RSS Feed

ΤΕΛΙΚΑ…ΣΩΖΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ..ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

Οι Στωϊκοί φιλόσοφοι, εδίδασκαν την αδιαφορια στον πόνο γενικά..
Ο Χριστός μας λέει Μακάριους εφ όσον πενθούμε, γιατί θα βρούμε παρηγοριά..
κι εφ όσον κλαίμε …θα γελάσουμε…
Απ την άλλη παραδόξως καταδικάζει τη χαρά
¨Ουαί οι γελώντες νυν, οτι πενθήσετε και κλαύσετε¨..

Ο πόνος λοιπόν φαίνεται οτι είναι η οδός της σωτηρίας για τον Χριστιανό.
Τί άλλο θα μπορούσε να είναι η στενή και τεθλιμμένη οδος
η απάγουσα εις την Ζωήν…

Απ την απαρχή του ανθρώπου μεχρι σήμερα εχουν γίνει και γίνονται ανακαλύψεις, εφευρέσεις άπειρες…
Η τεχνολογία έχει αφηνιάσει..

Είπαμε ανακαλύψεις άπειρες…
Αποκαλύψεις όμως ελάχιστες..
Μεχρι τη χρονική στιγμή που ηρθε στον κόσμο ( κτίση είναι το ορθότερο)
ο Χριστός,κανένας απ τους ως τότε ας πούμε μύστες,
δεν είχε συνδέσει τον πόνο με την αιωνιότητα…
με την Σωτηρία Της Ψυχής στο άπειρο..
Κανένας δήθεν μεγάλος ,δεν είχε σκεφθεί πως ο πόνος,
σαν γεγονός φυσικό, είναι εντελώς αδικαιολόγητος,
λογικά και ηθικά ασύλληπτος…

Ομως μήπως έχει καμμια σημασία η υπαρξη καποιας αιτίας,
που θα στήριζε την υπαρξη του;

Απ την άλλη ,ο πόνος είναι το πιο έντονα χρωματισμένο συμβάν
στη ζωή του ανθρώπου..

Αυτό το εντονότερο απ όλα τα συμβάματα στη ζωή ενός Ανθρώπου
( Ναι με Α κεφαλαίο) δεν έχει..φυσική την ουσία του..
Τί μου έλεγες Κοσμά για την φίλη σου..πώς περιγράφει τον πόνο της,
ή για νάμαστε πιό σωστοί, πώς εσύ προσλαμβάνεις
τον τροπο με το οποίο η φίλη σου εξωτερικεύει τον πόνο της;

Δεν μου ειπες οτι μόλις γίνεται συνειδητή η ύπαρξή του,
ανεβάζει το Υποκειμενο, στο ύψωμα εκείνο της ζωής,
απ όπου η θέα ξεπερνά τον φυσικό ορίζοντα;

Ακριβώς έτσι είναι, και γι αυτό, μήπως και το Υποκείμενο
νοιώσει το μεγαλείο της στιγμής,κι υπερηφανευθεί,
μια και γίνεται συμμέτοχος του οδυνογόνου γεγονότος..του πόνου,
έρχεται ο περισπασμός…

Κάποιο μέλος της οικογένειάς του.. αρρωσταίνει,
κι αμέσως το Υποκείμενο…προσγειώνεται,
και…γλυτώνει την Υβριν…

Ο Χριστός θεωρεί και τον πιο μικρό πόνο σημαντικό..
Απ την άλλη ο Βούδας πείθει τον άνθρωπο..
να ξεχνά τον πόνο του..
Ο Χριστός, δεν θέλει να.. σε σώσει απ τον πόνο…
Αντίθετα αυτό που θέλει είναι να σε σωσει ..μέσω του πόνου..
Δεν προσπαθεί να απαλύνει τον πόνο σου…
Αντίθετα τον διεγείρει…
Δεν σε ναρκώνει αλλά σε ξυπνάει..
Σε καλεί να εργαστείς κι αυτό απαιτεί να είσαι …ξυπνιος..

Κι ο πόνος είναι αναγκαίος για να μένεις ξύπνιος..
Δεν σου δίνει ο Χριστός κάποιο ναρκωτικό για να κοιμηθείς..
Δεν πρέπει επ ουδενί να κοιμηθείς..μέχρι την συντέλεια..
Αφού λοιπόν θα…κοιμόσουνα ..αν ΔΕΝ πονούσες..
έρχεται ο ό πόνος…και σ εμποδίζει να κοιμηθείς
( μεταφορικά πάντα, πες στη φίλη σου…)

Ο πονος είναι δράση…βούληση.
¨Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε…αλλά θαρσείτε…Εγώ νενίκηκα τον κόσμον..¨

Ετσι τελειώνει στο κατα Ιωάννην η αναφορά του Χριστού
στις τελευταίες υποθήκες Του.

¨Εγώ είμι η άμπελος, υμείς τα κλήματα..

¨Αμην αμην λέγω υμίν οτι κλαύσετε και θρηνήσετε υμείς.¨

Βαρειά η προειδοπίηση του επερχόμενου πόνου..

Αν μαζέψουμε σε μια ζυγαριά όλα τα μεγάλα δήθεν του κόσμου,
όπως είναι η χαρά, το πάθος της δημιουργίας,
η υπερηφάνεια της αναγνώρισης,
το μίσος.. η κάθε φιλοδοξία,
η βούληση για εξουσία και δύναμη…
δεν μπορούν να εμπνεύσουν την δημιουργικότητα του πόνου..
μέσα στην ιστορία..

Ο πόνος απο μόνος του είναι μεγάλη δύναμη..
Ισως μεγαλύτερη απο κάθε άλλη δύναμη..

Ποιός μπορεί να νικήσει εκείνον που.. έχει αποφασίσει
ν ανέβει στο σταυρό…
ή αν θέλετε που έχει αποφασίσει να ..
μην κατέβει απ τον σταυρό;
ΚΑΝΕΙΣ…Θελετε ένα δυνατό παράδειγμα;

Η γυναίκα οταν γεννά πονά και λυπάται..
Μάταιη είναι η χαρά της γέννησης του παιδιού της…
Ο πόνος όμως δεν είναι μάταιος..

Φίλοι μου η Ορθοδοξία μας, είναι ο μεγάλος Δάσκαλος του πόνου
και του θανάτου,
γιατί είναι ταυτόχρονα κι ο μεγάλος δάσκαλος της αγάπης..
Κι όλα μαζί…θάνατος, πόνος κι αγάπη,
μας φτιάχνουν ένα κράμα που η γεύση του δεν είναι
παρά η ιδέα της αιώνιας Ζωής..

Δεν αναρωτιέσθε πώς.. κανείς μα κανεις, πριν τον Χριστό,
δεν συνέλαβε την μεγαλειώδη συνάκραση του πόνου, της αγάπης
του θανάτου και της αιώνιας ζωής,να λαμπυρίζει μέσα
στην ¨μεταφορική κούπα¨ της φτωχής μας καθημερινότητας;

Τόσοι και τόσοι μεγάλοι Ελληνες φιλόσοφοι ηλθαν και μας άφησαν ψήγματα σοφίας…

Τόσοι προφήτες, σ όλη την κτίση, ψέλισαν κάμποσα λόγια
απ όσα διατύπωσε λακωνικά μα τόσο περιεκτικά ο Χριστός..

Είμαστε υπερήφανοι που οι πρόγονοί μας έκαναν
τις πιό μεγάλες ανακαλύψεις…
οτι στην γλώσσα μας διατυπώθηκαν οι μεγάλες Αλήθειες..
Κι όμως κανείς μα κανεις δεν υποψιάσθηκε
πώς μπορούν να γίνουν ¨ζωοφόρο κράμα¨
πόνος αγάπη ,θλίψεις, θάνατος..

Μόνο Εκείνος, ο Υιός του Ανθρώπου Ο Χριστός..

Χαμήλωσε το βλέμμα, σκούπισε ένα δάκρυ απ τα μάτια της,
και πήγε πρός το μέρος του θεορατου Βαγγελάκη
που έτρεμε απο ανεξέλεγκτη χαρά..

Σκύψε Βαγγέλη μου να σε φιλήσω,
ηταν η πρώτη φορά που άκουσες ολόκληρο τον μονολογό μου..

Ο Βαγγελάκης αγκάλιασε με τα πελώρια χέρια του την Αλέξ,
την σήκωσε στο μισό μέτρο και την φίλησε σταυρωτά..
¨Τσιρά γιατρίνα, χωρίς παρεξήζηση, σ αγαπώ πιότερο απ τη μάνα μου..
Τί όμορφα που μιλάς…
Αλλ ανάθεμά με κι αν κατάλαβα πράμα…
Ομως τσε γω αγαπώ, τσε πονώ, αλλα δε φοβάμαι το θάνατο,
αφού έχω τον.. ζατρούλη να με τηράει…¨

Τελικά ήταν η μέρα της καλής μας Αλεξ
να ξετυλίξει τον μίτο του πόνου..

Για την ιστορία, τελικά φάγαμε κρητικούς λαχανοντολμάδες
με υπέροχο πρόβειο γιαούρτι της τσανάκας…
Ναι αυτό με όλα τα λιπαρά του…

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: