RSS Feed

Daily Archives: 4 Φεβρουαρίου, 2020

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ..

 

 

 

¨Νομίζουμε ότι μεγαλώνουμε εμείς τα παιδιά μας, όμως τελικά, εκείνα δείχνουν  σ εμάς τις πιο μεγάλες αλήθειες της ζωής¨.Αυτα μου ειπε η Ιλεαννα για την κορη της. Και συνεχισε.Όταν μετά απο λίγο, νομίζω οτι δεν έχω κατι άλλο να κάνω με την Μυρίνα, Εκείνη έρχεται και  Έκθαμβη, στέκεται εκστατική μπροστά στο Θαύμα Της Φύσης παρατηρώντας για ώρα τα Φτερά Μιας Πεταλούδας.

 

 

 

Σχετική εικόνα

 

 

 

Όταν χτυπιέμαι με τον Σώτο προκειμένου να προλάβω και να χαράξω ένα στοιχειώδες πρόγραμμα της καθημερινότητας μας, Η Μυρίνα Χοροπηδάει στον κήπο, κυνηγώντας τον Ρεξ, το κόκερ σπάνιελ, που της χάρισε ο θείος της, οταν αποφάσισε οτι δεν του πάει πλέον το κυνήγι.Γιατί Έτσι Της Ήρθε.

 

 

 

 

 

 

Κι ενώ έχω απελπισθεί, προσπαθώντας να την πείσω οτι πρέπει να φάει σαλάτα, Εκείνη Προσπαθεί Για πολλοστή Φορά Να φτιάξει το κουκλόσπιτό της,Που Συνέχεια Πέφτει Κάτω.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Παρατηρώ έκπληκτη, συνεχίζει η Ιλεάνα, πως Τα μικρά παιδιά δεν τα παρατάνε   ποτέ.

Εγώ να τάχω παιξει με το συναρμολογούμενο  κι εκείνη να μου το ξαναδίνει, ξανά και ξανά, μέχρι τελικά να το καταφέρνω, δείχνοντάς μου πως το  πείσμα   τους ,τις περισσότερες φορές βγαίνει σε καλό. 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΚΟΣΜΑΣΕΡ ΕΙΚΟΝΕΣ

 

 

 

Και τώρα με την Μυρίνα καταλαβαίνω πόσα πράγματα θα μπορούσα να είχα πετύχει στη δουλειά μου,εάν είχα επιμείνει περισσότερο  Τις πιό πολλές φορές, οταν πάει για ύπνο, της λέω ιστορίες. Αλλές πάλι  διαβάζω παραμύθια.  Μερικά της αρέσουν και μου ζητά να τα ξαναδιαβάσω, θέλοντας να ακούσει τα ίδια και τα ίδια λόγια. Ετσι φτάνω σε απόγνωση και της φωνάζω¨Μα τόμαθες πια απ έξω τί θες να στο ξαναπώ¨ 

Λ ά θ ο ς .Δεν αποπαίρνουμε το παιδί που μας  ζητάει ξανά και ξανά το αγαπημένο του παραμύθι.Η επανάληψη είναι το κλειδί για την ανάπτυξη του εγκεφάλου του. Έτσι, μόλις νοιώθω να με  πιάνει υστερία λέγοντας ξανά ¨μια φορά κι έναν καιρό¨, εκείνη, ακούγοντας  μια οικεία ιστορία, αναπτύσσει  νέους   νευρωνικούς  συνδέσμους μέσα στο μυαλουδάκι της.Τα Παιδιά Κάθε μέρα ανακαλύπτουν κι ένα καινούργιο θαύμα. Ο σκύλος, η γάτα, ένα πουλί, μια αφίσα, ένας σκυλοκαυγάς.Ένα λουλούδι , περνώντας μέσα από την παιδική  ματιά, οδηγουν κι εμάς σε έναν εντελώς διαφορετικό  τρόπο θεώρησης της ίδιας της ζωής.Είναι απίστευτο το να μπορείς να δεις τα πράγματα από τη σκοπιά ενός παιδιού και να μοιραστείς μαζί του το θαύμα της καθημερινότητας Τα παιδιά γελάνε άπειρες φορές  φορές την ημέρα. Αντίθετα, μ εμας που θέλουμε να το παίζουμε σοβαροί, ή δεν έχουμε, ή δεν περνά απ το μυαλό μας οτι πρέπει να γελάμε.

 

 

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για γελια παιδιων"

 

 

 

 

Ζώντας μ ένα παιδί, είναι μια καλή ευκαιρία να Μάθουμε 

Να  Γ ε λ ά μ ε  Περισσότερο.  Ζώντας με την Μυρίνα, αυτούς τους λίγους μήνες που ο Θεός μας την έβαλε στη ζωή μας, έμαθα  να  ζώ  το  παρόν, το μόνο πραγματικά δικό μας στοιχείο της ζωής.

Να  Ζ ο ύ μ ε  το  π α ρ ό ν.Τα παιδιά δεν στεναχωριούνται ποτέ για κάτι που έγινε παλιότερα ούτε αγχώνονται για το τι πρόκειται να συμβεί σε μία ώρα,πόσο μάλλον για  το  τι  θα   ξημερώσει αύριο. Ζώντας το παρόν καταφέρνουν και  απολαμβάνουν την κάθε στιγμή. Κι όμως προσωπικά δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που μου  συνέβη κάτι παρόμοιο. Εδώ βλέπω κι ένα σημείο αναφοράς. Ακριβώς επειδή τα παιδιά ζουν στο παρόν  αντιμετωπίζουν δυσκολία στη ¨μετακίνησή¨  τους από  μια διάσταση σε κάποια άλλη. Έτσι, είναι πολύ πιθανό να αντιδράσουν εάν τους ζητήσουμε να σταματήσουν το παιχνίδι για   να  πάμε   για φαγητό. Ετσι εγώ της λέω δύο τρείς φορές Μυρίνα σε λίγο θα θα κάνουμε μπάνιο σύμφωνοι;

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για θα κάνουμε μπάνιο"

 

 

 

 

Π ο τ έ   δεν την αναγκαζω έρχεται μόνη της και χωρίς εκβιασμούς. Αλλωστε ξέρω πως Ένα παιδί δεν κρατάει ποτέ κακία   σε κανέναν. Το βλέπω στην Μυρίνα. Όποιος κι αν ήταν ο λόγος που την κανει να σπαράζει  στο κλάμα μετά από λίγα λεπτά θα είναι σαν να μη συνέβη ποτέ. Είναι ένα τόσο όμορφο συναίσθημα, σαν εκείνο που νοιώθεις οταν μετά απο μια φοβερή μπορα, βλέπεις  το ουράνιο τόξο  να  βγαίνει, ενώ εμείς οι μεγάλοι συχνά δυσκολευόμαστε να ξεπεράσουμε πράγματα που μας πλήγωσαν.

 

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για γελια παιδιων"

 

 

 

 

Η Μυρίνα δεν είναι  ένα ήσυχο παιδί, το αντίθετο , είναι θηριάκι, και μ αρέσει γιατί έτσι ακριβώς ήμουν κι εγώ.Ομως πιστεύω πως Όσο άτακτο κι αν είναι  το παιδί, όσο έντονα κι αν χρειάστηκε να το μαλώσουμε, μόλις λήξει η περίοδος τιμωρίας που του επιβάλαμε είτε ρηματικά είτε σιωπηρά πρέπει  να του δείξουμε   ότι δεν του κρατάμε κακία. Είναι εντελώς κουτο και αντιπαιδαγωγικό να  του θυμίζουμε συνεχώς, παλιότερες άσχημες συμπεριφορές του , και δεν μας προσφέρει τίποτα. Αντίθετα, ένα φιλί και μια ¨ζεστή αγκαλιά¨ βοηθά  και τους δύο να κάνουμε μια καινούργια αρχή.

 

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ζεστή αγκαλιά¨"

 

 

 

Εμείς Οι ενήλικες πάντα φοβόμαστε μιαν αποτυχία και διστάζουμε να επιχειρήσουμε κάτι, μόνο και μόνο από το φόβο μήπως δεν το κάνουμε καλά. Την ίδια στιγμή, το παιδί μας απαλλαγμένο απο παρόμοιες ανησυχίες επιμένει  να  βοηθήσει στο πλύσιμο των πιάτων ακόμα κι αν σπάσει τα μισά.

Όμως, μέσα από τις δοκιμές και τα λάθη που αναμφισβήτητα θα κάνει, είναι βέβαιο ότι θα πάρει πολλά μαθήματα για τη ζωή ακόμα κι απ την τόσο τρυφερή ηλικία της Μυρίνας.

Υστερα εμείς οι μάνες έχουμε μια κακή παρόρμηση προστασίας και δεν το αφήνουμε να κάνει κάτι στραβά να κάνει λάθη μηπως πρέπει να προσπαθήσουμε να κόψουμε αυτήν  την παρόρμησή μας , και να μην παρεμβαίνουμε κάθε φορά που πάει να κάνει κάτι στραβά ,εκτός βέβαια κι αν αυτό είναι απειλητικό για την υγεία ή τη σωματική του ακεραιότητα.Εγώ αφήνω στην Μυρίνα το ¨χώρο  και το χ ρ ό ν ο¨ που χρειάζεται για να επεξεργαστεί μόνη της μια κατάσταση. έστω κι αν στην προσπάθειά της να διορθώσει το λάθος της, αρχίσει να εκνευρίζεται. Αποφεύγω να διορθώνω τα πράγματα για λογαριασμό της. Αυτούς τους τελευταίους μήνες, έχω καταλάβει πως.

Οι αγκαλιές, οι τρυφερές κουβέντες και οι εκφράσεις αγάπης δεν είναι π ο τ έ  αρκετές για  ένα  παιδί. Το να μάθει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του είναι σημαντικό κομμάτι της πορείας του προς την ενηλικίωση.  Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να καταπιέζουμε συναισθήματα που είναι προτιμότερο να εκφράζονται.Είναι πιο εύκολο για ένα παιδί να μάθει σταδιακά να διαχειρίζεται τα συναισθήματά  του όταν αντιληφθεί τι ακριβώς είναι αυτό που νιώθει κάθε φορά.

Η Εκκλησία μας έχει μάθει πως Η αγάπη δεν ζητάει ανταλλάγματα.Ομως,ας μην γελιόμαστε Ελάχιστες είναι οι σχέσεις, ανάμεσα σε μας τους ενηλίκους, που βασίζονται  στην  ανιδιοτελή  αγάπη. Όμως αυτό ακριβώς είναι που νιώθει το παιδί μας για εμάς. Εκείνο δεν χρειάζεται αποδείξεις, ανταλλάγματα ή συγκεκριμένες συνθήκες για να αγαπήσει τους πάντες.Κι εδώ βλέπω εγώ ένα κομβικό σημείο. Εξηγούμαι.Είναι σημαντικό για το παιδί μου να ξέρει ότι κι εγώ το αγαπώ με τον ίδιο τον τρόπο.

 

 

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για αγκαλιές"

 

 

 

 

Πολλές φορές μπαίνω στον πειρασμό να της αρνηθώ την αγάπη μου,εξαιτίας μιας κακής της πράξης.Ομως αυτό που πασχίζω, οχι χωρίς κόπο και προσπάθεια,είναι να καταλάβει πως αυτό που κατακρίνω, κάθε φορά ,είναι η συγκεκριμένη συμπεριφορά και όχι εκείνην την ιδια.Βλέπω την κόρη μου, αλλά και κάθε παιδί πόσο αυθόρμητα συμπεριφέρεται.Δεν χρειάζεται να έχει επενδύσει ώρες συλλογισμών πριν από κάθε της  πράξη, ούτε νοιάζεται πολύ για τις συνέπειες. Εννοείται ότι το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με εμάς τους μεγάλους. Πολύ συχνά πιεζόμαστε από το βάρος των ενδεχόμενων συνεπειών τόσο, που προτιμάμε να μην αφήνουμε  τίποτα στην τύχη.Κι όμως  Σκέπτομαι και το προτείνω και στον άνδρα μου, χωρίς κανενα αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές, πόσο χαλαρωτικό θα ήταν να μπορούσαμε  ,πού και πού, να αφήσουμε στην άκρη αυτά που πρέπει και να κάνουμε, απλώς ό,τι μας αρέσει.Βλέπω οτι η Μυρίνα κάποιες φορές αρνείται να φορέσει τα ρούχα που της διαλέγω για να πάει στο νηπιαγωγείο. Σ αυτή την περίπτωση , κάνω την υπέρβαση, θεωρώντας οτι δεν  αξίζει να καταπιέσω τον αυθορμητισμό της και την αφήνω να ντυθεί όπως θέλει.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη την προσοχή μας, ακόμα κι όταν τη διεκδικούνε με λανθασμένο τρόπο. Ομως ποτέ δεν φτάνω στο άλλο ακρό, η Μυρίνα να γίνει ο άξονας της ζωής μου, κι εδώ μαλώνουμε με τον Σώτο που λιώνει  όταν η κόρη του τον φωνάζει Μπαμπούλη μου.

Αιώνια ανώριμοι συναισθηματικά αυτοί οι άνδρες.Μπορεί να ξεπέρασα κατα πολύ τις 1000 λέξεις σ αυτό το σημείωμα, αλλά νομίζω οτι άξιζε τον κόπο ν αφήσω την Ιλεάννα  να ζωγραφίσει μια συμπεριφορά  που ίσως βοηθήσει τις νέες σε ηλικία, αλλά και σε status μητέρες

 

Χαιρετε

 

 

μεγαλωνω εναν ανθρωπο κοσμασερ | Kosmaser's Weblog

Αρέσει σε %d bloggers: