RSS Feed

ΜΗΔΕΝΑ ΠΡΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ…ΜΑΚΑΡΙΖΕ..

ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΤΑ ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΗΜΩΝ…

alt

 

alt

Με εμφανη εκπληξη,και απορια, σχεδον ολος ο κοσμος παρακολουθει τα τεκταινομενα στη γειτονα χωρα..Δεκαδες ανθρωποι σφαγιαζονται μετα το αποτυχημενο πραξικοπημα. Το κρατος συνταραζεται από καταστασεις που θυμιζουν το απωτερο, ζοφερο καθεστως που ταλανισε αυτή τη χωρα..Λες και δεν περασαν σχεδον 100 χρονια, απ τις θηριωδιες των ιδων ανθρωπων..κι ο υπολοιπος κοσμος παρακολουθει σχεδον απαθης..( εχοντας κι ο ιδιος τα δικα του προβληματα …) έναν ανθρωπο να διαταζει καθαιρεσεις, διωγμους, προπηλακισμους, των δικων του, που σηκωσαν κεφαλι στην αυταρχικη εξουσια του..Κεντρικος πρωταγωνιστης ο …¨σουλτανος¨ …Νοιωθει παντοδυναμος μετα το πνιξιμο της εξεγερσης..Εχει εκατομμυρια, δυναμη, φιλους,που τον ζητωκραυγαζουν, και βγαινουν στους δρομους μ ένα νευμα του..και φυσικα  δοξα..Παρακολουθωντας τον θλιβερο αυτόν ανθρωπο, πηγε το μυαλο μου 2.500 χρονια πισω, όταν ο Σολων ελεγε τη μνημειώδη φραση..

«Μηδένα προ του τέλους μακάριζε»...

Όπως είναι γνωστό, ο Σόλων ο Αθηναίος, ένας από τους επτά σοφούς της Αρχαίας Ελλάδας, ηταν φιλοξενουμενος του βασιλιά της Λυδίας Κροίσου, ( ισως του πιο πλούσιου άνθρωπου του κόσμου, στην εποχή του) 

Ο Κροίσος, αλαζονας και κουφιος, αρεσκονταν να υπερηφανευεται για τα πλούτη του . Σε μια στιγμή ρωτησε τον Σόλωνα για το ποιόν θεωρεί ως τον ευτυχέστερο άνθρωπο του κόσμου, (πιστευοντας ότι θα του έλεγε ότι ήταν αυτός..) Κι ο μεγάλος Αθηναίος σοφός του απάντησε πως σαν πιο ευτυχείς ανθρώπους του κόσμου θεωρούσε τον Κλεόβη και τον Βίτωνα, που ζεύτηκαν το άρμα της ιέρειας μάνας τους και την μετέφεραν στο ναό…

 

alt

Η συζήτηση πάντως δεν περιορίστηκε ως εδώ αλλά είχε και συνέχεια αφού ο Κροίσος πίστευε πως ανάμεσα στους άλλους θα …κατονόμαζε και τον ίδιο..

Ο Σόλωνας όμως ούτε καν που αναφέρθηκε στο όνομά του Κροισου..

Έκπληκτος και εμφανώς δυσαρεστημένος τότε ο Κροίσος αναγκάστηκε να παρατηρήσει ότι δεν συμφωνεί μαζί του και ότι ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του ως τον πιο ευτυχή εξαιτίας βέβαια και των αμύθητων θησαυρών του.Η απάντηση όμως του Σόλωνα στο φαντασμένο Λυδό ήταν αποστομωτική:

«Μηδένα προ του τέλους μακάριζε»…

 

alt



Και η αποφθεγματική αυτή φράση του Σόλωνα, που αντανακλούσε και το μέγεθος της σοφίας του, ίσως και να παρέμενε τελείως άγνωστη ,αν δεν ερχότανε τα ίδια τα γεγονότα να επιβεβαιώσουν το περιεχόμενο της.
Καθώς κύλησε ο καιρός, ο Κροίσος ζήτησε και πήρε χρησμό από το Μαντείο των Δελφών, ο οποίος έλεγε ότι αν διέβαινε τον Άλυ ποταμό θα κατέλυε μία μεγάλη αρχή.Επειδή πίστεψε ότι η αρχή που θα κατέλυε ήταν η Περσικήκαι όχι η …δική του, διέβη τον Άλυ ποταμό και ενεπλάκη σε πόλεμο με τονΚύρο, τον βασιλιά των Περσών.Κι ο πόλεμος αυτός, παρά την αρχική επιτυχία του Κροίσου κατέληξε , σε υποταγή της Λυδίας στους Πέρσες,οι οποιοι, μπαίνοντας στις Σάρδεις, την πρωτεύουσα της Λυδίας, συνέλαβαν τον Κροίσο αιχμάλωτο.Τον καταδίκασαν μάλιστα σε θάνατο δια πυράς.. Πριν όμως τον πετάξουν επάνω στα ξύλα για να βάλουν φωτιά, ο Κροίσος θυμήθηκε τα λόγια του Σόλωνα και αναφώνησε τρεις φορές:

 «Σόλων – Σόλων – Σόλων»

alt

Ακούγοντας τότε την επίκλησή του αυτή ο Κύρος, ζήτησε να μάθει τί ήθελε να πει. Κι όταν έμαθε,τη γνωστη ιστορια του χάρισε τη ζωή, αλλά και τον κράτησε ως σύμβουλό του..Το πιο σημαντικό ωστόσο από την αλήθεια της παροιμιώδους αυτής φράσης (ρητού) δεν είναι πως ειπώθηκε από ένα σοφό.. σε ένα αλαζόνα βασιλιά, αλλά το γεγονός ότι έχει καθολική ισχύ για όλους και πάντοτε.Για βασιλιάδες, για ανθρώπους της εξουσίας, για τιτλούχους, για πλούσιους και φτωχούς, και για όλους ανεξαιρέτως. 

Παραπλήσιο με το ρητό αυτό του Σόλωνα είναι και το γνωμικό του μεγαλύτερου ρήτορα της αρχαίας πάντα Αθήνας, του Δημοσθένη:

«Προς γαρ το τελευταίο εκβάν έκαστον των προ υπαρξάντων κρίνεται».

Και το τελευταίο εκβάν είναι ασφαλώς ο τρόπος με τον οποίο τελειώνει ένα γεγονός οποιασδήποτε φύσεως κι αν είναι αυτό..Κι είναι επίσης αληθές πως η έκβαση των γεγονότων κατανέμεται σε καλή ή σε κακή ή αν θέλετε σε ευχάριστη ή δυσάρεστη. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο λέμε για την περίπτωση της αίσιας έκβασής των: 

«Τέλος καλό, όλα καλά». Κι όσο κι αν σας φανεί περίεργο, την άποψη αυτή του Σόλωνα ήρθε για να την ενισχύσει πολύ αργότερα και η στάση του Σελτζούκου σουλτάνου Αλμπ Ασλάν μετά τη μάχη του Μαντζικέρτ το 1071 μ.Χ. όπου αναδείχθη νικητής.

Σ’ αυτή λοιπόν τη μάχη συνέλαβε κι ως αιχμάλωτο τον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ρωμανό τον Δ’ το Διογένη. Κι όχι μόνο δεν τον ταπείνωσε όπως είθισται σε τέτοιες περιπτώσεις, αλλά τον απελευθέρωσε κιόλας λέγοντας:

«Σοφός δεν είναι εκείνος που χαίρεται γιατί βρέθηκε στη θέση του νικητή, αλλά αυτός που σκέφτεται ότι θα μπορούσε να βρεθεί και ο ίδιος …στη θέση του ηττημένου». 


Λενε στη Κρητη οι …¨συντεκνοι¨.. μια μαντινάδα .


Να χαιρετάς και τους πεζούς όταν..καβαλικέψεις
για να σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα..ξεπεζέψεις

Κι ας μην ξεχνάμε και το άλλο:

Τις αναποδιές και τις ατυχίες, που κι αυτές διεκδικούν σθεναρά ένα σημαντικό μερίδιο από τα γεγονότα της ζωής μας. Και το άσχημο σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν είναι αυτές καθαυτές οι κακοτυχίες, όσον είναι οι συνέπειες από τις οποίες συνοδεύονται.

Αγωνία, λύπη, στενοχώρια, αβεβαιότητα, απραξία αλλά και τόσα άλλα …

Έχοντας υπόψη της όλα αυτά η ορθόδοξη Εκκλησία μας αιτείται δια στόματος του ιερεα

Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και καλήν απολογίαν…



alt

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: