RSS Feed

ΜΙΑ ΣΑΒΒΑΤΙΑΤΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Σ ΕΝΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ..

Αυτό το Σάββατο βρεθηκα σ ένα απ τα ωραιότερα Μοναστήρια της Βοιωτίας..Ξεκινήσαμε  τρείς φίλοι Ο Αλκης οδηγούσε, ο Σέργιος συνοδηγός, κι εγώ μ ένα ταλαντούχο, τεταρτοετή της ιατρικής, σιωπηλό και γεμάτο αγάπη, να ανέχεται τις δικές μας φλυαρίες…

                  

 Ο καιρός φθινοπωρινός..Μολονότι καλά ντυμένος κρύωνα..    

Οταν φτάσαμε, η θερμοκρασία έξω ήταν 9 βαθμοί…Η υγρασία διαπεραστική…Ευτυχώς ο Ναός ζεστός…Περισσότερο μας θέρμαινε η βυζαντινή μελωδία των μοναχών.Λίγος κόσμος..Ηρεμο εκκλησίασμα..Μετά το πέρας της λειτουργίας, μνημόσυνο για έναν νέο αεροπόρο μας, που αδόκητα χάθηκε πριν μερικά χρόνια απο μηχανική βλάβη του αεροσκάφους του..Αξιοπρεπής πόνος, άλλο τόσο συγκρατημένοι οι γονείς του χειριστού, ο οποίος πάντα νήστευε τις μεγάλες νηστείες, κι ήταν κοντά στην Εκκλησία..σύμφωνα με τη  μητέρα του..Μετά στο αρχονταρίκι για ένα καφέ και κέρασμα..Λίγα λόγια απ τον αρχιερέα που λειτούργησε, γεμάτα απο την αγαπητική σχέση μεταξύ του Χριστού και ημών των εχόντων την πνοή ζωής του Δημιουργού, μιας πνοής που μπορεί να μας υψώσει μέχρι τον ίδιο το Θεό, μιας και είμαστε δημιουργήματα κατ εικόνα ( της εικόνος που είναι ο Χριστός..) με τη δυνατότητα να γίνουμε ιδιοι μ  Εκείνον, όχι κατ ουσίαν βέβαια αλλά καθ υπόστασιν…

Η ψυχή γέμισε χαρά, στην έξοδο απ την αγαπητική αυτή σύναξη..Σκέψεις για την κατάντια μας αυτά τα τελευταία χρόνια…που η ψυχοσύνθεσή μας έχει υποστεί, μια δραστική μετάλλαξη…¨συμφωνείς φίλε μου, είπε ο Αλκης¨.. Είχαμε γίνει κυριλέ. Δεν είναι ότι λείπουν η φτώχεια, η ανεργία, η ακρίβεια, η ανασφάλεια. Είναι ότι ακόμη και τώρα που λείπουν πλέον και τα στοιχειώδη απ τον μέσο έλληνα, κάτω από τις πιο αντίξοοες συνθήκες.. συμπεριφερόμαστε ως νεόπλουτοι. Μια στάση ζωής καταστροφική για την πολιτισμική μας ταυτότητα, αλλά και την κοινωνική συνοχή.Εχουμε δεν έχουμε, ξοδεύουμε…αναστέναξε ο Σέργιος.. Η κατανάλωση καλπάζει .Σε πάνω από 23 δισ. ευρώ το συνολικό χρέος των ελληνικών νοικοκυριών σε δάνεια και κάρτες. Οι μισοί Ελληνες είναι χρεωμένοι. Αλλιώς: Πάνω από 7 εκατ. πιστωτικές κάρτες φορτώνονται κάθε μέρα με χρέη άνω των 5 εκατ. ευρώ.Παράλληλα, τα κινητά τηλεφώνα έχουν αγγίξει τα 12 εκατομμύρια…Το νέο προϊον της κορυφαίας και πρωτοπόρου εταιρείας κινητών, μόλις ενεφανίσθη στα καταστήματα ξεπούλησε, και το κόστος; 739 ευρώ…η συσκευή..περίπου όσος ο μέσος μισθός ενός υπαλλήλου ( όχι της…βουλής..) Είμαστε μια κοινωνία ολοένα και λιγότερο απαιτητική σε ό,τι αφορά την διανοητική καλλιέργεια, την αλληλεγγύη, την κοινωνική ευθύνη … Και περισσότερο απαιτητική σε ό,τι αφορά την απόκτηση μπιχλιμπιδιων..

 

Φυλακισμένοι στη μικρή ή μεγάλη  μας ευημερία, αιχμαλωτισμένοι από το εγωιστικό μας συμφέρον, εμείς, οι φιλότιμοι, πονόψυχοι, ευσυγκίνητοι, ενθουσιώδεις Ελληνες έχουμε μετεξελιχθεί σε ένα αδιάφορο, παθητικό πλήθος, που δεν εμπνέεται από κάποιο ηθικό ιδεώδες, που δεν έχει μεγάλες φιλοδοξίες, και είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο να θυσιάσει τα πάντα στο βωμό της υλικής ραστώνης. Άγριος Καταναλωτισμός, μανία πολυτέλειας και αποχαύνωση μπροστά στο γυαλί. Να φάμε,  να χτίσουμε παράνομα  εξοχικά , να κλέψουμε τον άλλον..και δε βαριέσαι…Η αδιαφορία μας, παροιμιακή… Μια στρέβλωση που δεν θεραπεύεται με όποια κι όσο οδυνηρά μέτρα. Αλλωστε, δεν πάσχουμε από μέτρα, όργανα και θεσμούς. Aπό συνείδηση πάσχουμε. Και αυτογνωσία.Πολύ θάθελα όλοι οι έλληνες να έβλεπαν τον συγκρατημένο πόνο της μάνας που έχασε το παιδί της πριν προλάβει να κλείσει την τρίτη δεκαετία της ζωής του.. Αν και αμφιβάλω .. αν το δάκρυ, που το τελευταίο ίχνος φιλότιμου, θάφηνε να κυλήσει στο μάγουλο , θάντεχε το απαλό φθινοπωριάτικο αεράκι που μαζί με τον λαμπρό ήλιο, μας ζέσταινε αυτό το σαββατιάτικο πρωϊνο, στο προαύλιο του Μοναστηριού…

Αυριο Κυριακή, είναι του Λαζαρου και του πλούσιου..Αλήθεια σκεφτήκαμε ποτέ, γιατί ο μεν πτωχός κουρελής είχε όνομα…τον έλεγαν Λάζαρο…κι ο πλούσιος δεν είχε όνομα..ηταν ένα απλό επίθετο;

Υ.Γ Ηταν σύνηθες φαινόμενο να υπάρχουν πτωχοί κάθε είδους στα προαύλια των πλουσίων της εποχής εκείνης..Ο λόγος; Οι πλούσιοι, έτρωγαν συνήθως πολλά λιπαρά φαγητά, φυσικά χρησιμοποιώντας τα…δάχτυλά τους, τα οποία στο τέλος της ευωχίας ήταν γεμάτα απο το λίπος των ψητών…Ετσι και προκειμένου να τα καθαρίσουν…χρησιμοποιούσαν ψίχα ψωμιού, με την οποία τα έτριβαν ..  και τα καθάριζαν..Στη συνέχεια, όλα αυτά τα…λιπαρά ψίχουλα , τα πέταγαν στους απόκληρους, που συνωστίζονταν στις αυλές τους…Τα ίδια αυτά ψίχουλα έτρεφαν και τον Λάζαρο της παραβολής…

Advertisements

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: