alt

 

 

Γνώθι ως θανέειν πέπρωται άπασι..¨

alt

alt

Αντιγράφω τα¨ λόγια¨ ένός απ τους πιό¨χαριτωμένους ¨νευρολόγους

της προηγούμενης γενιάς του Γιαννου.Α.

 

alt

¨Συχνά με κατηγορούν πως μιλάω για τον Θεό,

ενώ για τους περισσότερους ανθρώπους

ο Θεός είναι κάτι το άπιαστο ,το αόρατο, το αδιανόητο.

Και όμως πώς να μη μιλήσω για το Θεό,

όταν κάθε μέρα, κάθε ώρα,σε κάθε μου προσπάθεια,

¨σκουντουφλώ στον Θείο θρόνο.¨

Και έχω μάθει να ξεχωρίζω την παρουσία του,

πίσω και μέσα σε χίλια πρόσωπα,

γεγονότα, καταστάσεις.

Και τον διακρίνω, τον νοιώθω, τον αντιλαμβάνομαι.

 

alt

Και ο θάνατος είναι ένα απο τα κεφάλαια

της ζωής, που σε φέρνει αντίκρυ στον θείο θρόνο..¨

Λέει ακόμα :

¨Οποια καλλιέργεια κι αν πάρει ο άνθρωπος,

αν αυτή δεν έχει αναφορά στον Θεό, τον..

¨Παλαιο των ημερών..¨είναι φρούριο χτισμένο

στην άμμο.

 

alt

Κι εδώ χρειάζεσαι τον κατάλληλο γκουρού,

που σημαίνει δάσκαλος κι έχει

την ελληνικότατη ρίζα Γέροντας..

 

alt

Αν τον βρείς.. τότε η ζωή σου στην αναζήτηση

και καλλιέργεια της ελεύθερης βούλησης σου,

γίνεται όνειρο..

 

alt


Αυτά λέει ο καλός γιατρός και με βάζουν

σε σκέψεις για το κατά πόσον..

έχουμε σκεφθεί με ψυχραιμία

αν οι δυσκολίες που παρουσιάζονται στη ζωή

του καθ ενός απ εμάς είναι βοηθήματα

για να μπορέσουμε να καταλάβουμε

με τον πιό πρόσφορο τρόπο …

 το φοβερό γνωμικό του μεγάλου Πυθαγόρα:

 

alt


¨Γνώθι ως θανέειν πέπρωται άπασι..¨

Αυτό είναι το μόνο βέβαιο..

Ολα τα άλλα είναι απλά προσπάθεια

διατήρησης ενός status,

για να οικοδομήσουμε την..μετάνοια,

δηλαδή την αλλαγή του νού,

της νοοτροπίας μας και να μάθουμε

να αγαπούμε τον συνάνθρωπό μας,

κι όλους τους ζωντανούς οργανισμούς

 που μας περιβάλουν, παραμερίζοντας

το μέγιστο κακό της φιλαυτίας.

 

alt

Δύσκολο, όμως όχι ακατόρθωτο..

Εκείνο που είναι σχεδόν ακατόρθωτο,

είναι να μάθουμε να λέμε …εγω φταιω..

κι ας μην φταίμε..

Να μη μας πνίγει το δικηο, όταν ειμαστε αθώοι..

Να μην εξαντλούμε το εύρος της φωνής μας

 

alt

για να το φωνάξουμε..

Να μην ζητάμε τον πιό ικανό δικηγόρο

για να μας υποστηρίξει..

Το βλέμμα μας σ Εκείνον τον ¨Ξένο¨,

που πήρε όλα τα αμαρτήματά μας πάνω Του,

και μας δίδαξε με το παράδειγμά Του..

Να μην ξεφωνίζουμε ,

πνιγμένοι απ τη δίκαιη αγανάκτηση

έξω απ τα πολυτελή και εξωφρενικά

πανάκριβα σπίτια επίορκων,

πλήν ανόητων πολιτικών

με διάτρητη ζωη και υπόληψη, 

ζητώντας,

άραγε απο ποιούς, να τους …σταυρώσουν

και να τους πάρουν πίσω

τα αργύρια της προδοσίας του ελληνικού λαού..

 

alt

Αν ήταν να επιστραφούν τα αργύρια

της προδοσίας του λαού,

απο τους μεταπολιτικούς.. πολιτικούς μας ,

πόσους άραγε ¨αγρούς κεραμέως¨ θα έπρεπε

να αγοράσουμε προς..ταφήν των ξένων;

Ρητορικο το ερωτημα …

Χαιρετε.

alt