RSS Feed

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ..ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ..ΚΙ Η ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ..



 

 

Ο καιρός καθαρά φθινοπωρινός πλέον..με το θερμόμετρο να δείχνει 17 βαθμούς… Τα σκληρά μέτρα ψηφίστηκαν με υποκριτικούς λαρυγγισμούς των δήθεν αριστερών και φίλων του λαού…Την οικονομία μας να συνέρχεται απ την αφασία της ανυπαρξίας ρευστότητος, και τους συνανθρώπους μας να διερωτώνται αν καλά κανουν που σνομπάρουν τα ταβερνεία, μια και δεν εννοούν να μειώσουν τις υπερβολικές τιμές τους… εμείς στην άνετη ταράτσα του του Γιάννη , σε μιαν ευχαριστιακη αναπόληση…της έναρξης της Σαρακοστής των Χριστουγέννων να συζητούμε για τον Καλό Σαμαρείτη….Ας αρχίσουμε λοιπόν την αγαπητική…κοινωνία μας..

Ο Ζάχος, πάντα ήρεμος και προσηνής, με μιαν έκφραση όλο απορία ρώτησε απευθυνόμενος στο Μελέτη για τον καλό Σαμαρείτη του Ευαγγελίου;

Η Αλεξάνδρα πήρε..αυθαίρετα το λόγο, και με την γλυκειά, απαλή και νανουριστική φωνή της, έκανε μια διευκρινιστική εισαγωγή στο θέμα.

Αύριο παλληκάρια μου,θα ακούσωμε την παραβολή του Καλού Σαμαρείτη..Θα μου πείτε γνωστά και τετριμμένα..Συμφωνώ, τώρα μάλιστα που κορυφώνεται το κύμα του ρατσισμού, για όλους αυτούς τους ανθρώπους που κατα μάζες έρχονται στη χώρα μας, κυνηγημένοι απ τη δική τους, είτε απλά για να βρούν μιά διαφορετική ζωή..και μαθαίνουν αμέσως τη δύσκολη γλώσσα μας, τα ήθη και έθιμά μας, και κυκλοφορούν μ ενα χαμόγελο πάντα ( Υπάρχουν οι εξαιρέσεις δεν αντιλέγω, όπως σε κάθε κανόνα όμως…)..Κι εμείς τους κοιτάζουμε λοξά σαν νάναι κλέφτες.. ( σίγουρα θα υπάρχουν μεταξύ τους και τέτοιοι..) ομως..δουλεύουν σαν τα σκυλιά στις πιο βαρειές δουλειές που εμείς δεν δεχόμαστε να κάνουμε..

Αλλά ας έρθουμε στη παραβολή,και συγχώρα με Μελέτη, που σου κλέβω την παράσταση, ομως νομίζω πως συμφωνείς, οτι τις παραβολές ο Χριστός δεν τις έλεγε για τον όχλο…αλλά για τους μαθητές του κατα κύριο λόγο..και γι αυτούς που έχουν ώτα ακούειν..κι όχι για να κρεμάνε ενώτια, ή μπιχλιμπιδια, και λαμπερά πετραδάκια..

Ρώτησε λοιπόν  ένας νομικός της εποχής εκείνης, που σίγουρα είχε περίοπτη θέση στην κοινωνία..

 

Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή; Κι ο Χριστός..τον παρέπεμψε στις εντολές του Μωσαϊκού Νόμου. Ο Νομικος ανέφερε τις δύο βασικότερες της Παλαιάς Διαθήκης, την αγάπη προς το Θεό και την αγάπη προς τον πλησίον. Θέλοντας όμως να δικαιολογηθεί, Τον ρώτησε:

Δηλαδή.. Ποιον πρέπει να θεωρώ πλησίον μου; Και αντι απαντήσεως είπε ο Χριστός,την παραβολή του καλού Σαμαρείτη.Να τη θυμηθουμε..πές τη μας εσύ Μελέτη μου…

Αναστενάζοντας ελαφρά ο Μελέτης ξεκίνησε κοιτωντας μας όλους…

Κάποιος Ιουδαιος, πήγαινε από τα Ιεροσόλυμα στην Ιεριχώ, μια πολύ επικίνδυνη διαδρομή, και έπεσε σε ενέδρα ληστών, οι οποίοι τον λήστεψαν, τον καταπλήγωσαν και τον άφησαν  μισοπεθαμένο. Ένας Ιερεύς που κατέβαινε στο δρόμο εκείνο, ενώ τον είδε από μακριά, πέρασε από το απέναντι μέρος χωρίς να του δώσει καμία βοήθεια. Παρόμοια και κάποιος Λευίτης, υπηρέτης του ναού, φάνηκε ακόμη πιο άσπλαχνος. Ήλθε πολύ κοντά, είδε την άθλια κατάσταση του πληγωμένου ανθρώπου κι έφυγε.

Κάποια στιγμή ένας Σαμαρείτης, αλλοεθνής και αλλόθρησκος, (το αναφέρω αυτό γιατί σύμφωνα με τον Ιουδαϊκό νόμο ηταν απαγορευμένο ακόμα και να μιλά ένας Ιουδαίος με αλλοεθνή ), που πέρναγε, είδε τον καταπληγωμένο Ιουδαίο, πλησίασε κοντά του και τον σπλαχνίστηκε. Έμεινε κι έπλυνε τα τραύματά του, τα άλειψε με λάδι και κρασί, τα έδεσε με επιδέσμους. Και αφού με πολύ κόπο τον ανέβασε στο ζώο του, τον μετέφερε σε κάποιο πανδοχείο Την άλλη μέρα το πρωί έδωσε δύο δηνάρια στον ξενοδόχο και του είπε να τον φροντίσει για να γίνει καλά. Και θα του πληρώσει ο,τι έξοδα κάνει.Τελειώνοντας, ρώτησε ο Χριστός το νομικό, ποιος από τους τρεις αυτούς ανθρώπους, έκανε το καθήκον του προς τον πλησίον.. Αυτός που τον συμπόνεσε και τον ελέησε…απήντησε ο νομικός.. τότε Ο Κύριος του είπε: Πήγαινε και κάνε κι εσύ το ίδιο.

Αυτή η προσταγή έχει διαχρονικο χαρακτήρα… Πρέπει και εμείς να δείχνουμε αγάπη σε κάθε άνθρωπο που πάσχει, χωρίς να εξετάζουμε αν αυτός είναι δικός μας, ξένος ή εχθρός, και χωρίς να υπολογίζουμε θυσίες και κόπους και δαπάνες. Αυτό μας  δίδαξε ο Χριστός, όχι μόνο μέσα από την παραβολή αυτή αλλά πολύ περισσότερο μέσα από τη ζωή του. Διότι ο ίδιος έγινε ο καλός Σαμαρείτης για μας.

Αγάπησε τους ανθρώπους μέχρι θανάτου. Η αγάπη του κορυφώθηκε και έλαμψε σε όλο το μεγαλείο επάνω στο Σταυρό. Και μας ζητά να μάθουμε κι εμείς να αγαπάμε, να γινόμαστε καλοί Σαμαρείτες στους γύρω μας.

Δυστυχώς όμως στην εποχή μας, ενώ όλοι μιλούμε για αγάπη, πραγματική αγάπη δεν έχουμε. Κι αυτό φαίνεται περισσότερο στις σχέσεις μας με τα δικά μας πρόσωπα. Πώς τους μιλάμε, πώς τους φερόμαστε; Αλλά αν δυσκολευόμαστε να αγαπήσουμε τους δικούς μας, πόσο μάλλον τους ξένους; Γι΄ αυτό υποφέρουμε. Διότι αγάπη σημαίνει θυσία, σημαίνει να δίνουμε κι όχι να απαιτούμε να γίνουν οι άλλοι καλοί για να τους αγαπήσουμε. Να ακούμε με πόνο τον πόνο τους, να τους ανακουφίζουμε στο πρόβλημά τους. Κατανοώντας το χαρακτήρα τους, να διαισθανόμαστε την κούρασή τους, τις δυσκολίες τους, τις επιθυμίες τους. Και να τους προσφέρουμε την αγάπη μας άλλοτε μ’ ένα στοργικό λόγο κι άλλοτε με τη σιωπή μας… άλλοτε με τη διακονία μας κι άλλοτε με θυσίες που κοστίζουν ίσως πολύ. Έτσι θα γίνουμε καλοί Σαμαρείτες…κι ισως κάποτε μπορέσουμε να γίνουμε και σωστοί άνθρωποι...

Αυτή είναι η παραβολή  του Καλού Σαμαρείτη.. όλες οι παραβολές κρύβουν κάποιο σημαντικό νόημα..Ολες μιλάνε για…δούλους, όχι ομως δούλους απλούς, αλλά της…Βασιλείας του Θεού..Εκτός ομως απ τους δούλους, το Ευαγγέλιο μιλάει και για μισθωτούς,( όχι αυτούς, τα υποζύγια των φόρων…) και για..υιούς..Ετσι λοιπόν οι δούλοι είναι αυτοί που αγωνίζονται να τηρήσουν το θέλημα του Θεού, για να μην καταλήξουν στην κόλαση, δηλαδή κάνουν ο,τι κάνουν και ..για τον φόβο της κολάσεως..Απ την άλλη οι μισθωτοί, όπως στην παραβολή του ασώτου υιού,εργάζονται για να κερδίσουν τον Παράδεισο σαν μισθό…σαν ανταπόδοση… Και τέλος οι υιοί τηρούν το θέλημα του Θεού, Επειδή Αισθάνονται Τον Θεό Σαν Πατέρα Τους..Και Θελουν Να Τον Ευχαριστήσουν..

 

 

 

 

 

Εδώ να βάλουμε μιαν ανω τελεία και να εξηγήσουμε κάτι για τις παραβολές. Αυτές δεν ειπώθηκαν απ τον Χριστό για να απλοποιήσουν τα όσα έλεγε, το αντίθετο..ο Χριστός χρησιμοποιούσε την παραβολή…τον μύθο όπως θα λέγαμε σήμερα για Να..Κρύψει Τον Λόγο…¨Ινα Βλέποντες, Μη Βλέπουσι Και Ακούοντες Μη Συνιώσι¨…         

Ας πούμε στην παραβολή του σπορέως, τον ρώτησαν οι μαθητές..

¨Κύριε φράσον ημίν την παραβολήν ταύτην…

¨και Εκείνος τους είπε:

 ¨Υμιν Δέδοτε Γνωναι Τα Μυστήρια Του Θεού…Αλλοις Δε Εν Παραβολαίς, Ινα Βλέποντες Μη Βλέπουσι, Και Ακούοντες Ου Συνιώσιν…¨

 

Δηλαδή Μελέτη μου, ποιά τελικά ήταν η ανάγκη των παραβολων, ρώτησε ο Ζάχος.

Οι παραβολές Ζάχο μου, ειπώθηκαν απ τον Χριστό, για να δώσει σ αυτούς Μιαν Άποψη Των Μυστηρίων Της Βασιλείας Του Θεού,  Οπότε Στους Μαθητές, Δίνεται Η Δυνατότητα Να Βιώσουν Αυτά Τα Μυστήρια, Και Μετά Οι Τρείς Απ Αυτούς Μόνο ,Να Ανέβουν Στο Θαβώρ Και Να Δούνε Τη Δόξα Του Θεού…Το Άκτιστο Φώς…

 

Ετσι έχουμε μια κατηγορία λαού που ακούει τις παραβολές…Μια δεύτερη που γνωρίζει τα Μυστήρια της Βασιλείας του Θεού, και που είναι οι Μαθητές,και μια τρίτη κατηγορία, οι τρεις απ τους δώδεκα που αξιώνονται να ανέβουν στο Θαβώρειο όρος και να…δουν την βασιλεία του Θεού.. Δηλαδή τί να κάνουμε τώρα εμείς οι γιατροι ρε Μελέτη, που δεχόμαστε την παραβολή του Σαμαρείτη;

 

 Μετανοείτε Ζάχο μου.. αλλάζετε προοπτική…Οχι το ίδιον όφελος , αλλά η βοήθεια του άλλου, όποιος κι αν είναι αυτός..Ετσι και την συνειδηση σας θα ησυχάσετε, και τον Πνευματικό Νόμο θα καταστήσετε ανενεργό..Μήπως σήμερα δεν παρακολουθούμε την διαπόμπευση ενός πάλαι ποτέ ,ας πούμε, ισχυρού στελέχους του πασοκ; Σύμφωνοι ποτέ δεν υπήρξε πρότυπο ιδιαιτέρας ευφυίας, όμως διετέλεσε, ελέω του άλλου μεγάλου ¨χαρισματικού¨ ηγέτου, υπουργός σε νευραλγικά υπουργεία, απ όπου νοσφίσθηκε παρανόμως χρήματα, που δεν είχε ούτε την παραμικρή πονηρία να κρύψει, αλλά επιδεικτικά τα πρότεινε στο άναυδο πλήθος, έως ότου η κατακραυγή, αλλά και η πολιτική σκοπιμότης τον έφερε σιδηροδέσμιο ενώπιον του νόμου..και τόσα άλλα παραδείγματα..

Συμπερασματικά, φίλοι μου, τί κανουμε για να αποφύγουμε την κόλαση…των τύψεων και των ενοχών, πρίν την πραγματική κόλαση; Βιώνουμε με ηπιοτερους όρους την…κόλαση της αυτομεμψίαςτης πλήρους μετανοίας, κι όπως ο καλός Σαμαρείτης πήρε πάνω του τον άγνωστο αυτόν αλλοεθνή και αλλόθρησκο και τον περιέθαλψε, έτσι κι εμείς να βοηθούμε αυτούς που καλώς ή κακώς βρέθηκαν στο δρόμο μας…με πλήρη μετάνοια…ζώντας την απόλυτη κόλαση της μετανοίας, να επιστρέψουμε τα οφειλόμενα, με τόκο στον Χριστό, παρακαλώντας για την αναπαυση της συνειδήσεως μας…Και μην νομίζετε οτι αυτοί οι άνθρωποι που φυλακίζονται, διαπομπευόμενοι, δεν μετανοιώνουν εκπρόθεσμα… όμως τότε είναι λίγο αργά, ο πόνος και το αντίτιμο αυτής της μετανοιας είναι βαρύτατο…Η Αλεξάνδρα θα μας πεί για τα κοκτειλ φαρμάκων που παίρνουν αυτοί οι ταλαίπωροι…

Και Το Αντίτιμο Της Κόλασης ποιό;   πολλα χρήματα…πάρα πολλά χρήματα…λές και τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν λίγα λεπτά μακαριότητας, νά σαν κι αυτά τα λεπτά που θα ακολουθήσουν το τέλος του λόγου μου…

379478-omorfa-louloudia-20

Και μην ξεχνάμε οι δούλοι εργάζονται απο φόβο…Οι μισθωτοί για τον μισθό…Μόνον Οι Υιοί Το Κάνουν Απο Αγάπη Για Τον Πατέρα..

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: