RSS Feed

Daily Archives: 1 Φεβρουαρίου, 2013

ΥΠΑΠΑΝΤΗ..Ή ΜΗΠΩΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ..

 

Ο Δίκαιος Συμεών,  πήρε στην αγκαλιά του Τον Χριστό,και στράφηκε προς τον Θεό του και είπε:

Τώρα μπορείς να πάρεις πλέον τον δούλο σου Κυριε.. «νυν απολύεις τον δούλον δέσποτα».

Κάθε γεγονός της ζωής μας, Μικρο Η Μεγαλο, Ευχαριστο Η Δυσαρεστο, οφείλει και είναι.. αφορμή για διάλογο με τον Χριστό..

ο Γέροντας. Σωφρόνιος μας λέει:

¨πολλοί ξεχνούν την ακολουθία των βιωμάτων  τους, γιατί δεν μπορούν να σταθούν με το νου στην καρδιά και να δουν πραγματικά την τακτοποίησή τους.

Μόνο Όταν Συνηθίσουμε να επιτηρούμε την καρδιά μας

Δεν θα κινδυνεύουμε να αμαρτήσουμε απέναντι στην αγάπη του κυρίου μας και των συνανθρώπων μας.

Μέχρι τότε όλο θα ξεχνάμε, όλο θα πέφτουμε από θερμά βιώματα σε παγερές καταστάσεις. Συνεχίζει ο Γέροντας Σωφρόνιος:

¨Μετα την εξοδο της απο το σωμα η ψυχη διατηρει το νου της.. ικανο να σκεπτεται·

Διαφυλασσει επισης την καρδια της, οχι πια τη σαρκικη-φυσικη, αλλα την πνευματικη, ας την ονομασουμε ετσι¨.

Ελπίζει Ο Θνητός να γραφτούν τα ονόματα των προσφιλών του προσώπων στην πνευματική του καρδιά, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα να εκπληρωθεί η ευχή της Υπαπαντής μετ’ αυτών          ¨νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν¨

Κάποια φορά ένας ευσεβής,προσεύχονταν έντονα, για να του χαρίσει ο Θεός…αυτογνωσία..και όντως τα κατάφερε και είδε το σώμα του..απο μέσα προς τα έξω.. και είδε μέσα στην κοιλιά του ( στον γαστρεντερικό σωλήνα) φοβερό βούρκο, βρωμιά και δυσωδία..Τάχασε…Τρόμαξε…Αηδίασε..και δεν ξαναζήτησε πότε πλέον αυτογνωσία.. παρά έλεγε μόνο ένα απλό ¨Κύριε ελέησον.

Λέει ο Γέροντας Σωφρόνιος.. ¨όλη η άσκησή μας πρέπει να έχει ως στόχο την αγάπη. η απόκτησή της στην καρδιά μας συνεπάγεται μεγάλο κόπο.

Όταν οι θλίψεις, οι αποτυχίες, οι αρρώστιες, τα παντός είδους παθήματα, υπομένονται με ανδρεία και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, κάνουν τη γη της καρδιάς μας καρποφόρο, ικανή να καλλιεργήσει την αγάπη.

Καρδιά Που Δεν Συνετρίβη από τα πλήγματα των θλίψεων και δεν ταπεινώθηκε μέχρι τέλους από κάθε είδους ένδεια (και πνευματική και σωματική) δεν είναι ικανή να δεχθεί τη θείαχάρη. Αυτη εξαγοραζεται με πολυ ακριβο τιμημα.

Είστε Πάντοτε Στην Καρδιά Μου.προσεύχομαι στον θεό, ώστε και σε περίπτωση θανάτου η αγάπη μας όχι μόνο να μη αφανισθεί, αλλά και να αυξηθεί.

Παράδοξο Πράγμα! Αλήθεια, Η Αγαπη Του Χριστου Είναι Κατά Τη φύση της αιώνια ζωή. πώς όμως είναι δυνατό κάτω από συνθήκες της επίγειας υπάρξεώς μας άλλοτε να «αρχίζει» ή να «γεννιέται», άλλοτε να «αυξάνει» ή να «ελαττώνεται» και ακόμη κάποτε να «αφανίζεται»; όταν εμφανίζεται, μας καθιστά αισθητά αθάνατους, αιώνιους·

όταν πάλι αφανίζεται, μας βυθίζει στην κοιλάδα του θανάτου.

χάνοντας τη χάρη, «παύουμε» κατά κάποιον τρόπο να είμαστε αιώνιοι και εκπίπτουμε από την αιωνιότητα.

και όσο μεγαλύτερη είναι η δύναμη με την οποία κολλά η ψυχή μας στη γη, τόσο πιο μακριά από την αιωνιότητα βρισκόμαστε.

και αντιθέτως, όταν είμαστε εν τω θεώ, τότε μένουμε στην αιωνιότητα.

και αυτές οι αμφιταλαντεύσεις αποτελούν τον λυπηρό κλήρο μας μέχρι του τάφου, πέρα από τον οποίο θα λάβουμε το δώρο της με τρόπο, ώστε κανείς πια να μη μπορεί να μας το αφαιρέσει

(«και την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ’ υμών»).

Την Ώρα Που Θα Πλησιάσει Ο Θάνατος, τη βαρειά αυτή ώρα, η ψυχή θα γνωρίσει ότι η σωτηρία της (βρισκονταν) βρίσκεται μόνο στην αγάπη.

για την αγάπη αυτή χρειάζεται να παλεύουμε αδιάκοπα

Δεχόμαστε Τη Χάρη.. όχι για τους όποιους αγώνες μας

(ησυχία, νηστεία, προσευχή κ.λπ.),

αλλά κυρίως για την εκπλήρωση του θελήματος του θεού.

Και η ευτυχία μας πλήρης, εν μέσω της κοιλάδας των κλαυθμών..Και να μην ξεχνάμε πως ..              Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν..οι δε εκζητούντες τον Κύριον…ουκ ελατωθήσωνται παντός αγαθού…

Αρέσει σε %d bloggers: