RSS Feed

ΕΜΕΙΣ Η ΛΙΜΠΕ..ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΡΟΠΟΙΟΝ ΠΕΝΘΟΣ

 

Με μεγάλη χαρά ,η Αλεξάνδρα, μας ανήγγειλε πως η Λιμπερτε, ( Λίμπε απ εδώ και πέρα) έρχεται για 3 χρόνια στην Ελλάδα, σαν επι κεφαλής ενος προγράμματος της Unisef. Ετσι θα τη βλέπουμε συχνά και θα κουβεντιάζουμε για όλα και για.. τίποτα…Στην πρώτη μας επαφή, προχτές στην Πλάκα είμασταν σχεδόν όλοι.

Η Λίμπε ήθελε ειδικά τον Μελέτη , κι έτσι, απόβραδο με ένα περίεργο, υγρό κρύο να σε διαπερνά, βρεθήκαμε ,οι φίλοι, στο σπίτι της Αλεξ, να μας ζεσταίνει η ενδοδαπέδια  θέρμανση και ένα  τσάϊ γιασεμί..με μιαν υπέροχη φανουρόπιτα της Μπέτυς του Γιάννη..   

      

Η Λίμπε ,λεπτή κι αεράτη, μπηκε στο θέμα αμέσως,αφού πρώτα μας βεβαίωσε οτι θάναι κοντά μας μέχρι το τέλος του 2015..Θα δείτε και το σπίτι μου, εδώ πιό κάτω απ της Αλεξ..που μου παρεχώρησε το Υπουργείο Πολιτισμού..Τώρα μου το φροντίζει η καλή μου φίλη, κι οταν ετοιμασθή, θα συναντιόμαστε και εκεί…

 

Ξέρετε παίδες.. οτι ο Φροϊντ, οταν κάποτε ανέβηκε στην Ακρόπολη και χάρηκε ιδιαίτερα, βλέποντας τον Παρθενώνα, του ήρθε μια αίσθηση βαθύτατου πένθους, μιας θλίψης, και ψάχνοντας να δεί απο πού προέρχονταν αυτή η θλίψη κατάλαβε ότι..δεν ηταν παρά μια υποσυνείδητη επιθυμία να…βρίσκονταν κι ο πατέρας του κοντά του..Οπότε κατέληξε στο γεγονός ότι…σε όλες και τις πιο ευχάριστες ακόμα καταστάσεις, που ζεί ο άνθρωπος, όπως είναι οι γάμοι,οι βαπτίσεις, οι διάφορες χαρές, ενυπάρχει κρυμμένο το…πένθος, η λύπη, η θλίψη.. Ας πούμε της μάνας, που η νύφη της…κλέβει τον γυιό… Έτσι βλέπουμε οτι ο θάνατος είναι ένα βιολογικό και ψυχολογικό φορτίο, που κουβαλάμε…σ όλη μας τη ζωή, και που μας τυρανναει και μας μαστιγώνει..

Για πές μας Μελέτη, θεολογικά, πώς μπορεί κανείς να έχει πένθος; Ο Μελέτης…υπομειδίασε, μας κοίταξε, και είπε: Κοιτάξτε, ίσως σας φανεί παράξενο, αλλά το πένθος είναι ¨ποιότητα¨..Δημιουργείται με το παραμικρό, στην κυριολεξία..Βλέπουμε να πεθαίνουν άνθρωποι δίπλα μας. Ανθρωποι που μέχρι χτές είμασταν μαζί τους..Να αυτό που μου είπε ο Κοσμάς για τον ιερέα του χωριού του που πέθανε ξαφνικά,και τί περίεργο πένθος του δημιούργησε..

Υστερα βλέπουμε τα πάντα γύρω μας να αλλοιώνονται.. Να χάνωνται αγαπημένα μας πρόσωπα…Νοιώθουμε την άμεση προσέγγιση του θανάτου…Βλέπουμε όμως και την έμμεση προσέγγιση…δηλαδή συμβαίνουν πράγματαπου ούτε τα φανταζόμασταν, όπως σ ένα χαρμόσυνο γεγονός,σε μια γιορτή, όπου όλοι χαιρόμαστε για τα γενέθλια κάποιου φίλου…Τότε σκεπτόμαστε, συνειρμικά: Πώ πω ο Ντίνος έγινε 40 χρόνων, κι εγώ είμαι εκεί κοντά…Πώς πέρασαν 40 χρόνια..γερνάμε…Αμέσως μας έρχονται πλήθος εικόνων στο μυαλό..Ας πούμε της τάδε καλλονής πώς ήταν και πώς κατάντησε στα 70 της..

Οταν πάλι κάποιος είναι κοντά στην Εκκλησία, κι αναλογίζεται τη ζωή αγίων ανθρώπων, νοιώθει κατάθλιψη, μαυρίζει πλακώνεται η ψυχή του, λόγω της υπερηφάνειας της¨εφηβικής¨, όπως τα παιδιά που νοιώθουν οτι ούτε παιδιά είναι ούτε μεγάλοι…είναι κατι ενδιάμεσο..και εξαρτώνται απ τους άλλους τους μεγάλους..κι έτσι βγαίνει προς τα έξω … ή κλείσιμο…ή επιθετικότητα, που είναι έκφραση εφηβείας… Νομίζω οτι κάπως έτσι θα το έθετε κι η Αλεξ…

Καλοί μου φίλοι κι αγαπημένοι, είμαστε τώρα εδώ..χαιρόμαστε με την αγαπητική επαφή..τις κουβέντες, την παρουσίαμιας ξεχωριστής φίλης που θάναι μαζί μας για καιρο..κι όμως λέμε μέσα μας:Αχ γιατί να μην είμαστε έτσι πάντα…συνεχώς μαζί..γιατί να τελειώσει η κουβέντα μας και να χωριστούμε..…¨Καλόν εστιν ημας ώδε ήν¨..που είπαν οι απόστολοι στον Χριστό..ευρισκόμενοι στο Θαβώρειο όρος…Να λοιπόν που μέσα στη χαρά.. υπάρχει η θλίψη ο πόνος.Θα τολμήσω να πώ πως εδώ έχουμε το….χαροποιόν πένθος, όπου ο άνθρωπος είναι άνετος, χαρούμενος, ανοικτός…Και μέσα σ όλη αυτή τη χαρά…εντός του  δουλεύει το καμίνι των λογισμών..Τα φορολογικά βάρη, οι ανισότητες…οι αδικίες των πολιτικών..Ολα αυτά είναι προϊόντα της ελλειψης εσωτερικής ζωής.. Αν δεν είναι ολοκληρωμένος κανείς μέσα του, και δεν χαίρεται με κάτι που κάνει, οτιδήποτε, υποφέρει, πονά, μαραζώνει..Δεν είπε τυχαία ο Παύλος το

¨Πάντοτε Χαίρετε…¨

Κατά την Παλαιά Διαθήκη, κάθε απομάκρυνση του νού απο τον Θεό, είναι μοιχεία…Θα μου πείτε τώρα τί σας λέω…Κι όμως εμείς τόχουμε περιορίσει στο σώμα..Δεν είναι έτσι…δεν είναι μόνο στο σώμα..είναι όλη η ύπαρξη..

Ο Παύλος ονομάζει τον άνθρωπο σαρκικό, και είναι αντίθετο του Πνευματικού..Σαρκικός είναι αυτός που στερείται του Αγίου Πνεύματος, με αποτέλεσμα να.. καταντήσει σαρκικός, με όλα τα δυσάρεστα που είπαμε πιό πάνω..Ετσι έχουμε τους σαρκικούς, τους ψυχικούς και τους πνευματικούς..Τις πιό πολλές φορές ταυτίζονται ο σαρκικός με τον ψυχικό..Οταν λοιπόν ο νούς μας κολλάει σ ένα αντικείμενο που υπεραγαπάμε,χωρίς να το καταλάβουμε γινόμαστε….πόρνοι, γιατί η προσκόληση κι η αγάπη για το αντικειμενο αυτό, εκτοπίζει την αγάπη προς τον Θεό..Κι εδώ είναι αυτό που θα σας σοκάρει…

Ο Θεός δεν είναι απλώς Πατέρας μας…είναι ο Νυμφίος μας..Με τον ίδιο τρόπο που, όταν κάποιος παύει να σκέπτεται την αγαπημένη του, και μοιχεύει με την…πρώτη του, την παλιά, αγάπη του ( όπως ανόητα πιστεύει..)..είναι πόρνος…Ετσι κι όταν παύει να σκέπτεται τον Θεό είναι το ίδιο πόρνος, και μπορεί να μην διαπράττει αμαρτία σωματική..ομως εξακολουθεί να είναι…αρρωστος..γιατί ο πόρνος είναι άρρωστος τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή…κάπως όπως και στην παραβολή των 10 παρθένων, όπου και οι δέκα, ήσαν μεν παρθένοι…αλλά οι πέντε δεν είχαν…έλαιον, που είναι η χάρις, κι έτσι δεν…εισήλθαν..στον Νυμφώνα..Κι ας προσέξουμε, γιατί δεν μας καταξιώνει η…ΜΗ πορνεία…η ΜΗ σαρκικότης…Η μη σωματική μας καθαρότητα….

Εκείνο που μας καταξιώνει είναι το κατα πόσο Αγαπάμε, κι έχουμε σχέση με τον Θεό…Οπότε μπαίνει σε άλλη διάσταση το θέμα..

Τώρα λένε: Κάθε σχέση έξω απ τον γάμο ( τον θρησκευτικό) είναι πορνεία…Γιατί; Μέσα στον γάμο δεν είναι πορνεία; Λίγοι ως ελάχιστοι είναι αυτοί, στο γάμο, που τηρούν…πρό και μετά…όλες τις προϋποθέσεις…Τί δηλαδή…επειδή παντρεύτηκες, όλα είναι καλά;Δυστυχώς αυτές οι απολυτότητες είναι κακές, και δεν οδηγούν πουθενα..Τώρα θα μου πείτε.. και τί κάνουμε εμείς.Εχουμε την πίστη μας…Δεν προσπαθούμε να την διαφημίσουμε στον διπλανό μας, που δεν θέλειΣυζητάμε, όπως καλή ώρα…Δεν πειράζουμε, δεν κρίνουμε και κυρίως δεν υβρίζουμε κανέναν…ούτε κι αυτόν που προσπάθησε να γίνει, αλλά δεν τα καταφερε, ηγέτης, και τωρα είναι.. καθηγητής πανεπιστημιου..

Μπορεί να πενθουμε, για να ξαναρθουμε απ όπου αρχίσαμε, αλλα οταν μιλάμε με άλλους, είμαστε άλλο πράμα , οπως καλή ώρα είμαστε τώρα με την παρέα της Λίμπε, που με κοιτάει με ανοιχτό στόμα…Είστε καλά..όλο χαρα, γέλια, που ίσως προκαλούν παρεξηγήσεις..αλλά είναι υγεία…Δεν έχουμε κόλλημα με τις πολιτικές αναξιότητεςΕχουμε χάρη και χαρά..

Εγώ εδώ τέλειωσα τον μονόλογό μου, κι ακούω απορίες…Ηταν η Λίμπε που χειροκρότησε, σηκώθηκε και…ασπάσθηκε τον Μελέτη..Δεν κάθησε.. όρθια μας κοίταξε και είπε απλά: Καλή αρχή, είμαι γεμάτη χαρά που σας έχω φίλους…και δεν νοιώθω…πένθος γι αυτά τα όσα άφησα για να έρθω εδώ..

Την επόμενη φορά στο σπίτι μου θα σας πώ μιαν απίστευτη ιστορία,που δενει θεολογικά μ αυτά που μας είπε σήμερα ο Μελέτης..Οταν κάθησε η Λίμπε, τόνοιωθα όλοι ξεχειλίζαμε απο ενθουσιασμό, που δεν είχε αιτία, λόγο, ηταν θεραπευτικά δυνατός, και γελαστικά αθώος, τόσο που η συνηθως ατάραχη Αλεξ , ξέσπασε σ ένα πηγαίο γέλιο, ψελλίζοντας, πόσο κρίμα ηταν που δεν είχαμε και τον Ζάχο ανάμεσά μας..

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: