RSS Feed

Category Archives: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ

ΜΕΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ..

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

Σχετική εικόνα

 

 

Τί συμβαινει στη ψυχη , οταν πεθανει ο ανθρωπος Ξερουμε πως  αποτελειται απο ψυχη και σωμα  που ειναι ¨δεμενα¨μεταξυ τους.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

Το φοβερο του θανατου ειναι οτι ¨γινεται αυτος ο χωρισμος¨ Ψυχη κι σωμα, εγιναν μαζι. Αρα η ψυχη δεν ξερει πώς να ζει..χωρις το σωμα.

Οποτε κατα τον θανατο, γινεται ενα συνταρακτικο γεγονος.

 

Σχετική εικόνα

 

 

Τοτε που χωριζεται η ψυχη απ το σωμα..

Ετσι λοιπον με τον θανατο δεν καταργειται η υποσταση. Υπαρχει το προσωπο, χωρισμενο, προς καιρου,απο το σωμα.

Στον Παραδεισο πηγαινει η ψυχη που εχει καθαρθει απο τα παθη.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

 

Μονον ετσι αισθανεται τον Θεο.

Αυτο γινεται με την ασκητικη και μυστηριακη ζωηΑυτο ειναι η ¨θεραπεια¨.

Η αποκτηση ανιδιοτελους αγαπης.

 

Μπορειτε να διαβασετε το πληρες κειμενο στο Βιβλιο του Μητροπολιτου Ναυπακτου

¨Η ζωη μετα τον θανατο¨

 

https://www.pelagia.org/

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

Advertisements

ΕΜΠΕΙΡΙΚΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμπειρική Δογματική¨

 

 

 

 

Η ουσία του προπατορικού αμαρτήματος είναι βαθύτερη από αυτήν που συνήθως του αποδίδεται. Οι Άγιοι Πατέρες διδάσκουν, από την εμπειρία τους, ότι ο άνθρωπος έχει δύο ειδών μνήμες 

Τη κυτταρικη μνήμη , που βοηθα στην καλή λειτουργία του σωματος, και

Τη καρδιακη μνήμη , οπου υπαρχει το όνομα του Θεού και στην οποία γίνεται αδιάλειπτη νοερά προσευχή.

Σήμερα, η Επιστημη  αναγνωρίζει ότι υπάρχουν  στον άνθρωπο δύο ειδών μνήμες.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμπειρική Δογματική¨

 

 

Η κυτταρική μνήμη, το DNA, που φροντιζει για τις προγραμματισμένες εξελίξεις καθε κυττάρου. Ετσι τα κύτταρα ξέρουν τι να κάνουν.

Εδώ έχουμε κάτι το παράξενο, το κυτταρο διαιρείται αδιαιρέτως, δηλαδή μερίζεται αμερίστως εν μεριστοίς .

Είναι πολύ παράξενο αυτό το πράγμα, διότι μοιάζει με το μυστήριο της παρουσίας του Θεού στον κόσμο, οπως το περιγράφουν οι Πατέρες της Εκκλησίας ,

που ο Θεός μερίζεται αμερίστως εν μεριστοίς.

Αυτό κάνουν περίπου και τα κύτταρα. Ένα κύτταρο πολλαπλασιάζεται χωρίς το ίδιο να χάση την ταυτότητά του, γιατί κάθε φορά που χωριζεται το κάθε κύτταρο, είναι ολόκληρο το κύτταρο, και περιλαμβανει όλα τα γονίδια.

Μέσα σ αυτά τα κύτταρα υπάρχει το DNA, το οποίο ειναι υπευθυνο για  όλη αυτή την εξέλιξη και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων κ,ο.κ. Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει από το κύτταρο, αν δεν αποτελείτο από μνήμη. Υπάρχει ένα μνημονικό σύστημα μέσα του, που εγγυάται την σωστή εξέλιξη όλων των βιολογικών υπάρξεων του κόσμου, όλων των ζώων.

Εκτός από αυτή την μνήμη των κυτταρων , έχουμε και την μνήμη του εγκεφαλου· Τώρα, εκτός από αυτές τις ¨μνήμες¨, που γνωρίζει σήμερα η επιστήμη, στην Ορθόδοξη παράδοση υπάρχει και η αέναη μνήμη Θεού, που έχει έδρα την καρδιά του ανθρώπου, αλλά είναι ένα ¨μνημονικό σύστημα¨ που έπαυσε να λειτουργεί εξ αιτίας της πτώσεως του ανθρώπου. Και όταν οι Πατέρες μιλάνε για πτώση, εννοούν τον τερματισμό του μνημονικού συστήματος , που υπήρχε στους Πρωτοπλάστους.

Η ουσία του προπατορικού αμαρτήματος είναι ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο με δύο κέντρα της προσωπικότητάς του, δηλαδή.

Το ένα κέντρο είναι το νευρικό σύστημα. Επικεφαλής του νευρικού συστήματος είναι ο εγκέφαλος, η φαιά ουσία δηλαδή, που συνδέεται με όλο το νευρικό σύστημα του ανθρώπου και κατευθύνει τις σχέσεις του ανθρώπου προς το έξω του εαυτού του.

Μετά υπάρχει και το κυτταρικό σύστημα του ανθρώπου, που ξέρουμε τώρα από τους βιολόγους, τελικά, ότι αποτελεί ολόκληρο σύστημα, σαν κομπιούτερ δηλαδή, της κυτταρικής μνήμης.

Εκτός από το κέντρο αυτό της προσωπικότητος του ανθρώπου, είναι και ένα άλλο κέντρο που εδρεύει στην καρδιά, το πνευματικό κέντρο της προσωπικότητος του ανθρώπου.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμπειρική Δογματική¨

 

 

Έτσι, η πτώση του ανθρώπου είναι ο τερματισμός του πνευματικού μνημονικού συστήματός του. Αυτό είχε και ηθικές συνέπειες, αλλά ήταν οντολογικό πρόβλημα.Πολλοί εννοούν την πτώση σήμερα ως ηθική πτώση, ενώ όταν μιλάει ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος για πτώση, δεν εννοεί ηθική πτώση, διότι δεν έχει ηθική ο Συμεών ο Νέος Θεολόγος.

Ο Συμεών ο Νέος Θεολόγος είναι ασκητής.

Διδάσκει ασκητική και όχι ηθική και σκέφτεται ασκητικά και όχι ηθικά. Εννοεί ότι οι άνθρωποι

δ ε ν έχουν ν ο ε ρ ά προσευχή.

Αυτός ο τερματισμός του μνημονικού συστήματος  της καρδιάς, στους Αγίους Πατέρες λέγεται αμαύρωση του κατ’ εικόνα, σκοτασμός του νοός, ασύνετος νους.

Παντού στην πατερική γραμματεία το θέμα της πτώσεως ε ί ν α ι  ο σκοτασμός του νοός του ανθρώπου. Ο πεπτωκώς άνθρωπος είναι ο έχων εσκοτισμένον νουν.Συγχρόνως, ο πεπτωκώς  νους , χαρακτηρίζεται ανενέργητος, δηλαδή έπαυσε να λειτουργεί φυσιολογικά, όπως δημιουργήθηκε από τον Θεό.

Όπως προαναφέρθηκε, οι Άγιοι Πατέρες μελετούσαν την ιστορική περιγραφή της πτώσεως που αναφέρει η Αγία Γραφή, αλλά ερμήνευαν τα γεγονότα αυτά μέσα από την προσωπική τους εμπειρία, αφού γνώρισαν τι είναι ο φωτισμένος νους.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμπειρική Δογματική¨

 

 

Ο φωτισμός του ανθρώπου είναι η κατοίκησις του Αγίου Πνεύματος μέσα στην καρδιά του , οπότε ο άνθρωπος γίνεται ναός του Αγίου Πνεύματος και το ίδιο το Άγιο Πνεύμα του Θεού ενεργεί μέσα στον νου του και τον φωτίζει.

Εμείς π ώ ς  ξερουμε πως ο νους του Αδάμ σκοτίσθηκε; Απλούστατα, διότι γνωρίζουμε ότι εμείς οι ίδιοι τ ώ ρ α  έχουμε εσκοτισμένον νου  Οπότε, η εμπειρία του εσκοτισμένου και του φωτισμένου νου καθοδήγησε τους Αγίους Πατέρες να ερμηνεύσουν τόσο την προπτωτική όσο και την πτωτική κατάσταση του Αδάμ. Αυτό είναι απαραίτητο  να τονισθεί, για να αντιληφθούμε ότι οι Άγιοι Πατέρες δεν ομιλούσαν φιλοσοφικά και φανταστικά, αλλά εμπειρικά.

Μετά από αυτήν την επεξήγηση πρέπει να εντοπισθεί σε τι συνίσταται το ανενέργητο και το εσκοτισμένο του νου, δηλαδή πρέπει να διερευνηθεί  τι είναι ανενέργητος νους.

Ο νους του ανθρώπου, όπως δημιουργήθηκε από τον Θεό, έπρεπε να κινείται προς Αυτόν, να διακρίνεται για την λεγόμενη «υπέρ φύσιν» κίνηση. Με την πτώση, όμως, έχασε αυτήν την κίνηση και κινείται «κατά φύσιν» και «παρά φύσιν».

Δηλαδή, η ενέργεια του νου είναι «ελαττωματική» και αυτό εκφράζεται με το ότι ο άνθρωπος γίνεται φίλαυτος στρέφεται προς το σώμα, και αντί να έχει ανιδιοτελή αγάπη, έχει ιδιοτελή αγάπη.

Στην πτωτική κατάσταση υπάρχει ο νους και αυτός ο νους είναι ανενέργητος, έχει υποτυπώδη ενέργεια και πρέπει αυτό να τεθεί σε ενέργεια Ανενέργητος νους λέγεται ο νους όταν δεν λειτουργεί σωστά.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμπειρική Δογματική¨

 

 

Σε μάς τοποθετείται η πτώση στον νου, δηλαδή όταν ο νους έπαυσε να λειτουργεί. Αυτή είναι η πτώση.Η μη φυσιολογική λειτουργία του νου σημαίνει ότι δεν δέχεται την ενέργεια του Φωτός του Θεού, οπότε σκοτίζεται και γι’ αυτό κάνουμε λόγο για «σκοτασμό του νοός», που είναι το χαρακτηριστικότερο γνώρισμα της πτώσεως. Εσκοτισμένος νους σημαίνει ότι η νοερά ενέργεια της καρδιάς του ανθρώπου δεν ενεργεί σωστά. Και αυτό είναι η αμαρτία. «Αμαρτία είναι ο σκοτασμός του νοός, το σκοτάδι μέσα στην καρδιά του ανθρώπου». Όλοι οι Πατέρες ομίλησαν για τον σκοτασμό του νου.

Οι Θεούμενοι ερμηνεύουν την αμαρτία ως ασθένεια .Στην αυγουστίνια παράδοση εμφανίσθηκε η αμαρτία υπό μίαν ηθική μορφή, ενώ στους Πατέρες της Εκκλησίας έχει μορφή αρρώστιας και εμφανίζεται η εξάλειψη της αμαρτίας με μορφή θεραπείας.

Οπότε, έχουμε αρρώστια και έχουμε θεραπεία.

Η αμαρτία είναι μια αρρώστια του ανθρώπου και δεν είναι απλώς η αταξία του ανθρώπου, ο οποίος δεν υπακούει στον Θεό σαν ένας υποτακτικός  Διότι η αμαρτία δεν είναι πράξη και παράβαση εντολών του Θεού, όπως γίνεται η παράβαση των νόμων του Κράτους . Υπάρχουν νόμοι, ένας παραβάτης παραβαίνει τον νόμο και πρέπει να τιμωρηθεί από τον νόμο .

Ο Αυγουστίνος κατάλαβε την αμαρτία κατ’ αυτόν τον τρόπο, δηλαδή ότι ο Θεός έδωσε εντολές, ο άνθρωπος παραβίασε την εντολή του Θεού και ανάλογα τιμωρήθηκε.

Οι Πατέρες γνωρίζουν ότι με την πτώση ασθένησε ο άνθρωπος, αφού αρρώστια είναι ο σκοτασμός του νοός. Γι’ αυτό κάνουν λόγο για διάγνωση και θεραπεία. Η διάγνωση είναι ότι ο άνθρωπος υποφέρει από αυτή την αρρώστια που λέγεται αμαρτία, που είναι ο σκοτασμός. Όπου να διαβάσεις ολοι, μιλάνε για τον σκοτασμό του νου.

Λοιπόν, αυτός ο σκοτασμός του νοός είναι η διάγνωση. Η θεραπεία τι είναι; Ο φωτισμός του νοός. Έχουμε σκοτασμό και φωτισμό. Είναι η ίδια ορολογία.

Σκότος και φως. Σκοτασμός και φωτισμός 

Επειδή ο Θεός είναι Φως και η απουσία του Φωτός δημιουργεί σκότος, γι’ αυτό όταν ο νους δεν φωτίζεται από τον Θεό σκοτίζεται, δηλαδή αμαυρώνεται.

Τι είναι η διάγνωση; Είναι το ότι η καρδιά του ανθρώπου έχει αμαυρωθεί. Αυτό που λέμε «νους» δηλαδή, στην μεταγενεστέρα γλώσσα των Πατέρων, αυτή η καρδιά έχει αμαυρωθεί· εξ αιτίας της πτώσης έχει χάσει την μνήμη του Θεού  και πρέπει να επανέλθει η μνήμη του Θεού.

Υπάρχει μια αναλογία μεταξύ του νου και του φακού του τηλεσκοπίου. Όταν ο φακός του τηλεσκοπίου έχει πρόβλημα, δεν μπορεί να περάσει το φως μέσα από αυτόν και να δει ο άνθρωπος. Έτσι και όταν ο νους του ανθρώπου αμαυρωθεί, δεν μπορεί να δει τον Θεό.

Τα άκτιστα μάτια που έχει, δηλαδή η άκτιστη Χάρη, που κατοικεί μέσα στον άνθρωπο, μέσα στον νου του ανθρώπου, μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, αυτή η άκτιστη Χάρη έχει αμαυρωθεί από τις κηλίδες στον φακό που λέγεται νους. Και επειδή ο φακός δεν είναι γυαλισμένος, μέσα σε αυτό το τηλεσκόπιο, γι’ αυτό το φως δεν λάμπει μέσα από αυτόν τον φακό ή δεν αφήνει το φως να περάσει, για να μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει το τηλεσκόπιο, για να βλέπει σωστά τα άστρα.Κατά παρόμοιο τρόπο ο φακός που λέγεται νους, η καρδιά του ανθρώπου, έχει αμαυρωθεί και γι’ αυτό δεν βλέπει ο άνθρωπος μέσα του την Βασιλεία του Θεού που είναι μέσα του ή την άκτιστη θεία Χάρη που είναι μέσα του. Και αυτό λέγεται τύφλωση.

Όταν κάνουμε λόγο για σκοτασμό του νου, δεν εννοούμε σκοτασμό της λογικής. Με την πτώση του Αδάμ δεν έπαθε κάτι η λογική, αλλά ο νους.

Ο νους ήταν εν θεοπτία και εσκοτίσθη.

Δεν ήταν η λογική. Δεν έχουμε σημεία ότι η λογική του ανθρώπου είχε σκοτισθεί. Και οποίος έχει κάποια γνώση της μοντέρνας επιστήμης, βλέπει ότι ο άνθρωπος στο μυαλό του λειτουργεί μια χαρά. Ο άνθρωπος, ενώ μπορεί να είναι πολύ έξυπνος κατά την λογική του, εξ αιτίας της πτώσεως των Πρωτοπλάστων δεν φαίνεται να έπαθε κάτι, διότι όταν οι Πατέρες λένε ότι εσκοτίσθη ο νους του, δεν εννοούν την λογική του. Όταν οι Πατέρες λένε ότι εσκοτίσθη ο νους των Πρωτοπλάστων, δεν εννοούν τον λόγο, αλλά εννοούν μια άλλη ενέργεια της ψυχής, που έχει ως κέντρο την καρδιά. Μπορεί άλλος να είναι πολύ σπουδαίος στις θετικές επιστήμες. Αλλά εξ επόψεως θεολογίας να είναι αγράμματος, διότι ο νους του είναι σκοτισμένος. Η λογική του είναι φωτισμένη, αλλά από τις θετικές επιστήμες. Οπότε, εξ αιτίας της πτώσεως του ανθρώπου, δεν έπαθε τίποτε η λογική του ανθρώπου. Εκείνο που έπαθε είναι ο νους του ανθρώπου, ο νους εσκοτίσθηκε.

Οι Πατέρες γνωρίζουν τον σκοτασμό του νου  από την εμπειρία τους, αλλά και από την ποιμαντική τους πείρα, όταν καθοδηγούν τα πνευματικά τους παιδιά. Επομένως, από της απόψεως αυτής, οι άνθρωποι χωρίζονται σε εκείνους που έχουν σκοτισμένο νου και σε εκείνους που έχουν φωτισμένο νου.

Μαζί με τον σκοτασμό του νου το προπατορικό αμάρτημα είναι σύγχυση του νου με την λογική, τα πάθη και το περιβάλλον. Ο νους προ της πτώσεως  εκινείτο με ορμή προς τον Θεό, ελεύθερος από την ενέργεια της λογικής, των παθών και του περιβάλλοντος, όμως όταν παρέμεινε ανενέργητος ταυτίσθηκε με την λογική, τα πάθη και το περιβάλλον. Αυτό χαρακτηρίζεται ως πτώση.

Μετά την πτώση ο νους είναι εσκοτισμένος. Γιατί; Διότι είναι γ ε μ ά τ ο ς   από λογισμούς. Πότε συμβαίνει αυτό, το να σκοτισθεί ο νους από τους λογισμούς; Συμβαίνει, όταν οι λογισμοί της διανοίας κατεβούν στην καρδιά και γίνουν λογισμοί του νοός. Υπάρχουν, δηλαδή, λογισμοί στον νουν, που δεν πρέπει να υπάρχουν εκεί, διότι ανήκουν στην λογική-διάνοια.

Ο νους πρέπει να είναι τελείως άδειος από λογισμούς , ώστε να μπορεί να έλθει στον άνθρωπο το Πνεύμα το Άγιο να κατοικήσει και να παραμένει μέσα του.

Η πτώση του ανθρώπου εξ επόψεως πατερικής είναι η ταύτιση των ενεργειών του νοός με τις ενέργειες της λογικής. Όταν ο νους σκοτισθεί, ο σκοτισμένος νους στην ενέργειά του ταυτίζεται με την λογική και τα πάθη.Όταν η νοερά ενέργεια δεν λειτουργεί σωστά, τότε πλανάται εδώ και εκεί και έχει συγχωνευθεί με την λογική του ανθρώπου, δηλαδή, και αυτήν την ενέργεια την ονομάσανε «νοερά ενέργεια», δηλαδή είναι ο νους του ανθρώπου που δεν είναι ο λόγος του ανθρώπου.

Ο νους στην κατάσταση αυτή δεν εργάζεται, άλλα έχει γίνει αιχμάλωτος της λογικής, δηλαδή των λογισμών· δεν λειτουργεί κανονικά.

Επομένως, προπατορικό αμάρτημα είναι το ανενέργητο του νου, ο σκοτασμός του νου και η ταύτισή του με την λογική, τα πάθη και το περιβάλλον. Αυτό έχει και φοβερές συνέπειες.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Εμπειρική Δογματική¨

 

 

¨Εμπειρική Δογματική¨ τής Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας κατά τις προφορικές παραδόσεις τού π. Ι. Ρωμανίδη Τόμος Β΄.

Μητροπολιτου Ναυπάκτου 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Μητροπολιτου Ναυπάκτου

 

 

 

 

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ¨ΣΤΑΥΡΟΥ¨..

Αποτέλεσμα εικόνας για ας σηκώσει Τον Σταυρό Του

Σχετική εικόνα

Ο Χριστος  είπε στους μαθητές Του:

Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, ας σηκώσει Τον Σταυρό Του κι ας με ακολουθεί. Γιατί είπε, Τον ΣταυρόΤου; Επειδή είναι σταυρός προσωπικός. Κάθε άνθρωπος, δηλαδή, έχει να σηκώσει Τον Δικό Του Σταυρό, ό όποιος, όμως, ονομάζεται συνάμα και Σταυρός του Χριστού.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ας σηκώσει Τον Σταυρό Του

 

 

Για κάθε άνθρωπο Ό Σταυρός Του είναι οι θλίψεις και οι οδύνες της επίγειας ζωής, θλίψεις και οδύνες προσωπικές.

Για κάθε άνθρωπο Ό Σταυρός Του  είναι ή νηστεία, ή αγρυπνία και οι άλλες ασκήσεις, με τις όποιες ταπεινώνεται η  σάρκα και υποτάσσεται το πνεύμα.Είναι κι αυτές προσωπικές, καθώς πρέπει να αναλογούν στις δυνάμεις τού καθενός

Για κάθε άνθρωπο ο Σταυρός Του είναι οι αμαρτωλές αδυναμίες και τα πάθη, προσωπικά επίσης. Με ορισμένα απ’ αυτά γεννιέται,ενώ άλλα τα αποκτά στην πορεία της επίγειας ζωής του.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ας σηκώσει Τον Σταυρό Του

 

 

Μ ά τ α ι ο ς    και ατελέσφορος ό σταυρός, όσο βαρύς κι αν είναι, πού σηκώνουμε, ακολουθώντας τον Χριστο, αν δεν μεταβληθη σε Σταυρο του Χριστου.Έτσι γίνεται φανερό ότι, για να σηκώσει κανείς τον σταυρό του ,και ν’ ακολουθήσει τον Χριστό, πρέπει ν’ απαρνηθεί τον εαυτό του να τον απαρνηθεί ως τον αφανισμό της ψυχής του Ναι, γιατί τόσο βαθιά, τόσο πληθωρικά διαπότισε ή αμαρτία τη φύση μας.

Όσο ό σταυρός παραμένει μόνο δικός μας,  είναι πολύ βαρύς. Όταν μεταβληθεί σε Σταυρό τού Χριστού, γίνεται εξαιρετικά ελαφρός.

Γιατί ό ζυγός μου είναι απαλός και το φορτίο μου ελαφρό, μας είπε .Ό μαθητής τού Χριστού σηκώνει ορθά τον σταυρό του, όταν παραδέχεται ότι οι θλίψεις είναι απαραίτητες για τη μεταμόρφωση του, την ομοίωση του με τον Χριστό και τη σωτηρία του.Η καρτερική άρση τού σταυρού σου είναι ή πραγματική μετάνοια Δίχως σταυρό δεν υπάρχει ζωντανή γνώση του Θεού.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ας σηκώσει Τον Σταυρό Του

 

 

Μη ζητάς την τελειότητα τού νόμου της ελευθερίας  δηλ. του Ευαγγελίου σε ανθρώπινες αρετές, γιατί τέλειος άνθρωπος μ’ αυτές τις αρετές δεν υπάρχει η τελειότητα του είναι κρυμμένη στον Σταυρό του Χριστού.

Ό Σταυρός του Χριστού είναι για  τούς σαρκικούς ανθρώπους ασήκωτος.Για τον μαθητή και ακόλουθο  του Χριστού, όμως,είναι αστείρευτη πηγή ανέκφραστης πνευματικής ευφροσύνης.

Τόσο μεγάλη είναι αυτή ή ευφροσύνη, πού εξουδετερώνει  εντελώς τη θλίψη και τον πόνο.

Η νεαρή Μαύρα είπε στον σύζυγο της Τιμόθεο  όταν εκείνος, υπομένοντας με καρτερία φοβερά βασανιστήρια για την πίστη του στον Χριστό, την καλούσε στο μαρτύριο:Φοβάμαι, αδελφέ μου, να μη δειλιάσω,όταν δώ τα βασανιστικά όργανα και τον οργισμένο ηγεμόνα   φοβάμαι μήπως λυγίσω, επειδή  είμαι νέα.Και ό Τιμόθεος της απάντησε:

Να στηρίξεις την ελπίδα σου στον Κύριο μας Ιησού Χριστό, και τα βασανιστήρια θα γίνουν λάδι,πού θα χυθεί πάνω στο σώμα σου, θα γίνουν πνοή δροσιάς πού θα σε ανακουφίσει από τούς πόνους σου.

Ό Σταυρός είναι ή δύναμη και ή δόξα των αγίων  όλων των αιώνων.Ό Σταυρός είναι ό θεραπευτής των παθών και ό εξολοθρευτής των δαιμόνων. Θανατηφόρος είναι ό σταυρός τους για όσους δεν φρόντισαν να τον μεταβάλουν σε Σταυρό του Χριστού,για όσους βαρυγκωμούν ενάντια στη θεία πρόνοια, για όσους παραδίνονται στην απελπισία  και την απόγνωση. 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ας σηκώσει Τον Σταυρό Του

 

Οι αμαρτωλοί πού δεν έχουν επίγνωση της άμαρτωλότητάς τους, επομένως ούτε και μετάνοια, πεθαίνουν για πάντα πάνω στον σταυρό τους και στερούνται, από έλλειψη αυτογνωσίας και καρτερίας , την αληθινή ζωή, τη ζωή μαζί με τον Θεό. Οι ψυχές τους κατεβαίνουν από τον σταυρό των θλίψεων μόνο νεκρές, για να ριχθούν στον αιώνιο τάφο, στη φυλακή του άδη.

Ό Σταυρός του Χριστού ανυψώνει πάνω από τη γη τον σταυρωμένο σ’ αυτόν μαθητή του Χριστού.  Ό μαθητής του Χριστού, καρφωμένος στον σταυρό του και Σταυρό του Χριστού, έχει τις σκέψεις του στραμμένες στα αιώνια και άφθαρτα αγαθά, με τον νου και την καρδιά του ζει στον ουρανό και θεωρεί τα μυστήρια του Πνεύματος.

Όποιος Θέλει Να Με Ακολουθήσει, Είπε Ό Κύριος,Ας Απαρνηθεί Τον Εαυτό Του, Ας Σηκώσει Τον Σταυρό Του Και Ας Με Ακολουθεί.

 

ΚΑΘΩΣ ΜΩΥΣΗΣ ΥΨΩΣΕΝ ΤΟΝ ΟΦΙΝ..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν

 

 

Καὶ καθὼς Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον. Ακουσαμε στο σημερινο Ευαγγελιο.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν

 

Τα χρόνια που ακολούθησαν την Εξοδό των εβραιων απ την σκλαβιά της Αιγύπτου, υπηρξαν δυσκολα και σκληρα. Καποια στιγμη η κατασκήνωσή τους γέμισε φίδια που τους δάγκωναν πέθαιναν  σαν τις μύγες.

Ο Μεγάλος Μωϋσής με συμβουλή του Θεού, Έφτιαξε Ένα Χάλκινο Ομοίωμα Εκείνων Των Φιδιών, το έβαλε πάνω σ’ ένα κοντάρι και το έστησε στο κέντρο της κατασκήνωσής τους. 

 

 

Όποιος δεχόταν το δηλητηριώδες δάγκωμα των φιδιών, Μόλις Στρεφόταν Και Κοιτούσε Εκείνο Το Χάλκινο Ομοίωμα.Σωζόταν.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Μωυσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν

 

 

Ο Σ τ α υ ρ ό ς, μέχρι ν’ ανέβει επάνω του ο Ναζωραίος, ήταν το  φ ί δ ι  που σκότωνε τους ταλαίπωρους θνητούς κατάδικους.

Ο πιο επώδυνος και φρικτός τρόπος εκτέλεσης. Μετά τη Σταυρωση   Του Θεανθρώπου, εγινε το σχήμα, που μας προσφέρει  τη χάρη και την Ζωή, όταν με πίστη στρεφόμαστε σ Αυτόν το Σταυρό.

 

Οι εβραιοι ειχαν τη Δυνατότητα, Έστω Και Την Τελευταία Στιγμή, Μ ε τ ά  Τη Σταύρωση Του Ιησού, Να Αναγνωρίσουν Τον Μεσσία. Δυστυχως εχασαν την ευκαιρια, γι αυτο και η ταλαιπωρια  που βιωνουμε σημερα με την απιστευτη παλινωδια των ¨δηθεν μεγαλων του κοσμου¨

Εμείς οφείλουμε να  μελετούμε¨τον καιρο¨να παραμένουμε ξύπνοι και να αγωνιζόμαστε. Χαιρετε.

 

 

ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ..ΜΟΝΟΝ ΠΙΣΤΕΥΕ..

 

 

¨θ ά ρ σ ε ι   θ ύ γ α τ ε ρ ¨

Ενας λόγος που υπερβαίνει το γράμμα του νόμου, που εδωσε και πάλι στην γυναίκα την πραγματική της υπόσταση, την προτρέπει να φύγει¨εν ειρήνη¨ Σημαντικός ο Λόγος του Χριστού.Αυτός  ο Λόγος  που χαρίζει Ζωή.

Εδώ όπως και στη θυγατέρα του Ιαείρουεπαφή με τον Χριστό,παίζει τον πρώτο  ρόλο.

Την Πίστη Γεννά Η Α φ ή   Κι Όχι Η Όραση.

Δεν είναι το να δεις, αλλά να το ψηλαφήσεις. Και ακολουθεί η ακοή. Ετσι η τελευταία αίσθηση, η αφή, γίνεται πρώτη.

 

 

 

 

 

Ο προεστός Ιάειρος, είναι βέβαιος πιστεύει ακράδαντα, ότι αν ο Χριστός, Αγγίξει Με Το Χέρι Του, η Θυγατέρα Του Θα Σωθεί.

Οπως και η αιμορροούσα ,

Π ι σ τ ε ύ ει   Πως Αν Ψαύσει Το  Ιμάτιό Του Θα Γιατρευτεί.

Ο Κύριος απευθυνόμενος σ αυτήν της λέει οτι

 Η  π ί σ τ η   της τ η ν  έ σ ω σ ε.

Στον δε Ιάειρο, όταν τους πληροφορούν ότι  η κόρη του πέθανε, θα πει: Εσύ Μην Φοβάσαι.

Μ ό ν ο ν  Π ί σ τ ε υ ε .

Δύο φράσεις του Κυρίου.

¨Θ ά ρ σ ε ι   Θ ύ γ α τ ε ρ¨, και

¨Μ η   Φ ο β ο ύ, Μ ό ν ο ν   Π ί σ τ ε υ ε¨.

Και ενώ όλοι σπαράζουν στο κλάμα για την απώλεια, Εκείνος λέγει:

¨Το Παιδίον Ουκ Α π έ θ α ν εν   Αλλά Καθεύδει¨.

Για τον Ιησού δεν υπάρχει θάνατος,παρά μόνο ζωή και περίσσεια ζωής.Είναι η ζωή που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον θάνατο.

Δεν ήθελε να γνωστοποιούνται τα θαύματα.

Δεν λάβαινε απέναντι  στους ανθρώπους μια εξουσιαστική στάση,κυριαρχώντας με τα θαύματα,και υπογραμμίζοντας την θεϊκή παντοδυναμία Του, αλλά πάντα προσήγγιζε αγαπητικά τον άνθρωπο.

Προσπαθούσε να τον αφυπνίσει στην ύπαρξη της πραγματικής ζωής,που είναι πάνω απ τον θανάτο και τη φθορά.

Θαύματα συνέβαιναν και στους ειδωλολάτρες  . Εδώ όμως η παντοδυναμία του Θεού συνδέεται  με τον σταυρικό του θάνατο.Η θεϊκότητα του Ιησού δεν προκύπτει από την Σταύρωση αλλά αποτελεί προϋπόθεσή της.  Είναι Άκρα Ταπείνωση Και Άφατη Κένωση Από Αγάπη Και Μόνο Προς Τους Ανθρώπους.

Ο Χριστός τους έλεγε να μην κλαίνε, γιατί το παιδί κοιμάται και δεν έχει πεθανει.Και οι παριστάμενοι τον περιγελούσαν.Ετσι, Εκείνος βγάζοντάς τους όλους έξω μαζί τον πατέρα και την μητέρα  μπαίνουν το κοιτώνα όπου βρισκόταν το παιδί.  Κι ο Κύριος, πιάνοντας το χέρι του λέγει:

¨Τ α λ ι θ ά   κ ο υ μ¨ ¨η παις, εγείρου¨.

Και ευθύς η δωδεκάχρονη κοπελίτσα σηκώνεται και περπατά.

Η φράση ¨Ταλιθά κουμ¨, ανταποκρίνεται  στο ¨θάρσει θύγατερ¨.Και ενώ οι παριστάμενοι στέκονταν κατάπληκτοι, αυτοί που μόλις πριν λίγο αμφέβαλλαν,ο Ιησούς τους παραγγέλλει να της δώσουν να φάει, για να τους φύγει και η το τελευταίο ίχνος αμφιβολίας, μια κι ήσαν αδύνατοι στην πίστη τους.

Κι οι δύο αυτές ¨εικόνες¨ είναι απ τις πιό χαρακτηριστικές της ζωής με τον Χριστό, που μας δείχνουν την αξία αλλά και την δύναμη που έχει η πίστη σ Εκείνον που δίνει τη ζωή.

Χαιρετε.

 

 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για η Ορθοδοξη Εκκλησια

 

Η Εκκλησια μας, η Ορθοδοξη Εκκλησια, δεν ειναι αλλη μια θρησκεια, αλλα Ε κ κ λ η σ ι α.

Η θρησκεια ¨αισθανεται¨ οτι ο Θεος ειναι οργισμενος με τον ανθρωπο, και πρεπει να εξιλεωθει.Ομως ο Θεος δεν ειναι οργισμενος εμεις πρεπει να θεραπευθουμε. Ετσι λοιπον ο Χριστος ηρθε στον κοσμο για να θεραπευσει τον ¨αρρωστο ανθρωπο¨και οχι για να εξιλεωσει τον Πατερα Του , οπως νομιζει ο Ανσελμος Καντερβουριας, και ολη η δυτικη θεολογια.

Η Παραβολη του Καλου Σαμαρείτη https://kosmaser.wordpress.com/2012/11/11/

μας δειχνει πως ο Χριστος ειναι ¨γιατρος¨που θεραπευει. Αν προσεξει κανεις θα δει πως ολα τα τροπαρια μιλουν για θεραπεια του ανθρωπου.

Οι παπικοι, με καλες πραξεις προσπαθουν να εξιλεωσουν τον Θεο. Εμεις οι Ορθοδοξοι, νοιωθουμε τον Θεο ως αγαπη, και ως ιατρο, που Εκεινος μας θεραπευει, απο καθε αρρωστια με την αγαπη Του.

Ο μακαριστος π.Ιωαννης Ρωμανιδης ελεγε πως αν σημερα εμφανιζοταν ο Χριστιανισμος, δεν θα ηταν σαν μια ακομα θρησκεια, οργανωση,ή φιλοσοφικο ηθικο συστημα, αλλα σαν ενα ¨Πνευματικο Νοσοκομειο¨που θεραπευει τον ανθρωπο.

Η Εκκλησια μας, δ ε ν  κοβει εισιτηρια για τον Παραδεισο. Ειναι Νοσοκομειο, που θεραπευει τον αρρωστο ανθρωπο, ωστε οταν δει τον Θεο.. Εκεινος να γινει Παραδεισος γι αυτον. Χαιρετε.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ναυπακτου ιεροθεος

 

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ…ΕΞ ΑΚΡΑΣ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ.

 

Σχετική εικόνα

 

Το DNA εἶναι καθοριστικο στήν πορεία της ζωης, και  ἀφορᾶ τό σῶμα,  τοῦ ἀνθρώπου.

Δέν ἔχει σχέση μέ τήν ψυχή. Μεχρις οτου ἡ ψυχή ενωθει με τό σῶμα, τὴ στιγμὴ τῆς σύλληψης .

Δέν ἔχει σημασία τό DNA, ἀλλά τό τί ἡ ψυχή ἀφήνει ὡς ἴχνη πάνω του 

Ὅλοι οι προπατορες, μεταγγίζουν συμπεριφορες, γιατί ἡ λειτουργία τῆς ψυχῆς ἀποτυπώνεται σάν στάση ζωῆς, σάν συμπεριφορά θετική ἤ ἀρνητική καί στό σῶμα. Ὑπ’ αὐτή τήν ἔννοια, λέγει ὁ ἅγιος Πορφύριος ὅτι μέσα μας κουβαλᾶμε¨τούς αἰῶνες¨   

Αποτέλεσμα εικόνας για Κληρονομοῦμε γονιδιακά

 

 

Αὐτές οἱ ¨πληροφοριες,ὅταν ἐξ ἄκρας συλλήψεως  ἔρθουν σέ ἐπαφή μέ τήν ψυχή, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπ’ εὐθείας ἀπό τόν Θεό, προσλαμβάνει η ψυχη  τά χαρακτηριστικά τοῦ  ὑ λ ι κ ο ῦ    ἀπό τό ὁποῖο προερχόμαστε. Ἡ  ψυχή δέν ἔχει κληρονομικότητα Ἔχει τελειότητα.  Προέρχεται ἄμεσα ἀπό τόν Θεό. Προσλαμβάνει, ὅμως, τά ζωντανά σημάδια πού ἄφησαν πάνω στό βιολογικό γονιδίωμα οἱ ψυχές πού ζωοποίησαν καί δραστηριοποίησαν τά σώματα τῶν γονιῶν καί τῶν παππούδων μας.  Αὐτά κολλᾶνε πάνω στήν ἀρτιγέννητη ψυχή κάθε ἐμβρύου κατά 30%, καί ἀποτελοῦν βασικό γνώμονα στήν ἐξέλιξή της.

 

Σχετική εικόνα

 

 

 

Τήν ἀναλογία 30% πνευματικό γονιδίωμα καί 70% προαίρεση τοῦ ἀνθρώπου, τήν ἀνέφερε σέ πνευματικά του παιδιά ὁ ἅγιος Πορφύριος. Πάνω σ’ αὐτό τό μυστήριο ἐδράζεται ἡ λειτουργία καί τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος συνολικά.

 

 

Σχετική εικόνα

 

 

Κληρονομοῦμε γονιδιακά τήν φθορά καί τήν θνητότητα.Βέβαια ἡ προαίρεση μπορεῖ νά τά ἀλλάξει αὐτά, γιατί δέν εἴμαστε καταδικασμένοι καί ὅμηροι τῆς κληρονομικότητάς μας. Δέν ἔχουμε ἀπόλυτο προορισμό.προαίρεση δέν ἔχει καμία σχέση μέ τήν σκέψη, μέ τήν λειτουργία τοῦ ἐγκεφάλου, εἶναι κίνηση τῆς ψυχῆς πού, ὅταν φωτισθεῖ ἀπό τόν Θεό, προτιμᾶ τό ἀγαθό, καί ἀντιλαμβάνεται ὅτι τό κληροδότημα πού ἔχουμε μέσα μας καί μᾶς πιέζει εἶναι ἀντίθετο μέ τόν αἰώνιο προορισμό μας.  Ὁπότε δέν παραδιδόμαστε σ’ αὐτό, ἀλλά τό ἐκλαμβάνουμε ὡς στάδιο ἀγῶνα.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κληρονομοῦμε γονιδιακά

 

 

Ὅταν δέν ὑπάρχει θεία χάρις, τότε τό 30% ζυμώνει τό 70%. Ἀντίθετα ὁ πνευματικός ἀγώνας, ἡ μετάνοια ὡς βίωμα διαρκείας καί ἡ καθαρή ἐξομολόγηση, ἀφανίζουν ἀπό τήν κυτταρική μνήμη ὅλα τά ἀρνητικά βιώματα καί τίς παραστάσεις πού ἀφομοιώσαμε ἀπό τό γενετικό ὑλικό τῶν γονέων καί τῶν ἄμεσων προγόνων μας, μέχρι 7ης γενεᾶς περίπου.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κληρονομοῦμε γονιδιακά

 

 

Γι’ αὐτό γράφει ὁ ὅσιος Πορφύριος ὅτι μία δυνατή ἐξομολόγηση ἀπαλλάσσει τήν ψυχή ἀπό ἐμβρυακά τραύματα καί ἄσχημα γονιδιακά κληροδοτήματα πού ἐπηρεάζουν καθοριστικά τήν λειτουργία της. Ἡ προαίρεση, ἐπιβεβαιώνεται ὡς κίνηση τῆς ψυχῆς,  σέ ὅλη τήν πορεία τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κληρονομοῦμε γονιδιακά

 

 

Λένε π.χ. οἱ βιολόγοι ὅτι 95% τό DNA τοῦ πιθήκου καί τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἴδια. Τί σημαίνει αὐτό; Οτι σκέτο τό DNA δέν ἔχει καμιά σημασία, ἀλλά ἡ ψυχή πού λειτουργεῖ αὐτό τό ὑλικό καί τό διαφοροποιεῖ ἐντελῶς. Οἱ ἴδιοι οἱ βιολόγοι λένε ὅτι οἱ πρωτεΐνες πού παράγονται ἀπό τό DNA,  εἶναι 80% διαφορετικές ἀπ εκεινες τοῦ πιθήκου.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κληρονομοῦμε γονιδιακά

 

 


Δέν ἔχει καμία σημασία τό DNA, ἀλλά τό τί ἡ ψυχή ἀφήνει ὡς ἴχνη πάνω του καί τό τί θέλει ἡ ἴδια. Τήν ἀντανάκλαση καί ἐκτύπωση τῶν ἐνεργειῶν τοῦ σώματος στήν ψυχή καί τἀνάπαλιν, τήν βλέπουμε καί στήν κάθοδο τοῦ Χριστοῦ στόν ἅδη. Ἀναφέρεται ἐμπειρικά ὅτι ἐκεῖ ὁ ἅδης ἐπικράνθη  βλέποντας ἄνθρωπο θνητό πού εἶχε θεωθεῖ καί ἦταν γεμᾶτος πληγές. 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κληρονομοῦμε γονιδιακά

 

 

 

Κατάστικτον τοῖς μώλωψι καί πανσθενουργόν.  Και πῶς εἶδε τίς πληγές τοῦ Χριστοῦ  ὁ ἅδης, ἀφοῦ τό σῶμα μαζί μέ τήν Θεότητα παρέμεινε μέσα στόν τάφο;  Ὁπότε, οἱ πληγές πού εἶχε ὁ Χριστός ἦταν ἤ πληγές τῆς ψυχῆς ἤ πληγές τῆς Θεότητος.

Τό δεύτερο ἀποκλείεται, ὁπότε πρέπει νά ὁμολογηθεῖ ὅτι ἦταν πληγές τῆς ψυχῆς.

Ἀλλά πῶς εἶναι δυνατόν οἱ πληγές τοῦ σώματος, πού ἔγιναν ἀπό τά φρικτά πάθη νά θεωρηθοῦν καί πληγές τῆς ψυχῆς;

Αὐτό τό φοβερό γεγονός ἔχει τήν ἑρμηνεία του. Κατά τήν διάρκεια τοῦ πάθους, ὅταν ἔπασχε τό σῶμα, δέν συνέπασχε ἡ Θεότητα, ἀλλά παρέμεινε ἀπαθής. Ὅμως μαζί μέ τό σῶμα συνέπασχε καί ἡ ψυχή τοῦ Χριστοῦ. 

Ὁ ἅγιος καί θεοειδέστατος νοῦς Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης ἐξηγεῖ ὅτι ἀπό τίς ἐνέργειες τῆς ψυχῆς, ὁ νοῦς, ἡ διάνοια καί ἡ δόξα ἐνεργοῦν χωρίς τήν συνέργεια τοῦ σώματος.

Αὐτές ἐνεργοῦν καί ὅταν τό σῶμα ἠρεμεῖ. 

Οἱ ἄλλες ὅμως ἐνέργειες τῆς ψυχῆς, ἤτοι ἡ αἴσθηση καί ἡ φαντασία δέν μποροῦν νά ἐνεργοῦν χωρίς τό σῶμα. Ἔτσι, ὅταν μαστιγωνόταν τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί βασανιζόταν, τότε οἱ τύποι καί οἱ ἀμυδρές φαντασίες τῶν μαστίγων καί τῶν παθῶν χαράσσονταν κ α ί στήν ψυχή τοῦ Χριστοῦ  Ἐπομένως, τά σημάδια τοῦ σώματος διαβιβάστηκαν καί στήν ψυχή, καί αὐτά εἶδε ὁ ἅδης καί τρόμαξε  Τό ἴδιο γίνεται, κατ ἀναλογία, σέ κάθε ἀνθρώπινη περίπτωση. Ἡ ψυχή ἀφήνει τά σημάδια της στό σῶμα μέ τό ὁποῖο εἶναι ¨συνημμένη¨ καί μάλιστα κατά ἐκτυπώτερο τρόπο στήν κυτταρική μνήμη, στό DNA Καί τά βιώματα πάλι τοῦ σώματος διαπορθμεύονται, ἀντανακλῶνται στήν ψυχή, ἡ ὁποῖα τά διακρατεῖ , καί τήν χαρακτηρίζουν αἰώνια.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Κληρονομοῦμε γονιδιακά

 

 

 

Πηγη :  ἀρχιμανδρίτης Ἀντωνίος Φραγκάκης 

 

Αρέσει σε %d bloggers: