RSS Feed

Daily Archives: 6 Σεπτεμβρίου, 2013

ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΗΝ…ΚΛΩΣΤΗ ΑΠ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΡΕΜΜΕΤΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ..

 

 

 

 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για καρκίνος

 

 

 

Συνήθως μιλάμε για θέματα ευχάριστα, ή λίγο δυσάρεστα. Ποτέ για πολύ δυσάρεστα.  

Συνήθως προτείνουμε λύσεις ευχάριστες, εύκολες, ή δύσκολες, εξαρτάται, μα ποτέ στο παρά πέντε της καταστροφής.

Η π ρ ό λ η ψ η   είναι η σημαία μας, κι αν δεν την καταφέραμε, έστω η μερική καταστολή μπορεί να προλάβει αρκετά.Ποτέ μιαν ανάσα πριν το τέλος.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ζοφερός εχθρός μας

 

 

 

Απ την αρχή, είπαμε οτι ο ζοφερός εχθρός μας ήταν ο ίδιος ο  ε α υ τ ό ς  μας και οι κακές,πολλές φορές μοιραίες  συνήθειές του, που δεν δεχόμαστε να περιορίσουμε,κι οταν έρθη η ώρα της κρίσεως καθόμαστε σκεφτικοί μην μπορώντας να πιστέψουμε  οτι  αυτο έτυχε,και σε μας.

Κι όμως να που έτυχε.

Απ την αρχή υποστηρίζαμε οτι οι καρδιοπάθειες είναι η πρώτη αρρώστια , με τον καρκίνο να έρχεται τρίτος ή τέταρτος. Ομως τον καρκίνο τον φοβόμαστε όσο τίποτα άλλο.Στη σκέψη μας φαντάζει σαν κάτι μυθικό, τρομερό, ξορκισμένο, τερατώδες, και τελικά μοιραίο.

Κι ομως ,ο καρκίνος δεν είναι τίποτα απ όλα αυτά.Είναι μια εκφυλιστική αρρώστια, τα γονίδια της οποίας υπάρχουν στο γονιδίωμά μας ,όπως άλλωστε τα γονίδια όλων των υπολοίπων ασθενειών που, μπορέσαμε, να ανιχνεύσουμε εκτος απ τίς αρρώστιες που προκαλούν οι  ιοι  αυτές οι μυθικές οντότητες, που είναι αθάνατες, δεν έχουν γενετικό κώδικα, παρά μόνο ριβονου κλεϊνικό οξύ, και παρασιτούν στα κύτταρά μας, που η άγνοια, ή  η βλακεία μας τα κάνει ευάλωτα στις προσβολές τους, τις λεγόμενες ιώσεις .Και φυσικά οι ιώσεις είναι ο φοβερώτερος εχθρός μας και μόνον αυτός .Απ όλες τις άλλες αρρώστιες, που η αδηφάγα όρεξη των κολοσσών  της βιομηχανίας φαρμάκων μας προμοτάρει, είναι οι μόνες που δεν χτυπιώνται με φάρμακα, με αντίδοτα, με ξόρκια με τίποτα. Ας μη θίξουμε τα πανάκριβα αντιϊικά, που ¨απολαύσαμε¨ τότε με την ψεύτική, χυδαία, εξώφθαλμα προκλήτική απειλη του ιού ΗΙΝ1. Μόνον ο ίδιος ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί  να τις εξοντώσει αν του δώσουμε τα εφόδια και δεν είναι ούτε πολλά ούτε ακριβά. Λίγη προσοχή στο φαγητό μας, τις σκέψεις μας, τις πράξεις μας, τις επιδιώξεις μας, τα ασύστολα όνειρά μας, τις όποιες διασκεδάσεις μας, τα πικρά συναισθήματά μας και οι ιώσεις έχουν απο λίγο μέχρι ελάχιστο χρόνο ζωής.Το άνοσό μας, τους ¨επιλέγει¨ και τους ¨ξεσχίζει¨ κυριολεκτικά , τη κυτταρική μεμβράνη, κάνοντάς τους εύκολη λεία στα φοβερά Τ φονικά κύτταρά μας. Καλά όλα αυτά αλλά με τον καρκίνο τί γίνεται;

Αποτέλεσμα εικόνας για Avastin

Σε δημοσίευμα του Βήματος, Η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDΑ) αποφάσισε να άρει την έγκρισή της για τη χρήση του αντικαρκινικού φαρμάκου  Αvastin  που αφορά τον καρκίνο του μαστού. Το Αvastin χορηγείται ακόμη και συνδυαστικά με άλλα φάρμακα για διάφορες μορφές καρκίνου.   

 

 

 

Σύμφωνα με τη FDΑ, όλες οι τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι το Αvastin .. δεν αυξάνει, όπως εθεωρείτο αρχικά, το προσδόκιμο ζωής ασθενών με καρκίνο του μαστού.Η αμερικανική υπηρεσία είχε εγκρίνει το φάρμακο το 2008 για χρήση σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού βασιζόμενη σε έρευνες που είχαν δείξει ότι εμποδίζει την επέκτασή  του για διάστημα μεγαλύτερο των πέντε μηνών. Οι τελευταίες όμως έρευνες έδειξαν ότι η προστασία που παρέχει δεν είναι μεγαλύτερη των τριών μηνών, ενώ παράλληλα εμφανίζονται επικίνδυνες παρενέργειες στους ασθενείς. 

 

Αποτέλεσμα εικόνας για ζοφερός εχθρός μας

 

 

Ενα νέο παιδί, χωρίς προηγούμενο ιστορικο ξαφνικά, και την ώρα που ήταν έτοιμο να πετάξει για την Αμερική, να σπουδάσει  με υποτροφία σε μεγάλο Πανεπιστημίο , μια ζαλάδα ένας περίεργος πυρετός. Κανείς δεν το πίστεψε οταν ο ογκολόγος με χαμηλωμένο το βλέμμα τους δηλωνε πως η πτήση θα πρέπει να αναβληθεί.

Μέσα σε 2 μήνες το παιδί έφυγε, ¨πέταξε¨  αφήνοντας τους δικούς με μιαν απορία.

Είναι δυνατόν να πεθαίνουν νέα παιδιά, γεμάτα ζωή, αγάπη, όνειρα, χαρά, ελπίδα.Κι όμως να που γίνεται.Τώρα το γιατί είπαμε δεν είναι δικό μας θέμα, καθ ολοκληρίαν.Μόνον Εκείνος ξέρει.

Ο γιατρός του  ο ογκολόγος που είπαμε, μου μετέφερε τις κουβέντες που έκανε μαζί του, περνώντας απ το εξοχικό μου, στο δρόμο για το πατρικό του πιό πάνω απο εμένα.

 

Κύριε Πάνο προκειται να πεθάνω, έτσι δεν είναι; Ναί Αργύρη μου.

Εσείς που ξέρετε απο Θάνατο , πές τε μου. Εκεί που θα πάω θα π ο ν ω ; Δεν ξέρω Αργύρη μου. Εγώ, αν θέλεις θα σε βοηθήσω να μην πονάς Εδώ Για ¨απέναντι¨, αν και σύ το θέλεις, να σου φέρω τον Πνευματικό μου.

Πιστεύεις  στον Θεό Αργύρη, έτσι δεν είναι;

Ο χ ι  γιατρέ μου, κανείς δεν μου είχε μιλήσει για το Θεό.Ο,τι ξέρω είναι τα γνωστά.

Θέλεις να σου φέρω τον π. Αριστόβουλο να μιλήσετε;

Θα τόθελα αν είναι δυνατόν.

 

 

 

 

 

 

Την επομένη κιόλας έφερα τον ιερεα ο οποίος έμεινε 3 ώρες μαζί του. Βγαίνοντας, τα μάτια του ηταν κόκκινα, η φωνή του όμως απίθανα απαλή και γεματη χαρά. Ο Αργύρης  σώθηκε, μου είπε. Πρώτη φορά μου είδα άνθρωπο να δέχεται τον Χριστό σαν Σωτήρα του με την πρώτη, να μετανοεί για ό,τι έκανε και να μην εκφράζει πικρία γι αυτά που θα μπορούσε να κάνει. Δεν ημουν εγώ που του μίλησα.Κι είναι η πρώτη φορά που έχω τη βεβαιότητα  οτι ο Αργύρης σώθηκε και είναι ηδη στον Παράδεισο.

 

Ο Αργύρης την επόμενη ημέρα έπεσα σε κώμα.Δεν έφυγα απο κοντά του ούτε στιγμή Σάββατο πρωϊ συνήλθε και με ζήτησε. Μου ψιθυρισε στ αυτί.

Ηρθε π. Αριστόβουλος; Μου είπε οτι θα με κοινωνήσει.Εκείνη τη στιγμή μπήκε ο ιερέας, σοβαρός και συγκινημέμος , και με απόλυτη σοβαρότητα τον κοινώνησε.Τον ευλόγησε, τον ασπάστηκε κι έφυγε.

Ο Αργύρης βυθίστηκε σχεδόν αμέσως. Δεν πονούσε    ¨εφυγε¨ χωρίς καμμια άλλη εκπληξη, μόνο Εκείνη Τη Στιγμή άνοιξε τα μάτια του και ψιθύρισε¨δεν το πιστεύω τοση ομορφιά ¨.

Τωρα θα πεί κανείς παραμύθια.

Μπορεί και ναι μπορεί και όχι.Ομως εμείς ίσως θα πρέπει Να δούμε την μικρότητα μας, την αδυναμία μας, την κακία μας, την βλακεία μας, και να προστρέξουμε εκεί όπου μπορούμε να ελπίζουμε. Μπορούμε να πιστεύουμε.Κι αν έχουμε μάθει να αγαπούμε χωρίς πάθη να περιμένουμε τη θεραπεία και ,γιατί όχι, την ίαση της ψυχής μας αρχικά , κι αν αυτό είναι δυνατό και του ταλαίπωρου σώματός μας.

Χαίρετε.

Αρέσει σε %d bloggers: