RSS Feed

Η ΙΣΜΗΝΗ…Η ΙΛΕΑΝΑ…Ο ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΙ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ…ΣΥΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ..

copyright   https://kosmaser.wordpress.com/

Με ρωτά η  Ισμήνη…Κοσμά στο σημείωμα σου για την Ιλεάνα, μιλάς για κάποια ¨Ορθοδοξη συγχρονικότητα¨….Μπορείς να μου εξηγήσεις, πώς, με ποιο τρόπο, κάτι ¨τέτοιο¨ μπαίνει στη ζωή μας, όπως και ποιά ακριβώς είναι η σχέση της με την άλλη…του Γιούγκ ;

http://ihthielaio.wordpress.com/2013/11/28/      

Για την Ισμήνη, (αλλά και για πολλούς φίλους που διερωτωνται, αλλά δεν ρωτούν), δυό λόγια για την ¨συγχρονικότητα¨ , μια ..επεξηγηματική αρχή, που δημιούργησε ο Carl Jung, και που ξεκαθαρίζει κάποιες ας πούμε..«συμπτώσεις που έχουν νόημα». Χαρακτηριστική, όσο και περίεργη, η ιστορία με ένα σκαθάρι, που απ το πουθενά..εμφανίζεται μέσα σ ένα δωμάτιο, ενώ ένας ( ψυχιατρικός ) ασθενής… περιγράφει ένα όνειρο για ένα.. σκαραβαίο.

Ο ¨σκαραβαίος¨ είναι το Αιγυπτιακό σύμβολο της.. αναγέννησης. Συνεπώς, η σύμπτωση της εμφάνισης του σκαραβαίου υποδηλώνει ( κατα τον Γιούγκ πάντα) μιαν υπέρβαση, που χαρακτηρίζει μια συχρονικότητα… τόσο του σκαραβαίου στο όνειρο, όσο και του εντόμου μέσα στο δωμάτιο. Στον δε ¨υποψιασμένο¨καταδεικνύει την  ανάγκη του ασθενή Να Απελευθερωθεί Από Τον.. Υπερβολικό Ορθολογισμό Του.Ο Jung πίστευε ότι υπάρχει ένας ¨συγχρονισμός¨ μεταξύ του νου και του φαινόμενου κόσμου,αυτού που αντιλαμβανόμαστε.

Πίστευε ακόμα στην αστρολογία, τον πνευματισμό, την ενόραση, την E.S.P (εξω-αισθητηρική αντίληψη)… αλλα και σε δυο καινούργιες…δικές του: τη συγχρονικότητα, που είπαμε, και το συλλογικό ασυνειδητο…Αραγε υπάρχουν κάποιοι λόγοι, που θα μας οδηγούσαν να αποδεχθούμε τη συγχρονικότητα, σαν μιαν εξήγηση οποιουδήποτε ¨περίεργου¨γεγονότος..Κι όχι σαν την ικανότητα του ανθρώπινου νού,να εφευρίσκει νόημα και σημασία εκεί που δεν …υπάρχουν;  Οι συμπτώσεις μπορει να είναι προβλέψιμες αλλά, είμαστε εμείς που τους δίνουμε νόημα. Ακόμα και αν υποθέσουμε πως..υπήρχε ένας συγχρονισμός μεταξύ του νου και του κόσμου, έτσι ώστε κάποιες συμπτώσεις να προβάλλουν.. κάποιες υπερβατικές αλήθειες, θα υπήρχε και τότε ακόμα πρόβλημα στο να..βρούμε τις αλήθειες αυτές.Ποιόν ¨οδηγό¨ θα μπορούσε κάποιος να βρεί για να καθορίσει την ορθότητα της όποιας.. ερμηνείας; Δεν υπάρχει καμία πέρα από τη διαίσθηση και τη διορατικότητα, τις οποίες και χρησιμοποίησε και ο δάσκαλος του Jung, ο Φρόυντ, για να ερμηνεύσει τα όνειρα. Η έννοια της συγχρονικότητας δεν είναι παρά μια έκφραση της αποφένιας.

Και φρονώ πως καλά θα κανουμε να σταματήσουμε εδώ, γιατί απ το σημείο αυτό και πέρα, μπαίνουμε σε ¨νοητικά μοναπάτια¨ δυσβατα για τον μέσο αναγνώστη..και δεν νομίζω πως ο.. υπερεαλισμος του Κλαους Κονραντ (πατέρα της»αποφενειας» που είναι η εμμονικη σχεση κάποιων ασθενων του με τυχαια γεγονοτα που βγαζουν κάποιο νοημα γι’ αυτους )μπορεί να έχει κάποια αξία για ..την Ισμήνη και τους περισσότέρους απ έμας..

Μας λέει ο¨σκοτεινός¨φιλόσοφος Ηράκλειτος..   

Ο Λόγος είναι το ενοποιητικό στοιχείο του Κόσμου. Ο Λόγος είναι φωτιά και η φωτιά Λόγος. Ο Λόγος συνενώνει τα αντίθετα και, όπως και ο χρόνος,διαπερνά και εξουσιάζει το «περιέχον».Δεν είναι η αρχή του κόσμου γιατί σε ένα σύμπαν που «ην αεί και εστι και έσται», αρχή και τέλος δεν έχουν νόημα. Παρόλα αυτά, όποιος καταλάβει τη σημασία του, νοεί τη συμπαντικότητα που γίνεται αντιληπτή μέσα από το γίγνεσθαι. Η σημασία του Λόγου είναι προσιτή σε όλους τους ανθρώπους.Εντούτοις, μόνο μερικοί φθάνουν στο σημείο της κατανόησης και αυτοί είναι οι αφυπνισμένοι.Ενώ οι πολλοί συνεχίζουν να «κοιμούνται», ζώντας σ ένα δικό τους προσωπικό κόσμο. Ο Λόγος δρα σε όλους το ίδιο. Επομένως, ο ίδιος ο κόσμος νοείται μόνο μέσα από μια κοινή λογική. Τελικά, όλα είναι ένα, όλα κινούνται και αλλάζουν, το κάθε τι έχει το αντίθετό του και, το όλον, το περιέχον, ο κόσμος διαπνέονται από την καθολική σοφία που είναι ο Λόγος.

Αυτόν το…Λόγο θα τον βρούμε στην αρχή του κατα Ιωάννην Ευαγγελίου, που αξίζει να το μελετήσετε, έστω και μία φορά…Η  Ορθοδόξη τώρα  Εκκλησία, μόνο σκοπό έχει το να ¨θεραπεύει και να ζωοποιει¨ την ¨νεκρά¨ από την α-μαρτία (που απλά σημαίνει έλλειψη μαρτυριας-παρουσίας) ψυχή.  Σ’ αυτό έγκειται η θεραπεία της ψυχής, και σ’ αυτό συντελούν τα Μυστήρια και φυσικά η ¨ασκητική ζωή¨ της Εκκλησίας.Όποιος δεν μπορεί…να υποψιασθεί  αυτή την πραγματικότητα, δεν μπορεί να νοιώσει, να συλλάβει την ατμόσφαιρα της Ορθοδόξου Παραδόσεως, που δεν έχει σχέση με την θρησκοληψία, και τις ακρότητες, αλλά θεραπεύει τον άρρωστο ψυχικά  ( και πιθανόν υγιέστατο σωματικά ) συνάνθρωπο μας..

(«Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία» Μητροπολίτου Ναυπάκτου.. Κεφάλαιο Γ’)

Η απελπισία, μην ξεχνάτε, είναι ένα από τά αίτια τού ψυχολογικού προβλήματος. Η δύναμη τής ελπίδας (στο Θεό) είναι θαυματουργική καί σωτήρια. Είναι παρηγοριά , ενίσχυση  καί  θεραπεία. Χωρίς αυτήν θά φτάναμε στήν απόγνωση καί στό χάος. Είναι η πυξίδα η οποία κατευθύνει τήν πορεία τής ζωής μας. Είναι ο πιό πιστός φίλος καί συμπαραστάτης τού ανθρώπου.Χωρίς τήν ελπίδα αυτή, ο άνθρωπος νεκρώνεται. Οί άνθρωποι τού κόσμου τούτου ,είναι θύματα τού ένστικτου τού θανάτου όπως τό εκλαμβάνει ο Φρόϋντ, ο πιστός απαλλάχθηκε από αυτό διά τού Λόγου βεβαιώνει ο Απ. Παύλος… Καί απαλλάξει (ο Χριστός) αυτούς (τούς πιστούς του) όσοι φόβω θανάτου διά παντός τού ζήν ένοχοι ήσαν δουλείας..Διά τούτο, εκεί πού τελειώνει η ψυχανάλυση, αρχίζει η Ορθόδοξη ψυχοθεραπεία. Η οποία ατυχώς..δέν λειτουργεί στους αδιάφορους, αλλα μόνον στους πιστους.
Κυρια αίτια τών ψυχολογικών προβλημάτων είναι η φιλαυτία ( η αρρωστημένη αγάπη του εαυτού μας ), που δημιουργεί εκνευρισμό, καχυποψία, καί λογισμούς (έμμονες ιδέες) Έχοντας τήν ελπίδα μου στόν Θεό,γίνομαι φίλος τού εαυτού μου,οι επιλογές μου δέν στρέφονται εναντίον μου (ένστικτο τού θανάτου) δέν αντιμάχομαι τόν ¨αδερφό¨ μου καί δέν τόν κατηγορώ γιά τά δικά μου λάθη, γιά τά οποία πρέπει νά μετανοήσω καί ν αλλάξω άμεσα τήν συμπεριφορά μου.

Ενας αρχαίος μύθος αναφέρει:

Αφού οι θεοί δημιούργησαν τον κόσμο, φοβήθηκαν ότι ίσως κάποτε ο Ανθρωπος τους επισκιάσει…Θέλησαν λοιπόν να κρύψουν κάπου το μυστικό της Αθανασίας,ώστε ο άνθρωπος να μην το βρει ποτέ και να παραμείνει θνητός και αδύναμος… Ακούστηκαν πολλές απόψεις… Η πιο σοφή ήταν να το κρύψουν μέσα στην καρδιά του ,γιατί εκεί δεν θα σκεπτόταν να ψάξει ποτε… Ετσι και έγινε. Εκτοτε ο Ανθρωπος αναζητα το κλειδί της αθανασίας οπουδήποτε αλλού εκτός από μέσα του

Επιμύθιον..

η ορθόδοξη συγχρονικότητα συντελείται όταν ο ( άρρωστος) άνθρωπος κατορθώσει με βοήθεια ( όπως η καλή μου ¨φίλη¨ Ιλεάννα) να βρεί αυτό το κλειδί…Οταν το ανακαλύψει…τί θα μπορούσαν να της κάνουν τα ( απασφαλισμένα ) ογκογονίδια…                

Υ.Γ. Το κείμενο δεν είναι εύκολο ούτε απλό.Οχι.. δεν απευθυνεται εις ώτα εχόντων την ικανότητα του ακούειν. Απευθύνεται σ όσους βρίσκονται στο μεταίχμιο της απόφασης του ¨συνιέναι¨ό,τι με πίστη ακούν ( ή δια βάζουν)..οι λοιποί ας αρκεσθούν στην ( θεραπευτική) μουσική και τις όμορφες εικόνες…Χαίρετε…

copyright   https://kosmaser.wordpress.com/

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: