RSS Feed

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΕΦΕΡΗΣ..ΓΙΑ ΤΗ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ..

 

 

Μου τόστειλε ο καλός μου φίλος Λευτέρης Σ.

Δεν ξέρω πού το βρήκε. Δεν το έγραψα εγώ.

Αν ήξερα τον συντάκτη του, θα τον ανέφερα.

Απλά το αντιγράφω και το προσυπογράφω,

χωρίς να προσθέσω ούτε μία λέξη…

 

 

 

Εδώ και μήνες η Ελλάδα είναι στο πραιτώριο. 

 Χλευάζεται και  κατασυκοφαντείται. 

 Αναίσχυντοι αργυραμοιβοί την παίζουν στα ζάρια.

Προσβάλλουν τους ανθρώπους της, αμφισβητούν

την ιστορία της και τον πολιτισμό της.

 Όποια  εφημερίδα και να ανοίξεις,

μας έχουν κατατάξει στα  «σκουπίδια».

Μας θεωρούν ένα περιττό βάρος,

από το οποίο όλοι θέλουν να απαλλαγούν,

αλλά δεν ξέρουν ακόμα πώς.

Ε, λοιπόν, η Ελλάδα δεν είναι για τα σκουπίδια!

Δεν είμαστε  οι Έλληνες διεφθαρμένοι και τεμπέληδες.

 Ένας φτωχός λαός, ειμαστε..που γνώρισε την αφθονία

και παρασύρθηκε γιατί νόμισε πως θα κρατήσει για πάντα. 

Πίστεψε και στα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα»

κάποιων  αδίστακτων πολιτικάντηδων.

Για την ακρίβεια ίσως στην Ελλάδα υπάρχουν λιγότεροι

διεφθαρμένοι και τεμπέληδες απ’ ότι σε πολλές άλλες χώρες.

Και τώρα ήρθε η ώρα του λογαριασμού.

Είναι μια δύσκολη ώρα, αλλά δεν ήρθε το τέλος.

Όμως, ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα το 15% του πληθυσμού της

δεν ζει με κουπόνια.

Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα,

Κάθε Ελληνόπουλο Έχει Δωρεάν Πρόσβαση Στο Πανεπιστήμιο.

Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα

 Έχουμε Ένα, Έστω Ημιτελές,

Αλλά Έχουμε Σύστημα Υγείας.

Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα

Έχουμε Ένα Κράτος Που Έχει Μια Μεγάλη  Περιουσία.

 Άλλα κράτη δεν έχουν τίποτα.

Αυτήν βλέπουν και ξερογλύφονται.

Ευτυχώς ακόμα στην Ελλάδα

Οι Γονείς Βοηθάνε Τα Παιδιά Τους Και Εκείνα

Τους Γονείς Τους.

Ευτυχώς, η μικρή και φτωχή Ελλάδα δεν ήταν απούσα

από καμιά μεγάλη μάχη για την ελευθερία.

 Και έδινε το είναι της, όταν οι άλλοι είχαν ήδη

παραδώσει και την ψυχή και το πνεύμα.

Ευτυχώς ακόμα, η Ελλάδα έχει μέλλον.

Έβλεπα εκείνα τα κορίτσια της Εθνικής Ομάδος Πόλο,

να ανεβαίνουν στον Όλυμπο,  μες τη «φωλιά του Δράκου»,

και είπα , πως  δεν χάθηκε η ελπίδα.

Υπάρχει ακόμα το μέταλλο του νικητή.

Η Ελλάδα έχει μέλλον, γιατί στη μακραίωνα ιστορία της

κάθε μεγάλη ήττα και καταστροφή, αντί να την  αφανίσει,

 την ανάσταινε! Γιατί τα γράφω αυτά;

Μου τηλεφώνησαν κάποιοι «φίλοι» απ’ το εξωτερικό και 

  μας ….νεκρολογούσαν!

 Είναι απ’ τα κοράκια που έχουν στοιχηματίσει

στην πτώχευσή μας και ανησυχούν μήπως

και χάσουν τα λεφτά τους!  Και βιάζονται!

Τόσο πολύ θύμωσα που έκλεισα το τηλέφωνο.

Ύστερα τους έστειλα το κείμενο που ακολουθεί….

 


 
νήκω σ µία χώρα µικρή.

να πέτρινο κρωτήρι στ Μεσόγειο, πο δν χει λλο γαθ 

παρ τν γώνα το λαο, τ θάλασσα, κα τ φς το λιου.

Εναι µικρς  τόπος µας, λλ  παράδοσή του

εναι τεράστια κα τ πράγµα πο τ χαρακτηρίζει

εναι τι µς παραδόθηκε χωρς διακοπή.

 λληνικ γλσσα δν παψε ποτ της ν µιλιέται.

Δέχτηκε τς λλοιώσεις πο δέχεται καθετ ζωντανό, 

λλ δν παρουσιάζει κανένα χάσµα.

λλο χαρακτηριστικ ατς τς παράδοσης εναι  γάπη της

γι τν νθρωπιά, κανόνας της εναι  δικαιοσύνη.

Στν ρχαία τραγωδία, τν ργανωµένη µ τόση κρίβεια, 

 νθρωπος ποὺ ξεπερν τ µέτρο,

πρέπει ν τιµωρηθε π τς ρινύες.

σο γι µένα συγκινοµαι παρατηρώντας πς  συνείδηση

τς δικαιοσύνης εχε τόσο πολ διαποτίσει τν λληνικ ψυχή, 

στε ν γίνει κανόνας  τοῦ φυσικο κόσµου.

Κα νας π τος διδασκάλους µου,

τν ρχν το περασµένου αώνα, γράφει:

 «… θ χαθοµε γιατί δικήσαµε …».

Ατς  νθρωπος ταν γράµµατος.

Εχε µάθει ν γράφει στ τριάντα πέντε χρόνια τς λικίας του.  

λλ στν λλάδα τν µερν µας,  προφορικπαράδοση

πηγαίνει µακρι στ περασµένα σο κα  γραπτή.

Τ διο κα ἡ ποίηση.

Εναι γι µένα σηµαντικ τ γεγονς τι  Σουηδία

θέλησε ν τιµήσει καὶ τούτη τν ποίηση κα λη τν ποίηση γενικά, 

κόµη κα ταν ναβρύζει νάµεσα σ’ να λα περιορισµένο.

 Γιατί πιστεύω πς τοτος  σύγχρονος κόσµος που ζοµε, 

 τυρρανισµένος π τ φόβο κα τν νησυχία,

τ χρειάζεται τν ποίηση. 

 ποίηση χει τς ρίζες της στν νθρώπινη νάσα

– κα τί θ γινόµασταν ν  πνοή µας λιγόστευε;

Εναι µία πράξη µπιστοσύνης – κι νας Θες τ ξέρει 

ν τ δεινά µας δν τὰ χρωστµε στ στέρηση µπιστοσύνης.

Παρατήρησαν, τν περασµένο χρόνο γύρω 

π τοτο τ τραπέζι,

τν πολὺ µεγάλη διαφορ νάµεσα στς νακαλύψεις

τς σύγχρονης πιστήµης καὶ στ λογοτεχνία.

παρατήρησαν πς νάµεσα σ’ να ρχαο λληνικ δράµα

κα να σηµερινό,  διαφορ εναι λίγη.

Ναί,  συµπεριφορ το νθρώπου δ µοιάζει

ν χει λλάξει βασικά.

Κα πρέπει ν προσθέσω πς νιώθει πάντα τν νάγκη

ν’ κούσει τούτη τν νθρώπινη φων πο νοµάζουµε ποίηση.

Ατ  φων πο κινδυνεύει ν σβήσει κάθε στιγµ π στέρηση 

γάπης κα λοένα ξαναγεννιέται. Κυνηγηµένη, ξέρει πο ν ’βρει

καταφύγιο,παρνηµένη, χει τ νστικτο ν πάει ν ριζώσει

στος πι προσδόκητους τόπους.

Γι’ ατ δν πάρχουν µεγάλα κα µικρ µέρη το κόσµου.

Τὸ βασίλειό της εναι στς καρδις λων τν νθρώπων τς γς. 

 Εχει τ χάρη ν’ποφεύγει πάντα τ συνήθεια, ατ τ βιοµηχανία.

Χρωστ τν εγνωµοσύνη µου στ Σουηδικ καδηµία

πο νιωσε ατ τὰ πράγµατα, πο νιωσε πς ο γλσσες,

ο λεγόµενες περιορισµένης χρήσης,

δν πρέπει ν καταντον φράχτες που πνίγεται  παλµς

τς νθρώπινης καρδις, πο γινε νας ρειος Πάγος κανός

ν κρίνει µ λήθεια πίσηµη τν δικη µοίρα τς ζως,

γι ν θυµηθ τν Σέλλεϋ, τν µπνευστή, καθώς µς λένε,

το λφρέδου Νοµπέλ, ατο το νθρώπου πο µπόρεσε

νὰ ἐξαγοράσει τν ναπόφευκτη βία

µ τ µεγαλοσύνη τς καρδις του.

Σ’ ατ τν κόσµο, πο λοένα στενεύει, 

 καθένας µας χρειάζεται

 λους τούς λλους.

Πρέπει ν’ ναζητήσουµε τν νθρωπο, που κα ν βρίσκεται.

ταν στ δρόµο τς Θήβας,  Οδίπους συνάντησε τ Σφίγγα,

κι ατ τοῦ ἔθεσε τ ανιγµά της,  πόκρισή του ταν:

  νθρωπος.

Τούτη  πλ λέξη χάλασε τ τέρας. 

χουµε πολλ τέρατα ν καταστρέψουµε. 

 ς συλλογιστοµε τν πόκριση το Οδίποδα.»

 


Αυτά τα απλά και καυτά λόγια είπε ο Σεφέρης στην τελετή

παραλαβής του Νόμπελ λογοτεχνίας για το 1963…

 Δεν νομίζετε οτι είναι…Σαν να τα είπε χθές;

Απ την άλλη, η τραγουδίστρια της Νίκης, Σοφία Βέμπο,

μπορεί να μην ηταν κάτοχος βραβείων, ήξερε όμως να μιλά

στις καρδιές..Το τραγούδι γράφτηκε το 1940…

Και τότε προδοθήκαμε, ακριβώς όπως και σήμερα…

Ακριβώς απ τους ίδιους ανθρώπους

 ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ;

Ακούστε το. Είναι σαν να γράφτηκε σήμερα.

Αλήθεια ποιός θυμάται τον Μίμη Τραϊφόρο; 

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: