RSS Feed

Daily Archives: 28 Ιουλίου, 2018

ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ..ΟΥΣΙΑ..ΜΕΤΑΝΟΙΑ

Σιγα αλλα σταθερα, κατακαθεται ο ¨κουρνιαχτος¨ της αμετρης δυστυχιας.

Πολλες δεκαδες νεκροι, αλλοι τοσοι αγνοουμενοι, μια πονηρη λεξη, μια και κρυβει κι αλλους νεκρους, τοσους που τρεμει η σκεψη ν αναλογισθει.

Ψιθιριστα αρχισε η κουβεντα για τις χαμενες περιουσιες. Δεκαδες εκατομμυρια εγιναν σταχτη μεσα με λιγες ωρες, Ολοι χλωμιαζουν στην ιδεα της απωλειας περιουσιων

( μιλανε για κοπους, ιδρωτα μιας ζωης).

 

Π ε ρ ι ο υ σ ί α  λέμε τον κινητό και ακίνητο πλούτο που έχουμε. Μάς υπενθυμίζει όμως πάντα η λέξη ,ότι όλα αυτά που έχουμε είναι πράγματα

«π ε ρ ί  την ουσίαν» και όχι η πραγματική ο υ σ ί α . 

Σχετίζονται μ αυτήν, είναι συνεχώς γύρω από αυτήν, αλλά όμως δ ε ν   ε ί ν α ι  η ουσία.

Ο πλούτος βοηθάει, διευκολύνει, λύνει προβλήματα, αλλά ποτέ  δεν μπορεί να γίνει η ουσία. Γιατί η ουσία είναι η ίδια μας η ύπαρξη, η οποία οντολογικώς πάντοτε, είναι υπεράνω και ανεξάρτητη από την όποια «περιουσία».

Το ρήμα «υ π ά ρ χ ω » είναι παράξενο και δύσκολο. 

Πότε «υπάρχεις» ως άνθρωπος μάς ρωτάει η γλώσσα; 

Υπάρχεις μόνον αν είσαι ενταγμένος και υπό τη φροντίδα μιας α ρ χ ή ς. 

Η εμπειρία αιώνων μάς αποκαλύπτει, μέσω της γλώσσας, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρξει οντολογικά

μ ό ν ο ς. 

Πρέπει να βρίσκεται σε μια σχέση με τον έτερο, σε μια συνάφεια και κοινωνία, και μάλιστα ενταγμένος σε έναν οργανισμό που συγκροτείται εν τάξει και ενέχει μιαν αρχή. 

Μόνον τότε υφίσταται και έχει υπόσταση. 

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για μόνος και άναρχος,

 

Ο άνθρωπος μόνος και άναρχος,δεν μπορεί οντολογικά να υπάρξει. Άναρχος ουσιαστικά είναι

μ ό ν ο ν  ο Θεός στην τριαδική του ολότητα 

Ο Ων ,όπως λέει το πρωτότυπο κείμενο της Παλαιάς Διαθήκης και όχι Ο Υπάρχων, όπως γράφουν διάφορες  «μεταφράσεις».

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για μετάνοια

 

Η λέξη «μετάνοια» τωρα,είναι συγκλονιστική γιατί ενέχει μια καίρια σωτηριολογική πρόταση

Τι είναι «μ ε τ ά ν ο ι α «; 

Είναι η κατάσταση εκείνη κατά την οποία ο «νους» 

ξ ε φ ε ύ γ ο ν τ α ς   πηγαίνει στο μετά, στο επέκεινα. 

Πόσες φορές ο νους μας δεν «μπλοκάρει» σ ένα πρόβλημα , δεν «κολλάει» σ ένα ζήτημα, δε θλίβεται για μια αμαρτία; 

Και μένει εκεί , καθηλωμένος για μέρες,μήνες ή και ολόκληρη ζωή καμιά φορά. 

Νους αδύναμος, σκοτεινός, εσωστρεφής, εντός φαύλου κύκλου, χωρίς φως και ελπίδα. 

Και χρειάζεται εκείνη την ώρα να λύσει τα δεσμά, 

να  μ ε τ α – ν ο ή σ ε ι . 

Να φύγει μπροστά.Σαν ένα άλογο που ξεπερνάει το εμπόδιο και ξεχύνεται ελεύθερο.

Οταν συμβαινει μια καταστροφη, παντα καποιος αναλαμβανει την ευθυνη ( φταιει δε φταιει) .

Φοβαμαι πως δεν ειναι αρκετο.Πρεπει και να μετα-νοησει.

Χαιρετε.

Σχετική εικόνα

Αρέσει σε %d bloggers: