RSS Feed

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ-ΡΩΜΗΟΙ..ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΕΛΙΚΑ..ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ..

Εμείς..τελικά..Οι Ρωμηοί-Έλληνες, είμαστε Ορθόδοξοι 

( όσοι είμαστε, γιατί πάντα υπάρχουν στο περιθώριο οι αρνητές είτε απο κακία,

είτε απο άγνοια, είτε κι απ τα δυό, που νομίζουν πως όλα αυτά είναι παραμύθια..) 

γιατί η ψυχή μας ζητά Θεό. Ζούμε με το θαύμα.

Οι αρχαίοι μας πρόγονοι επινόησαν τον ¨από μηχανής Θεό¨.

Από τότε ζούμε και στηριζόμαστε στο έλεος του ουρανού.

Όλοι το θαύμα περιμένουμε,

για λύση προβλημάτων υγείας, συναισθηματικών, οικονομικών

και άλλων δυσκολιών.

Σκληραίνουμε όμως την ψυχή μας,

και αποδοκιμάζουμε όσους δεν τηρούν τους τύπους

της Εκκλησίας, και τους διώχνουμε πολλές φορές

με τον τρόπο μας. Μάλλον γιατί είμαστε στερημένοι.

Ο Χριστός μας δίδαξε αγάπη.

Αν δεν αγαπάμε και δεν αγκαλιάζουμε τα ¨απολωλότα πρόβατα¨…

μην περιμένουμε να βρούμε κι εμείς έλεος.

Έναν καλό λόγο χρειαζόμαστε.

Τα υλικά μπορεί να λιγοστεύουν αλλά ο Θεός είναι μεγάλος. 

¨Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες

τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού¨.

 Αποτέλεσμα εικόνας για Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν

Ο Δημήτριος Η. καλός φίλος, με βαθύτατες ιστορικές γνώσεις,

και αγάπη για τις παραδόσεις, δεν παύει στις καθημερινές

κουβέντες μας να μου υπενθυμίζει πως..

Βρισκόμαστε χρονικά,πολιτιστικά, ψυχολογικά, περίπου όπως

την εποχή που ήρθε ο Χριστός πριν 2000 χρόνια.                       

Οι άνθρωποι τον ακολούθησαν γιατί ήταν… απελπισμένοι,

κουρασμένοι, διψασμένοι, και στον Χριστό είδαν φως.

Το Φως αυτό ατυχώς εμείς.. δεν το βλέπουμε

γιατί κλείνουμε τα μάτια μας.

Αν πετάξουμε τα ¨λέπια¨ της κακομοιριάς,

της μιζέριας και της ιδιοτέλειας , τοτε και μόνον θα δούμε

το Φως που μόνον αυτό μπορεί να μας βοηθήσει

να ξεπεράσουμε τη σημερινή.. ψυχική..χρεοκοπία.

Όταν χαλαρώσουμε από τις ενοχές μας,

μπορούμε, ως βάλσαμο, να δεχθούμε στην ψυχή

τον λόγο του Θεού που μας τρέφει.

Δεν τρέφεται ο άνθρωπος μόνο ( μεταφορικά πάντα ) με ψωμί,

αλλά και με τα ζωοποιά λόγια του Θεού.

¨Ουκ επ’ άρτω μόνο ζήσεται άνθρωπος αλλ’

εν παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού¨

Πρέπει να βρούμε την  ψυχική δύναμη να σταθούμε

στα πόδια μας, δίνοντας ελπίδα, νοημα και φως στη ζωή μας.

 Και το Φως και η Ζωή ( όσο πιο γρήγρα το αντιληφθούμε,

τόσο καλύτερα για μας..)  είναι ο Χριστός.

Λεγόμαστε Χριστιανοί χωρίς στην ουσία… να ζούμε χριστιανικά.

Ο Χριστός έκανε τομή στην ιστορία, όχι με την ηθική του διδασκαλία,

αλλά με τις δυο αλήθειες που μας έδειξε με τη ζωή Του

και το κήρυγμά Του. 

Την Ανάσταση και την Αγάπη…(Του)

 

Με την Ανάστασή Του έδωσε λύση στο μεγαλύτερο αίνιγμα

και πρόβλημα του ανθρώπου…Τον θανατο..

Και  με την αγάπη του…νοηματοδότησε την τραγικότητα

των ανθρωπίνων σχέσεων, συγχωρώντας,

πάνω στον Σταυρό, τους σταυρωτές Του..

Σήμερα ο πολιτισμός μας είναι χρεωκοπημένος πνευματικά.

Θέλει να διώξει από τη ζωή μας τη.. σκέψη του θανάτου

και να μας κάνει να αποφεύγουμε τον πόνο.. 

(μιλάμε για τον σωματικό κυρίως πόνο). 

Η χρήση και κατάχρηση των φαρμάκων είναι σήμερα τρομακτική…

και όσο τα συνηθίζουμε (τα φάρμακα) τόσο δεν μας πιάνουν

και αυξάνουμε τις δόσεις …

Όλοι μας συνηθίσαμε να ζούμε με τα ¨χαπια¨ μας.

Χάπια για την υπέρταση, χάπια για την χοληστερίνη,

χάπια για το ζάχαρο, χάπια, χάπια, χάπια…

Τις περισσότερες φορές για να μην υποβληθούμε σε.. δίαιτα,

σε εγκράτεια, σε στέρηση.

Ζούμε περισσότερα χρόνια σήμερα, είναι γεγονός.

Ζούμε με ¨φαρμακευτική¨ όμως υποστήριξη,

είτε για την σωματική μας υγεία, είτε για τα ψυχολογικά μας.

Η κατάθλιψη παιζει πλέον πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή μας..

Εξ άλλου…Όλοι το ξέρουμε ότι θα πεθάνουμε

κι ότι σίγουρα στον κόσμο αυτό θα… πονάμε όσο κι αν θέλουμε

να απωθούμε μέσα στο μυαλό αυτές τις δύο πραγματικότητες.

Ακούμε να λένε: ¨Νέος ήταν ο ¨συγχωρεμένος¨, ούτε.. 80.

Παλιά οι άνδρες με τόσες κακουχίες και πολέμους

δύσκολα ξεπερνούσαν τα 50…αντε..60.

Σήμερα με την εξέλιξη της επιστήμης, δίνουμε ψευδείς ελπίδες,

ότι θα αργήσουμε πολύ να πεθάνουμε.

Μα αν δεν πεθάνουμε δεν θα.. αναστηθούμε.

Έλεγε κάποιος για την πατρίδα μας,

ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει και γι αυτό δεν… ανασταίνεται.

Ζούμε σε μια κατάσταση συντήρησης. Σε μια μιζέρια.

Μάθαμε να καλοπερνάμε στα εύκολα.. χωρίς ζόρι,

και τώρα που ήρθαν τα ζόρια,

(γιατί την καλοπέραση δεν την κερδίσαμε με τον κόπο μας),

η γκρίνια που έρχεται από τις ανασφάλειές μας,

έχει γίνει σαν επιδημία. Ο ένας βουλιάζει τον άλλον.

Δεν ζούμε. Ζωή υπάρχει μόνο στις σχέσεις.

Η ατομική ηθική τακτοποίηση, χωρίς αγάπη,

για τους ανθρώπους, χωρίς τουλάχιστον ανοχή,

ο ένας για τον άλλον, δεν οδηγεί πουθενά.

Η έλλειψη πραγματικών ανθρωπίνων σχέσεων

ξεραίνει την ψυχή, την αφήνει χωρίς νόημα και

αναγκάζεται να τρέχει σήμερα ο άνθρωπος στους ψυχιάτρους

και στους ψυχολόγους.

Παλαιότερα δεν είχαμε ανάγκη από ψυχολόγους, 

γιατί ο ένας μιλούσε στον άλλον και υπήρχαν σχέσεις. 

(Δεν είχαμε βέβαια και χρήματα για τέτοιες πολυτέλειες).

Δυστυχώς ο εγωισμός μας, που ζητά πάντα την δικαίωση,

δεν επιτρέπει να χαλάσει η εικόνα του εαυτού μας,

με τις ηθικές παραβάσεις που κάνουμε.

Προσπαθούμε Μόνοι Μας

Να Τακτοποιηθούμε Συνειδησιακα….

Βουλιάζομε συνεχώς και στο τέλος θέλουμε να διώξουμε

το Θεό από τη ζωή μας γιατί, όπως λέει ο Ντοστογιέφσκι

¨αν βγάλεις το Θεό, όλα επιτρέπονται¨.

Κι είναι κι άλλοι που ψάχνουν για τα ¨μεγάλα ονόματα¨,

για να στηριχθούν, και Τις περισσότερες φορές

αυτά τα μεγάλα ονόματα ειδωλοποιούνται,

και Χριστός και είδωλα δεν συμβιβάζονται.

Η Δύση, απ την άλλη, έχει ελαφρυντικά

που προσπαθεί να απο-χριστιανικοποιηθεί.

Εκεί επικράτησε η αίρεση και ταυτίστηκε με τη σκληρή ηθικολογία,

που κούρασε τόσους αιώνες τους ανθρώπους,

και θέλουν να απαλλαγούν απ’ αυτό το φορτίο της ¨θρησκείας¨

που δεν ζωοποιεί.

Τους μιμούνται βέβαια και πολλοί δικοί μας άρχοντες,

κυρίως από κόμπλεξ, αλλά και γιατί δεν γεύτηκαν την ¨Ορθοδοξία¨.

Μεγάλη πλάνη στην εκκλησία μας επικράτησε

κατά τον καιρό της τουρκοκρατίας.

Μεταφράστηκαν δυτικά κείμενα για την πνευματική δήθεν

κατάρτιση του Γένους μας, με τα περί ικανοποιήσεως

της Θείας Δικαιοσύνης.

Έκανες μια αμαρτία, θα κάνεις μια ενάρετη πράξη

για να ικανοποιηθεί η θιγείσα Δικαιοσύνη του Θεού.

Αλλοίμονο αν ο Θεός ήταν ¨μπακάλης¨.

Και βρίσκεται ο άνθρωπος σε συνεχές άγχος

για να τακτοποιήσει τους ¨λογαριασμούς¨ του με τον Θεό.

Αμαρτάνουμε, το συνειδητοποιούμε,

ζητούμε συγχώρεση από τον Θεό που γνωρίζει τα πάντα,

και αν είναι κάτι σημαντικό, δια της Εξομολογήσεως

ζητούμε την άφεση της ¨εκκλησίας¨.

Όχι γιατί πράξαμε μια προσωπική αμαρτία,

αλλά γιατί αμαρτάνοντας πληγώνουμε το Σώμα του Χριστού,

την Εκκλησία.

Αν κάτσουμε να ψειρίζουμε τα καθημερινά,

τότε στην προσπάθεια της τακτοποίησής τους,

χάνουμε το τραίνο, η ζωή προχωράει.

             

 Η Εκκλησία μας σε κάθε ακολουθία και κυρίως στη Θεία Λειτουργία προσεύχεται για την άφεση και συγχώρεση των αμαρτιών πάντων των ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών και λαμβάνουμε την άφεση όταν αισθανόμαστε μέλη της εκκλησίας μας και δεν αγωνιζόμαστε μόνο για την ατομική μας τακτοποίηση.

Έχουμε την αλήθεια ανόθευτη αλλά δεν την βιώνουμε.                    

Το πολίτευμα του Χριστιανού εν ουρανοίς υπάρχει.

Εμείς προσπαθούμε και απαιτούμε από τους άλλους

να χτιστεί ένας κόσμος.. αγγελικά πλασμένος.

Αυτό δεν γίνεται.

Ο Χριστός μια φορά και για πάντα  μας είπε… 

¨Εν Τω Κόσμω Θλίψιν Έξετε, Αλλά Θαρσείτε

Εγώ Νενίκηκα Τον Κόσμον¨.

 

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: