RSS Feed

Η ΕΠΑΡΣΗ ΚΙ Η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΣΑΝ ΦΑΡΜΑΚΟ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ…

Η δυστυχία, σαν έννοια, έχει πολιτογραφηθεί με μαύρα γράμματα, για να δείξει τον πόνο, την μιζέρια, την απόλυτη απαξίωση ενός ανθρώπου ή μιας ομάδας ανθρώπων, ή ακόμη κι ολόκληρων λαών.                  

Ομως η δυστυχια ξεκινάει απο κάποια μικρά κι ασήμαντα πράγματα…Τάχουμε πει πολλές φορές, αν και οι επαναλήψεις βοηθούν στην εμπέδωση, ο πόνος της ψυχής είναι μεγάλος κι αφόρητος..Λένε οτι άν πονά ένα δόντι, ή μια ινομυαλγία σου έχει ερημώσει τις παρειες,ζείς μια κατάσταση αφόρητη, ίσως γιατί ο πόνος, το κέντρο του, είναι κοντά στο κεφάλι…Αυτό δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία, γιατί το κέντρο αποφάσεων που πυροδοτεί αντιδράσεις, δεν βρίσκεται τελικά στο κεφάλι, αλλά στην καρδιά…σαν σε όργανο…Θα μου πείτε τώρα και ποιός το πιστεύει..Κανείς..

Κάθε μέλος ενός Σώματος, είτε αυτό είναι ένας Ανθρωπος, είτε μια ομάδα ανθρώπων, μια Ενορία, μια πόλις, ένας λαός… είναι υπεύθυνο για την υγεία όλου του Σώματοςκαι έχει υποχρέωση να ¨μάχεται¨για την κοινή ζωή όλων.

Ο Χριστός μας λέει οτι πρέπει πρώτα να συμφιλιωθούμε μ αυτόν που βλάψαμε ή μας έβλαψε και μετά να τον αναζητήσουμε… άφες εκεί το δώρον σου, και ύπαγε πρώτον διαλλάγηθι τω αδελφώ σου» (Ματθ. 5,23-24).

Ο Θεός επιθυμεί να ταπεινωνόμαστε ενώπιον του αδελφού όσο γίνεται περισσότερο, ανεξάρτητα από το προφανές δίκαιο της υποθέσεως.

 Η καρδιά του αδελφού θα συγκινηθεί από την ταπείνωση μας και θα μπορέσει πάλι να ελκυσθεί προς τον Θεό. Με τον τρόπο αυτό γινόμαστε συνεργοί του Θεού …Για Τη Σωτηρία Του Αδελφού.

Οπως συμβαίνει με το δικό μας σώμα, τον οργανισμό μας, που πρέπει όλα τα συστήματα μας να συνεργάζονται ομαλα, έτσι ακριβώς.. Έχει ζωτική σημασία για τα μέλη του Σώματος της Εκκλησίας,να είναι ενωμένα.

Το Σώμα του Χριστού αποτελείται από ενορίες, μοναστικές κοινότητες, οικογένειες, όλους εμάς, όπου και αν ανήκουμε.

Το σώμα του ανθρώπου αποτελείται απο τρισεκατομμύρια μονές, κοινότητες, συστήματα, απίστευτης τελειότητας, που δουλεύουν άοκνα, κάτω απο μηχανισμούς, που δεν έχουμε ιδέα πώς λειτουργούν, κι απλώς εικάζουμε και κοκορευόμαστε, οτι ξέρουμε..

Αν έχουμε ειρήνη στην καρδιά, αυτός ο μηχανισμός λειτουργεί τέλεια, και μας βοηθά όχι μόνο να είμαστε πανευτυχείς, αλλά να βοηθάμε και τους άλλους οργανισμούς, δίπλα και πλαϊ μας , αλλά και απέναντι και παντού…

Αν είμαστε άρρωστοι, που σημαίνει οτι κάτι δεν πάει καλά στο συγχρονισμό των λειτουργιών μας, τότε ουτε εμάς τους ιδιούς μπορούμε να βοηθήσουμε ουτε τον διπλανό μας, κανέναν…

Ο Χριστός το επισημαίνει λέγοντάς μας..Μάθετε απ εμού οτι ειμί πράος και ταπεινός τη…καρδία…Μας μιλάει για πραότητα, και ταπεινότητα…

 

 

Ολα τα παραπάνω αποτελούν μια Ορθόδοξη θεώρηση του πάθους της ανθρώπινης υπαρξης, σαν μονάδα αλλά και σαν σύνολο.. Θάταν χρήσιμο να ρίξουμε μια ματιά στο τρόπο στοχαστικής..θεώρησης των πραγμάτων , με τη ματιά του κυρ-Νίκου..Λέει λοιπόν ο Καζαντζάκης..

..Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.

Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός·

Κάθε Στιγμή Πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος.

Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή· Κάθε Στιγμή Γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία.

Στα πρόσκαιρα ζωντανά σώματα τα δυο τούτα ρέματα παλεύουν:
α) ο
ανήφορος, προς τη σύνθεση, προς τη ζωή, προς την αθανασία·
β) ο
κατήφορος, προς την αποσύνθεση, προς την ύλη, προς το θάνατο.

Και τα δυο ρέματα πηγάζουν από τα έγκατα της αρχέγονης ουσίας. Στην αρχή η ζωή ξαφνιάζει· σαν παράνομη φαίνεται, σαν παρά φύση, σαν εφήμερη αντίδραση στις σκοτεινές αιώνιες πηγές· μα βαθύτερα νιώθουμε:

              Η Ζωή Είναι Κι Αυτή Άναρχη, Ακατάλυτη Φόρα Του Σύμπαντου.

Αλλιώς, πούθε η περανθρώπινη δύναμη που μας σφεντονίζει από το αγέννητο στο γεννητό και μας γκαρδιώνει· φυτά, ζώα, ανθρώπους· στον αγώνα;              Και τα δυο αντίδρομα ρέματα είναι άγια.

Χρέος μας λοιπόν να συλλάβουμε τ΄ όραμα που χωράει κι εναρμονίζει τις δυο τεράστιες τούτες άναρχες, ακατάλυτες Ορμές· και με τ΄ όραμα τούτο να ρυθμίσουμε το στοχασμό μας και την πράξη.¨…

Οι στοχασμοί του μεγάλου Κρητικού, είναι στο σωστό δρόμο , μόνο που αστοχούν στην πορεία, και χάνονται στο πέλαγο του Εγώ είμαι..

Ταπεινό φρόνημα μας ζητά ο Χριστός, και σίγουρα ξέρει γιατί το ζητά. Εκείνος ξέρει πως, όσο κι αν ψηλώσουμε, ένα τίποτα είμαστε, γι αυτό μας προλαβαίνει, και προσπαθεί να μας ενημερώσει αγαπητικά, να ταπεινώσουμε το φρόνημα, και να συνεργαστούμε με τον εαυτό μας πρώτα και μετά με τον διπλανό μας, τη γυναικα, τα παιδιάς μας κι έπειτα τους γύρω..Κι όλοι μαζί να αναζητήσουμε αυτά που οσμίζεται η τραγική προσωπικότητα του Καζαντζάκη, αλλά δεν τολμά να αγγίσει..Απο φόβο; Απο δειλία; Από υπερηφάνεια; Απο σκοτασμό; Ποιός ξέρει…

 

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: