RSS Feed

ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΦΕΛΟΥΣ..ΥΠΗΡΞΕ ΠΟΤΕ ΥΓΙΕΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ..

Η  Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

(η γνωστή μας ΕΠΟ) αποφάσισε

να αναστείλει όλους τους αγώνες..

όλων των πρωταθλημάτων στο άθλημα αυτό..

μέχρι να εκδικασθούν

οι υποθέσεις που εκκρεμούν ενώπιον της δικαιοσύνης.

Έφθασε σχεδόν να χάσει τη ζωή του

ένας άνθρωπος για να κινηθεί

η επίσημη ηγεσία του ποδοσφαίρου.

(σ.σ. σημειωνει σε κειμενο του Ο Αντωνης Π. http://antonispapagiannis.blogspot.gr/)

Ισως ειμαι απ τους λίγους που αδιαφορούν

πλήρως για το ποδοσφαιρο..           

( όχι ότι κατι τέτοιο έχει καμμια σημασια..αλλα λέμε..)

Απο πολύ ενωρίς ( δεκαετια του 60 ) καταλαβα

πόση βρωμια έκρυβε,

( όχι το ιδιο σαν αθλημα,

αλλα στα¨τρωκτικα¨που το διαφεντεύουν..)

κι απλά, έπαψα να ασχολούμαι..

Ομως το σχόλιο του φίλου  Αντωνη ,

μου έδωσε την ευκαιρία να θυμηθώ

ένα πολύ παλιο δημοσίευμα το¨Βηματος¨

αναφορικά με την¨αρρωστια του ποδοσφαίρου¨.

Σας τη θυμιζω..

Πώς και γιατί το… κλώτσημα μιας μπάλας

εξελίχθηκε στο λαοφιλέστερο

και συνάμα εμπορικότερο

άθλημα του 20ού αιώνα

Η παγκόσμια «αρρώστια» του ποδοσφαίρου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  28/03/1999 00:00

ΑΝ στις αρχες του αιώνα έλεγε κανείς

ότι 100.000 άνθρωποι

από την εξέδρα και.. δισεκατομμύρια

από την τηλεόραση,

θα παρακολουθούσαν 22 ¨παμπλουτους..τρελούς¨

να κυνηγούν μια μπάλα σε ένα πράσινο

παραλληλεπίπεδο 110 Χ 75 μ.

και στρατοί θα έπαιρναν θέσεις στα χαρακώματα

για ένα γκολ, σίγουρα θα τον περνούσαν

για… τρελλό.

Στο πέρασμα του χρόνου το ποδόσφαιρο

κέρδισε το στοίχημα από τα άλλα αθλήματα.

Εγινε μαζικό, θεαματικό, προσφέροντας συγκινήσεις,

¨σπάζοντας¨ καρδιές.

Ξεπήδησε από τις φτωχογειτονιές της Αγγλίας,

τις αλάνες της Ιταλίας,

τις αμμουδιές της Βραζιλίας.

Στις ημέρες μας παίζεται κυρίως από..

εκατομμυριούχους, μέσα και έξω από τα γήπεδα,

αφού στο μεταξύ έγινε επάγγελμα,

εμπόρευμα, επιχείρηση,

προσφέροντας δόξα, χρήμα, κοινωνική καταξίωση,

αλλά και απογοητεύσεις.

Χωρίς το ποδόσφαιρο λοιπόν ο 20ός αιώνας

μάλλον θα ήταν φτωχότερος

( σ.σ.όπως μπορει να  εννοησει το φτωχοτερος… κανεις..).

Όταν ρωτησαν τον Αντρέι Βάιντα..

γιατί πηγαίνει στο γήπεδο

και παρακολουθεί αγώνες ποδοσφαίρου.

Απάντησε.  «Εκπλήσσομαι και ο ίδιος» 

«Εικοσι δύο άνθρωποι τρέχουν πάνω-κάτω στον αγωνιστικό χώρο

κυνηγώντας μια μπάλα.Με ελαφρά τη καρδία, 

δεν είναι εξυπνότεροι από εμάς. 

Εχουν όμως το χάρισμα να κρατούν σε αγωνία

100.000 θεατές. 

Γνωρίζετε μήπως κάποιον συγγραφέα …

ικανό να γράψει ένα.. σενάριο που

θα κρατούσε σε αγωνία από την πρώτη

ως την τελευταία σκηνή το θεατρικό κοινό; 

Ή μήπως υπάρχει σκηνοθέτης να κάνει

το σενάριο ταινία, ώστε μια αίθουσα 100.000 ατόμων

να πλημμυρίσει αισθήματα, να «σπάσουν» καρδιές; 

Τη δύναμη αυτή έχει μόνο το.. ποδόσφαιρο».

(σ.σ. Το ειχα σχολιασει παλιοτερα )..

https://kosmaser.wordpress.com/2013/05/17/

Το ποδόσφαιρο ,ως φαινόμενο, είναι δημιούργημα

των τελευταίων 100 χρόνων.

Ο αρχικός προβληματισμός και οι φόβοι ότι

είναι σκληρό άθλημα και επικίνδυνο

για σοβαρούς τραυματισμούς ..ξεπεράστηκαν.

Στις ημέρες μας κλωτσούν την μπάλα ,

με τον ένα ή άλλο τρόπο, εκατοντάδες

εκατομμύρια άνθρωποι.

Οι πάντες αποδέχονται ότι…

καλλιεργεί την ανθεκτικότητα,

την ευκινησία, την πλαστικότητα, την τόλμη.

Δημιουργεί αυτό που λέμε χαρακτήρα.

Και όμως, όλα αυτά τα θετικά στοιχεία

δεν επαρκούν για να δοθεί

μια πειστική εξήγηση σε ένα φαινόμενο

με παγκόσμιες διαστάσεις.

Είναι κάτι σαν το… μπαλέτο,

που δεν είναι μόνο χορός,

αλλά πάνω από όλα έμπνευση.

Είναι όπως ο κινηματογράφος,

που δεν είναι μόνο τεχνική

αναπαραγωγή των κινήσεων του ανθρώπου

στο εκράν, αλλά τέχνη.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με το ποδόσφαιρο.

Δεν είναι ένα παιχνίδι όπως όλα τα άλλα.

Παρασύρει και συγκινεί τεράστιες μάζες.

Εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι,

αν και αδυνατούν να κάνουν

με την μπάλα στο χορτάρι τις μαγικές

κινήσεις που ονειρεύονται, εν τούτοις

ζουν με τέτοιο τρόπο το παιχνίδι,

λες και αγωνίζονται οι ίδιοι.

Πολλοί παράγοντες συνέβαλαν προς αυτή την κατεύθυνση.

Δίψα για δόξα, χρήματα, θέληση για διάκριση,

κοινωνική καταξίωση.

Στην αρχή του αιώνα τίποτε δεν προδίκαζε

ότι το ποδόσφαιρο θα είχε αυτή την εξέλιξη…

Το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα των φτωχών.

Οι πιτσιρικάδες από τις φτωχές οικογένειες

ήταν εκείνοι που ακόνισαν την τεχνική του

στις αλάνες, στις αυλές, στις πλαζ.

Μετρημένοι στα δάχτυλα είναι αυτοί

που έγιναν μεγάλοι ποδοσφαιριστές.

 Με την πάροδο του χρόνου το ποδόσφαιρο

έγινε το πιο δημοκρατικό παιχνίδι.

Στους άλλους τομείς της κοινωνίας συνήθως

οι φτωχοί διασκεδάζουν τους πλούσιους.

Στο ποδόσφαιρο συμβαίνει το αντίθετο.

Στον αγωνιστικό χώρο οι εκατομμυριούχοι

προσφέρουν χαρά και διασκέδαση

στις φτωχές λαϊκές μάζες.

Το ποδόσφαιρο είναι άκρως δημοκρατικό άθλημα.

Καθένας μπορεί να παίξει

εφόσον φυσικά μπορεί να παίξει.

Εδώ είναι ο αγωνιστικός χώρος,

να και η μπάλα, δείξε το ταλέντο σου

και αύριο είσαι στη βασική ενδεκάδα

και μάλιστα με ένα καλό συμβόλαιο.

Αν απουσιάζει το ταλέντο, συγγνώμη αλλά…

Δεν αρκεί να σουτάρεις δυνατά και

να ανεβοκατεβαίνεις το γήπεδο.

Το ποδόσφαιρο, ναι μεν απαιτεί

τεράστια αποθέματα φυσικών δυνάμεων,

χρειάζεται όμως και υψηλή τεχνική κατάρτιση.

Είναι δυο πράγματα αδιαίρετα και ταυτόχρονα

εκ διαμέτρου αντίθετα.

Οι ποδοσφαιριστές γεννιούνται, δεν γίνονται.

Η ζωή τους είναι σύνθετη μέχρι τρέλας.

Για να φθάσει κανείς στην κορυφή

πρέπει από τα παιδικά χρόνια του

να συμμετέχει καθημερινά σε εξαντλητικές

προπονήσεις, να γυμνάζεται έξτρα,

να μη χάνει το παιχνίδι της γειτονιάς

και του σχολείου.

Στη συνέχεια καλείται να ξεπεράσει

άλλα προβλήματα.

Σπουδές, ταξίδια, αμφιβολίες, φόβοι,

«θα παίξω ή θα μείνω εκτός ενδεκάδας;»,

τα μαθήματα παραμελούνται, οι γονείς φωνάζουν,

το πλουσιοπάροχο συμβόλαιο δεν έρχεται

και εν τω μεταξύ τα χρόνια περνούν και χάνονται.

Στο ποδόσφαιρο εκφράζεται παράλληλα

κατά τον πιο πρόδηλο τρόπο

η σκληρότητα στην εκδήλωση

των αισθημάτων.

Τότε που αποκαλύπτονται οι σκοτεινές,

οι ζοφερές πλευρές του ανθρώπινου χαρακτήρα.

Με την ήττα δεν συμβιβάζονται

όχι μόνο οι οπαδοί, αλλά και ολόκληρες χώρες.

Τα παγκόσμια πρωταθλήματα είναι

κάτι περισσότερο από συναγωνισμός.

Πάνω από τις προπονητικές τακτικές

και την τεχνική των παικτών,

κυριαρχεί μια ανεξιχνίαστη υπόθεση πλοκής

και θεάματος.

Αν και εκ των προτέρων είναι γνωστό

ότι πιθανότητες να στεφθούν παγκόσμιες

πρωταθλήτριες έχουν οι εθνικές ομάδες

της Βραζιλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας,

της Γερμανίας, της Αργεντινής,

άντε και της Αγγλίας…                   

 το ενδιαφέρον δισεκατομμυρίων ανθρώπων

για την πορεία της διοργάνωσης

παραμένει αναλλοίωτο.

Η πορεία των ομάδων, τα τέρματα

που θα επιτευχθούν,

οι παίκτες που θα ξεχωρίσουν

και ένα σωρό άλλες λεπτομέρειες

αναδεικνύουν το ποδόσφαιρο

σε βασιλιά των αθλημάτων.

Αν μπορούσε να δοθεί βραβείο

Νομπέλ στο ποδόσφαιρο,

αυτό θα γίνονταν για τη συμβολή του

στο γκρέμισμα των τειχών

και το άνοιγμα των συνόρων μεταξύ των κρατών.

Δημοκρατικά και αυταρχικά καθεστώτα

υποχρεώθηκαν να αφήσουν κατά μέρος

τις διαφορές και να συνομιλήσουν

έστω και εντός του αγωνιστικού χώρου.

Εκτός από δόξα και χρήμα,

το ποδόσφαιρο προσφέρει και κοινωνική καταξίωση.

Το ποδόσφαιρο μπορούσε να πάρει διαστάσεις

φαινομένου μόνο στον 20ό αιώνα.

Η ανάπτυξη της τεχνολογίας,

η δυνατότητα δημιουργίας

υπέροχων σταδίων και εκπληκτικών

αγωνιστικών χώρων και επιπλέον

η τελειοποίηση της μπάλας και των παπουτσιών,

συνέβαλαν σημαντικά προς αυτή την κατεύθυνση.

Πάνω από όλα όμως βοήθησε η τηλεόραση,

η οποία έφερε το λαοφιλέστερο παιχνίδι

σε κάθε γωνιά του πλανήτη,

μεταφέροντας μια υπέροχη παράσταση

μπροστά στα μάτια δισεκατομμυρίων φιλάθλων.

Δίπλα στο ποδόσφαιρο

είναι αδύνατο να σταθεί οποιοδήποτε άλλο άθλημα.

Είναι πολύ πιο σύνθετο και απαιτεί περισσότερη σκέψη.

Κάθε αγώνας είναι ανεπανάληπτος.

Μερικές φορές το ποδόσφαιρο φαίνεται

απίστευτα σκληρό.

Είναι όμως παράλληλα ανθρώπινο και θεαματικό.

Οταν βλέπεις τον παίκτη να δίνει

το χέρι στον αντίπαλο που βρίσκεται στο χορτάρι,

αισθάνεσαι ότι δεν έχουν χαθεί τα πάντα

σ αυτό τον κόσμο.

Οτι τα χρήματα δεν είναι το παν.

Πώς να εξηγήσεις, για παράδειγμα,

ότι έπειτα από μια συγκλονιστική μάχη

οι παίκτες των δυο ομάδων

πηγαίνουν στα αποδυτήρια …

αλλάζοντας φανέλες;

Στο θέατρο, το άλλο μεγάλο… φαινόμενο

με προϊστορία χιλιάδων ετών,

ο θεατής σε μεγάλο βαθμό γνωρίζει

εκ των προτέρων την παράσταση.

Στο ποδόσφαιρο όμως ποτέ

δεν είναι τίποτε γνωστό.                

Ο αδύνατος που βγήκε στον αγωνιστικό χώρο

ως πρόβατο επί σφαγή, μπορεί να φύγει

από τον χώρο της θυσίας νικητής.

Στο απρόβλεπτο της υπόθεσης βρίσκεται

η μεγάλη ελκυστικότητά του.

Το μόνο που γνωρίζει κανείς εκ των προτέρων

είναι ότι 22 «τρελοί»

θα κυνηγούν μια μπάλα στο πράσινο γκαζόν.

 Χωρίς αυτούς τους παθιασμένους

ωραίους τρελούς ο 20ός αιώνας

θα ήταν πολύ …φτωχότερος.

Χαίρετε.

 

 

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

5 responses »

  1. Reblogged στις Kosmaser's Weblog και σχολίασε

    Πριν μερικες μερες¨εφυγε¨για το μεγαλο Ταξειδι…ο¨Μακαρος¨, όπως ηταν πλατιά γνωστος ο Μακης Ψωμιαδης. Μια αμφιλεγομενη προσωπικοτητα, που κανεις δεν μπορουσε με βεβαιοτητα να πει αν ηταν απατεωνας, κοινος παρανομος ή εγκληματιας…εκβιαστης, ανηθικος, ή απολυτα ηθικος.. Οταν πληροφορηθηκα τον θανατο του από ανακοπη, αμεσως σκεφθηκα¨Ο αναμαρτητος τον λίθον..¨ Πάθος του εκλιποντος το ποδοσφαιρο..( φυσικα και πολλα άλλα, αλλά το ποδοσφαιρο κυλουσε στο αιμα του, με κάθε τροπο..)Τωρα ποιο ποδοσφαιρο είναι μια άλλη ιστορια..Ο Θεος να αναπαυει τον Μακαρο..ομως με το ποδοσφαιρο…τι αραγε συμβανει;

  2. Φίλε Πέτρο,για όπιο δεν θα τόλεγα, μια και το συγκεκριμμενο αλκαλοειδές σου ρίχνει την τάση..Μάλλον για διηθητό ιό της λύσσας θα έλεγα, γιατί πως αλλιώς εξηγειται αυτη η οργή ένος ανθρώπου για κάποιον άγνωστό του..

  3. Αγαπητέ Αντώνη, αυτη τη…μαγεια του αθληματος ποτέ δεν την καταλαβα, κι απο καιρό έπαψα ν αντιδικώ…με τους μαγεμένους.Αν μπορείς εξήγησέ μου, πού έγκειται όλο αυτό το περίεργο πάθος..πέρα του ερπετικού εγκεφάλου των απωτερων προγόνων μας..

  4. Καλημέρα, Κοσμά, και σ’ ευχαριστώ για την «πάσα»! Το εγκώμιο του Βήματος βέβαια στέκεται στη μαγεία του ποδοσφαίρου (την οποία εν πολλοίς παραδέχομαι) και δεν αναφέρεται στην «υγεία» (ή την έλλειψή της…) της διεξαγωγής, ρύθμισης, επίβλεψης κτλ. των αγώνων στα επαγγελματικά πρωταθλήματα. Εκεί προφανώς υπάρχει «το τούμπανο και το κρυφό καμάρι» της διαπλοκής, που βέβαια περιμένω να δω κατά πόσο θα ξεσκεπασθεί μετά τα πρόσφατα γεγονότα (δεν κρατώ και την ανάσα μου, που θα έλεγαν οι Άγγλοι). Βλέπεις, είναι πολλά τα λεφτά…

  5. ΠΕΤΡΟΣ ΜΥΡΩΔΙΑΣ 6936318188

    ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΤΟ ΟΠΙΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: