RSS Feed

Category Archives: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ

ΜΙΑ ..ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Μητροπολίτης Ναυπάκτου

 

 

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για μονες αγιου ορους

 

Θά ἤθελα νά σᾶς μεταφερω μία διήγηση ἀπό ἕναν σύγχρονο  ἁγιορείτη μοναχό, ὁ ὁποῖος ἔζησε σέ ἕνα Φιλοθεϊτικό Κελλί τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί ὁ ὁποῖος γεννήθηκε στήν Ρωσία, στήν Πολτάβα, τό 1882, καί κοιμήθηκε τό 1965 στό Ἅγιον Ὄρος, στήν ἰδιόρρυθμη τότε Μονή Φιλοθέου.

Λεγόταν Αὐγουστῖνος μοναχός,γιά τόν ὁποῖο γράφει ὁ ἅγιος Παΐσιος στό βιβλίο  πού συνέγραψε  γιά τούς Γέροντες πού συνάντησε στά Μοναστήρια καί στίςΣκῆτες τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ὁ Γέροντας αὐτός, ὁ π. Αὐγουστῖνος,ζοῦσε μέσα στό πνεῦμα αὐτό πού σᾶς εἶπα προηγουμένως, γι’ αὐτό καί τό ἀναφέρω.

Τό διακόνημά του ἦταν νά συγκεντρώνη ὅλα  τά γέρικα ζῶα τῆς περιοχῆς, τά ὁποῖα οἱ ἄλλοι μοναχοί ,δέν εἶχαν αὐτοκίνητα τότε στό Ἅγιον Ὄρος, τουλάχιστον τότε, καί ὅλες οἱ ἐργασίες γίνονταν μέ τά μουλάρια, ὅταν αὐτά γερνοῦσαν καί δέν μποροῦσαν νά προσφέρουν καμμίαν ἐργασία, τά ἄφηναν στό δάσος νά τελειώσουν μόνα τους καί πολλές φορές κατασπαράσσονταν ἀπό τά θηρία καί ἀπό τούς λύκους Ἐκεῖνος, λοιπόν, λυπόταν αὐτά τά ζῶα, τά συγκέντρωνε καί τά γηροκομοῦσε.Ἦταν γηροκόμος καί νοσοκόμος τους. Τό ἔκανε ἀπό ἀγάπη καί εὐγνωμοσύνη, γιατί τόσα χρόνια ἐξυπηρετοῦσαν τούς μοναχούς στά ἔργα τους
Καί ὅταν ἀργότερα οἱ δυνάμεις του δέν τοῦ ἐπέτρεπαν νά ἀνταποκριθῆ στό ἔργο αὐτό καί χρειάστηκε ὁ γερο-Αὐγουστῖνος νά πάη στό γηροκομεῖο τῆς Μονῆς, ζήτησε νά ἀναλάβη κάποιος ἀπό τούς μοναχούς τό διακόνημα αὐτό.

 

Ἐπίσης, αὐτός ἔδειχνε πολύ μεγάλη ἀγάπη σέ κάθε προσκυνητή Εἶχε πολύ μεγάλη εὐαισθησία ἐσωτερική καί κάθε ἕναν πού συναντοῦσε τοῦ ἔκανε ἐδαφιαία, στρωτή μετάνοια. Καί ὅταν τοῦ ἔλεγαν:

«Γιατί, Γέροντα, βάζεις ἐδαφιαία μετάνοια στούς λαϊκούς;» ἐκεῖνος ἀπαντοῦσε: 

«Γιατί ἔχουν τήν Χάρη τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος». Δηλαδή, ἔβλεπε σέ κάθε ὀρθόδοξο Χριστιανό τήν Χάρη τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος καί γι’ αὐτό τόν τιμοῦσε.Φυσικά, δέν ἀρκεῖ νά ἔχη κανείς τήν Χάρη τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, θά πρέπει αὐτή ἡ Χάρη νά εἶναι ἐνεργής, ζωντανή. Ἐκεῖνος, ὅμως, ἔβλεπε αὐτή τήν δυνατότητα τήν ὁποία ἔχει ὁ κάθε ὀρθόδοξος Χριστιανός νά γίνη ἅγιος, καί ὅσο ἁμαρτωλός καί ἄν εἶναι, μπορεῖ νά σωθῆ.

Κοινωνοῦσε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων μέ πολλή ἀγάπη καί ζῆλο. Μάλιστα μία φορά αἰσθάνθηκε τήν θεία Κοινωνία ὡς σάρκα καί αἷμα, τόσο πολύ, πού τήν μασοῦσε γιά πολλή ὥρα. Καί ἐνῶ τήν μασοῦσε, συγχρόνως αἰσθανόταν μεγάλη ἀγαλλίαση στήν καρδιά του καί ἔκλαιγε ἀπό μεγάλη χαρά.

Ἀκόμη, τό βράδυ διάβαζε τόν κανόνα του καί τά βιβλία χωρίς νά χρησιμοποιῆ φῶς,γιατί φώτιζε τό κελλί του τό Φῶς τοῦ Θεοῦ.Γι’ αὐτό τό κελλί του τά μεσάνυχτα μετατρεπόταν σέ μέρα

Ἐπίσης, εἶχε ἐπισκέψεις ἁγίων. Πολλές φορές εἶδε ἁγίους, ἀγγέλους καί τήν ἴδια τήν Παναγία. Καί ὅταν μάλιστα ἦταν στό Γηροκομεῖο, ἔβλεπε τούς ἀγγέλους καί τούς ἁγίους καί σκουντοῦσε  τούς ἄλλους Γέροντες μοναχούς νά σηκωθοῦν. Ἔλεγε: «Ἡ Παναγία», «ὁ Ἄγγελος».

Ὁ γηροκόμος τόν θεωροῦσε πλανεμένο «Σηκωθεῖτε, ἦλθε ὁ τάδε ἅγιος», καί οἱ ἄλλοι δέν ἔβλεπαν τίποτα καί τόν θεωροῦσαν ὅτι εἶναι σαλός. Ὁ ἅγιος Παΐσιος πού ἦταν ἕνα διάστημα  στήν Μονή τοῦ ἁγίου Φιλοθέου γράφει γιά τόν γερο-Αὐγουστῖνο:

«Ἡ μορφή τοῦ Γέροντα ἦταν φωτεινή, γιατί τόν εἶχε ἐπισκιάσει ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ. Καί μόνο νά τόν ἔβλεπες, ξεχνοῦσες κάθε στενοχώρια γιατί σκορποῦσε χαρά μέ τήν ἐσωτερική του καλοσύνη.  Ἡ ἐξωτερική του φορεσιά, τό ζωστικό του τό καταμπαλωμένο, ἦταν χειρότερο ἀπό τό ροῦχο πού κρεμάει ὁ κηπουρός ὡς σκιάχτρο γιά τίς κουροῦνες. Ἐάν τύχαινε νά τοῦ δώση κανείς κανένα καλό πράγμα, τό ἔδινε καί αὐτός σέ ἄλλον.Ἔτσι χαρούμενος μέ τήν πολλή καλοσύνη  του, δοξολογώντας τόν Θεό καί προσευχόμενος ἀδιαλείπτως, πέρασε ἤ μᾶλλον ἔζησε παραδεισένια ζωή στόΠεριβόλι τῆς Παναγίας. Μέσα του εἶχε τόν Χριστό, ἡ καρδιά του ἦταν Παράδεισος,καί ἀξιώθηκε νά δῆ καί ἀπό δῶ Ἀγγέλους καί Ἁγίους  ἀκόμα καί τήν Παναγία,καί στήν συνέχεια νά ἀγάλλεται αἰώνια.

Τήν ὥρα πού θά ἔφευγε ἡ ψυχή τοῦΓερο-Αὐγουστίνου τό πρόσωπο του ἄστραψε τρεῖςφορές Οἰκονόμησε δέ ὁ Θεός νά βρίσκεται ἐκεῖ δίπλα του καί ὁ Γηροκόμος, ὁ ὁποῖος θαύμασε καί βεβαιώθηκε   γιά τίς θεῖες ἐπισκέψειςπού εἶχε ὁ Γέροντας»

Αὐτά εἶναι λόγια τοῦ ἁγίου Παϊσίου καί φυσικά τά ἀποδεχόμαστε πλήρως, ὄχι γιατί τά πληροφορήθηκε   ἀπό κάποιον ἄλλον, ἀλλά τά εἶδε ὁ ἴδιος καί τά περιγράφει, εἶναι αὐτόπτης καί  αὐτήκοος μάρτυς τῆς ζωῆς τοῦ εὐλογημένου αὐτοῦ μοναχοῦ Τό ἀπόσταγμα ὅλων αὐτῶν πού ἔζησε ὁ Γέροντας αὐτός, ὁ π. Αὐγουστῖνος ὁ Φιλοθεΐτης, ἦταν μία φράση τήν ὁποία ἔλεγε. Ξέρετε, ὅταν πάη κανείς στό Ἅγιον Ὄρος καί βλέπη μοναχούς, ρωτᾶ:  «Γέροντα, πές μου κάτι». Καί οἱ Γέροντες λένε ἀνάλογα μέ αὐτά πού ζοῦν, καί ὄχι αὐτά πού ἔχουν διαβάσει. Ἐκεῖνος ζοῦσε πολλά, ἀλλά ὅλα αὐτά, ὅλη ἡ ζωή του ἦταν κλεισμένη σέ μία φράση:

Τί ἔλεγε; Ἦταν Ρῶσος στήν καταγωγή, μιλοῦσε σπαστά ἑλληνικά καί ἔλεγε

Καρδιά Πάσχα, Νοῦς λάμπα, Μάτια δάκρυα

Εἶναι καταπληκτικό Ὅταν τό διάβασα γιά πρώτη φορά, –δέν ἔτυχε νά τόν γνωρίσω, γιατί τό 1966 πῆγα γιά πρώτη φορά στό Ἅγιον Ὄρος, δέν ἔτυχε νά τόν γνωρίσω– ἐνθουσιάσθηκα, γιατί αὐτό εἶναι τό ἀπόσταγμα μιᾶς ζωῆς

Τί δίδασκε καί τί ἔλεγε: 

Στήν καρδιά σας νά ζῆτε τό Πάσχα, στόν νοῦ σας νά ἔχετε τό φῶς -λάμπα, στά μάτια σας δάκρυα

Ἄν αὐτό τό ἀναστρέψουμε καί ποῦμε

στά μάτια Δάκρυα-Μετάνοια, στόν Νοῦ φῶς-λάμπα, καί στήν καρδιά Πάσχα τότε καταλαβαίνουμε Πῶς προχωρεῖ κανείς στήν πνευματική του ζωή.Εἶναι αὐτό πού οὐσιαστικά λένε οἱ Πατέρες:

κ ά θ α ρ σ ι ς , φωτισμός, θέωσις

Τό νά ζῆ κανείς μέσα στήν καρδιά του τό Πάσχα, δηλαδή τήν ἀγαλλίαση, τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τήν χαρά –ὄχι τήν συναισθηματική χαρά, ἀλλά αὐτή τήν χαρά πού εἶναι καρπός τοῦ Παναγίου Πνεύματος– τόν Χριστό, αὐτό δέν ἔρχεται εὔκολα. Προηγεῖται τό Φῶς μέσα στόν νοῦ, δηλαδή ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου ἀπαλλάσσεται ἀπό τόν σκοτασμό, τήν σύγχυση, τούς πολλούς λογισμούς ,καί προσεύχεται καθαρά στόν Θεό, καί φυσικά ὑπάρχουν τά δάκρυα τῆς μετανοίας.

Ποιός δέν θέλει νά ζήση τό Πάσχα στήν καρδιά του; Ποιός δέν θέλει νά ἔχη φωτισμένο νοῦ καί νά μήν ἔχη σύγχυση; Ναί, αὐτό ἀρχίζει ἀπό τά δάκρυα τῆς μετανοίας Γιατί πέρα ἀπό τήν θεία Λειτουργία πού ἔχουμε στούς Ναούς καί τίς ἀκολουθίες, ὑπάρχει καί ἡ ἐσωτερική ἀκολουθία, ἡ ἐσωτερική λειτουργία μέσα στήν καρδιά, αὐτή ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή, ἡ καρδιακή, ἡ ἀγρυπνία ἡ ἐσωτερική μέσα στήν καρδία, στό θυσιαστήριο τῆς καρδιᾶς.

Μητροπολίτης Ναυπάκτου   

(Ὁμιλία κατά τόν πρῶτο Κατανυκτικό Ἑσπερινό, ἀπόσπασμα)

Σχετική εικόνα

Advertisements

ΕΝ ΤΩ ΚΟΣΜΩ ΘΛΙΨΙΝ ΕΞΕΤΕ..

Αποτέλεσμα εικόνας για εν τω κοσμω θλιψιν εξετε

Ακόμη κι ένας άγιος δ ε ν μπορεί ν’ αντιληφθεί όλους τους λόγους,που συντρέχουν,για να μας επισκεφθεί η  θ λ ί ψ η .Tα ιερά κείμενα μάς διδάσκουν πως όλοι οι άγιοι του Θεού χωρίς καμιά εξαίρεση, τελείωσαν το επίγειο ταξίδι τους βαδίζοντας «την στενή και τεθλιμμένη οδό» .
Η ζωή τους ήταν γεμάτη θλίψεις και στερήσεις βλ. Εβρ.ιβ΄.Αυτή ήταν η άποψη των αληθινών φίλων του Θεού για τις θλίψεις. Αυτή η στάση τους για τις θλίψεις που τους τύχαιναν τους έκανε να συμπεριφέρονται με μεγάλη σοφία και αυταπάρνηση Τις θλίψεις που τους έβρισκαν, τις δέχονταν σαν κάτι που τους άξιζε, που τους έπρεπε.Πίστευαν  μ’ όλη τους την ψυχή πως άν δεν το επέτρεπε ο Θεός,αν δεν ήταν απαραίτητο  δηλαδή για τις πνευματικές ανάγκες τους, δεν θα τους έβρισκε η θλίψη.Το πρώτο που έκαναν με το που τους έβρισκε κάποια στενοχώρια,ήταν να ομολογήσουν ότι την άξιζαν.Έψαχναν και πάντα έβρισκαν την αιτία της θλίψης.Μόνον αν παρατηρούσαν πως η θλίψη τους στεκόταν εμπόδιο να ευαρεστήσουν στο Θεό, μόνο τότε παρακαλούσαν  τον Κύριο να τους απαλλάξει από αυτήν.Και την εκπλήρωση ή μη εκπλήρωση του αιτήματός τους την άφηναν στο θέλημα του Θεού. Ποτέ δεν λογάριαζαν σωστή τη δική τους γνώμη για τον πνευματικό σκοπό της θλίψης.Η κρίση του ανθρώπου ποτέ δεν μπορεί να είναι απόλυτα σωστή. Γιατί ακόμη και ενός αγίου ανθρώπου η κρίση ,είναι περιορισμένη.
Δεν μπορεί να αντιληφθεί όλους τους λόγους που συντρέχουν για να μας επισκεφθεί η θλίψη όπως τ’ αντιλαμβάνεται το μάτι του Θεού που τα βλέπει όλα.Ο Θεός επιτρέπει να δοκιμάσουν τις θλίψεις ακόμα και οι δούλοι Του, οι εκλεκτοί Του.
Ο απόστολος Παύλος παρακάλεσε «τρις» τον Κύριο για να απομακρύνει τον πειρασμό που τον βρήκε, τον «άγγελον σατάν», που τον εμπόδιζε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Κι ο Παύλος δ ε ν  εισακούστηκε. Η κρίση του Θεού εκείνη τη στιγμή ήταν διάφορη  από την κρίση του θεοπνεύστου αποστόλου 
Από το βιβλίο «Προσευχή και Πλάνη»,
Αγίου ΙγνατίουΜπριαντσιανίνωφ,
Πηγη
Αποτέλεσμα εικόνας για εν τω κοσμω θλιψιν εξετε

Μ ι μ ή σ ο υ  αυτόν που πορεύεται ως άνθρωπος της α γ ά π η ς. 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

 

Σχετική εικόνα

Ο Σαμαρείτης, αναλαμβάνει τον χτυπημένο άνθρωπο  σωματικά, τον παίρνει στην

¨α γ κ α λ ι ά¨  του και δίνει χρήματα ώσπου να θεραπευτεί.Οι άλλοι δύο προσπερνούν χωρίς καν να τον αγγίξουν.

 

Σχετική εικόνα

 

 

Πιστοί στο ¨γ ρ ά μ μ α ¨ του Νόμου δεν θέλουν να δουν τον άλλον άνθρωπο έτσι όπως είναι.Τις ουν τούτων των τριών  πλησίον δοκεί σοι γεγονέναι  του εμπεσόντος εις τους ληστάς; Ποιος φέρθηκε ως πλησίον σε έναν άνθρωπο που μισοπεθαμένος κείτονταν στον δρόμο έχοντας χάσει τα πάντα; Ο ποιήσας το έ λ ε ο ς  μετ’ αυτού. Ο  π λ η σ ί ο ν  δεν είναι κάτι αφηρημένο, δεν είναι μόνον ο ομόθρησκος, ο συγγενής, ο ομοϊδεάτης, αλλά ο πάσχων, ο κατατρεγμένος, το  α θ ώ ο  θύμα.Τώρα πλέον είναι ξεκάθαρο ποιος είναι ο πλησίον, και ποια η στάση του ανθρώπου που θέλει να έχει ζωή αιώνια. 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

 

Ο Σαμαρείτης δεν απαιτεί την ευγνωμοσύνη του πληγωμένου ούτε ζητά κάποιο αντάλλαγμα για την βοήθεια που του έδωσε. Ζούμε

¨μ έ σ α   από  τ ι ς  ζ ω έ ς¨ των άλλων,και οι ζωές των άλλων είναι που προσφέρουν αυτή την πληρότητα Ος γαρ,εάν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι,α π ο λ έ σ ε ι αυτήν∙ ος δ’ αν

α π ο λ έ σ ε ι  την ψυχήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου σ ώ σ ε ι  αυτήν. 

 

 

Σχετική εικόνα

 

 

Δεν υπάρχει σωτηρία ατομικής ψυχής, καθότι η ψυχή μας προσδιορίζεται από τον

π λ η σ ί ο ν, τον άλλον.Αν όντας ταπεινωμένοι, απογυμνωμένοι, ηττημένοι, δίχως πρόσωπο, παραδομένοι στην απόγνωση που μας διαλύει, ένας άλλος 

α ν α γ ν ω ρ ί σ ε ι   σ ε   μ α ς  την εικόνα του, αν μας δώσει π ρ ό σ ω π ο ,¨αυτός ο άλλος¨είναι ο  π λ η σ ί ο ν μας και αυτός αναδιαμορφώνει την ψυχή μας. Σε κάθε πράξη

π ρ ο β ά λ λ ο υ μ ε   πάντα τον εαυτό μας και ο άλλος γ ί ν ε τ α ι   ο καθρέφτης όπου συνήθως καθρεφτίζεται ο ναρκισσευόμενος εαυτός μας.Ο εαυτός είναι το ε ί δ ω λ ο,  η αρχή και το τέλος της ειδωλολατρίας. 

 

Σχετική εικόνα

 

 

Με την ευσπλαχνία ωστόσο μπαίνουμε στη θέση του άλλου, και τούτο μας συνδέει μαζί του.Γι’ αυτό και η προτροπή , αγάπα τον πλησίον σου 

ω ς   σ ε α υ τ ό ν, γνωρίζοντας ότι αφετηρία του καθενός είναι πάντα ο εαυτός του. Να ζει όμως κανείς  μ έ σ α  από  τις ζωές των άλλων και να ανθίζει,μοιάζει με την αγάπη προς τους νεκρούς, που είναι η πιο ανιδιοτελής αγάπη. 

Ο ν ε κ ρ ό ς  δεν προσφέρει κανέναν

κ α θ ρ έ φ τ η  για τον εαυτό.  

Νεανίας και νομοδιδάσκαλος, ρ ω τ ο ύ ν   τι να κάνουν για να κληρονομήσουν  την αιώνια ζωή. Η αιώνια ζωή δεν μπορεί να λογαριαστεί ως καρπός

μ ό ν ο   προσωπικού μόχθου και αγώνα, ή κάποιων κανόνων που αν τους ακολουθήσει κανείς θα την κερδίσει. Χωρίς τη χ ά ρ η  του Θεού, η μετοχή στην αιώνια ζωή δεν είναι εφικτή.

Η αιώνια ζωή είναι μ έ θ ε ξ η,  και συνδέεται άρρηκτα με την αγάπη. Η αγάπη έχει χαρακτήρα 

α π ό λ υ τ ο. Τα όρια του πλησίον είναι  απεριόριστα και κ ά θ ε άνθρωπος είναι ο πλησίον.

Δεν υπάρχουν φραγμοί και διαχωριστικά τείχη. Αν ο χτυπημένος ήταν κάποιος που ανήκε στην τάξη  των ιερέων και των λευιτών, ο ιερέας και ο λευίτης  θα έσπευδαν σε βοήθειά του βλέποντας έναν ό μ ο ι ό  τους να υποφέρει.

Ο Σαμαρείτης, τη στιγμή που χωρίς δεύτερη σκέψη σπεύδει να βοηθήσει τον πληγωμένο,

δ ε ν  έ χ ε ι  καν ¨εαυτό¨.

Ο Σαμαρείτης είναι ένας αιρετικός,ένας ξένος σ εκείνα τα μέρη, ένα απεχθές υποκείμενο για τους Ιουδαίους. Παραδίδει τον κακοπαθημένο στα χέρια του πανδοχέα και αναχωρεί.

Π ο ρ ε ύ ο υ  και συ π ο ί ε ι

ο μ ο ί ω ς,  λέει ο Ιησούς κλείνοντας την παραβολή.

Με άλλα λόγια,  

Μ ι μ ή σ ο υ  αυτόν που πορεύεται ως άνθρωπος της α γ ά π η ς. 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΖΗΤΑΜΕ..

 

 

Σχετική εικόνα

 

Πως αντιμετωπίζουν οι μοναχοί τον θάνατο; Χωρίς φόβο. Θα τολμούσα να πω με χαρά. Έχω δει πολλούς θανάτους μοναχών. Φεύγουν όλοι ¨πλήρεις ημερών¨.

Ο ένας 86 χρονών, ο άλλος 92. Πριν 3-4 μήνες στην Σκήτη Κουτλουμουσίου κοιμήθηκε ο γερο-Ιωσήφ σε ηλικία 108 χρονών. Μια μέρα πριν το θάνατό του έκανε τον περίπατό του στη Σκήτη. ¨Αποχαιρέτισε τη Σκήτη¨ το εξηγούν οι πατέρες. 

Κοντά στις Καρυές, στο κελλί του Αγίου Νικολάου, ζει ο γερο-Προκόπης της συνοδείας του γέροντα Ιερόθεου. Επιμένει ότι είναι 99 χρονών.Αν δεν σου το πει, δεν το πιστεύεις. Γυρνάει πάντα ξυπόλητος μέσα και έξω από τα κελί, ακόμα και στις πιο κρύες μέρες του χειμώνα . Κάνει χιούμορ. 

Αν του πεις ¨να τα κατοστήσεις¨ σου λέει ότι αυτό δεν είναι ευχή, αλλά κατάρα  Δουλεύει πολύ. Το εργόχειρό του είναι το πλέξιμο σκουφιών  και ραπτική.Έχει μάτι αετού παρόλη την προχωρημένη ηλικία του. Εκείνο που μου κάνει εντύπωση είναι η ηρεμία και η γαλήνη στο πρόσωπό τους την ώρα που ξεψυχούν, που μεταδίδονται και στους γύρω τους. Συχνά ο μελλοθάνατος δίνει κουράγιο σε όσους τον φροντίζουν. Τους λέει να μη κλαίνε τους δίνει συμβουλές από την πείρα του ως άνθρωπος και ως μοναχός, τους δίνει την ευχή του.Πολλοί προβλέπουν το τέλος τους.  Φροντίζουν  να φεύγουν πάντα έτοιμοι για το αιώνιο ταξίδι.Εννοούν να έχουν εξομολογηθεί και να έχουν κοινωνήσει. Να μην είναι μαλωμένοι με κανένα.

¨Να μην έχουν χρωστούμενα¨.

Πριν δύο μήνες κοιμήθηκε στην Μονή Σταυρονικήτα ο γερο-Νικήτας, γύρω στα 90. Παλιός Αγιορείτης – είχε 60 χρόνια στο Όρος. Μου είπε μια μέρα που πήγα να τον επισκεφθώ Ακόμα και αν βγάζεις νερό από την πέτρα, μην έχεις την απαίτηση να δεις την Παναγιά. 

Τα τελευταία 5-6 χρόνια τα πέρασε στο κρεβάτι με απανωτά εγκεφαλικά. Έκανε υπομονή. Οι νεώτεροι πατέρες της μονής τον υπηρέτησαν με υπομονή. Μάλωναν ποιος θα τον περιποιηθεί. Αμοιβή τους ήταν οι συμβουλές, η πείρα, η ευχή του. Νιώθουμε πιο φτωχοί χωρίς αυτόν είπε ο Ηγούμενος στην κηδεία. Ήταν παράγοντας ισορροπίας για όλο το μοναστήρι μας, ευλογία της Παναγίας.

Έτσι ¨κοιμούνται¨ οι μοναχοί στο Άγιο Όρος.

Α φ α ν ε ί ς   άγιοι. Που δεν τους έμαθε και δεν θα τους μάθει ποτέ κανείς. Συμφιλιωμένοι με όλους και με όλα, με τον εαυτό τους, με το Θεό. 

Πριν λίγο καιρό ήρθε στο Όρος γνωστός μου δικηγόρος και τέως βουλευτής με σκοπό να επισκεφθεί ένα ασκητή, φημισμένο για τη σοφία και την αγιότητά του, για κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας του γιου του. Κατεβήκαμε μαζί στο καλύβι του γέροντα. Τον δέχτηκε εγκάρδια σα να τον γνώριζε από χρόνια.Περίμενα με πολλή ανυπομονησία και περιέργεια να ακούσω τη           » γνωμάτευση»  του γέροντα: 

Αν ο γιος σου και συ δεν κάνετε προσευχή          η αρρώστια θ αλλάξει δρόμο.

Αν ο Θεός κρίνει ότι ο γιος σου είναι έτοιμος,μπορεί να σου τον πάρει τώρα – μη λυπηθείς γι αυτό.

Αν πάλι κρίνει ότι δεν είναι ακόμη έτοιμος θα σου τον αφήσει κι άλλο.

Ο ίδιος ασκητής μ αγαπάει και μου το δείχνει πάντα με πολύ χιούμορ. Πάλι εδώ είσαι, ρε γιατρέ; Γιατί ήρθες αφού δεν σε κάλεσα;. Για να συμπληρώσει στο ίδιο στυλ: Καλά, αφού ήρθες τώρα, θα αρρωστήσω για να μη φύγεις, χωρίς δουλειά.Δείχνει του κουτί με τα λουκούμια. Αυτό είναι το εξωτερικό ιατρείο το δικό μου Έχει φάρμακα μέσα. Πάρε ένα. Εσύ έχεις τόσο γλυκά φάρμακα; Με ξεπροβοδίζει χαριτολογώντας.

Καλύτερα αγροτικός γιατρός παρά Καθηγητής Πανεπιστημίου. Τον αγροτικό γιατρό τον έχεις δίπλα σου ό,τι ώρα θέλεις. Τον καθηγητή που να τον βρεις; Ολοι μας μηπως δεν αναζηταμε την ευτυχια;Εσεις τί λετε, υστερα απ ολα τα παραπανω, ειναι ευτυχισμενοι οι Μοναχοι του Αγιου Ορους;

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Πρωτάτο

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για θανάτους μοναχών

 

 

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ.. ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΟΣ

Σχετική εικόνα

 

 

Η Ιερα Μονη Γενεθλιου της Θεοτοκου, Πελαγιας, εξεδωσε μολις το προσφατο πονημα του Μητροπολιτου Ναυπακτου

¨Ο αγιος Παϊσιος, αυτοβιογραφουμενος.¨

 

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιος Παϊσιος

 

Ὁ ἅγιος Παΐσιος μᾶς μεταφέρει στήν ζωή του στήν Κόνιτσα καί τήν ἀτμόσφαιρα πού ὑπῆρχε μέσα στό σπίτι του· μᾶς ἀφηγεῖται περιστατικά ἀπό τήν Κατοχή καί τήν στρατιωτική του θητεία στήν ἐπαρχία τῆς Ναυπακτίας καί μᾶς συγκινεῖ μέ τόν ἡρωϊσμό καί τήν αὐτοθυσία του· μᾶς ξεναγεῖ στούς τόπους πού ἀσκήθηκε ὡς μοναχός καί ἐρημίτης·

μᾶς διδάσκει μέ τίς ἐμπειρίες του ἀπό τήν ἀσκητική καί ἡσυχαστική του ζωή, γεμάτη θυσίες, ἀγῶνες, ὑλικές στερήσεις, ἀλλά καί ὑψηλές πνευματικές ἀναβάσεις·

μᾶς διηγεῖται διάφορα περιστατικά ἀπό τήν ἐπικοινωνία του μέ τούς ἀνθρώπους·

καί τέλος μέ τήν ἀντιμετώπιση τῆς ἀσθένειάς του, μᾶς ἐνισχύει στήν πίστη καί μᾶς μαθαίνει νά ὑπομένουμε καί νά ὑπερβαίνουμε τόν θάνατο.

Μία ἰδιότυπη ἀποκαλυπτική αὐτοβιογραφία

¨μιά πνευματική αἱμοδοσία¨ βγαλμένη ἀπό τήν φλογισμένη γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἀνθρώπων καρδιά τοῦ ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου.

Ο τροπος με τον οποιο ¨δομει¨τις σκεψεις του Αγιου Γεροντα , ο Μητροπολιτης Ναυπακτου ειναι μοναδικα απλος κι ευχαριστος , σε τετοιο βαθμο, που δεν μπορεις ν αφησεις το βιβλιο απ τα χερια σου, παρα μονον για να σκουπισεις καποιες στιγμες τα ματια σου.

 

https://www.pelagia.org/

τηλ.22610 35135. Σας στελλεται με αντικαταβολη.

ΕΧΟΥΜΕ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΦΘΑΡΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ..

Αποτέλεσμα εικόνας για του αφρονος πλουσιου

 

 

Σχετική εικόνα

 

¨Σ ώ φ ρ ω ν   Α φ ρ ων ¨

Στη νεοελληνική, Σώφρων είναι ο έξυπνος, ο μυαλωμένος, ο καπάτσος, ο μάγκας, ο τετραπέρατος,έννοιες που  παραπέμπουν στην καραμέλλα των τελευταίων χρόνων που την πιπιλίσανε μεχρι και τα μωρα. 

Λ α μ ό γ ι ο.  Αυτός που ξέρει να ξεγλυστρά απ τις δαγκάνες του Νόμου.Να κοροϊδεύει, ή να συναλλάσσεται με τις αρχές, και να κάνει τη¨δουλειά¨του.

Απ την άλλη ο ά φ ρ ω ν , είναι αυτός που δεν υπολογίζει κανέναν, διασκεδάζει,χαίρεται την καθημερινότητα, κοροϊδεύει κάθε προσπάθεια τιμιότητας,ξεγελά τον διπλανό του,και αντλεί ηδονικά κάθε είδους απόλαυση.Όμως, καποια στιγμη έρχεται η ώρα του λογαριασμού, και δεν είναι ένας άνθρωπος αυτός που τον ¨φέρνει¨ αλλά ο Δημιουργός .Εκείνος είναι που δίνει τον χαρακτηρισμό στον ταλαίπωρο άνθρωπο.Τον ονομάζει με το πραγματικό του όνομα.

Α φ ρ ω ν.  Σα να λέμε Α-νόητος.Τί να τα κάνεις όλα αυτά που με απάτες συγκέντρωσες μια κι απόψε  οχι αύριο όχι μετα απο 1,2,3 μέρες, Α π ό ψ ε, Τώρα Άμεσα  οι δαίμονες Ζητούν απαιτούν δικαιωματικά, μια και τους ανήκει την κερδίσανε με κόπο  την ψυχή σου .

Πανακριβο  τίμημα, για μια ζωή περιστασιακή γεμάτη ηδονές αλλά  και οδύνες, φόβο, αρρωστια , πόνο. 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

Είπε δε ο Θεός: 

Ά φ ρ ο ν   σήμερα θα πεθάνεις,αφρον με ο-μικρον, γιατι ειναι κλητικη, Οι δαίμονες, Ζητάνε την ψυχή σου Ω Άφρον. Κι ο θάνατος έρχεται σαν το όριο που φωτίζει την ποιότητα της όλης προγενέστερης ζωής σου, που σου ανοίγει τα μάτια για να δεις ότι τελικώς όλα τα χρόνια που πέρασαν, ήταν ενώπιον του Θεού μία ανοησία.

Ο ¨νόμος του ανθρωπίνου μυαλού είναι η πλάνη¨ τονιζουν οι εμπειρικοι Πατέρες της Εκκλησιας.Ο Χριστός το επισημαίνει:

Μ η  κ ρ ί ν ε τ ε , ίνα μη κριθήτε γιατί πονά η κριτική σκέψη του άλλου.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

 

Εδώ, στο περιστατικό  για τον πλούσιο, έχουμε την κρίση του ίδιου του Θεού,συνεπώς ανοίγει τα μάτια του ανθρώπου, ώστε να δει κι αυτός το αποτέλεσμα των επιλογών της ζωής του.

Μόνον εκείνος που αγαπά μπορεί και να κρίνει ορθά. Μη Κρίνετε Κατ’ Όψιν, Αλλά Την Δικαίαν Κρίσιν Κρίνατε. Και δικαία κρίση είναι αυτή που πηγάζει από καρδιά που αγαπά.   

Η Κρίση Αυτή Του Θεού, όπως φαίνεται στο περιστατικό της παραβολής, ηχεί, σαν καμπάνα που σημαίνει τον θάνατο κάποιου,διότι όχι μόνον είναι Αληθινή,Αλλά Και Τελεσίδικη Και Αμετάκλητη. 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

 

 

Λέγεται Την Ώρα Του Θανάτου,Που Ο Άνθρωπος Δεν Έχει Άλλο Περιθώριο Αλλαγής Του.Ο θάνατος συνιστά

το α π ό λ υ τ ο  ό ρ ι ο  , μετά το οποίο ο άνθρωπος απλώς κρίνεται για όλο το περιεχόμενο  της ζωής του, Για Ό,Τι Έπραξε, Για ο,τι είπε,για ο,τι σκέφτηκε ακόμη Ποια ήταν τα γνωρίσματα της ζωής του άφρονος πλουσίου, που οδήγησαν στον χαρακτηρισμό του ως ά φ ρ ο ν ο ς   και ανοήτου;

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

 

Πότε συνεπώς κάποιος ζει ανόητα, κατά την κρίση του ίδιου του Θεού; Όχι  επειδή ευφόρησεν η χώρα του. Η ευφορία αυτή των χωραφιών του υπήρξε μία ευλογία που του δόθηκε από τον Θεό δεν φαίνεται να κοπίασε γι’ αυτήν ο πλούσιος∙ ο Θεός απλώς επέτρεψε να συμβεί, προφανώς για να του δώσει ευκαιρία να ανοιχτεί στον συνάνθρωπο. Αλλά εκείνος πώς την αντιμετώπισε;Μ’ έναν απόλυτα εγωιστικό τρόπο.Πού Συνάξω Τους Καρπούς Μου; Καθελώ Μου Τας Αποθήκας Και Συνάξω Εκεί Πάντα Τα Γεννήματά Μου Και Τα Αγαθά Μου, Και Ερώ Τη Ψυχή Μου. Τα πάντα

π ε ρ ι σ τ ρ έ φ ο ν τ α ι   γύρω από τον εαυτό του.Δεν υπάρχει ίχνος προβληματισμού  για τον οποιονδήποτε συνάνθρωπό του, έστω και συγγενή του. Έτσι η αφροσύνη του ήταν ο εγωιστικός τρόπος σκέψεως και ζωής του. Αυτός ο εγωισμός του,ως νοσηρή στροφή μόνον στον εαυτό του, δεν περιέχει ίχνος αναφοράς και προς τον Θεό. Συνήθως, ακόμη και σε ασχέτους προς την πίστη του Θεού ανθρώπους σε στιγμές ευτυχίας τους ακούμε και ένα

δ ό ξ α   τ ω  Θ ε ώ .

Η διαγραφή του Θεού και του ανθρώπου όμως φέρνει άγχος.Αντί ο πλουτισμός να του δίνει χαρά  ως ευκαιρία, είπαμε, προσφοράς χαράς σε άλλους του προσθέτει θλίψη και στενοχώρια

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

 

Η αφροσύνη του όμως έγκειται και στην  ψευδαίσθηση της αληθινής ζωής.  Ο πλούσιος δεν ελάμβανε υπόψη του το πιο βέβαιο γεγονός της ζωής την ύπαρξη του θανάτου. 

Ο προβληματισμός του, βλέπουμε, κινείται σε επίπεδο σχεδόν αιωνιότητας γι’ αυτόν της παρούσας ζωής. Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά κείμενα εις έτη πολλά. Τα κύρια αυτά στοιχεία της αφροσύνης του πλουσίου, που οδηγούν σ’ ένα τέλος τραγικό ,έρχονται με μία συνοδεία  δυνάμεων  ξένων προς τον Θεό:

Την Ψυχήν Σου

Α π α ι τ ο ύ σ ι ν  Από Σου άρα δείχνουν και την αιώνια συνέχεια εκτός Θεού. Πώς λοιπόν πρέπει να ζει ο άνθρωπος, ώστε στο τέλος του να ακούσει με χαρά ότι ευαρέστησε τον Θεό;

Το παράδειγμα του καλού Σαμαρείτη, συνιστά καθοδηγητικό στοιχείο επ’ αυτού.Για τον σώφρονα άνθρωπο, ο Θεός είναι το κέντρο της ζωής του.Ο σώφρων άνθρωπος, δεν ζει με άγχη και ανασφάλειες. Και βεβαίως, ο σώφρων, έχει συναίσθηση της θνητότητας Και Της Φθαρτότητάς Του.¨Καθ’ ημέραν αποθνήσκει¨, με την έννοια ότι δεν τρέμει τον θάνατο, αλλά τον προσδοκά με χαρά, γνωρίζοντας ότι ο ίδιος ο Θεός θα παραλάβει την ψυχή του 

Άφρον σήμερα θα πεθάνεις Οι δαίμονες,που 

υ π α ρ χ ο υ ν Ζητάνε την ψυχή σου 

Τότε είναι ο απόλυτος τρόμος και ο τριγμος των οδοντων .Μη γένοιτο.

Χαιρετε, 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΤΕΛΙΚΑ.

 

 

 

 

 

 

Στη βαση όλων των θλιβερων γεγονοτων, βρισκεται  ο

Τ ρ ι τ ο ς  Π ε ι ρ α σ μ ο ς   

που είναι και ο πλεον σημαντικος.

Θα δουμε πώς ακριβως τον ερμηνευει ο Μητροπολιτης Ναυπακτου, με ¨καμβα¨τον Μεγαλο Ιεροεξεταστη του Ντοστογιεφσκι

 

 

 

 

Ο Μέγας Ιεροεξεταστής, κατηγόρησε τον Χριστό,Γιατί δεν κατέβηκε από τον Σταυρό όπως του ζητήθηκε, για να αποκτήση την

κ ο σ μ ι κ ή   εξουσία.Απέρριψε την ευκαιρία που του δόθηκε για να κυριαρχήση στο κόσμο.

Ακολουθουν τα όσα είπε ο Καρδινάλιος,ο Μέγας Ιεροεξεταστής, για τον τρίτο πειρασμό,γιατί είναι πολύ χαρακτηριστικά και δείχνουν την αλλοίωση του μηνύματος, που έφερε στον κόσμο ο Χριστός, από τους ίδιους τους Χριστιανούς

της δ ύ σ ε ω ς , ένα μήνυμα που συνδέεται με την τ α π ε ί ν ω σ η , την αγάπη, την μετοχή του Παναγίου Πνεύματος την αναζήτηση και την μέθεξη της Βασιλείας του Θεού.

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για κυριαρχήση στο κόσμο

 

 

 

Είπε ο Μέγας Ιεροεξεταστής στον φυλακισμένο Χριστό:

Δεν ειμαστε με το Χριστο αλλα με το διαβολο

Δεν είμαστε με Εσένα μα με εκείνον ,τον διάβολο εννοείται.Να το μυστικό μας.

 

 

 

 

Είναι οχτώ ακριβώς αιώνες από τότε που πήραμε από εκείνον α υ τ ό  που Συ απερριψες μ’ αγανάχτηση, εκείνο το τελευταίο

δ ώ ρ ο   που Σου πρότεινε, δείχνοντάς Σου όλα τα γήϊνα β α σ ί λ ε ι α.

 

 

 

 

 

Εμείς πήραμε από Εκείνον τη Ρώμη και το ξίφος του Καίσαρα,κι ανακηρύξαμε τους εαυτούς μας βασιλιάδες της γης, βασιλιάδες μοναδικούς, αν κι ως τώρα δεν προφθάσαμε να τελειώσουμε εντελώς το έργο μας.

Πρέπει πολύ να περιμένουμε ακόμα ώσπου να συντελεσθεί, και η γη θα ‘χει ακόμα πολλά να υποφέρει, μα εμείς θα φθάσουμε στον σκοπό μας και θα γίνουμε

Κ α ί σ α ρ ε ς  και τότε πια θα σκεφθούμε την παγκόσμια ευτυχία.Όμως Εσύ μπορούσες και τότε ακόμα να πάρεις το ξίφος του Καίσαρα. Γιατί αρνήθηκες αυτό το τελευταίο δώρο;

Επρεπε να υποκυψεις

στον τ ρ ι τ ο  π ε ι ρ α σ μ ο.

Αν δεχόσουν αυτή την τρίτη συμβουλή του ισχυρού πνεύματος, θα ικανοποιούσες ο,τι αποζητάει ο άνθρωπος στη γη. Δηλαδή

Ποιόν να προσκυνήσει, σε ποιόν να εναποθέσει τη συνείδησή του και με ποιόν τρόπο να ενωθεί επιτέλους με τους συνανθρώπους του για ν’ αποτελέσουν όλοι μια αναμφισβήτητη, γενική και ομονοούσα μυρμηγκοφωλιά. 

 

 

 

Αν αποδεχόσουν τον κόσμο και την πορφύρα του Καίσαρα,θα θεμελίωνες την παγκόσμια αυτοκρατορία και θα δινες την παγκόσμια ειρήνη Γιατί ποιός άλλος μπορεί να κυριαρχήσει πάνω στους ανθρώπους, αν όχι εκείνος που κυριαρχεί την συνείδησή τους και που κρατάει στα χέρια του

το  ψ ω μ ί   τους;

 

 

 

Ε, λοιπόν, εμείς το πήραμε το ξίφος του Καίσαρα και παίρνοντάς το, Σ’ απαρνηθήκαμε φυσικά και ακολουθήσαμε Εκείνον, τον διάβολο.

 

 

Σχετική εικόνα

 

Είναι φανερό από όλον τον τραγικό μονόλογο  του Μεγάλου Ιεροεξεταστή, ότι ετέθησαν δύο βασικά ερωτήματα.

Το ένα: 

Ε λ ε υ θ ε ρ ί α   ή  ε υ τ υ χ ί α

Δείχνοντας ότι οι άνθρωποι επιδιώκουν μόνον την ευτυχία.Και ακολουθούν όποιον τους την προσφέρει,αν και ο Χριστός κάνει το αντίθετο

Και το δεύτερο ερώτημα: Γιατί ήρθες λοιπόν να μας ε ν ο χ λ ή σ ε ι ς ; 

 

 

 

Πρόκειται για δύο μεγάλα ερωτήματα που κυριαρχούν ιδίως στην σημερινή μας εποχή, και αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων.Αυτό δείχνει και την 

ε κ κ ο σ μ ί κ ε υ σ η   του Χριστιανισμού που παρατηρείται στις ημέρες μας από όλους, άλλον σε μεγαλύτερο και άλλον σε μικρότερο βαθμό, αλλά και την κατάσταση των σημερινών Χριστιανών, κληρικών και λαϊκών. 

Αυτός ο λόγος, βέβαια, ισχύει και για εμάς, τηρουμένων των αναλογιών.

 

 

 

Είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι, χωρίς όμως ταυτότητα, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο.

Δεν έχουμε σχέση με την ουσία του Χριστιανισμού που είναι

η φ ι λ ο κ α λ ι κ ή   ζωή.

Χαιρετε

 

 

 

Αρέσει σε %d bloggers: