RSS Feed

Category Archives: ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ

ΡΗΤΟΡΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ..ΓΙΑΤΙ ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΙ..

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Γιατί αραγε..ερωτευόμαστε,

 

Γιατί αραγε..ερωτευόμαστε, και καταληγουμε να παντρευτουμε;Ρητορικο το ερωτημα.. Λόγοι Οικονομικοί Ή Και Κοινωνικοί..ειναι Οι Λόγοι Που Επικαλούμαστε για να εξηγήσουμε γιατί ερωτευτήκαμε ή και παντρευτήκαμε τον άνθρωπο που είναι δίπλα μας…ο Χαρακτήρας, Η Μόρφωση, Η Εξωτερική Εμφάνιση, το Σεξ..Υπαρχουν όμως, βαθύτεροι λόγοι, καλά κρυμμένοι μέσα μας. Παμε λιγα χρονια πισω στη ζωη μας..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για έχουμε μια καλή μαμά

 

Όταν έχουμε μια καλή μαμά, που μενει μαζι μας, τα πρωτα χρονια, (κι όχι με τη μπουκια στο στομα να τρεχει στην οποια δουλεια της απ το πρωϊ ως το βραδυ..) και περάσουμε καλά,αυτά τα 2,3,4,5 χρονια, μαθαίνουμε να συγχωρούμε και τα ελαττώματά της, όπως ένας ώριμος άνθρωπος..Με τον ιδιο τροπο αποδεχόμαστε και τα ελαττώματα του.. συντρόφου μας, πολυ αργοτερα, και φτιάχνουμε μια καλή σχέση. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε περάσει ομαλά και το οιδιπόδειο, (αν ειμαστε ανδρες) και δεν έχουμε μεγάλο άγχος αποχωρισμού, και  οιονει..προδοσίας απ τη μανα μας..την πρωτη και μονη αγαπημενη μας… Αποδεχόμαστε, ότι η μαμά αγαπά και τον μπαμπά, αλλά κι εγώ αγαπάω τον μπαμπά, άρα όλοι αγαπιόμαστε.. Οπότε θα κάνω κι εγώ το ίδιο όταν μεγαλώσω με τη σύντροφό μου..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για έχουμε μια καλή μαμά

 

Οι λόγοι λοιπόν της επιλογής του ερωτικού συντρόφου βασίζονται στη σχέση με τη μητέρα και τον πατέρα, τη δική τους σχέση και τη σχέση μας μαζί τους Οι περισσότεροι …εμεις.. μεγαλώνουμε με μαμάδες που … δεν είναι επαρκείς, που δεν έχουν μάθει να προσφέρουν αγάπη, να καταλαβαίνουν τις ανάγκες του μωρού. Και το μωρό επικοινωνεί με μη λεκτική συμπεριφορά για να ζητήσει αυτά που του λείπουν, κλαίει, αρρωσταίνει, γρατσουνάει, κλωτσάει..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ανδρας μαμακας

Όταν τον  ακούσετε,( τον συντροφο σας ) να λεει στη μανουλα του, καποια ανυποπτη στιγμη..¨ Μια μόνο γυναίκα με έχει καταλάβει, εσύ, οι άλλες ήταν όλες …¨ να καταλάβετε ότι πρέπει να απομακρυνθείτε γρήγορα απ αυτόν τον άνθρωπο Σας βάζει στοιχεία που πιθανώς δεν έχετε..Τελικα εσεις οι γυναικες διαλέγετε αυτόν που σας μοιάζει.. Έχετε σκεφτεί γιατί παραπονιόμαστε ότι τραβάμε μόνο προβληματικές περιπτώσεις στην ερωτική μας ζωή Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορούμε να ταιριάξουμε με κάποιον ωριμότερο ψυχικά από εμάς. Δεν θα συντονιστούμε. Και δεν έχει να κάνει ούτε με την ευφυϊα ούτε με την ικανότητά μας σε άλλους τομείς όπως το εργασιακό. Εκεί μπορεί να διαπρέπουμε. Άλλο όμως είναι η συναισθηματική ωριμότητα; 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για παντρευομαι

 

 

Ο έρωτας κρατάει το πολύ ένα χρόνο. Ειτε το παραδεχεσθε , ειτε όχι..Τα αλλα του τυπου …ειμαι συνεχεια ερωτευμενη με τον ανδρα μου (και το αναποδο ) είναι αστεια για μικρα παιδια Ο έρωτας, που δεν είναι τόσο έντονος αρχικά, ωριμάζει σιγά σιγά. Αρχίζει ο ένας να ερωτεύεται τον άλλο με το χρόνο που του αφιερώνει και τον γνωρίζει. Αυτός ειναι πραγματικός έρωτας …τον λεμε ερωτα, όμως είναι η αληθινη αγαπη, κατι εντελως διαφορετικο..Για να έχεις μια καλή σχέση πρέπει να περάσεις τις ανάγκες του πρώτου έτους, τη μεγάλη εξάρτηση…

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ανδρας μαμακας

 

Δεν πήρα πολλά από τη μάνα μου στον πρώτο χρόνο….Τότε ψάχνω μια γυναίκα – μαμά. Δεν δίνω και τόση σημασία στο σεξ. Κι αυτή η σχέση δεν πάει καλά γιατί διαλέγεις παρόμοιο τύπο συντρόφου. Στην αρχή φαίνεται ότι ο ένας θα φροντίσει τον άλλο και μετά και οι δυο περιμένουν τον άλλο να τους φροντίσει. 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ανδρας μαμακας

 

Μια καλή σχέση προϋποθέτει ότι έχουμε περάσει σχετικά ομαλά αυτά τα πρωτα χρονια της  ζωης μας.. θέλεις να έχεις ένα μίνιμουμ εξάρτησης, να έχεις αυτονομία, αλλά δεν σου αρέσει να πατάς τον άλλο στο λαιμό. Θέλεις να κάνεις σεξ και να σου αρέσει, δεν ικανοποιείσαι όμως μόνο με αυτό. Τότε η σχέση εξελίσσεται σε αγάπη, σε έρωτα και μπορεί να κρατήσει. Δεν περιμένεις τόσο πολλά από τον άλλο, ενώνονται δυο ζωές, οι οποίες όμως δεν γίνονται ποτέ μια, εκτος αν η Εκκλησια εχει μπει οριστικα στη ζωη κα των δυο …ανδρα και γυναικας..Τοτε είναι αυτό το κατι άλλο που μεσολαβει, και δεν εχει σχεση με την ψυχολογια..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ανδρας μαμακας

Όλα Αυτά, Είναι Η Πραγματικότητα Κι εδώ ερχεται η ψυχοθεραπεία, που συνιστα.. Το πρώτο πράγμα που οφειλεις να κανεις , είναι να βρεις μια καλή μαμά.Ευχης εργο είναι..να μπορούν οι γυναίκες να είναι κοντά στο παιδί τους τον πρώτο χρόνο της ζωής του.Δυο άνθρωποι είναι καθρέφτης ο ένας για τον άλλο. Οι ερωτευμένοι κοιτάζονται και θαυμάζονται αυτό δεν είναι αγάπη Είναι ένα πολύ ευχάριστο συν-αίσθημα, που οδηγεί σχεδόν πάντα σε φασαρίες. Γιατί την επόμενη μέρα που θα δεί ο ενας τον αλλον, θα έχετε ήδη μια μικρή απογοήτευση..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ανδρας μαμακας

 

Στην πρώτη επαφή δεν ξέρουμε τίποτα για τον άλλο, όσο προχωρά η σχεση όμως αρχίζει η απο-εξιδανίκευση. Εκεί εμφανίζεται η εσωτερική παλινδρόμηση, που δηλώνει την τάση του ανθρώπου να υπαναχωρει φοβισμένος και να κλείνει τις πόρτες επικοινωνίας..Ο φαυλος κυκλος της δυστυχιας εχει αρχισει Απ εκει και περα οι δυο νεοι ανθρωποι πασχιζουν να βρουν το στιγμα τους …Ματαια όμως, γιατι ο καθενας εχει παρακαταθηκες απαραβιαστες..Τοτε βλεπουμε μπροστα μας δυο δρομους..Ο ενας Η Εκκλησια με τα Μυστηρια της, που όμως είναι για τους υποψιασμενους και μονο, κι ο άλλος η ψυχαναλυση..Διαλεγετε και παιρνετε …Χαιρετε….

Πηγη…

Αποτέλεσμα εικόνας για γιατί ερωτευτήκαμε ή και παντρευτήκαμε

Η ΑΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ..ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ ΠΙΣΤΕΩΣ..

Αποτέλεσμα εικόνας για αγια κυριακη

 

Σημερα 7 Ιουλίου, εορταζουμε τη  μνήμη της Αγιας μεγαλομαρτυρος Κυριακης.Οταν μαρτυρησε για τον Χριστο ηταν μολις 21 ετων..Κι αν αυτό δε λεγεται θαυμα της πιστης, τοτε απλα τα υπολοιπα (θαυματα) δεν είναι παρα ¨σημεια¨ ήσσονος αξιας.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγιας μεγαλομαρτυρος Κυριακης

 

 

Γεννήθηκε στη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας, και έζησε τον 4ο μ. Χ. αιώνα Οι γονείς της Έλληνες χριστιανοι και ευσεβείς. Πλούσιοι, αλλά χωρις παιδια. Και να που ο Θεός τους χάρισε ένα χαριτωμένο κοριτσάκι, το οποίο γεννήθηκε ημέρα Κυριακή και γι’ αυτό του έδωσαν το όνομα Κυριακή.Η Κυριακή,  από μικρή απέκτησε σταθερη πίστη κι απέραντη αγάπη για το Χριστό, που την προίκισε με σωματικό κάλλος και υπέρμετρη ευγένεια ψυχής, ώστε να ξεχωρίζει από όλα τα άλλα κορίτσια της μεγαλούπολης, όπου ζούσε. Νωρίς δεχτηκε την¨κληση¨κι αποφασισε να αφιερωθεί στο Χριστό, διαφυλάσσοντας την παρθενία της για το Νυμφίο Χριστό. Αλλωστε για τον Χριστιανό δύο δρόμοι υπάρχουν … εκεινος της παρθενίας και ο αλλος του γάμου. Και οι δύο είναι ευλογημένοι και ισότιμοι για την Εκκλησία μας.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Αγιας μεγαλομαρτυρος Κυριακης

 

 

Πολλοι νεοι τη ζήτησαν να την παντρευτούν. Αλλά εκείνη με ευγένεια τους απωθούσε, ομολογώντας την επιλογή της να είναι αρραβωνιασμένη (σε όλη της τη ζωή) με το Χριστό, και να υπηρετεί την Εκκλησία Του στα πρόσωπα των αναξιοπαθούντων ανθρώπων.

 

 

Σχετική εικόνα

 

Αλλά η ζωή των Χριστιανών ,την εποχή εκείνη, δεν ήταν εύκολη. Η Εκκλησία του Χριστού βρισκόταν σε διωγμό. Για τριακόσια χρόνια, το ρωμαϊκό κράτος δίωκε μέχρι αφανισμού τους Χριστιανούς. Οι αυτοκράτορες, έβγαζαν διατάγματα, με τα οποία απαγόρευαν με την ποινή του θανάτου την άσκηση της χριστιανικής λατρείας. Όσοι Χριστιανοί συλλαμβάνονταν, και δε θυσίαζαν στα ειδωλα, υποβάλλονταν σε βασανιστήρια, προκειμένου να αρνηθούν την πίστη τους .

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Διοκλητιανός

 

 

Στο καιρο της  Κυριακής, αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, ο οποίος διέταξε το 303 μ. Χ. τον φοβερότερο διωγμό, χειρότερο από όλους τους προηγούμενους. Οι ιερείς των μαντείων του Κλαρίου και του Διδυμαίου Απόλλωνος της Μ. Ασίας, είχαν πείσει το δεισιδαίμονα αυτοκράτορα, πως οι Χριστιανοί είναι μιασμένοι και πως οι «θεοί», εξαιτίας του μιάσματος αυτού εγκατέλειψαν το κράτος. Για να επανακτηθεί η «εύνοιά» τους έπρεπε να εκλείψουν οι Χριστιανοί.. Ο Διοκλητιανός πείσθηκε. Χιλιάδες Χριστιανοί συλλαμβάνονταν και οδηγούνταν σε φρικτά βασανιστήρια και έχυναν το αίμα τους  για το Χριστό. Δημόσιοι υπάλληλοι και στρατιωτικοί έχαναν τα αξιώματά τους και φονεύονταν. Βιβλία καίγονταν, περιουσίες κατάσχονταν, ναοί κατεδαφίζονταν.. Κάποιος ειδωλολάτρης δικαστής της Νικομήδειας ήθελε να αρραβωνιάσει την Κυριακή με το γιό του. Όταν εκείνη αρνήθηκε την κατάγγειλε στις αρχές ως Χριστιανούς την ίδια και τους γονείς της.  Ο ίδιος ο αυτοκράτορας διέταξε να υποβληθούν σε σκληρά βασανιστήρια. Τους έδερναν συνεχώς ώσπου να σταματούν οι στρατιώτες από κούραση το ξυλοδαρμό. Αλλά ούτε οι απειλές, ούτε οι κολακείες των ειδωλολατρών έφεραν αποτέλεσμα. Έτσι αποφάσισαν να στείλουν εξορία τους γονείς της στην Μελιτηνή της Αρμενίας και την Κυριακή να σταλεί στον επίσης θηριώδη Μαξιμιανό για ανάκριση.

Αποτέλεσμα εικόνας για Διοκλητιανός

Η αγία ομολόγησε με περισσό θάρρος την πίστη της στο Χριστό. Για την ομολογία της παραδόθηκε σε άξεστους στρατιώτες να τη βασανίσουν, αλλά έμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Ένα βράδυ, στο σκοτεινό δεσμωτήριό της, άκουσε τη φωνή του Θεού να την ενθαρρύνει «Μη φοβάσαι Κυριακή, τα βασανιστήρια, το πνεύμα μου είναι μαζί σου» Κατόπιν παραδόθηκε στον κτηνώδη έπαρχο της Βιθυνίας Ιλαρίωνα, να τη βασανίσει ακόμα περισσότερο, με σκοπό να καμφθεί. Ο Ιλαρίων έδωσε εντολή να την καίνε καθημερινά με αναμμένες δάδες και να την κρεμούν για μέρες από τα μαλλιά. Όμως ο Θεός θεράπευε θαυματουργικά τις πληγές της, ώστε να πιστέψουν πολλοί ειδωλολάτρες και να οδηγηθούν και αυτοί στο μαρτύριο..Τέλος την οδήγησαν σε παρακείμενο ειδωλολατρικό ναό να θυσιάσει στα είδωλα. Όταν την έφεραν στο άντρο αυτό των δαιμόνων, παρακαλούσε το Χριστό να τη βοηθήσει. Και το θαύμα έγινε: δυνατός σεισμός γκρέμισε τα αγάλματα των «θεών», τα οποία έγιναν θρύψαλα. Όμως το γεγονός εξαγρίωσε τους ειδωλολάτρες δημίους και ιερείς. Γι’ αυτό άναψαν φωτιά δίπλα στο βωμό και την έριξαν να καεί. Αλλά οι φλόγες δεν την έκαιγαν.. Μετά από αυτό, και με παρακίνηση των αδίστακτων ειδωλολατρών ιερέων, την αποκεφάλισαν.

Ήταν μόλις 21 ετών.. Δεν υπέκυψε στα φρικτά βασανιστήρια και δεν πρόδωσε την πίστη της. Έφυγε για την Άνω Ιερουσαλήμ..αγνή και καλλιπάρθενος νύμφη του Χριστού, και ενώθηκε η μακάρια ψυχή της με τον Νυμφίο της αιωνίως.. 

Αποτέλεσμα εικόνας για αγια κυριακη

 

Η ΔΙΑΜΑΧΗ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟ.. ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ..

Αποτέλεσμα εικόνας για ιεραρχες της Εκκλησιας μας

 

alt

Παρακολουθω με εκπληξη τη διαμαχη που ξεσπασε,αναμεσα σε ιεραρχες τις Εκκλησιας μας..Δεν θα ειχε νοημα εν προκειμενω να αναφερω το θεμα, την αιτια, την αφορμη..Παντα υπαρχει μια σπιθα για να αναψει μια φωτια. Η ουσια ειναι ενα πελωριο γιατί..Δεν εχει αλλη δουλεια να κανει ο Α ιεραρχης, κι ασχολειται με την αστοχια, ή την θεση του Β ιεραρχη..( Καθαρα ρητορικο το ερωτημα, που ομως παραπεμπει στον ¨αλλοτριο¨ που οταν δεν εχει να κανει κατι ασχολειται με ανοησιες..)

Σχετική εικόνα

Ολα οσα αναφερονται στη διαμαχη , εχουν να κανουν με τη¨θρησκεια¨….Ομως ο Χριστιανισμός παρουσιάσθηκε στην ιστορία της ανθρωπότητος … ως το τελος της θρησκειας …και ως η βιωση της Εκκλησιας.Ο όρος Εκκλησία είναι αρχαιοελληνικός και δείχνει μιά κοινότητα, την σύναξη του λαού -του Δήμου- για να λύση τα προβλήματά του …. 

alt

Φυσικά, με τον όρο Εκκλησια..δεν εννοούμε κάτι εξωτερικό, αλλά δηλώνουμε;Την Προσωπικη Κοινωνια Του Ανθρωπου Με Τον Θεο και Τούς Συνανθρώπους Του,όπως το βλέπουμε στούς Προφήτας της Παλαιάς Διαθήκης,στούς Αποστόλους της Καινής Διαθήκης.,στις Πράξεις των Αποστόλων, όπου..Πάντες Οι Πιστεύοντες Ήσαν Επί Το Αυτό Και Είχον Άπαντα Κοινά..Την συναντούμε στα κοινόβια των μοναχών.στην ζωή και την διδασκαλία των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίαςκαι φθάνει μέχρι τις ημέρες μας, όπως το βλέπουμε στις εκκλησιαστικές κοινότητες του Παπαδιαμάντη και στα απομνημο-νεύματα του Μακρυγιάννη …

alt

Καί γνωρίζουμε καλά, από διάφορες μελέτες ότι ο Παπαδιαμάντης και ο Μακρυγιάννης Δεν …Ήταν Θρησκευτικοί Άνθρωποι … Αλλά Εκκλησιαστικοί,Δεν διαπνέονταν από..Τον Δυτικό Πουριτανισμό,αλλά από την ησυχαστική-νηπτική Ορθόδοξη παράδοση.Τό μεγαλύτερο πρόβλημα του δυτικού Χριστιανισμού,. (αλλά και πολλών Ορθοδόξων),είναι ότι, θρησκειοποιησαν Τον Χριστιανισμο …Μετετρεψαν Την Εκκλησια Σε …θρησκεια.

alt

Καί έτσι καλλιεργούνται …Οι φονταμενταλισμοι,Τα μιση και οι διαιρεσεις,Η μαγικη αντιληψη και σχεση με τον θεο ….Η ανταγωνιστικη διαθεση του ενος προς τον αλλο…Η ατομοκρατικη θεωρηση της ζωης …Η χρησιμοθηρικη και ωφελιμιστικη αντιληψη της κοινωνιας …Η φανταστικη ερμηνεια των παντων …Η συναισθηματικη προσεγγιση του βιου και γενικα..Η αποψη οτι ο αλλος αποτελει και είναι απειλή της δικής μας ύπαρξης …

alt

Οπότε σε αυτές τις περιπτώσεις …..Οι Συναισθηματικές Μελωδίες …Οι Ηθικοπλαστικές Αναλύσεις..Καλύπτουν Εγκληματικά Την Υπαρξιακή Γύμνια Και Καθιστούν Τον Άνθρωπο Τραγικό Όν. Ο Σύγχρονος Άνθρωπος Υποφέρει.. Από Τον Πονο.Τις Ενοχες Και Τον Θανατο, (Την Τραγική Τριάδα, όπως θα έλεγε ο Βίκτωρ Φράνκλ)..Αισθάνεται Την Ζωή Του Ως Μιά Προθανάτεια Εμπειρία,.Εναν Υπαρξιακο Και Αιωνίο Θανάτο..και αναζητά …Όχι Απλώς Την Βίωση Της Ηδονής, αλλά ίσως και μέσα από αυτήν, Την Επιβίωση Της Ύπαρξης.

 

alt

Η Ενανθρωπηση Του Χριστου ….θεωρήθηκε και εορτάσθηκε από τούς Πατέρες της Εκκλησίαςκαι από την λατρευτική εκκλησιαστική κοινότητα ως … ..καταργηση της θρησκειας και Μετατροπη Της Σε Εκκλησια. Κατά τον πιό κατηγορηματικό τρόπο ο μακαριστός π. Ιωάννης Ρωμανίδης έλεγε ότι ...Ο Χριστος Ενηνθρωπησε Για Να Μας Ελευθερωση Απο Την ¨Ασθενεια Της Θρησκειας¨.και ειναι πραγματικα κριμα ( για να μην πω αμαρτια) να θρησκειοποιουμε τη ζωη μας, μεταχειριζομενοι μαλιστα και τον αγιο βιο μαρτυρων αυτης της Εκκλησιας..Χαιρετε.

alt

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΧΕΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ..

alt

  

 alt

 

alt

 

¨Ολοι, πλην της ιδίας, γνωρίζαν  ότι αυτή ήταν καταδικασμένη από τους γιατρούς να πεθάνει. Στο νοσοκομείο καρκινοπαθών του Λονδίνου είχαν ήδη σταματήσει τη θεραπεία της με ακτινοβολίες, γιατί όλα έδειχναν ανώφελα.Οι ιστοί δεν συγκρατούσαν τα διαβρωμένα από τον καρκίνο σπλάχνα της και πολλά άλλα.Εκεινος..με παρακάλεσε να προσευχηθώ μαζί του για τη θεραπεία της.Ζήτησε από το Θεό ..θαύμα.Εμεινα κοντά στο κρεβάτι της περισσότερο από δύο ώρες. Προσευχηθήκαμε, μιλήσαμε, συζητήσαμε…την κοινώνησα … γύρισα στο μοναστήρι και την επόμενη ημέρα έλαβα γράμμα από τον Α. ότι οι γιατροί εξέτασαν την Μ. και αποφάσισαν να συνεχίσουν τη θεραπεία με τις ακτινοβολίες.Η κατάστασή της και πνευματικά και σωματικά είχε… βελτιωθεί αισθητά.

 

alt

Ο Α… δεν της είπε ότι είχε καρκίνοότι θεραπεύτηκε με θαύμα..ότι δεν είχε τίποτε το φοβερό …Το Αποτέλεσμα Ήταν Να Γίνει Το Θαυμα Χωρίς Καμία Ριζική Μεταβολή Στην Πνευματική Τους Ζωή.Ουτε Αυτη Ουτε Ο Α. Με Καταλαβαν.Δεν θέλω να προβώ σε ανάλυση της ζωής του Α. και της Μ. θεωρούσα όμως πάντοτε τον Α. προικισμένο  με πλούσια πνευματικά χαρίσματα, και μου προκαλούσε πάντοτε βαθειά οδύνη το γεγονός ότι:δεν κατάλαβε την κλήση του θεού.Η Μ. βρισκόταν κάτω από την επίδρασή του…εγώ βέβαια περίμενα από εκείνον κυρίως να κατανοήσει ότι:

alt

Η Παγκοσμιότητα Του Χριστού Είναι Η Μοναδική .. Έζησαν Τη Χάρη Του Βαπτίσματος … Για μένα αποτελούσε φυσιολογική συνέπεια  η εκ νέου επιδείνωση της υγείας της Μ. και μου ήταν πια απίστευτα βαρύ να παρακαλέσω εκ νέου τον θεό,  γιατί η πρώτη μου ελπίδα διαψεύστηκε· αυτοί δεν άλλαξαν, δεν ανακαινίστηκαν. Η Προσευχή Λοιπόν Για Τους Αρρώστους, Για Την Ίασή Τους Με Την Άνωθεν Δύναμη, Η Θαυματουργία, Είναι Δυνατή Μόνο Με Την «Υπόσχεση» Της Μετανοιας, Δηλαδή Της Ριζικής Αλλαγής Όλης Της Ζωής Τους,Ώστε Η Δόξα Του Θεού Να Βρει Χώρο Μέσα Τους Και Όλη Η Μετέπειτα Ζωή Τους Να Συνεχισθεί Πλέον Στο Επίπεδο Της Θείας Δόξης.

alt

Εγραψα στον Α. ότι, όσο βαριά και αν είναι η θλίψη του, αυτό που του δόθηκε να ζήσει με την Μ...από την απάντησή του βλέπω ότι τα λόγια μου  δεν βρήκαν απήχηση στην ψυχή του… όλο το γράμμα του είναι πένθος «ψυχικό», για να μην πω «σαρκικό».θα ήθελα, να τον δω να «ανορθώνεται σε όλο το ύψος του», πραγματικά συνετισμένο από την πείρα …ενώ αυτός κάνει λόγο για αυτοκτονία, εκφράζοντας έτσι τη διάθεση να επιταχύνει την έξοδό του από αυτόν τον κόσμο…βέβαια πάλι θα του γράψω, αλλά δεν έχω πια στην ψυχή μου την ίδια έμπνευση  που είχα μόλις πριν από λίγο καιρό·δεν υπάρχει ελπίδα πως θέλει να ανορθωθείMε γυναικείο σχεδόν τρόπο «καλλιεργεί» τη θλίψη του. θα είναι άραγε ωφέλιμο να του μιλήσει κανείς  γι’ αυτό απότομα, απερίφραστα, αποφασιστικά; Δεν είμαι βέβαιος. γι’ αυτό εν μέρει σιωπώ…ασκώντας το διακόνημα του πνευματικού, άρχισα να βλέπω λίγο καθαρότερα,πόσο προσεκτικός είναι ο Κύριος, πόσο ευγενής απευθύνεται σε μας ως προς ίσους Του ...το «εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού», το κατανοώ ως εξής:

alt

Κάθε άνθρωπος, που με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, Μας Εμποδίζει Να Ακολουθήσουμε Τον Θεό, Είναι Εχθρός Μας κατά το μέτρο που μας παρεμποδίζει.αναμφισβήτητα όμως η πιο δύσκολη κατάσταση παρουσιάζεται κυρίως με τους πλέον οικείους..

alt

Ο θάνατος πάντα υπήρξε ένα τεράστιο αίνιγμα για τον άνθρωπο..Ο,τι κι αν έλεγε, ό,τι κι αν έκανε, ο θάνατος ήταν κάτι πάνω απ τις δυνάμεις του..Ισως , αν ψάχναμε, κάτι να βρίσκαμε που να μπορούσε να ρίξει φώς, όμως η πραγματική αιτία, δεν θα απαντηθεί, παρά στον ίδιο, την ώρα της Κρίσης..

alt

Ομως γιατί ζητούμε το θαύμα; Μήπως..Η Θαυματουργία, Είναι Δυνατή Μόνο Με Την «Υπόσχεση» Της ΜετανοιαςΔηλαδή Της Ριζικής Αλλαγής Όλης Της Ζωής Του ασθενούς,  που ζητά τη βοήθεια του Θεού..Ώστε Η Δόξα Του Θεού Να Βρει Χώρο Μέσα Του, Και Όλη Η Μετέπειτα Ζωή Του Να Συνεχισθεί σ αυτο το Επίπεδο.Αλλιώτικα, τί νοημα έχει να συνεχίζει να ζεί κανεις οπως πρώτα, απλά βιολογικά..

alt

Τώρα, ο Χριστός οταν θέλει να ξυπνήσει κάποιον,  του δίνει ένα σημείο. Ανώδυνο αρχικά,  όμως αυτά τα ανώδυνα σημεία, δεν τα καταλαβαίνουμε…Πόσες φορές δεν λέμε πως σωθήκαμε….απο καθαρή τύχη ( ;) Κι ύστερα πάλι τα ίδια, μέχρι να χτυπήσει η συμφορά…Τότε, κάπως συνερχόμαστε..

alt

Τρέχουμε δεξιά κι αριστερά…με τον φίλο του φίλου,  καλο γιατρό, και ζητάμε εναγώνια την …σωτηρία..που άλλοτε έρχεται, άλλοτε όχι..όμως κάποια στιγμή έρχεται το τέλος, κι όλοι οι φίλοι, αποχαιρετώντας το νεκρό, προς στιγμήν σκέπτονται..που να βρίσκεται ο φίλος τους...αλλά στο καφεδάκι μετά, επανακάμπτουν όλοι στην…τρέχουσα πολιτική και οικονομική αθλιότητα…

alt

Είναι ανηφόρα ο δρόμος της σωτηρίας,  και κανείς μας δεν αγαπά τις δυσκολίες…

Να που ξαναρχισε η ανακουφιστικη βροχη..Ποσες παρομοιες ιστοριες…Ποσοι ταλαιπωροι συνανθρωποι βασανιζονται απο μιαν υπερφιαλη εγωϊστικη¨συμπραξη¨στο χωρο του επιστητου..Και να ειναι τοσο απλα τα πραγματα..Και να ειναι τοσο δυσκολο να γονατισεις μπροστα Του, μ ενα Κυριε ελεησον με…Χαιρετε.

alt

Εξω έβρεχε. 

ΜΗ ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ..ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ..

alt

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΗΣ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟ

Σημαίνει Ο Θιός, Σημαίνει Η Γης, Σημαίνουν Τα Επουράνια,σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά το μέγα Μοναστήρι,με τετρακόσια σήμαντρα κι εξηντα δυό καμπάνες,Κάθε Καμπανα Και Παπάς, Κάθε Παπάς Και Διάκος.Ψάλλει Ζερβά ο Βασιληάς, Δεξιά ο Πατριάρχης,κι απ την πολλήν την ψαλμουδιά εσειόντανε οι κολόνες.

Σχετική εικόνα

Να μπούνε στο χερουβικό και να’ βγει ο βασιλέας, Φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ’ Αρχάγγελου στόμα: Πάψτε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ άγια, Παπάδες πάρτε τα γιερά και σεις κεριά σβηστήτε,Γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει.Μον’ στείλτε λόγο στη Φραγκιά, να’ ρτούνε τρία καράβια,Να πάρει το΄να το σταυρό και τ’ άλλο το βαγγέλιο,Το τρίτο το καλύτερο την Αγια Τράπεζά μας, Μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας τη μαγαρίσουν. Η Δέσποινα ταράχτηκε και δάκρυσαν οι εικόνες.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΗΣ ΑΓΙΑ-ΣΟΦΙΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟ

Σώπασε κυρά Δέσποινα, και μην πολυδακρύζεις, Πάλι με χρόνους με καιρούς, πάλι δικά μας είναι.

 

¨Εις μνημοσυνον¨

Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ¨ΠΕΤΑΞΕ¨ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΖΩΗ..

Σχετική εικόνα


Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

 

Ο καλος μας Σωτηρης, ξαφνικα ¨εφυγε¨απο αναμεσα μας..Εσβησε το χαμογελο του , που εδινε αλλο νοημα στις αδελφες και τους γονεις του. Ηρθε  ξεχωριστος αναμεσα στους αλλους.. Φωτισε για λιγο μ ενα διαφορετικο Φως…και να που (μαρτυρικα ) ταξιδεψε για την ¨Γειτονια των Αγγελων¨Αγγελος κι ο ιδιος, χωρις ψεγαδια ..

 

Αποτέλεσμα εικόνας για Γειτονια των Αγγελων¨Αγγελος κ

 

Ο Βίκτωρ Ουγκώ.. γραφει χαρακτηριστικα..ότι υπάρχει φωτιά στα μάτια των νέων, αλλά θα έπρεπε να υπάρχει και ¨φως¨ στα μάτια των γερόντων.Ο καιρός της δυνατής φωτιάς περνά,ο καιρός του φωτός πλησιάζει …Αλλά όταν έλθει ο καιρός για να γίνουμε φως,δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε αυτά τα πράγματα…που έπρεπε να είχαν γίνει  την εποχή που ήμασταν.. φωτιά. Ο χρόνος είναι απατηλός…( ποσο μαλλον αυτος που μας …χαριζεται απ την επιστημη..) Όταν μας λένε ότι πρέπει να θυμόμαστε το θάνατο, δεν είναι για να μας δώσουν φόβο για τή ζωή … αλλά για να μας κάνουν να ζήσουμε με όλη την ένταση …που θα είχαμε αν συνειδητοποιούσαμε ότι κάθε στιγμή είναι μόνον η στιγμή πού κατέχουμε,και ότι η κάθε στιγμή της ζωής πρέπει να είναι τέλεια..(μας υποδεικνύεται) όχι το βάθος αλλά η ..κορυφή του κύματος, όχι μια ήττα αλλά ένας θρίαμβος. 


alt

Έτσι, η μνήμη θανάτου.. φαίνεται ότι είναι η μόνη δύναμη που κάνει τελικά τη ζωή έντονη. Λακωνικη κι απολυτα ανατριχιαστικη (σε ωτα ακουόντων) η ¨εκκωφαντικη κραυγή¨του Ντοστογιέφσκυ, στους¨Αδελφούς Καραμαζώφ, όπου μιλά για την κόλαση.

Λέει πως η κόλαση μπορεί να συνοψιστεί σε δύο λέξεις..Πολύ Αργά. 

alt

Τελικα φαινεται πως..Μόνο η μνήμη του θανάτου μας επιτρέπει να ζήσουμε αυτό που δεν θα έπρεπε ποτέ να αντιμετωπίσουμε,υπό το βάρος αυτής της φοβερής συνειδητοποίησης του ..πολύ αργά.Όλοι μας θα πρέπει να ζούμε το τώρα,αλλά με εσχατολογική προοπτική.Να Ζούμε Το Τώρα Πριν Είναι Αργά..Ο χρόνος (της ζωής) μας είναι πολύτιμος …Η Στιγμή Του Θανάτου Μας.. Άγνωστη .Ο τρόπος όμως της σωτηρίας…γνωστός…

alt

Η Ορθόδοξη Πατερική Θεολογία μας δείχνει τον δρόμο προς την Ζωή …Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας καλεί να ζήσουμε .. Το πόσο θα ζήσουμε ( 5..10..15 χρονια παραπάνω..) ισως δεν έχει αξία …Το πώς θα ζήσουμε είναι το ζητούμενο…Ο Σωτηρης-Αγγελος ηρθε, ειδε τον κοσμο, κι εφυγε για τον αληθινο κοσμο, αφηνοντας σ εμας τους υπολοιπους μια γευση ατελευτητης τελειοτητας..

Χαιρετε..

 

alt

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΝΕΙΛΟΣ Ο ¨ΑΓΙΟΦΑΡΑΓΓΙΤΗΣ¨…

alt

Του Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδίας
Ήταν μεσημέρι Μεγάλης Τρίτης 2016.

 Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδία


Φευγαλέα λόγω της εργασιακής πληρότητας που επέβαλλαν οι ρυθμοί των Άγιων ημερών, επισκεφθήκαμε στο κρεβάτι του πόνου τον παλαίμαχο αγωνιστή της ερήμου Γέροντα Νείλο (Θεόδωρο) τον Αγιοφαραγγίτη.Τον βρήκαμε καταπονημένο σωματικά, σχεδόν ξέπνοο, εξουθενωμένο από την βαριά και επίπονη νόσο που ταλαιπώρησε το αραχνώδες χοϊκό του περίβλημα αλλά ωρίμασε απόλυτα την γενναία του και εν-Χριστωμένη ψυχή.Παρά την σωματική ταλαιπωρία ήταν θαλερότατος ψυχικά, σε μάχιμη ετοιμότητα και με την συνήθη υψιπετούσα καρδιά και πνευματική  ακμαιότητα. H άνεση που μας χορηγούσε ο στενότατος πνευματικός σύνδεσμος που είχε αναπτυχθεί ανάμεσά μας τώρα και αρκετά χρόνια, έδινε για μια άλλη φορά την δυνατότητα να ρουφήξουμε κάτι από το νέκταρ της ερήμου, τώρα που κατασταλαγμένο και συνολικό ξεχυνόταν από τον κρατήρα της άσκησης και του πόνου, στην περίλαμπρη δεξαμενή της αιωνιότητας.  Κάποια στιγμή παρατήρησα ότι ο Γέροντας ολοπόρφυρος στο πρόσωπο και με κάποια εναγώνια επιμονή, έφτυνε μέσα από την μάσκα του οξυγόνου και κάτι ψιθύριζε. H μεταξύ μας αγάπη μου έδωσε την άνεση του ερωτήματος:  

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες


– Γέροντα, γιατί προσπαθείς να φτύνεις συνέχεια μέσα από την μάσκα του οξυγόνου;  Γέροντας: – Φτύνω τον αόρατο.. νά ‘ξερες τί μου κάνει; Έχω να κοιμηθώ πέντε μερόνυχτα…
– Τί σου κάνει Γέροντα;  Γέροντας: Είναι συνεχώς απέναντί μου. Με βρίζει και με απειλεί… Η μορφή του είναι τόσο απαίσια που αν δεν ενδυναμώσει ο Θεός, δεν αντέχει ο άνθρωπος την αγριότητα της παρουσίας του…

–   Πώς είναι Γέροντα;  

– Σαν χοίρος με χονδρές – αδρές τρίχες (έτσι τον έβλεπε κι ο Γέροντας  Αναστάσιος). Βρωμάει απαίσια… Αλλάζει όψεις… Δεν μπορείς να τον περιγράψεις… Βγάζει τη γλώσσα του, που είναι τεράστια… από το στόμα του εξέρχονται κοκκινωπές φωτιές… 

– Σου μιλάει Γέροντα; Γέροντας: Αν μου μιλάει; Προσπαθεί να με αποθαρρύνει… Και τι δεν μου λέει… Εγώ -λέει- σού ‘φαγα την σάρκα… εγώ σου λάβωσα τα πνευμόνια… Εγώ έβαλα και σε καταδίωκαν μία ζωή. Εγώ σού έκανα το  τάδε και το τάδε.. Εγώ σ’ έφερε σε αυτή την κατάσταση. Όποιους βάλω στα δίχτυα μου, τους περιποιούμαι καλά… Δικός μου είσαι ρε… Δικός μου… Ακούς;  

– Εσύ πώς αντιδράς Γέροντα;  – Γέροντας: Απαντώ με το Χρυσοστομικό λόγιο: «Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες». Και τον φτύνω συνέχεια…  Αυτός μου λέει: «Το περιποιήθηκα καλά και το Χρυσοστομάκι σας, που μου πήγαινε κόντρα και τά ‘γραψε αυτά (εννοούσε τον Άγιο Ιωάννη τον  Χρυσόστομο). Τον συγύρισα χειρότερα από σένα. Έβαλα τους δικούς μου και τον διέλυσαν στην εξορία… Αφεντάδες και Δεσποτάδες… Ακούς ρε; Εγώ σας κατευθύνω και τώρα… Θα τ’ αλλάξω όλα στα μπλα μπλα σας (στην διδασκαλία σας)… Όποιος μου πάει κόντρα τον περιποιούμαι καλά… Έλα τώρα να σε… δροσίσω…». Βγάζει την απαίσια γλώσσα  του, την τεντώνει αν και βρίσκεται σε απόσταση κάποια μέτρα μακριά, την κάνει σαν προβοσκίδα ελέφαντα, με ακουμπά σε διάφορα σημεία του προσώπου μου και με καίει αφόρητα… Και συνεχίζει σαρκαστικά: «Αυτό το δώρο από την γλώσσα μου επειδή εσύ με έψηνες με την δική του την γλώσσα… Μπορείς να μου πεις γιατί δίδασκες; Αφού ερχόμουνα και σού ‘λεγα ότι δεν ήταν δουλειά σου να  διδάσκεις και να δίνεις κατευθύνσεις στον κόσμο. Να διδάσκουν οι θεολόγοι, οι δεσποτάδες, μάλιστα… Αλλά όχι κι εσύ να με βαράς… Το ξύλο το απελέκητο!».  

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

Άλλοτε γίνεται τεράστιο φίδι, περιτυλίγει και σφίγγει το σώμα μου και αντιμετωπίζω αφόρητο μαρτύριο. Επιμένω στο «Χριστός Ανέστη και πεπτώκασι δαίμονες» και στο φτύσιμο… Τα είχα αυτά και στην έρημο αλλά και πιο αραιά και νικηφόρα… Ξεκίνησαν εντατικότερα τις τελευταίες ημέρες… Επιμένει και δεν φεύγει… 

– Ξέρετε, του είπα,  ο Γέροντας Εφραίμ ο Αριζονίτης γράφει, ότι το υφίστανται αυτό προ του τέλους οι μεγάλοι αθλητές για να αποκομίσουν και μαρτυρικό στεφάνι.  Γράφει συγκεκριμένα για την Οσία Μητέρα του Γερόντισσα Θεοφανώ, ότι έβλεπε ο Γέροντας τον Άγγελό της, λίγες ημέρες προ της μακαρίας τελευτής της να αποσύρεται διακριτικά και να παρακολουθεί τον αγώνα της, χωρίς να επεμβαίνει. Την άφηνε μόνη της να παλεύει για να αυξηθεί ο μισθός του αγώνα και της υπομονής. Εκείνη αντιστέκονταν  αδιάλειπτα με δύο λέξεις: «Ιησού – Παναγία μου». Τον έβλεπε και κρατούσε στιλέτο και την σημάδευε με άγριες διαθέσεις… Τώρα και εσείς ευρίσκεσθε στην πύλη… Γι’ αυτό συμβαίνουν αυτά… Μήπως και ο Όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης δεν γράφει στην Κλίμακα ότι οι τελευταίοι πειρασμοί των μεγάλων αγωνιστών είναι της απιστίας και της απελπισίας; Μήπως ο σύγχρονος αναγεννητής του Αγιωνύμου Άθωνος Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής δεν απεκάλυψε στα πνευματικά του παιδιά ότι δέχθηκε τέτοια επίθεση από τον πονηρό στις οριακές ημέρες προ του τέλους, που πάσχιζε με λυσσώδη μανία να του κηρύξει φανταστικές και άκυρες όλες του τις αγιοπνευματικές εμπειρίες; 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ο Γέροντας Εφραίμ ο Αριζονίτης

Μήπως και ο Όσιος Φιλόθεος ο Ζερβάκος όταν πήγε να πληροφορήσει τον επιστήθιο φίλο του, Όσιο Αθανάσιο τον Χαμακιώτη για το επερχόμενο τέλος του δεύτερου, δεν του επέστησε την προσοχή, λέγοντάς του: «Πρόσεξε, αδελφέ, μη σε πειράξει την τελευταία στιγμή ο παγκάκιστος;». Κάτι που βεβαίως έγινε, αλλά ο Γέροντας Αθανάσιος με τα σημερινά ζωομύριστα και μυρίπνοα οστά, εξήλθε τροπαιούχος και από αυτή την τελευταία πνευματική γυμνασία που του παραχώρησε ο αγωνοθέτης Θεός…

Σχετική εικόνα

Μήπως και ο εμπνευστής και ομόψυχος αδελφός σας, ο Μέγας Αναστάσιος ο Κουδουμιανός, μικρό προ της θριαμβευτικής μεταχωρήσεώς του στην αιωνιότητα, δεν μας φανέρωσε, ότι είχε φοβερή συμπλοκή με τους δαίμονες, κάτι όχι ασυνηθιστο για τον εμπειροπόλεμο πυγμάχο της ασκητικής κονίστρας; Τον έσυραν στο έδαφος, του κατάφεραν δύο περίεργα εγκαύματα στην πλάτη, τα οποία, βέβαια, μετά από παρέλευση ολίγιστου χρόνου, θαυματουργικώς εξαλείφθησαν. 

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος

Και ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος, από τους σπάνιους σε χριστοκεντρικότητα και απόθεμα αγιότητος Ιεράρχες, την ημέρα που  εκοιμήθη αιφνιδίως, δέχθηκε επίθεση από σμήνος δαιμόνων… Κατάπληκτος και αναμαλλιασμένος βγήκε στον εξώστη του μοναχικού του ενδιαιτήματος και φώναζε: «Γιατί αφήσατε τους μαύρους να περάσουν, τους μασσώνους που ανέβηκαν επάνω; Μου έκαναν άγρια επίθεση… Τους αντιμετώπισα αλλά ζορίστηκα…». Αυτό έγινε εκείνη την ημέρα δύο φορές.  Έχουμε και πολλά άλλα παραδείγματα Γέροντα. Κάνε κουράγιο… Ο Γέροντας με πρόδηλη απορία αποτυπωμένη στην έκφραση του προσώπου του, μου απάντησε:  

– «Μα εγώ δεν ανήκω στους μεγάλους αθλητές. Υπήρξα ισόβιος ζητιάνος του ελέους τους Θεού στην έρημο διά της μετανοίας… Είμαι ρεμάλι… Μεγάλος αμαρτωλός. Ζητούσα συνεχώς έλεος… Δεν είναι αυτά για ‘μένα. Δεν ανήκω σε αυτούς…».  

– Αυτά, απάντησα, Γέροντα, ο Θεός τα ξέρει…Με ιλαρό πρόσωπο έγνεψε ότι συμφωνεί και έκλεισε τα ολόλαμπρα μάτια του από εξάντληση, περατώνοντας κάθε συζήτηση. Άλλωστε ασθμένων και με πολύ κόπο, σχεδόν ψιθυριστά, μέχρι εκείνη την ώρα ανταποκρινόταν στον διάλογο. Απόρησα πού βρήκε την δύναμη να μετάσχει τόσο ευκρινώς στη διαγενόμενη συζήτηση. Ήταν προφανώς ενδυνάμωση Θεού, προκειμένου να αφήσει σαν παρακαταθήκη και την τελευταία του αυτή συγκλονιστική εμπειρία, στην βιωματική φιλοκαλία της Εκκλησίας.  

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδία

Αυτή η διήγηση ήταν και ο τελευταίος μας διάλογος επί γης… Ο Γέροντας από την Μεγάλη Τετάρτη το βράδυ είχε πλέον ηρεμήσει απόλυτα και περίμενε με γαλήνη το επικείμενο τέλος. Είχε λήξει η τελευταία φοβερή μάχη με τον δαίμονα. Νικητής ο παλαίμαχος αθλητής της ερήμου έβλεπε τους παλαιούς Αγιοφαραγγίτες Πατέρες να τον περιστοιχίζουν και τις επουράνιες αγγελικές ταξιαρχίες να υπερίπτανται εμφανώς, να επιστατούν γύρω από την κλίνη του, να λαμβάνουν πρωτοβουλίες και να ετοιμάζουν την έξοδό του. Εκστατικός έμενε να κοιτάζει και δόξαζε τον Θεό! Έκανε με απροκάλυπτη δυσκολία άπειρες φορές τον σταυρό του.  

Το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης ψέλλισε: «Όλα τελείωσαν. Σήμερα φεύγω. Επίκειται η ώρα. Να ειδοποιηθεί ο Αντώνης για την άμεση μεταφορά μου με το ασθενοφόρο στο Κεφάλι (Ερημιτήριο όπου ζούσε στα νοτιοδυτικά Αστερούσια). Θέλω να παραδώσω την ψυχή μου εκεί… Οπωσδήποτε πρέπει να βρεθώ στο Ασκητήριό μου από το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης έως το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής». Λίγο αργότερα είπε ξέπνοα αλλά καθαρά: «Ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος»  Όταν πριν λίγες ημέρες τον είχε επισκεφθεί ζωντανά στο σπίτι που ενοσηλεύετο στις Μοίρες, η κοιμηθείσα κόρη του Σταυρούλα, την ρώτησε ο Γέροντας: 

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδία

«Πώς είναι παιδί μου ο Παράδεισος», και εκείνη απάντησε: «Όπως μου τον περιέγραφες, σεβαστέ μου πατέρα». «Εξήγησέ μου περισσότερο», επέμεινε εκείνος και αυτή συμπλήρωσε:  

«Δεν μου έλεγες, όταν σε ρωτούσα εγώ πριν φύγω, ότι εκεί «ουκ έτσι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος; 

Τελικά αυτό είναι πατέρα

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

  

Τώρα ο Γέροντας προγευόμενος τα έπαθλα του αγωνοθέτη Θεού, τελείωνε τους επίπονους ισόβιους άθλους επαναλαμβάνοντας τούτα τα λόγια και ένα λεπτό αδιόρατο χαμόγελο σφράγιζε την μυστηριώδη έκσταση του θανάτου. Βαριανάσαινε και ατάραχος περίμενε. Το ουράνιο ταξίδι είχε πλέον άμεσα δρομολογηθεί.  

Αποτέλεσμα εικόνας για κοσμασερ εικονες

Ήταν Μεγάλη Πέμπτη λίγο πριν τα μεσάνυχτα 28-4-2016. Η ένδοξη κοίμησή του υπήρξε «μυστήριο κραυγής όπερ εν ησυχία Θεού διεπράχθη» (Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος) όπως άλλωστε και όλη η  θαυμαστή και πνευματέμφορος βιοτή του.  Μόλις ακούμπησε το κατάστικτο και οσίαθλο σώμα στην ασκητική του κλίνη, αμέσως φτερούγισε η ολόφωτη και θεοτερπής ψυχή του στα άφθαρτα σκηνώματα της δόξης του Χριστού, τον οποίον με μανικό έρωτα αγάπησε και με αδιάλειπτη ησυχαστική στοχοθεσία, χαρισματικώς προσαπόκτησε.  

Ήταν η πανίερη και φοβερή βραδιά που εμυσταγωγείτο το Θείο Πάθος στις καρδιές των πιστών. Και η εσταυρωμένη επίγεια διαδρομή του μαρτυρικού Γέροντος, έπρεπε να βρει εκείνες τις συγκλονιστικές στιγμές την νοηματοδότηση και καταξίωσή της, από Εκείνον που καλεί τους φίλους Του ενεργά στο Σταυρό, προκειμένου να τους αναγνωρίσει δικούς Του και να τους εντάξει πανηγυρικά και στους άληκτους αναβαθμούς της Αναστάσεως..  

Aιωνία η μνήμη του. Να έχουμε την ευχή του.

Αποτέλεσμα εικόνας για Αρχιμ. Αντωνίου Φραγκάκη, Ιεροκήρυκος Ι.Μ. Γορτύνης και Αρκαδία

Πηγή: Εφημερίδα Αντίλαλος της Μεσαράς

 

 

 

Αρέσει σε %d bloggers: