την διδάσκουν οι άγευστοι της θεολογίας

Ζουν την πίστι και τα έργα. Γιατί ομολογουμένως η πίστι χωρίς τα έργα είναι φαντασία και τα έργα χωρίς την πίστι είναι ειδωλολατρία.

Πάνω στα τραχύτατα σώματά τους ,αφού εξαφάνισαν τον κόσμο με τις υποκριτικές ευγένειες, είναι αποτυπωμένη η Χάρι του Θεού και η μορφή του Χριστού.

Ο χορός των αγίων ασκητών ¨το παρά φύσιν διέφυγε, το κατά φύσιν διέσωσε και των υπέρ φύσιν ηξίωται χαρισμάτων¨ (Άγ. Νικόδημος). 

 

 

 

 

 

Όταν τους βλέπης, νομίζεις πως είναι δυστυχισμένοι και λυπημένοι, αλλά όταν η εσωτερική τους γαλήνη ξεχειλίση, θα σε πλημμυρίση 

Μοιάζουν σαν τα μεγάλα φράγματα, που κρατάνε πολύ γαληνεμένο νερό, όταν όμως σπάσουν, φανερώνεται η δύναμί τους, επειδή πλημμυρίζουν όλη την γύρω περιοχή. Όταν εκείνο το στόμα τού ερημίτου ανοίξη,θα σε ευωδιάση… Τα στόματα των αγίων μοναχών είναι

¨πηγαί μέλι ρέουσαι και νάματα προχέουσαι καθαρά¨ (Χρυσόστομος).

Νομίζεις πως είναι άχρηστοι, όμως πολύ γρήγορα θα καταλάβης ότι είναι¨δένδρα ουρανομήκη και ευσκιόφυλλα¨, που σε σκεπάζουν και σε δροσίζουν. Νομίζεις πως είναι ρακένδυτοι και απλησίαστοι, λόγω της μη εξεζητημένης καθαριότητος, λόγω της ¨αλουσίας¨ και όμως πολύ γρήγορα θα αντιληφθής ότι είναι ¨φυτά αγλαόκαρπα και αμάραντα¨, κρίνα αειθαλή και πανεύοσμα, που η ευωδία τους θα σε καλύψη

Κι αυτό γιατί μέσα τους ζει ο Χριστός, η αληθινή ζωή.

Η ζωή τους κέκρυπται εν Χριστώ

Σε κάθε αγιορείτη μοναχό, που ακολουθεί τα βήματα των αγίων Πατέρων και ζει στην αγιοπατερική παράδοσι, διακρίνεις, αν έχης πνεύμα Θεού, την συνύπαρξι αντιθέτων φαινομενικά καταστάσεων. Του θανάτου και της ζωής. 

Από τον καθημερινό θάνατο ξεπηγάζει η ζωή και από την απόλαυσι της ζωής θανατώνεται  πιο πολύ ο θάνατος. Όσο αυξάνεται ο θάνατος του θανάτου (της αμαρτίας), τόσο βιώνεται η ζωή της Ζωής (ο Χριστός) και όσο βιώνεται η Ζωή, τόσο και νεκρούται ο θάνατος, μέχρι το σημείο να ζήση κανείς μέσα του την ανάστασι και την ανάληψι του Χριστού. Δηλ. θανατώνεται η αμαρτία και γεννιέται η ζωή. 

Έτσι μπορούμε να πούμε ότι οι μοναχοί ενδύονται τον θάνατο και απολαμβάνουν την Ζωή.  

Ο Απόστολος Παύλος γράφει στους Ρωμαίους: Χριστός εγερθείς εκ νεκρών ουκέτι αποθνήσκει, θάνατος αυτού ουκέτι κυριεύει· ο γαρ απέθανε τη αμαρτία απέθανεν εφ’ άπαξ, ο δε ζή, ζή τω Θεώ (Ρωμ. στ’ 9).

Ο άγιος Νικήτας ο Στηθάτος γράφει ότι το ίδιο συμβαίνει και στον άγιο άνθρωπο, τον Χριστοποιημένο, γιατί και αυτός αφού νεκρώθηκε και πέθανε κατά κόσμο ζη την ζωή του Χριστού: Ο εκ νεκρών έργων εγερθείς, Χριστώ συνανέστη. Ει δε Χριστώ συνανέστη διό της γνώσεως, Χριστός δε ουκέτι αποθνήσκει, ουδέ αυτού θάνατος αγνωσίας κυριεύει. Ώστε ουκ έτι ζη αυτός τη σαρκί και τω κόσμω, νεκρωθείς τοις μέλεσι του σώματος αυτού και τοις πράγμασι του βίου, αλλά ζή εν αυτώ ο Χριστός, ως υπό χάριν γεγονότι Πνεύματος αγίου, ουκ όντι υπό νόμον σαρκός, όπλα δικαιοσύνης τα μέλη αυτού, δηλονότι προσαγαγόντι τω Θεώ και Πατρί. 

Ακόμη στους θεωμένους μοναχούς συναντάς και την συνύπαρξι της στάσεως και της κινήσεως.Ζουν την αεικίνητον στάσιν και την στάσιμον κίνησιν κατά τον αγ. Μάξιμο. Παραμένουν δηλ. εν τω Χριστώ και διαρκώς κινούνται για την τελειότερη απόλαυσι Αυτού, γιατί ο Χριστός είναι ο πολυδιάστατος πολύτιμος μαργαρίτης.

Αυτό το επεξηγεί κατά τρόπο παραστατικό ο άγ. Γρηγόριος Νύσσης:Τούτο δε το πάντων παραδοξότατον πώς το αυτό στάσις εστί και κίνησις· ο γαρ ανιών, πάντως ουκ ίσταταικαι ο εστώς ουκ ανέρχεται· ενταύθα δε δια του εστάναι, το αναβήναι γίνεται· τούτο δε ότι όσω τις πάγιος τε και αμετάθετος εν τω αγαθώ διαμένει, τοσούτω πλέον τον της αρετής διανύει δρόμον.

 

 

Παραμένει δηλ. στο αγαθό και διαρκώς κινείται. Διαρκώς κινείται και παραμένει στον Χριστό.Είναι η ακατάπαυστη δίψα για τον Χριστό, αλλά και ο θείος χορτασμός.

Έλεγε ένας μοναχός ότι κάτι παράξενο συμβαίνει σε μένα. Πεινάω και όμως αισθάνομαι χορτάτος.Για τον άνθρωπο όμως του Θεού αυτό δεν είναι καθόλου παράξενο. Αυτή είναι η τελεία των τελείων ατέλεστος τελειότης (Ιωάννης Κλίμακος). 

Η ζωή των μοναχών διαρκώς

Λογοποιειται, Χριστοποιείται.

Ο βιαστής μοναχός ζη όλες τις ενηλικιώσεις του Χριστού. Σαρκώνεται μέσα του ο Χριστός, θαυματουργεί, υφίσταται το πάθος, ανίσταται, αναλαμβάνεται  Και επειδή ζη εν Χριστώ, γι’ αυτό και επιτυγχάνει την ενοποίησι όλου του εσωτερικού του κόσμου και του εξωτερικού ακόμη. Υπερβαίνει όλες τις διακρίσεις και ανέρχεται σε ψηλότερη θέσι από την προπτωτική, από κει δηλ. που βρισκόταν ο Αδάμ.

 

 

 

Ο άγιος Μάξιμος αναφέρει τις πέντε διακρίσεις που απέτυχε να υπερβή ο Αδάμ και το επιτυγχάνει τώρα ο άνθρωπος με την βοήθεια του νέου Αδάμ, δηλ. του Χριστού.

Την διάκρισι

Ακτίστου Και Κτιστού,

Νοερού Και Αισθητού,

Ουρανού Και Γης,

Παραδείσου Και Οικουμένης,

Άρρενος Και Θήλεος.

Από την υπέρβασι της τελευταίας προχωρεί στην υπέρβασι και της πρώτης (ακτίστου και κτιστού).

Δηλ. ο άγιος του Θεού άνθρωπος,προσάγει ολόκληρο τον εαυτό του και ολόκληρο τον κόσμο στον Θεό, γι’ αυτό και  ένας άγιος είναι ο μεγαλύτερος ευεργέτης της ανθρωπότητος. 

Ένα τέτοιο Γέροντα πλησίασα μια μέρα στο Άγιο Όρος.

Ένα Γέροντα που απολαμβάνει τον αχόρταστο χορτασμό του θείου ελέους.Ζώντας σχεδόν σε μια οπή της γης, ξεπέρασε όλα τα σχήματα του κόσμου.Δεν υπάρχουν λέξεις να τον περιγράψουν.

Αν τον χαρακτηρίσης σοφό, πέφτεις έξω.Αν τον πης τρελλό, δεν αποδίδεις πλήρως το μέγεθος της πνευματικής του τρέλλας Δεν ξέρεις τι χαρακτηρισμό να δώσης. αφού ξέφυγε τα σχήματα του κόσμου, προχωρεί στο βάθος της αιωνιότητος. Αγγίζει την θεία φωτιά και είναι κυριολεκτικά αναμμένος, πυρπολημένος. Τώρα φλέγεται από την άκτιστη φλόγα. Ώρες-ώρες, ενώ συζητάς μαζί του, νομίζεις πως θα ανάψη και θα πυρποληθή εντελώς.

Νομίζεις πως θα φύγη από μπροστά σου με το σώμα του, όπως ο Προφήτης Ηλίας με το πύρινο άρμα. Την ώρα που συνομιλείς, νομίζεις ότι θα αναληφθή στους Ουρανούς, όπως ο Κύριος, ο Οποίος

εν τω ευλογείν αυτόν αυτούς διέστη απ’ αυτών και ανεφέρετο εις τον Ουρανόν (Λουκά κδ’ 51). 

Αυτό όμως που σου φαίνεται ότι θα γίνη, αλλά δεν γίνεται, διασκεδάζεται από κάτι άλλο που συμβαίνει.Δηλ. η κατάνυξι που δημιουργείται, όση ώρα σου μιλάει για θέματα πνευματικής ζωής, είναι παρόμοια με το θάμβος, που κατέλαβε τους μαθητάς στο όρος Θαβώρ.

 

 

 

 

Νεφέλη φωτεινή επεσκίασεν αυτούς, και ιδού φωνή εκ της νεφέλης λέγουσα· ούτός εστιν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα· αυτού ακούετε·και ακούσαντες οι μαθηταί έπεσον επί πρόσωπον αυτών και εφοβήθησαν σφόδρα (Ματθ. ιζ’ 5-6).

 

Συνομιλείς και την ώρα εκείνη κατέρχεται το Άγιον Πνεύμα, που σε κυκλώνει και σε κυριεύει.Φόβος σε καταλαμβάνει, αλλά και επιθυμία παραμονής.Την ώρα που σου λέγει τ’ απλά και απέριττα λόγια ο άγιος ασκητής, θυμάσαι τον Χριστό, που μιλούσε στους μαθητάς Του από το όρος ή μέσα από την θάλασσα.Πράγματι και ο άγιος ασκητής σου μιλά από το όρος της θεωρίας και από την θάλασσα της αιωνιότητας.Πέρα από τα πεζά και ανθρώπινα.Πέρα από αυτό που είσαι συ.

 

 

 

 

Πλησίασα μια μέρα αυτόν τον Γέροντα.Ήξερα ότι ήταν πραγματικός θεολόγος.Δεν είχε γνώσεις περί του Θεού, αλλά είχε την ¨γνώσι του Θεού¨, που είναι απρόσιτη στον πολύ λαό

¨Όρος γαρ έστιν άναντες (ανωφερές – απότομον) ως αληθώς και δυσπρόσιτον η θεολογία, ης μόλις ο πολύς λεώς (λαός) την υπώρειαν (πρόποδας του όρους) φθάνει¨ (Γρηγόριος Νύσσης).

Μόνον ο Μωϋσής ανέρχεται στο όρος της θεοπτίας και γίνεται θεόπτης.

Ήξερα λοιπόν πως ο Γέροντας αυτός είναι θεόπτης Μωϋσής. Στην αρχή αισθάνθηκα αμηχανία. Τι μπορούσε κανείς να συζητήση. Ποια συμφωνία υπήρχε μεταξύ εμού και εκείνου Ποιο κοινό σημείο Εμείς βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο της πρακτικής φιλοσοφίας, ενώ εκείνος πέρασε από την φυσική θεωρία στην μυστική θεολογία, δηλ. την άληστη γνώσι.

Εμείς είμαστε γεμάτοι από πάθη, ενώ εκείνος είναι θρόνος πάγχρυσος του Βασιλέως.

Εμείς είμαστε η κόλασι, ενώ εκείνος είναι ο Παράδεισος

Όμως, κατά την πορεία της συζητήσεως, ο ασκητής κατέβηκε από το ύψος του και μ’ ανέβασε ψηλότερα. Κενώθηκε και με πλούτισε

Πλούσιος ων επτώχευσεν, ίνα εγώ τη εκείνου πτωχεία πλουτήσω.

Γιατί πάντα η ενότητα απαιτεί μια έξοδο και των δυο, όπως άλλωστε συμβαίνει και στην θεοκοινωνία.

Γίνεται έξοδος του Θεού και έξοδος του ανθρώπου.Αυτό είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα του θείου έρωτος.

Το θείον οι θεολόγοι, ποτέ μεν έρωτα, ποτέ δε αγάπην, ποτέ δε εραστόν και αγαπητόν καλούσιν. Όθεν, ως μεν έρως υπάρχων και αγάπη, κινείται· ως δε εραστόν και αγαπητόν, κινεί προς εαυτόν πάντα τα έρωτος και αγάπης δεκτικά (Άγ. Μάξιμος).

 

 

 

 

Επίσης λέγει πιο κάτω:

Έστι δε και εκστατικός ο θείος έρως, ουκ εών εαυτών είναι τους εραστάς, αλλά των ερωμένων.Και δηλούσι το μεν υπέρτερα της προνοίας των καταδεεστέρων γινόμενα· και τα ομόστοιχα της αλλήλων συνοχής· και τα υφειμένα της προς τα πρώτα θειοτέρας επιστροφής.

Δηλ. ο άγιος Μάξιμος παρουσιάζοντας ένα χωρίο του αγ. Διονυσίου Αρεοπαγίτου λέγει ότι ο θείος έρως είναι και εκστατικός επειδή δεν αφήνει τους εραστάς να ανήκουν στον εαυτό τους, αλλά στους ερωμένους. Και αυτό το βεβαιώνουν τα ανώτερα όντα, που φροντίζουν από αγάπη για τα κατώτερα, τα ισότιμα, που βοηθά ο ένας τον άλλον και τα κατώτερα που κινούνται με πόθο να επιστρέψουν προς τα ανώτερα.

 

 

 

Διατηρώ πάντα στην μνήμη μου, περισσότερο όμως στην καρδιά μου, όλες τις στιγμές της συνομιλίας εκείνης.

Να πώς τον συνάντησα και τί περίπου είπαμε.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

 

Μητροπολίτου Ναυπάκτου,

¨Μια βραδυά στο Άγιο Όρος¨ 

Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας), 15η έκδοση, σελ. 17-25.

http://www.pelagia.org.τηλ 22610 35135.

Σας το στελνουν με αντικαταβολη.

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για μονη γενεθλιου

 

 

 

 

 

ΟΤΑΝ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ..ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΗΝ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Μαγδαληνή, Μαγδαληνή

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Σιμωνόπετρα

 

¨Μαγδαληνή, Μαγδαληνή, του πόθου μέγα αστέρι·
σέ μοναστήρι ανέβασες κ’ εμένανε πιστό,
γιά νά φιλήσω λείψανο τό ατίμητό Σου χέρι·κ ήταν ακόμα, ώς πίθωσα τά χείλια μου, ζεστό¨

 

Τον Νοέμβριο τού 1914, ο νεαρός Άγγελος Σικιελιανός επισκέπτεται το Άγιον Όρος. Ήταν τότε μόλις 30 ετών και βρισκόταν σε μία περίοδο έντονης αναζήτησης.

Μαζί του είχε τον Νίκο Καζαντζάκη.

 

Σχετική εικόνα

 

 

Σαράντα μέρες περιπλανήθηκαν ως προσκυνητές στα μονοπάτια του Άθωνα και επισκέφθηκαν τα μοναστήρια και τις σκήτες του, αφήνοντας και οι δύο και γραπτές, τις έντονες εντυπώσεις, από την πνευματική αυτήν περιπλάνηση.

Σ αυτό το ταξίδι ¨π ά λ α ι ψ α ν¨ με τον Θεό,

αλλά τουλάχιστον στην περίπτωση του Καζαντζάκη, φαίνεται ότι στο τέλος νίκησε το  ε γ ώ  του.

Δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον εαυτό του και προτίμησε

την α υ τ ο θ έ ω σ η  από την αληθινή θέωση.

Ανακήρυξε τον εαυτό του Θεό, αντί να φτάσει στον Θεό.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Σιμωνόπετρα

 

 

Ανάμεσα στα μοναστήρια που επισκέφθηκαν τότε ήταν και η Σιμωνόπετρα.

Ανέβηκαν από το μονοπάτι του Αρσανά.Όταν έφτασαν στο μοναστήρι, ο Σικελιανός ¨θα  σ υ ν α ν τ η θ ε ί¨ με την Αγία Μαγδαληνή.

Η συνάντησή του χαράχθηκε πολύ βαθιά μέσα του.

Όταν ασπάστηκε το άφθαρτο χέρι της, που φυλάσσεται στην μονή, θα το αισθανθεί θ ε ρ μ ό.

Πρόκειται για φαινόμενο που παρατηρούν συχνά άνθρωποι που προσκυνούν το λείψανο της αγίας.

Η κατάπληξη του Σικελιανού ήταν τόσο μεγάλη, που θα ασπαστεί το χέρι της αγίας τρεις φορές.

Στη συνέχεια θα αποτυπώσει την θαυμαστή αυτή εμπειρία, που τον συγκλόνισε, σε στίχους:

¨κ ήταν ακόμα, ώς πίθωσα τά χείλια μου, ζεστό¨

Και την 1η Σεπτεμβρίου του 1915, θα γράψει στο ημερολόγιό του, αναπολώντας αυτήν την στιγμή:

¨Στής Σιμωνόπετρας¨

Το έβγα μας στον  αρσανά. Θάλασσα·ο αφρός φαίνεται άξαφνα ζεστός, σα να καίει μια αγαλλίαση ζωής.

Και θυμούμαι άξαφνα το ζεστό χέρι της Μαγδαληνής, στη Σιμωνόπετρα.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Δάσος δαφνών βαΐα

 

 

Ο ανήφορος στη Σιμωνόπετρα.Η δάφνη δεξιά ζερβά βλαστομανάει  απίστευτα·δαφνοπόταμος.

Δίπλα τρέχει λαγκαδιά που τα ξερόδεντρα τυλίγουν άφθονα οι κισσοί.Το κύμα ακούεται κάτου, κι απάνου το νερό.

Δάσος δαφνών βαΐα.

Απάνου καλεί ένα σήμαντρο χαρούμενο, τρεμάμενο σα γεράκι που ζυγιάζεται στο γκρεμό και φέρνει κύκλους.

Μη τον ξεχνάς αυτόν τον δρόμο· τη θεία θέρμη της Μαγδαληνής.Όλο το σώμα νικητήριο μέσ᾿ π᾿ τα άγια.

 

Μέσα από την θέρμη του χεριού της αγίας, ο άγιος βίωσε την αγάπη της για τον Χριστό, που νίκησε και αυτό τον θάνατο.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Δάσος δαφνών βαΐα

 

 

 

 

Πηγη, Βημα Ορθοδοξιας.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ..

Σχετική εικόνα

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοντογλου αγιοι αγγελοι

 

 

Όλοι μας, νοιωθουμε ,κατά καιρούς, μιάν ανασφάλεια, σωματική, διανοητική, ψυχολογική,και πνευματική.

 

 

Ολοι ζητάμε προστασία,βλέποντας τις καθημερινές ληστείες. Ολοι θα θέλαμε να έχουμε κάποια προστασία,και οικτίρουμε το ανίκανο κράτος , που δεν μας την παρέχει.

Ερχόμαστε σ έναν κόσμο ,ζούμε σε μια κοινωνία, που πιστεύουμε οτι είναι εχθρική για μας.

Νοιώθουμε αδύναμοι, ανίσχυροι,γενικώς και ιδιως όταν γερνάμε. Τότε θέλουμε βοήθεια καί προστασία.

Ως πιστοί Χριστιανοί, οσοι ειμαστε, ξέρουμε οτι  προστάτης μας είναι  ο Θεός,η Παναγία, και οι Αγιοι.Αλλά δέν τό καταλαβαίνουμε, επειδή είμαστε ολιγόπιστοι.

Ομως ο Θεός μάς έδωσε τούς Αγγέλους Του γιά νά μάς προστατεύουν, καί ο κάθε άνθρωπος έχει

Τόν Δ ι κ ό   Τ ο υ   Φύλακα Άγγελο.

 

 

 

Αλλωστε δεν λέμε:

¨Άγγελον ειρήνης, πιστόν οδηγόν, φύλακα τών ψυχών καί τών σωμάτων ημών ,παρά τού Κυρίου αιτησόμεθα¨,

Δηλαδή άς ζητήσουμε άγγελον ειρήνης, πού νά είναι πιστός οδηγός καί φύλακας τών ψυχών καί τών σωμάτων μας. Ζητάμε Αγγελον ε ι ρ ή ν η ς ,  όμως υπάρχουν καί άγγελοι της   ακαταστασίας,και της ταραχής.

Ο άγγελος της ειρήνης θά μάς βάζη καλούς λογισμούς, καί σκέψεις καλές, ώστε νά έχουμε ειρήνη στήν καρδιά μας. Αντίθετα οι κακές σκέψεις καί ιδέες,πού συνδέονται μέ τήν φιληδονία, τήν φιλαργυρία, και την άμετρη φιλοδοξία,μας οδηγούν στην απόγνωση , δεν προέρχονται από τόν άγγελο μας της ειρήνης.

Στη συνέχεια ζητάμε απο τόν Θεό νά μάς δίνει άγγελον ¨Πιστόν Οδηγόν¨. Γιατί,Χρειαζόμαστε οδηγούς στήν ζωή μας,γιά να μας φέρνουν στό καλό.

Χρειαζόμαστε έναν Πιστόν Οδηγό, πού νά μή μάς εγκαταλείπει, ακόμη καί τότε πού φερόμαστε άμυαλα καί απερίσκεπτα.

Αυτός μπορεί νά είναι καί ένας απλός άνθρωπος, ο Πνευματικός μας, ένας καλός καθοδηγός.

Ακόμη παρακαλάμε τόν Θεό, αυτός ο άγγελος νά είναι

¨Φύλακας Τών Ψυχών Καί Τών Σωμάτων Μας¨

 

 

 

 

Η λέξη φύλακας προσδιορίζει αυτόν πού φυλάσσει κάτι, πού προστατεύει κάποιον. Μιά τέτοια προστασία αναφέρεται στό σώμα καί τήν ψυχή. Καί γιά τό σώμα , ήδη το θίξαμε πιό πάνω,υπάρχουν ειδικές κατηγορίες ανθρώπων ,είναι οι bodyguards, όπως συνηθισαμε να τους λέμε,ή άλλως οι φουσκωτοί,λόγω της υπερβολικής μυϊκής τους ιδιομορφίας δηλαδή φύλακες του ¨σώματος μόνον¨, πού μπορούν νά προστατεύσουν το σώμα, αλλά όχι και τήν ψυχή μας.

Σήμερα υπάρχουν χιλιάδες πειρασμοί τής ψυχής πού προέρχονται από όλες τίς κατευθύνσεις καί εισέρχονται στήν ψυχή μας,μια κι οι ίδιοι αφήνουμε ανοιχτές όλες τίς αισθήσεις,γιά νά μπαίνουν μέσα μας οι κακές επιδράσεις, καί να κορυφώνουν τά προβλήματά μας.

Πόσες φορές, αφού περάσουμε μια μεγάλη δοκιμασία, με το αυτοκίνητό , ή στο σπίτι μας προσπαθώντας κάτι να κάνουμε, ή σε θέματα υγείας, δεν βλέπουμε οτι κάποιος μας προστάτευσε και δεν σκοτωθήκαμε.

Κάποιος μας κράτησε την τελευταία στιγμή και δεν αγγίξαμε το γυμνό ηλεκτροφόρο καλώδιο.

Κάποιος πήρε την ¨κακοήθεια¨ που η ιατρική επιστήμη βεβαίωσε οτι είχαμε.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοντογλου αγιοι αγγελοι

 

 

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει απο τα χείλη γιατρών οτι  ¨είχαμε Αγιο¨ και γλυτώσαμε απο μια σοβαρή μόλυνση. Πόσες φορές δεν ακούσαμε απο χείλη χειρουργών οτι είχαν εμπνευση και επενέβησαν με εντελώς διαφορετικό τρόπο σε μιαν επέμβαση ρουτίνας.

Θα μου πείτε οτι όλα αυτά είναι ζητήματα, όπως λέμε, καλής τύχης.

Δεν αναρωτηθηκατε όμως ποτέ, οτι η καραμέλα που όλος ο κόσμος πιπιλίζει με την λέξη  τ ύ χ η ,  δεν είναι παρά ένα απ τα πολλά ο ν ό μ α τ α   του καλού Θεού;

 

 

 

Αρέσει σε %d bloggers: