RSS Feed

Category Archives: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ

Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ¨ΠΕΤΑΞΕ¨ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΖΩΗ..

Σχετική εικόνα


 

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

Ο καλος μας Σωτηρης, ξαφνικα ¨εφυγε¨απο αναμεσα μας..Εσβησε το χαμογελο του , που εδινε αλλο νοημα στις αδελφες και τους γονεις του. Ηρθε  ξεχωριστος αναμεσα στους αλλους.. Φωτισε για λιγο μ ενα διαφορετικο Φως…και να που (μαρτυρικα ) ταξιδεψε για την ¨Γειτονια των Αγγελων¨Αγγελος κι ο ιδιος, χωρις ψεγαδια ..

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

Ο Βίκτωρ Ουγκώ.. γραφει χαρακτηριστικα..ότι υπάρχει φωτιά στα μάτια των νέων, αλλά θα έπρεπε να υπάρχει και ¨φως¨ στα μάτια των γερόντων.Ο καιρός της δυνατής φωτιάς περνά,ο καιρός του φωτός πλησιάζει …Αλλά όταν έλθει ο καιρός για να γίνουμε φως,δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε αυτά τα πράγματα…που έπρεπε να είχαν γίνει  την εποχή που ήμασταν.. φωτιά. Ο χρόνος είναι απατηλός…( ποσο μαλλον αυτος που μας …χαριζεται απ την επιστημη..) Όταν μας λένε ότι πρέπει να θυμόμαστε το θάνατο, δεν είναι για να μας δώσουν φόβο για τή ζωή … αλλά για να μας κάνουν να ζήσουμε με όλη την ένταση …που θα είχαμε αν συνειδητοποιούσαμε ότι κάθε στιγμή είναι μόνον η στιγμή πού κατέχουμε,και ότι η κάθε στιγμή της ζωής πρέπει να είναι τέλεια..(μας υποδεικνύεται) όχι το βάθος αλλά η ..κορυφή του κύματος, όχι μια ήττα αλλά ένας θρίαμβος. 


alt

Έτσι, η μνήμη θανάτου.. φαίνεται ότι είναι η μόνη δύναμη που κάνει τελικά τη ζωή έντονη. Λακωνικη κι απολυτα ανατριχιαστικη (σε ωτα ακουόντων) η ¨εκκωφαντικη κραυγή¨του Ντοστογιέφσκυ, στους¨Αδελφούς Καραμαζώφ, όπου μιλά για την κόλαση.

Λέει πως η κόλαση μπορεί να συνοψιστεί σε δύο λέξεις..Πολύ Αργά. 

alt

Τελικα φαινεται πως..Μόνο η μνήμη του θανάτου μας επιτρέπει να ζήσουμε αυτό που δεν θα έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίσουμε,υπό το βάρος αυτής της φοβερής συνειδητοποίησης του ..πολύ αργά.Όλοι μας θα πρέπει να ζούμε το τώρα,αλλά με εσχατολογική προοπτική.Να Ζούμε Το Τώρα Πριν Είναι Αργά..Ο χρόνος (της ζωής) μας είναι πολύτιμος …Η Στιγμή Του Θανάτου Μας.. Άγνωστη .Ο τρόπος όμως της σωτηρίας …γνωστός…

alt

Η Ορθόδοξη Πατερική Θεολογία μας δείχνει τον δρόμο προς την Ζωή …Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας καλεί να ζήσουμε .. Το πόσο θα ζήσουμε ( 5..10..15 χρονια παραπάνω..) ισως δεν έχει αξία …Το πώς θα ζήσουμε είναι το ζητούμενο…Ο Σωτηρης-Αγγελος ηρθε, ειδε τον κοσμο, κι εφυγε για τον αληθινο κοσμο, αφηνοντας σ εμας τους υπολοιπους μια γευση ατελευτητης τελειοτητας..

Χαιρετε..

 

alt

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΝΕΙΛΟΣ Ο ¨ΑΓΙΟΦΑΡΑΓΓΙΤΗΣ¨…

alt

Του Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδίας
Ήταν μεσημέρι Μεγάλης Τρίτης 2016.

 Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδία


Φευγαλέα λόγω της εργασιακής πληρότητας που επέβαλλαν οι ρυθμοί των Άγιων ημερών, επισκεφθήκαμε στο κρεβάτι του πόνου τον παλαίμαχο αγωνιστή της ερήμου Γέροντα Νείλο (Θεόδωρο) τον Αγιοφαραγγίτη.Τον βρήκαμε καταπονημένο σωματικά, σχεδόν ξέπνοο, εξουθενωμένο από την βαριά και επίπονη νόσο που ταλαιπώρησε το αραχνώδες χοϊκό του περίβλημα αλλά ωρίμασε απόλυτα την γενναία του και εν-Χριστωμένη ψυχή.Παρά την σωματική ταλαιπωρία ήταν θαλερότατος ψυχικά, σε μάχιμη ετοιμότητα και με την συνήθη υψιπετούσα καρδιά και πνευματική  ακμαιότητα. H άνεση που μας χορηγούσε ο στενότατος πνευματικός σύνδεσμος που είχε αναπτυχθεί ανάμεσά μας τώρα και αρκετά χρόνια, έδινε για μια άλλη φορά την δυνατότητα να ρουφήξουμε κάτι από το νέκταρ της ερήμου, τώρα που κατασταλαγμένο και συνολικό ξεχυνόταν από τον κρατήρα της άσκησης και του πόνου, στην περίλαμπρη δεξαμενή της αιωνιότητας.  Κάποια στιγμή παρατήρησα ότι ο Γέροντας ολοπόρφυρος στο πρόσωπο και με κάποια εναγώνια επιμονή, έφτυνε μέσα από την μάσκα του οξυγόνου και κάτι ψιθύριζε. H μεταξύ μας αγάπη μου έδωσε την άνεση του ερωτήματος:  

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες


– Γέροντα, γιατί προσπαθείς να φτύνεις συνέχεια μέσα από την μάσκα του οξυγόνου;  Γέροντας: – Φτύνω τον αόρατο.. νά ‘ξερες τί μου κάνει; Έχω να κοιμηθώ πέντε μερόνυχτα…
– Τί σου κάνει Γέροντα;  Γέροντας: Είναι συνεχώς απέναντί μου. Με βρίζει και με απειλεί… Η μορφή του είναι τόσο απαίσια που αν δεν ενδυναμώσει ο Θεός, δεν αντέχει ο άνθρωπος την αγριότητα της παρουσίας του…

–   Πώς είναι Γέροντα;  

– Σαν χοίρος με χονδρές – αδρές τρίχες (έτσι τον έβλεπε κι ο Γέροντας  Αναστάσιος). Βρωμάει απαίσια… Αλλάζει όψεις… Δεν μπορείς να τον περιγράψεις… Βγάζει τη γλώσσα του, που είναι τεράστια… από το στόμα του εξέρχονται κοκκινωπές φωτιές… 

– Σου μιλάει Γέροντα; Γέροντας: Αν μου μιλάει; Προσπαθεί να με αποθαρρύνει… Και τι δεν μου λέει… Εγώ -λέει- σού ‘φαγα την σάρκα… εγώ σου λάβωσα τα πνευμόνια… Εγώ έβαλα και σε καταδίωκαν μία ζωή. Εγώ σού έκανα το  τάδε και το τάδε.. Εγώ σ’ έφερε σε αυτή την κατάσταση. Όποιους βάλω στα δίχτυα μου, τους περιποιούμαι καλά… Δικός μου είσαι ρε… Δικός μου… Ακούς;  

– Εσύ πώς αντιδράς Γέροντα;  – Γέροντας: Απαντώ με το Χρυσοστομικό λόγιο: «Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες». Και τον φτύνω συνέχεια…  Αυτός μου λέει: «Το περιποιήθηκα καλά και το Χρυσοστομάκι σας, που μου πήγαινε κόντρα και τά ‘γραψε αυτά (εννοούσε τον Άγιο Ιωάννη τον  Χρυσόστομο). Τον συγύρισα χειρότερα από σένα. Έβαλα τους δικούς μου και τον διέλυσαν στην εξορία… Αφεντάδες και Δεσποτάδες… Ακούς ρε; Εγώ σας κατευθύνω και τώρα… Θα τ’ αλλάξω όλα στα μπλα μπλα σας (στην διδασκαλία σας)… Όποιος μου πάει κόντρα τον περιποιούμαι καλά… Έλα τώρα να σε… δροσίσω…». Βγάζει την απαίσια γλώσσα  του, την τεντώνει αν και βρίσκεται σε απόσταση κάποια μέτρα μακριά, την κάνει σαν προβοσκίδα ελέφαντα, με ακουμπά σε διάφορα σημεία του προσώπου μου και με καίει αφόρητα… Και συνεχίζει σαρκαστικά: «Αυτό το δώρο από την γλώσσα μου επειδή εσύ με έψηνες με την δική του την γλώσσα… Μπορείς να μου πεις γιατί δίδασκες; Αφού ερχόμουνα και σού ‘λεγα ότι δεν ήταν δουλειά σου να  διδάσκεις και να δίνεις κατευθύνσεις στον κόσμο. Να διδάσκουν οι θεολόγοι, οι δεσποτάδες, μάλιστα… Αλλά όχι κι εσύ να με βαράς… Το ξύλο το απελέκητο!».  

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

Άλλοτε γίνεται τεράστιο φίδι, περιτυλίγει και σφίγγει το σώμα μου και αντιμετωπίζω αφόρητο μαρτύριο. Επιμένω στο «Χριστός Ανέστη και πεπτώκασι δαίμονες» και στο φτύσιμο… Τα είχα αυτά και στην έρημο αλλά και πιο αραιά και νικηφόρα… Ξεκίνησαν εντατικότερα τις τελευταίες ημέρες… Επιμένει και δεν φεύγει… 

– Ξέρετε, του είπα,  ο Γέροντας Εφραίμ ο Αριζονίτης γράφει, ότι το υφίστανται αυτό προ του τέλους οι μεγάλοι αθλητές για να αποκομίσουν και μαρτυρικό στεφάνι.  Γράφει συγκεκριμένα για την Οσία Μητέρα του Γερόντισσα Θεοφανώ, ότι έβλεπε ο Γέροντας τον Άγγελό της, λίγες ημέρες προ της μακαρίας τελευτής της να αποσύρεται διακριτικά και να παρακολουθεί τον αγώνα της, χωρίς να επεμβαίνει. Την άφηνε μόνη της να παλεύει για να αυξηθεί ο μισθός του αγώνα και της υπομονής. Εκείνη αντιστέκονταν  αδιάλειπτα με δύο λέξεις: «Ιησού – Παναγία μου». Τον έβλεπε και κρατούσε στιλέτο και την σημάδευε με άγριες διαθέσεις… Τώρα και εσείς ευρίσκεσθε στην πύλη… Γι’ αυτό συμβαίνουν αυτά… Μήπως και ο Όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης δεν γράφει στην Κλίμακα ότι οι τελευταίοι πειρασμοί των μεγάλων αγωνιστών είναι της απιστίας και της απελπισίας; Μήπως ο σύγχρονος αναγεννητής του Αγιωνύμου Άθωνος Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής δεν απεκάλυψε στα πνευματικά του παιδιά ότι δέχθηκε τέτοια επίθεση από τον πονηρό στις οριακές ημέρες προ του τέλους, που πάσχιζε με λυσσώδη μανία να του κηρύξει φανταστικές και άκυρες όλες του τις αγιοπνευματικές εμπειρίες; 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ο Γέροντας Εφραίμ ο Αριζονίτης

Μήπως και ο Όσιος Φιλόθεος ο Ζερβάκος όταν πήγε να πληροφορήσει τον επιστήθιο φίλο του, Όσιο Αθανάσιο τον Χαμακιώτη για το επερχόμενο τέλος του δεύτερου, δεν του επέστησε την προσοχή, λέγοντάς του: «Πρόσεξε, αδελφέ, μη σε πειράξει την τελευταία στιγμή ο παγκάκιστος;». Κάτι που βεβαίως έγινε, αλλά ο Γέροντας Αθανάσιος με τα σημερινά ζωομύριστα και μυρίπνοα οστά, εξήλθε τροπαιούχος και από αυτή την τελευταία πνευματική γυμνασία που του παραχώρησε ο αγωνοθέτης Θεός…

Σχετική εικόνα

Μήπως και ο εμπνευστής και ομόψυχος αδελφός σας, ο Μέγας Αναστάσιος ο Κουδουμιανός, μικρό προ της θριαμβευτικής μεταχωρήσεώς του στην αιωνιότητα, δεν μας φανέρωσε, ότι είχε φοβερή συμπλοκή με τους δαίμονες, κάτι όχι ασυνηθιστο για τον εμπειροπόλεμο πυγμάχο της ασκητικής κονίστρας; Τον έσυραν στο έδαφος, του κατάφεραν δύο περίεργα εγκαύματα στην πλάτη, τα οποία, βέβαια, μετά από παρέλευση ολίγιστου χρόνου, θαυματουργικώς εξαλείφθησαν. 

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος

Και ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος, από τους σπάνιους σε χριστοκεντρικότητα και απόθεμα αγιότητος Ιεράρχες, την ημέρα που  εκοιμήθη αιφνιδίως, δέχθηκε επίθεση από σμήνος δαιμόνων… Κατάπληκτος και αναμαλλιασμένος βγήκε στον εξώστη του μοναχικού του ενδιαιτήματος και φώναζε: «Γιατί αφήσατε τους μαύρους να περάσουν, τους μασσώνους που ανέβηκαν επάνω; Μου έκαναν άγρια επίθεση… Τους αντιμετώπισα αλλά ζορίστηκα…». Αυτό έγινε εκείνη την ημέρα δύο φορές.  Έχουμε και πολλά άλλα παραδείγματα Γέροντα. Κάνε κουράγιο… Ο Γέροντας με πρόδηλη απορία αποτυπωμένη στην έκφραση του προσώπου του, μου απάντησε:  

– «Μα εγώ δεν ανήκω στους μεγάλους αθλητές. Υπήρξα ισόβιος ζητιάνος του ελέους τους Θεού στην έρημο διά της μετανοίας… Είμαι ρεμάλι… Μεγάλος αμαρτωλός. Ζητούσα συνεχώς έλεος… Δεν είναι αυτά για ‘μένα. Δεν ανήκω σε αυτούς…».  

– Αυτά, απάντησα, Γέροντα, ο Θεός τα ξέρει…Με ιλαρό πρόσωπο έγνεψε ότι συμφωνεί και έκλεισε τα ολόλαμπρα μάτια του από εξάντληση, περατώνοντας κάθε συζήτηση. Άλλωστε ασθμένων και με πολύ κόπο, σχεδόν ψιθυριστά, μέχρι εκείνη την ώρα ανταποκρινόταν στον διάλογο. Απόρησα πού βρήκε την δύναμη να μετάσχει τόσο ευκρινώς στη διαγενόμενη συζήτηση. Ήταν προφανώς ενδυνάμωση Θεού, προκειμένου να αφήσει σαν παρακαταθήκη και την τελευταία του αυτή συγκλονιστική εμπειρία, στην βιωματική φιλοκαλία της Εκκλησίας.  

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδία

Αυτή η διήγηση ήταν και ο τελευταίος μας διάλογος επί γης… Ο Γέροντας από την Μεγάλη Τετάρτη το βράδυ είχε πλέον ηρεμήσει απόλυτα και περίμενε με γαλήνη το επικείμενο τέλος. Είχε λήξει η τελευταία φοβερή μάχη με τον δαίμονα. Νικητής ο παλαίμαχος αθλητής της ερήμου έβλεπε τους παλαιούς Αγιοφαραγγίτες Πατέρες να τον περιστοιχίζουν και τις επουράνιες αγγελικές ταξιαρχίες να υπερίπτανται εμφανώς, να επιστατούν γύρω από την κλίνη του, να λαμβάνουν πρωτοβουλίες και να ετοιμάζουν την έξοδό του. Εκστατικός έμενε να κοιτάζει και δόξαζε τον Θεό! Έκανε με απροκάλυπτη δυσκολία άπειρες φορές τον σταυρό του.  

Το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης ψέλλισε: «Όλα τελείωσαν. Σήμερα φεύγω. Επίκειται η ώρα. Να ειδοποιηθεί ο Αντώνης για την άμεση μεταφορά μου με το ασθενοφόρο στο Κεφάλι (Ερημιτήριο όπου ζούσε στα νοτιοδυτικά Αστερούσια). Θέλω να παραδώσω την ψυχή μου εκεί… Οπωσδήποτε πρέπει να βρεθώ στο Ασκητήριό μου από το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης έως το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής». Λίγο αργότερα είπε ξέπνοα αλλά καθαρά: «Ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος»  Όταν πριν λίγες ημέρες τον είχε επισκεφθεί ζωντανά στο σπίτι που ενοσηλεύετο στις Μοίρες, η κοιμηθείσα κόρη του Σταυρούλα, την ρώτησε ο Γέροντας: 

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδία

«Πώς είναι παιδί μου ο Παράδεισος», και εκείνη απάντησε: «Όπως μου τον περιέγραφες, σεβαστέ μου πατέρα». «Εξήγησέ μου περισσότερο», επέμεινε εκείνος και αυτή συμπλήρωσε:  

«Δεν μου έλεγες, όταν σε ρωτούσα εγώ πριν φύγω, ότι εκεί «ουκ έτσι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος; 

Τελικά αυτό είναι πατέρα

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

  

Τώρα ο Γέροντας προγευόμενος τα έπαθλα του αγωνοθέτη Θεού, τελείωνε τους επίπονους ισόβιους άθλους επαναλαμβάνοντας τούτα τα λόγια και ένα λεπτό αδιόρατο χαμόγελο σφράγιζε την μυστηριώδη έκσταση του θανάτου. Βαριανάσαινε και ατάραχος περίμενε. Το ουράνιο ταξίδι είχε πλέον άμεσα δρομολογηθεί.  

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

Ήταν Μεγάλη Πέμπτη λίγο πριν τα μεσάνυχτα 28-4-2016. Η ένδοξη κοίμησή του υπήρξε «μυστήριο κραυγής όπερ εν ησυχία Θεού διεπράχθη» (Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος) όπως άλλωστε και όλη η  θαυμαστή και πνευματέμφορος βιοτή του.  Μόλις ακούμπησε το κατάστικτο και οσίαθλο σώμα στην ασκητική του κλίνη, αμέσως φτερούγισε η ολόφωτη και θεοτερπής ψυχή του στα άφθαρτα σκηνώματα της δόξης του Χριστού, τον οποίον με μανικό έρωτα αγάπησε και με αδιάλειπτη ησυχαστική στοχοθεσία, χαρισματικώς προσαπόκτησε.  

Ήταν η πανίερη και φοβερή βραδιά που εμυσταγωγείτο το Θείο Πάθος στις καρδιές των πιστών. Και η εσταυρωμένη επίγεια διαδρομή του μαρτυρικού Γέροντος, έπρεπε να βρει εκείνες τις συγκλονιστικές στιγμές την νοηματοδότηση και καταξίωσή της, από Εκείνον που καλεί τους φίλους Του ενεργά στο Σταυρό, προκειμένου να τους αναγνωρίσει δικούς Του και να τους εντάξει πανηγυρικά και στους άληκτους αναβαθμούς της Αναστάσεως..  

Aιωνία η μνήμη του. Να έχουμε την ευχή του.

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδία

Πηγή: Εφημερίδα Αντίλαλος της Μεσαράς

 

 

 

ΕΧΟΥΜΕ ΚΗΠΟΥΡΟΥΣ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ…ΤΑ ΝΕΥΡΟΓΛΟΙΑΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ..

Αποτέλεσμα εικόνας για ο σύντομος ύπνος

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΚΡΟΓΛΟΙΑΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ

 

Μας λεει ο Αγιος Γεροντας Παϊσιος..Η μεγαλύτερη αρρώστια είναι τό νά πιστέψη ό άνθρωπος, στον λογισμό του,ότι.. έχει κάποια αρρώστια. Ό  λογισμός  αυτός  τού  δημιουργεί  άγχος, τον  κάνει  νά  στενοχωριέται, νά  μήν  εχη όρεξη γιά φαγητό,νά μήν μπορή νά κοιμηθή, νά παίρνη φάρμακα,και τελικά να αρρωσταίνει.ενώ ήταν καλά..

Αποτέλεσμα εικόνας για Η μεγαλύτερη αρρώστια είναι τό νά πιστέψη ό άνθρωπος, στον λογισμό το

Ένας, ενώ έχει και σωματική καί πνευματική δύναμη,δεν μπορεί νά κάνη τίποτε,γιατί έχει πιστέψει στον λογισμό πού του λέει ότι δεν είναι καλά,με αποτέλεσμα νά σβήνει σωματικά καί πνευματικά.Δεν είναι ότι λέει ψέματα.Αν ό άνθρωπος πιστέψη ότι κάτι έχει,πανικοβάλλεται, τσακίζεται, καί δεν έχει μετά κουράγιο νά κάνη τίποτε.Έτσι αχρηστεύεται χωρίς λόγο… 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΚΡΟΓΛΟΙΑΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ

Ο Γεροντας, μιλουσε από ¨αποκαλυψη¨…απ .οτι ακουγε να του ψιθυριζει το Αγιο Πνευμα , μεσα στην καρδια του..Δεν ειχε επιστημονικες γνωσεις .Όπως δεν ειχε πανεπιστημιακες περγαμηνες….

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Νευρώνες που πάλλονται και ταυτόχρονα ... συνδέονται μεταξυ..

Και να τωρα που η νευρολογια ερχεται να μας μιλησει για καποιους …Νευρώνες που πάλλονται και ταυτόχρονα…συνδέονται μεταξυ τους ..οταν με οποιοδηποτε τροπο τους χρησιμοποιουμε..ή για καλο ή για κακο …Αυτό σημαίνει ότι όσο περισσότερο χρησιμοποιούμε συγκεκριμένους ¨νευρικούς δρόμους¨ στο μυαλό μας, τόσο ισχυρότερο γίνεται το κύκλωμα που συνθέτουν.Αυτός είναι ο λόγος που.. ¨οσο πιο πολύ εξασκουμεθα σε κατι συγκεκριμενο …τοσο περισσοτερο το..τελειοποιουμε ¨ένα μουσικό όργανο, μια γλώσσα, ή οτιδήποτε παρόμοιο, τόσο ισχυρότερα γίνονται τα κυκλώματα στο μυαλό μας. που είναι υπεύθυνα γι’ αυτές τις λειτουργίες..

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΚΡΟΓΛΟΙΑΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ

Τωρα θα μου πειτε πως..Όλα αυτα είναι γνωστα εδώ και χρόνια. Σημερα  όμως,ανακαλύπτουμε μιαν ακόμα λεπτομερεια.. αυτής της αλήθειας:  ακόμα πιο σημαντικη, από την εξάσκηση, είναι η ικανότητα να ξεμάθουμε ή να σπάσουμε τις παλιές νευρωνικές συνδέσεις που ρυθμίζουν πράγματα που δεν μας είναι χρήσιμα πλέον.Αυτο το λεμε ¨συναπτικο..κλαδεμα¨ Το μυαλό μας είναι ( mutatis mutandis ) σαν ένας κήπος, που στη θέση της καλλιέργειας λουλουδιών, φρούτων και λαχανικών, ¨καλλιεργουμε¨ … συναπτικές συνδέσεις μεταξυ των νευρώνων. Αυτές είναι οι συνδέσεις στις οποίες νευροδιαβιβαστές, όπως..ντοπαμίνη, σεροτονίνη και άλλες, ταξιδεύουν κατά μήκος τους. 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για «Νευρογλοιακά κύτταρα»

 

 

Τα «Νευρογλοιακά κύτταρα» είναι κατι σαν.. κηπουροί του εγκεφάλου και δρουν έτσι ώστε να επιταχύνουν σήματα μεταξύ συγκεκριμένων νευρώνων. Υπάρχουν και άλλα πιο εξειδικευμένα νευρογλοιακά κύτταρα που απομακρύνουν ¨σκουπίδια¨, ξεριζώνουν ζιζάνια, σκοτώνουν τα παράσιτα, σκαλίζουν το έδαφος.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Η μεγαλύτερη αρρώστια είναι τό νά πιστέψη ό άνθρωπος, στον λογισμό το

Αυτοί οι απαραίτητοι «κηπουροί» του εγκεφάλου μας ονομάζονται «μικρο-γλοιακά κύτταρα.» Η δουλειά τους είναι να «κλαδεύουν» τις συναπτικές συνδέσεις. Το ερώτημα που προκυπτει είναι, πώς ξέρουν ποια να κλαδέψουν;Μόλις τώρα αρχίζουμε..να ξεκαθαριζουμε  αυτό το μυστήριο, αλλά αυτό που ξέρουμε είναι ότι οι συναπτικές συνδέσεις … που χρησιμοποιούνται λιγότερο ¨σημαδευονται¨ στοχοποιουνται  από μια πρωτεΐνη, (την C1q ..αλλά και με άλλες)Όταν τα μικρογλοιακά κύτταρα ανιχνεύσουν την πρωτεΐνη αυτή, συνδέονται μαζί της και καταστρέφουν (ή κλαδεύουν αν θέλετε) τη συγκεκριμένη σύναψη.Μ αυτόν τον τρόπο δημιουργείται στον εγκέφαλο ο ελεύθερος χώρος για να οικοδομήσουμε νέες και ισχυρότερες συνδέσεις. ώστε να μπορούμε να μάθουμε περισσότερα πράγματα…

Αποτέλεσμα εικόνας για «Νευρογλοιακά κύτταρα»

Αυτός Είναι ο Λόγος που ο Ύπνος Είναι Τόσο Σημαντικός…Ο εγκέφαλός μας αυτοκαθαρίζεται όταν κοιμομαστε..Ποσες φορές, όταν αδυνατειτε.. να μάθετε κάτι, ή να ξεκινήσετε μια νέα εργασία ή ένα χόμπι …δεν εχετε νοιωσει ότι το μυαλό σας είναι γεμάτο και δε..χωρά άλλες ιδέες και επιδεξιότητες.Αυτό Ακριβώς Ισχύει Κυριολεκτικά.Όταν μαθαίνετε πολλά νέα πράγματα (καινούργια για σας), ο εγκέφαλός σας χτίζει συνδέσεις, αλλά παραμένουν πολλές άλλες αδρανείς και ανεπαρκείς. Ο εγκέφαλός σας θα πρέπει να κλαδέψει πολλές από αυτές τις συνδέσεις και στη θέση τους. να οικοδομήσει πιο αποδοτικά και αποτελεσματικά μονοπάτια…

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΚΡΟΓΛΟΙΑΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ

Αυτό το κάνει όταν κοιμόμαστε. Όταν κοιμάστε τα κύτταρα του εγκεφάλου συρρικνώνονται έως και 60%  …για να δημιουργηθεί χώρος ώστε τα νευρογλοιακά κύτταρα να φθάσουν και να απομακρύνουν τα απόβλητα. Έτσι κλαδεύονται οι συνάψεις..Όταν ξυπνάμε μετά από μια ξεκούραστη νύχτα. είμαστε σε θέση να σκεφτούμε καθαρά και γρήγορα. Είναι σαν να κάναμε ανασυγκρότηση στα κατακερματισμένα αρχεία του υπολογιστή.Για τον ίδιο λόγο.. ο σύντομος ύπνος κατά την διάρκεια της μέρας. είναι επωφελής για τις γνωστικές σας ικανότητες…

Αποτέλεσμα εικόνας για ο σύντομος ύπνος

Ένας υπνάκος για 10 ή 20 λεπτά δίνει στα μικρογλοιακά κύτταρα την ευκαιρία να ταξιδέψουν σε μακρινές συνδέσεις που δεν χρησιμοποιούνται, να τις καταστρέψουν και να αφήσουν χώρο για να αναπτυχθούν νέες.Το να κάνετε πνευματικές εργασίες με στέρηση ύπνου είναι σαν να προσπαθείτε να ανοίξετε δρόμο μέσα σε μια πυκνή ζούγκλα κρατώντας μόνο ένα μαχαίρι.Σ αυτό το κατάφυτο περιβάλλον τα βήματα προόδου θα είναι αργά και κουραστικά.Για Να δουμε  Πως Μπορουμε Να Ελέγχουμε Τι Θα Διαγραφεί…Είπαμε και πιο πριν, οι συναπτικές συνδέσεις που δεν χρησιμοποιουμε..μαρκάρονται για να ανακυκλωθούν.Αυτές που παραμένουν είναι και αυτές.. που θα τροφοδοτηθούν και θα οξυγονωθούν..

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΚΡΟΓΛΟΙΑΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ

Έτσι, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί για το τι σκέφτομαστε.

Εάν, ας πουμε, ξοδεύετε πάρα πολύ χρόνο σκεπτόμενοι θεωρίες συνομωσιας.. για τον αλεξη και την παρεα του.. και πολύ λιγότερο για θέματα που αφορούν τη δουλειά σας, τα γενικα και ειδικα ενδιαφεροντα σας …Φαντασθειτε ποιες συνάψεις θα μαρκαριστούν για να ανακυκλωθούνΑν είστε σε κόντρα με κάποιον από τη δουλειά ,και αφιερώνετε το χρόνο σας στο πως θα τον εκδικηθείτε, και όχι στα έργα και στις ιδέες που έχετε σε εξέλιξη, θα σχηματίσετε ένα μεγάλο ιστό με συναπτικές οδούς ευφάνταστων σεναρίων εκδίκησης, αλλά φτωχές συνάψεις για τα έργα σας, που θα οδηγήσουν σε κακές επινοήσεις.Αυτό στο οποίο επικεντρωνόμαστε, αυτό επικρατεί Μπορείτε να πλοηγήσετε κυριολεκτικά το μυαλό σας και να επιλέξετε το τι θέλετε να γίνει. δίνοντας προσοχή προς την κατεύθυνση υλοποίησής του…

Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΙΚΡΟΓΛΟΙΑΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ

Συμπερασματικα …

Εχουμε τη δυνατοτητα.. να επιλέξουμε αυτό που μας αρέσει και να κατασκευάσουμε τις δικές μας νευρωνικές συνδέσεις για να το υλοποιησουμε..Ετσι  επικεντρωνομαστε σε πράγματα που μπορούν να μας κάνουν καλύτερο άνθρωποΑντί να φαντάζομαστε σενάρια που πιθανόν ποτέ δεν θα συμβούν. Είναι πραγματικά ένα παιχνίδι¨στρατηγικής¨.Χρησιμοποιουμε έξυπνα το μυαλό μας …Αντιστεκομαστε στον πειρασμό να χανουμε χρονο με πράγματα που δεν ωφελούν.. αυτό είναι που θα μας κάνει πιο έξυπνους..

Αποτέλεσμα εικόνας για «Νευρογλοιακά κύτταρα»

Ερωτηση …πώς διαγραφω κατι ...

Απλά, Σταματώ Να Σκέπτομαι Ο,Τιδηποτε..Γι ‘Αυτό.Ακόμα και όταν κάποιος άλλος μας το ξανα-θυμίζει, εμεις εστιάζουμε κάπου αλλού.Μ αυτό τον τροπο.. Αργά ή γρήγορα θα πάρει το δρόμο του.. θα μαρκαριστεί για να οδηγηθεί στην ανακύκλωση..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για «Νευρογλοιακά κύτταρα»

 

 

Πηγη..share24.gr

ΗΝ ΑΡΕΣΤΗ ΚΥΡΙΩ Η ΨΥΧΗ ΑΥΤΟΥ..

alt

 

Η θνητότητα και φθαρτότητα που κληρονομήσαμε, είναι ακοίμητος φρουρός δίπλα μας, και μας υπενθυμίζει καθημερινά το πρόσκαιρο της ζωής.

Οχι δεν μας αρνήθηκε τη χαρά ο Χριστός.Ο Αποστολος Παυλος μας προτρέπει στην προς Θεσσαλονικείς επιστολή του: Πάντοτε Χαίρετε, Αλλά Και Αδιαλλείπτως Προσέυχεσθε...

alt

Να χαιρόμαστε, όμως να μην απολυτοποιούμε αυτή την όποια χαρά μας προσφέρεται σ αυτή τη ζωή..Αυτά μου ήρθαν στο νου και πάλι διαβάζοντας το μικρό σημείωμα του Ομοτράπεζου ,στην ¨Κοινωνία του Λόγου¨,  Φίλου απ τη συμπρωτεύουσα,Αντώνη Π. που σε ρυθμό ¨Γοργό παρεστιγμένο¨, χάραξε ενα κατευόδιο,αυτή τη φορά για έναν μικρό, πολύ μικρό στην ηλικία, νέον Ανθρωπο, που μας έφυγε αθόρυβα για την άλλη ζωή..Λέει ο καλός φίλος , μιλώντας πολύ σωστά,για μια χαρμολύπη:.

alt

 

Ανατρέχω στα αναγνώσματα του χθεσινού εσπερινού του Αγ. Αντωνίου, από τη Σοφία Σολομώντος. Το πρωτότυπο κείμενο έχει τη δική του μοναδική χάρη, αλλά το ξαναδιαβάζω απλουστευμένο:

¨Οι ψυχές των δικαίων είναι στα χέρια του Θεού, και δεν θα τους αγγίσει βάσανο.Στα μάτια των αφρόνων φάνηκαν ότι πέθαναν, και ο θάνατός τους θεωρήθηκε τιμωρία και η αναχώρησή τους από τον κόσμο καταστροφή, αλλά αυτοί βρίσκονται σε ειρήνη. Διότι αν στα μάτια των ανθρώπων φαίνονται ότι τιμωρούνται, η ελπίδα τους είναι γεμάτη αθανασία.Και για τα λίγα που υπέφεραν θα ευεργετηθούν πολύ. Διότι ο Θεός τους δοκίμασε και τους βρήκε αξίους του. Τους δοκίμασε σαν το χρυσάφι στο χωνευτήρι και τους δέχθηκε σαν θυσία ολοκαυτώματος …¨
¨Αν ο δίκαιος πεθάνει πρόωρα, θα είναι σε ανάπαυση. Διότι η τιμή του γήρατος δεν είναι τα πολλά χρόνια, ούτε μετριέται με τον αριθμό των ετών.Για τους ανθρώπους, άσπρα μαλλιά είναι η φρόνηση, και γηραιά ηλικία ο ακηλίδωτος βίος. Επειδή ευχαρίστησε τον Θεό, αγαπήθηκε απ’ αυτόν … Αρπάχθηκε [από τον κόσμο] για να μη του αλλάξει την σύνεση η κακία ή απατήσει την ψυχή του ο δόλος. Επειδή για λίγα χρόνια έζησε ως τέλειος άνθρωπος, ήταν σαν να έζησε πολλά χρόνια. Η ψυχή του ήταν αρεστή στον Κύριο, γι’ αυτό και αρπάχθηκε γρήγορα μέσα από τον πονηρό κόσμο¨.Ο Κλήμης, που στα δεκαέξι χρόνια του ¨επλήρωσε χρόνουςμακρούς¨,
¨έσπευσεν εκ μέσου πονηρίας¨ χθες τα ξημερώματα.
Επειδή ¨ήν αρεστή Κυρίω η ψυχή αυτού¨, 
κατάφερε να δείξει και στους γύρω του, σαν από μια χαραμάδα, μια πραγματικότητα πέρα από τα αισθητά μας μάτια, την οποία τώρα απολαμβάνει. Ελπίζουμε να εύχεται και για όλους μας.
 

alt

 

Μετρημένες λέξεις με ¨ενεργειακό¨περιεχόμενο.Χαράζουν έναν απλό κύκλο, που περικλείει ολόκληρη τη ζωή.Μακάρι να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε λίγο απ την ομίχλη της αναζήτησης μιας ¨εικονικής¨ ευτυχίας..

Χαιρεται…κι  αν θέλετε, ένα συγχώριο για τον…Αγνωστο-γνωστό σας Κλήμη, έτσι σαν Μνημόσυνο στην μαρτυρική, εφηβική, ψυχή του, που θα ¨πρεσβεύει¨ πλέον για όλους μας.

ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΗΣΕ ΤΟ ΜΝΗΜΑ…ΤΗ ΣΑΡΚΙ ΣΑΒΒΑΤΙΣΑΣ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Ανθρωποτης

 

Ολοκληρη Η Ανθρωποτης Ειναι Στην Ουσια.Ενας Ανθρωπος…Μία Φύσις…με δισεκατομμύρια ..υποστάσεις.... Μήπως γι αυτό και η..καινή εντολή του Χριστού..να αγαπάμε αλλήλους; Μήπως ο χειρότερος εχθρός μας...βρίσκεται κρυμένος μέσα μας, καλά καμουφλαρισμένος.απ τις ιδιότητες της ξεχωριστής υποστασεως …. (Εδώ μας βοηθά η χαρτογράφηση του DNA.απο την οποία προέκυψε οτι γονιδιακά διαφέρουμε ελάχιστα και τα 7 δις άνθρώπων που κατοικούμε σήμερα τον πλανήτη..)..

(Ποιήσωμεν Άνθρωπον).








Η Φυση Του Ανθρωπου Ειναι.Οπως Και Η Φυση Του Θεου,Μία ,Και Κοινή.. Η Εικονα, Ολων Των Προσωπων Ειναι Μια.Ο Σαρκωθεις Λογος Του Θεου,¨Δι’ Ου Τα Παντα Εγενετο¨…Που Ειναι Εικονα Του Θεου Του Αορατου…«Και Εποιησεν Ο Θεος Τον Ανθρωπον, Κατ’ Εικονα Θεου Εποιησεν Αυτον». Αυτος Ο Ανθρωπος, Που Εγινε Κατ’ Εικονα Θεου…Ειναι Ολος Ο Ανθρωπος….Ολοκληρη Η Ανθρωποτης…Και Ο Καθενας Μας Ξεχωριστα Σαν EIKONA….Όλοι Ειμαστε Δημιουργημενοι Κατ’ Εικονα Θεου, Είτε Το Θέλουμε Είτε Όχι…Και Ολοι Ειμαστε Καλεσμενοι Στο Καθ’ Ομοιωσιν…Στο Να Ομοιασουμε Με Το Θεο….Ειμαστε Ολοι Καλεσμενοι Στη Θεωση, Που Μονον Η Κατοικηση ,Μεσα Μας, Του ΑγιουΠνευματος Μας Χαριζει…Όμως, Αν Και Ειμαστε Δημιουργημενοι Ολοι Κατ’ Εικονα Θεου …Χωρις Να Ερωτηθουμε… Στο Καθ’ Ομοιωσιν Δεν Ερχομαστε Παρα Μονον …Αν Το Θελουμε.

 










Το είπε ο Χριστός¨Οστις θέλει οπίσω ελθείν…απαρνησάσθω εαυτόν…

Κι εμεις..Του Κλεινουμε Την Πορτα Της Ψυχης Μας Ελευθερα… Και είπεν ο Θεός:Ποιήσωμεν Άνθρωπον Κατ’ Εικόνα Ημετέραν Και Καθ’ Ομοίωσιν .«Και Εποιησεν Ο Θεος Τον Ανθρωπον, Κατ’ Εικονα Θεου Εποιησεν Αυτον». Όλοι είμαστε «κατ’ εικόνα Θεού»…Όμως, Δεν Είμαστε Όλοι Καθ’ Ομοίωσιν,Παρά Μόνον….Όσοι Το Θέλουν. Όλοι Εχουμε Την Ικανοτητα Να Δεχθουμε Το Πνευμα Το Άγιο,Δεν Θελουμε, Ομως, Ολοι …Να Κατοικησει Μεσα Μας Ο Παρακλητος. … 

 

 



Αυτή είναι η διαφορά του κατ’ εικόνα και του καθ’ ομοίωσιν.Και Εποιησεν Ο Θεος Τον Ανθρωπον, Κατ’ Εικονα Θεου Εποιησεν Αυτον…Αρσεν Και Θηλυ Εποιησεν Αυτους….Η διάκριση σε άρσεν και θήλυ, Ειναι Κατι Το Δευτερευον Και Το Εφημερο, Κατι Το Επιπλαστο Στον Ανθρωπο..Δημιουργηθηκαμε Αρσενικα Και Θηλυκα, Ανδρες Και Γυναικες…Για Να Αντιμετωπισθει Η Διασπαση Που Επεφερε Η Απομακρυνση Απο Τη Χαρη Του Θεου…γιά να αντιμετωπισθεί, με μία φυσική δύναμη συνοχής, η έλλειψη της Θείας Ενεργείας, που με τη στάση μας διώξαμε.Επομένως, ο άνθρωπος και η κτίση ολόκληρη, όπως είναι σήμερα….Δεν Αντανακλα Τη Βουληση Του Θεου…   

  


Μας δημιούργησε έτσι, όπως είμαστε σήμερα.Γιά Να Μπορέσουμε Να Αντιμετωπίσουμε, άνθρωποι, ζώα, φυτά και άψυχα, τις συνέπειες της..απομάκρυνσής μας από το δημιουργό μας.. Ειναι Μια Εφημερη Δημιουργια Αυτη,  Που Θα Παρελθει….Η Εκτη Ημερα Σημειωνει Την Ολοκληρωση Της Δημιουργιας. Δεν πρέπει να την βλέπουμε σαν παρελθόν.Είναι Και Παρελθόν Και Παρόν Και Μέλλον, όσο μέλλον υπάρχει ακόμη γιά τον φθαρτό τούτο κοσμο.Τα Εργα Του Θεου Ειναι Και Τα Παιδια Που… Δεν Γεννηθηκαν Ακομη Και Τα Ζωα Που Δεν Εζησαν Ακομη, Και Τα Φυτα Που Δεν Φυτρωσαν Ακομη… Ολα Συμπεριλαμβανονται Μεσα Σ’ Αυτην Την Εκτη Μερα Της Δημιουργιας…. η οποία.. Δεν Τελειωσε Ακομη.

Ενώ, όμως, η έκτη μέρα δεν τελείωσε ακόμη, γιά μας… τους εν χρόνω ζώντες..

Η Έβδομη Μέρα Ήρθε Και Τελείωσε.Ποια είναι..Η Ημερα Η Εβδομη..¨Την σήμερον μυστικώς, ο μέγας Μωϋσής προδιετυπούτο, λέγων Και ευλόγησεν ο Θεός, την ημέραν την εβδόμην, τούτο γάρ έστι το ευλογημένον Σάββατον, αύτη εστίν η της καταπαύσεως ημέρα, εν ή κατέπαυσεν από πάντων των έργων αυτού ο μονογενής Υιός του Θεού, διά της κατά τον θάνατον οικονομίας, τη σαρκί σαββατίσας και εις ό ήν πάλιν επανελθών διά της Αναστάσεως, εδωρήσατο ημίν ζωήν την αιώνιον, ως μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος¨ (Ακολουθία του Μεγάλου Σαββάτου). ... 

 

Η έβδομη μέρα είναι η γέφυρα που συνδέει τον φθαρτό τούτο κόσμο των έξ ημερών της γενέσεως των πάντων..Με Τον Κόσμο Τον Άφθαρτο Και Αιώνιο Της Ογδόης Ημέρας, Της Ημέρας Που Δεν Έχει Τέλος, Της Ημέρας Της Αιώνιας. Είναι η ημέρα εκείνη κατά την οποία ο Θεός..¨Κατέπαυσε Από Πάντων Των Έργων Αυτού, Ών Εποίησε¨…δια της κατα τον θανατον οικονομιας….Είναι η ημέρα εκείνου…Του Μεγάλου Σαββάτου….Η Ηγιασμενη, Κατα Την Οποια Ο Κυριος…Αποτελειωσε Ολα Τα Εργα Του…και τα Της Δημιουργιας Και Τα Της Σωτηριας…..Και έχοντας ολοκληρώσει την Ένωσή Του με την κτίση Του μέχρι αυτου του θανατου Είπε Επί Του Σταυρού Εκείνον Τον Τελευταίο Λόγο ¨Τετέλεσται¨ …που σημαίνει οτι…Ολοκλήρωσε Το Έργο Του Στη Γή..Το Έργο Που Ο Πατέρας Του Ανέθεσε Να Πληρώσει Ως Ο Δεύτερος Αδάμ.. (Και που όλοι νομίζουμε οτι εννοούσε οτι το είπε για… το δικό του τέλος…τον δικό Του Θάνατο…) .. 



Και Κατοίκησε Το Μνήμα¨Τη Σαρκί Σαββατίσας¨..Αυτο Το Ευλογημενο Σαββατο Ειναι Που Εφερε Τη Κτιση Ολοκληρη Απο Τη Φθορα Στην Αφθαρσια Και..¨Δια Της Αναστασεως, Εδωρησατο Ημιν Ζωην Την Αιωνιον¨.

Χριστος Ανεστη…. 

.

 

ΤΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΘΑΡΡΕΙΣ…ΕΝΑ ΜΟΥΛΑΡΙ..ΤΟ ΚΑΒΑΛΙΚΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΜΕ..

Αποτέλεσμα εικόνας για Παλεύεις ακόμα με το Διάβολο, πάτερ Μακάριε
Σχετική εικόνα
– Παλεύεις ακόμα με το Διάβολο, πάτερ Μακάριε; τον ρώτησα.
– Όχι πια, παιδί μου.Τώρα γέρασα, γέρασε κι αυτός μαζί μου.Δεν έχει δύναμη.

alt

Παλεύω με το Θεό…

– Με το Θεό ! έκαμα ξαφνιασμένοςκι ελπίζεις να νικήσεις;

– Ελπίζω να νικηθώ, παιδί μου.Μου απόμειναν ακόμα τα κόκαλα. Αυτά αντιστέκουνται..

– Βαριά η ζωή σου, γέροντά μου.Θέλω κι εγώ να σωθώ, 

δεν υπάρχει άλλος δρόμος;
– Πιο βολικός; έκαμε ο ασκητής και χαμογέλασε με συμπόνια.
– Πιο ανθρώπινος, γέροντά μου.
– Ένας μονάχα δρόμος.
– Πώς τον λέν;
– Ανήφορο.Ν’ ανεβαίνεις ένα σκαλί.
Από το χορτασμό στην πείνα,από τον ξεδιψασμό στη δίψα,Από Τη Χαρά Στον Πόνο.Στην κορφή της πείνας, της δίψας, του πόνου κάθεται ο Θεός.. 

Στην κορφή της καλοπέρασης. κάθεται ο Διάβολος διάλεξε…

– Είμαι ακόμα νέος. Καλή ναι η γης,έχω καιρό να διαλέξω.

alt

 
 

Aπλωσε ο ασκητής τα πέντε, κόκαλα του χεριού του, άγγιξε το γόνατό μου, με σκούντηξε:

– Ξύπνα, παιδί μου, ξύπνα, πριν σε ξυπνήσει o Χάρος.
 
Ανατρίχιασα.

– Είμαι νέος, ξανάπα για να κάμω κουράγιο.

– Ο Χάρος αγαπάει τους νέους.Η Κόλαση αγαπάει τους νέους. .. Η ζωή ναι ένα μικρό κεράκι αναμμένο, εύκολα σβήνει, έχε το νου σου,ξύπνα..
Σώπασε μια στιγμή, και σε λίγο.- Είσαι έτοιμος; μου κάνει..
Αγανάχτηση με κυρίεψε και πείσμα.– Όχι…φώναξα.

alt

 
– Αυθάδεια της νιότης.. Το λες και καυχιέσαι, μη φωνάζεις. Δε φοβάσαι;
– Ποιος δε φοβάται; Φοβούμαι. Κι ελόγου σου, πάτερ άγιε, δε φοβάσαι; Πείνασες, δίψασες, πόνεσες, κοντεύει να φτάσεις στην κορφή της σκάλας, φάνηκε Η πόρτα της Παράδεισος. Μα θ’ ανοίξει η πόρτα αυτή να μπεις; Θ’ ανοίξει; είσαι σίγουρος; Δύο δάκρυα κύλησαν από τις κόχες των ματιών του. Αναστέναξε. Και σε λίγο:– Είμαι σίγουρος για την καλοσύνη του Θεού. Αυτή νικάει και συχωρνάει τις αμαρτίες του ανθρώπου.
– Κι εγώ είμαι σίγουρος για την καλοσύνη του Θεού.
Αυτή λοιπόν μπορεί να συχωρέσει.και την αυθάδεια της νιότης..
– Αλοίμονο να κρεμόμαστε μονάχα από την καλοσύνη του Θεού.Η κακία τότε κι η αρετή θα μπαίναν αγκαλιασμένες στην Παράδεισο.– Δεν είναι, θαρρείς, γέροντά μου, καλοσύνη του Θεού τόσο μεγάλη;
Κι ως το πα, άστραψε στο νου μου ο ανόσιος, μπορεί, μα,ποιος ξέρει, μπορεί ο τρισάγιος στοχασμός,πώς θα ρθει καιρός της τέλειας λύτρωσης, της τέλειας φίλιωσης,
 
θα σβήσουν οι φωτιές της Κόλασης, κι ο Ασωτος Υιός, ο Σατανάς, θ’ ανέβει στον ουρανό, θα φιλήσει το χέρι του Πατέρα και δάκρυα θα κυλήσουν από τα μάτια του:  «Ήμαρτον!» θα φωνάξει, κι ο Πατέρας θ’ ανοίξει την αγκάλη του: «Καλώς ήρθες» θα του πει «καλώς ήρθες, γιε μου. Συχώρεσε με που σε τυράννησα τόσο πολύ!».
 
Μα δεν τόλμησα να ξεστομίσω το στοχασμό μου.Πήρα ένα πλάγιο μονοπάτι να του το πω.– Έχω ακουστά, γέροντά μου, πώς ένας άγιος, δε θυμάμαι τώρα ποιός,δεν μπορούσε να βρει ανάπαψη στην Παράδεισο.Ακουσε ο Θεός τους στεναγμούς του, τον κάλεσε.«Τί έχεις κι αναστενάζεις;» τον ρώτησε.«Δεν είσαι ευτυχής;Πώς να μαι ευτυχής, Κύριε;» του αποκρίθηκε ο άγιος. Στη μέση μέση της Παράδεισος ένα σιντριβάνι και κλαίει.Τί συντριβάνι;Τα δάκρυα των κολασμένων.Ο ασκητής έκαμε το σημάδι του σταυρού, τα χέρια του έτρεμαν…
 
– Ποιος είσαι; έκαμε με φωνή ξεψυχισμένη Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά
Έκαμε πάλι το σταυρό του τρεις φορές,έφτυσε στον αέρα:..– Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά, ξανάπε…κι η φωνή του τώρα είχε στερεώσει.Αγγιξα το γόνατό του που γυάλιζε γυμνό στο μεσόφωτο. , Το χέρι μου πάγωσε.
– Γέροντά μου, του κάνω,δεν ήρθα εδώ να σε πειράξω,δεν είμαι ο Πειρασμός. Είμαι ένας νέος που θέλει να πιστέψει απλοϊκά, χωρίς να ρωτάει, όπως πίστευεο παππούς μου ο χωριάτης θέλω, μα δεν μπορώ.
– Αλίμονο σου, αλίμονο σου, δυστυχισμένε.Το μυαλό θα σε φάειτο εγώ θα σε φάει.

alt

Ο αρχάγγελος Εωσφόρος,που εσύ υπερασπίζεσαι και θες να τον σώσεις,ξέρεις πότε γκρεμίστηκε στην Κόλαση;Όταν στράφηκε στο Θεό κι είπε:

Εγώ. Ναι ναι, άκου, νεαρέ,και βάλ’ το καλά στo νου σου.- Ένα μονάχα πράμα κολάζεται στην Κόλαση, το εγώ.Το εγώ, ανάθεμά το

 
Τίναξα το κεφάλι πεισματωμένος:
– Με το εγώ αυτό ξεχώρισε ο άνθρωπος από το ζώο, μην το κακολογάς, πάτερ Μακάριε.
 
 
 
alt
 
 
 
 
– Με το εγώ αυτό ξεχώρισε …από το Θεό.

Πρώτα όλα ήταν ένα με το Θεό, ευτυχισμένα στον κόρφο του.Δεν υπήρχε εγώ και συ κι εκείνοςδεν υπήρχε δικό σου και δικό μου, δεν υπήρχαν δυό, υπήρχε ένα.Το Ένα, ο Ένας.Αυτός είναι ο Παράδεισος που ακούς, κανένας άλλος.Από κει ξεκινήσαμε, αυτόν θυμάται και λαχταρίζει η ψυχή να γυρίσει. 

Βλογημένος ο θάνατος..τί ναι ο θάνατος, θαρρείς;

alt

Ένα ¨μουλάρι¨, το καβαλικεύουμε και πάμε.Μιλούσε, κι όσο μιλούσε το πρόσωπό του φωτίζουνταν.Γλυκό, 

ευτυχισμένο χαμόγελο ξεχύνουνταν από τα χείλια του κι έπιανε 
όλο του το πρόσωπο.Ένιωθες βυθίζουνταν στην Παράδεισο.
– Γιατί χαμογελάς, γέροντά μου;– Είναι να μη χαμογελώ; μου αποκρίθηκε,είμαι ευτυχής, παιδί μου.Κάθε μέρα, κάθε ώρα, γροικώ τα πέταλα του μουλαριού, γροικώ το Χάρο να ζυγώνει.Είχα σκαρφαλώσει τα βράχια για να ξομολογηθώ στον άγριο τούτον απαρνητή της ζωής. Μα είδα ήταν ακόμα πολύ ενωρίς.Η ζωή μέσα μου δεν είχε ξεθυμάνει. αγαπούσα πολύ τον ορατό κόσμο… έλαμπε o Εωσφόρος στο μυαλό μουδεν είχε αφανιστεί μέσα στην τυφλωτική λάμψη του Θεού.Αργότερα, συλλογίστηκα, σα γεράσω,σαν ξεθυμάνω, σαν ξεθυμάνει. μέσα μου κι o Εωσφόρος..

alt

 
Σηκώθηκα. Ασκωσε ο γέροντας το κεφάλι.
Φεύγεις; έκαμε άε στο καλό. Ο Θεός μαζί σου.
Και σε λίγο, περιπαιχτικά:– Χαιρετίσματα στον κόσμο.
– Χαιρετίσματα στον ουρανό, αντιμίλησα.
Και πες στο Θεό, δε φταίμε εμείς,φταίει Aυτός…που έκαμε τον κόσμο τόσο ωραίο.. 

 

alt

Κανεις δεν ξέρει αν τελειώνοντας το Ταξιδι, ο κυρ Νίκος μετάνοιωσε..Κανείς δεν ξέρει αν περνοδιαβάζει την Παράδεισο που συνεχώς; αναλογίζονταν..Κανείς δεν ξέρει αν νίκησε τον πειρασμό, π’ αρέσκονταν να προκαλεί.Μόνον ο Χριστός γνωρίζει, κι  ίσως τα σπλάγχνα της φιλανθρωπίας Του, σγχωρεσαν τον κυρ Νικο μας,κι έτσι τώρα προσεύχεται σε κάποια γωνιά.του Αδη παρέα με τον μακαριστό Μακάριο τον Σπηλαιώτη.. .περιμένοντας την ώρα που όλοι μας ζώντες και νεκροί θα μπούμε στον Παράδεισο.Γιατί όλοι θα μπούμε στο Παράδεισο..άλλοι με χαρά κι άλλοι με τρόμο…Γι άλλους θάναι φώς…και γι άλλους φωτιά…..(γιατί κόλαση δεν υπάρχει στα σπλάγχνα του Θεού..) Αυτή τη κάνουμε μόνοι μας..μεσα μας..και τη στήνουμε μπρός μας..και τη βιώνουμε, γιατί δεν θέλουμε να απαλλαγούμε απ αυτήν, γιατί την αγαπάμε, όπως αγαπάμε τα πάθη μας..φανατικά..μεχρι τέλους…χωρίς μετάνοια…Χαιρετε

alt

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ…ΚΙ Ο ¨ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗΣ¨ ΣΙΜΟΣ..

alt

 

 

alt

 

Έκανε τυφλούς να βλέπουν, παράλυτους να περπατούν,έθρεψε με δύο ψάρια και πέντε ψωμιά πέντε χιλιάδες άνδρες και πολλαπλάσιες γυναίκες και παιδιά, ανέστησε νεκρούς  …Ανασύστασε τον Λάζαρο, που ηταν τέσσερις μέρες νεκρός,κι ειχε αρχίσει να σαπίζει …Μεγαλύτερο όμως από όλα τα θαύματά είναι η Ανάστασή Του.  Λέει ο Απόστολος Παύλος:¨Ει Χριστός ουκ εγήγερται, ματαία η πίστις ημών¨(Κορ. Ιε΄ 17). Αν ο Χριστός δεν ανέστη, τότε όλα καταρρέουν.

Σε μια ιδεολογία όμως εύκολα .. υπεισέρχεται πλάνη. Επειδή δε είναι ίδιον της ανθρώπινης ψυχής να θυσιάζεται κανείς..για κάτι στο οποίο πιστεύει, εξηγείται το γιατί τόσοι  πολλοί κομμουνιστές.. πέθαναν για την ιδεολογία τους. Αυτό όμως, δεν μας υποχρεώνει να την δεχθούμε και ως σωστή. Οι Απόστολοι όμως δεν πέθαναν για ιδέες.Οι Απόστολοι εμαρτύρησαν δι ο ακηκόασι, ο εωράκασι τοις οφθαλμοίς αυτών..ο εθεάσαντο και αι χείρες αυτών εψηλάφησαν¨ (Α΄ Ιωάν. Α΄1) .

Αποτέλεσμα εικόνας για ο εωράκασι τοις οφθαλμοίς αυτών..

Αφελώς οι αρνηταί, ζητούν κάποια μαρτυρία περί του Χριστού,που να μην προέρχεται από τον κύκλο των Μαθητών του,αλλά από ιστορικους που να.. πιστοποιούν την Ανάσταση Του . Αν ομως υπήρχαν τέτοιοι ιστορικοί, που να είχαν δει τον Χριστό αναστημένο, τότε απλά … θα πίστευαν στην Ανάστασή Του και θα την ανέφεραν πλέον.. ως πιστοί, οπότε και πάλι θα εθεωρείτο απ τους αρνητές..αναξιοπιστη η μαρτυρία τους.Πώς είναι δυνατόν να βεβαιώνει κάποιος την Ανάσταση και ταυτόχρονα να μη γίνεται Χριστιανός; Έκτοτε πέρασαν δύο χιλιάδες περίπου Διαλύθηκαν αυτοκρατορίες, ξεχάσθηκαν φιλοσοφικά συστήματα, κατέρρευσαν κοσμοθεωρίες …

Αποτέλεσμα εικόνας για ο εωράκασι τοις οφθαλμοίς αυτών..

 

Η Εκκλησία Όμως Του Χριστού Παραμένει Ακλόνητη παρά τους συνεχείς και φοβερούς διωγμούς εναντίον της.  Αυτό δεν είναι ένα θαύμα;Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, αναφέρεται πως όταν η Παναγία, μετά τον Ευαγγελισμό, επισκέφτηκε την Ελισάβετ, τη μητέρα του Προδρόμου,  εκείνη την εμακάρισε με τα λόγια: ¨Ευλογημένη συ εν γυναιξί. Και η απάντησε ως εξής: Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο.. Ιδού Γαρ Από Του Νυν Μακαριούσι Με Πάσαι Αι Γενεαί¨

Αποτέλεσμα εικόνας για Παναγία

Ποίος την ήξερε; Παρά ταύτα από τότε ξεχάσθηκαν αυτοκρατορίες,έσβησαν λαμπρά ονόματα γυναικών, λησμονήθηκα.Ποιός ξέρει ή ποιος θυμάται τη.. μητέρα του Μεγ. Ναπολέοντος ή τη μητέρα του Μεγ. Αλεξάνδρου;Σχεδόν κανείς.  Όμως εκατομμύρια χείλη σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης και σ’ όλους τους αιώνες υμνούν την ταπεινή κόρη της Ναζαρέτ …την τιμιωτέραν των Χερουβείμ και ενδοξοτέραν ασυγκρίτως των Σεραφείμ.Δεν ζούμε εμείς σήμερα, οι άνθρωποι του εικοστού πρώτου  αιώνα,την επαλήθευση του προφητικού αυτού λόγου της Παναγίας; 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για αμαρτωλή γυναίκα, η μοιχαλίδα

 

Και κάτι τελευταίο.Όταν ο Ιησούς βρέθηκε στο σπίτι του Σίμωνα του Φαρισαίου (του λεπρού), η ¨ανώνυμη¨ αμαρτωλή γυναίκα, η μοιχαλίδα, που ο Χριστός έσωσε από βέβαιο λιθοβολισμό του έξαλλου πλήθους των Φαρισαίων για το ηθικό της παράπτωμα, με εκείνα τα φοβερά λόγια Του: ¨Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω επ’ αυτήν¨ .Αισθάνεται την ανάγκη να πάη να εκφράση την ευγνωμοσύνη και αφοσίωσή της στον Σωτήρα Χριστό. Αγοράζει αρώματα, ντύνεται ταπεινά και σεμνά και ταπεινωμένη και συντετριμμένη, με δάκρυα στα μάτια, έρχεται και πλένει τα πόδια του Ιησού…..και τα σκουπίζει …μ ότι πάνω της είχε μείνει αγνό και καθαρό … τα ξέπλεκα μαλλιά της.Τα δάκρυά της εκείνα ήταν δάκρυα ελέους και συντριβής και κλαίει με πάθος να την ευσπλαχνιστει ο Θεός της αγάπης και της συγχώρεσης..

Αποτέλεσμα εικόνας για αμαρτωλή γυναίκα, η μοιχαλίδα

 

 https://kosmaser.wordpress.com/2013/01/03/

Το παραπάνω περιστατικό το αναφέρουν οι τρεις από τους τέσσερις Ευαγγελιστές.Ο Λουκάς (ζ. 37-38) γράφει: «Και ιδού γυνή εν τη πόλει ήτις ην αμαρτωλός, και επιγνούσα ότι ανάκειται εν τη οικία του Φαρισαίου, κομίσασα αλάβαστρον μύρου και στάσα οπίσω παρά τους πόδας αυτού κλαίουσα, ήρξατο βρέχειν τους πόδας αυτού τοις δάκρυσι και ταις θριξί της κεφαλής αυτής εξέμασσε και κατεφίλει τους πόδας αυτού και ήλειφε τω μύρω».Ο Ματθαίος (κστ`, 6-7): «Του δε Ιησού γενομένου εν Βηθανία εν οικία Σίμωνος του λεπρού, προσήλθεν αυτώ γυνή αλάβαστρον μύρου έχουσα βαρυτίμου, και κατέχεεν επί την κεφαλήν αυτού ανακειμένου».Και ο Μάρκος (ΙΔ` 3) λέγει: «Και όντος αυτού εν Βηθανία εν τη οικία Σίμωνος του λεπρού, κατακειμένου αυτού ήλθε γυνή έχουσα αλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικής πολυτελούς και συντρίψασα το αλάβαστρον κατέχεεν αυτού κατά της κεφαλής».

Αποτέλεσμα εικόνας για αμαρτωλή γυναίκα, η μοιχαλίδα

 

Λέει γι αυτήν ο Ιησούς.¨Αμήν λέγω υμίν, όπου εάν κηρυχθή το ευαγγέλιον τούτο εν όλω τω κόσμω, λαληθήσεται και ο εποίησεν αυτή.εις.. μνημόσυνον αυτής¨ (Ματθ. κς΄13). Τωρα θα μου πείτε πως..ο Χριστός άφησε το έργο του ημιτελές και  παραμένει αδιάφορος στο δράμα του ανθρώπου.Εμείς να βολοδέρνουμε εδώ κι Εκείνος, από ψηλά , στέκεται απαθής.  ..

Αντιθέτως είναι η μοναδική περίπτωση ..¨ανθρώπου¨ στην ιστορία, ο οποίος είχε τη βεβαιότητα ότι ολοκλήρωσε την αποστολή Του.Σε τρία χρόνια δίδαξε ό,τι είχε να διδάξει, έπραξε ό,τι ήθελε να πράξει και είπε το ¨τετέλεσται¨.( που σημαίνει πως …τελειωσε το έργο Του επι της γης..) .Δείγμα κι αυτό της θεϊκής Του τελειότητας και αυθεντίας. Χωρίς Χριστό δεν μπορείς να εξηγήσεις τίποτε. Γιατί οι θλίψεις, γιατί οι αδικίες, γιατί οι αποτυχίες, γιατί οι ασθένειες…Χιλιάδες πελώρια γιατί …που δεν μπορεί ο άνθρωπος να προσεγγίσει με την πεπερασμένη λογική του.Ισως στην αιωνιότητα μας αξιώσει ο Κύριος να πάρουμε απάντηση σε μερικά από τα γιατί..μεχρι τότε απλά πιστεύουμε..ελπίζουμε και αγαπάμε …..    

Αποτέλεσμα εικόνας για αμαρτωλή γυναίκα, η μοιχαλίδα

Καλέ μου φίλε Σίμο, που δεν είσαι άθεος..γιατί αυτοί έχουν..μυαλό…

Ειδωλολατρης είσαι και τίποτα παραπάνω..κολλημένος στις πίτσες πεπερόνι και τις μακαρονάδες..σου.

Πηγή: Από τη ζωή και τη διδασκαλία του πατρός Επιφανίου Θεοδωροπούλου

Αρέσει σε %d bloggers: