RSS Feed

ΕΙΜΑΣΤΕ ΖΩΝΤΑΝΟΙ, Ή ΖΩΝΤΑΝΟΙ..ΝΕΚΡΟΙ;

Aφιερωμένο σε όσους κοιτάζουν, χωρίς να βλέπουν,

σε όσους ακούν, χωρίς ν αφουγράζονται

σε όσους καταλαβαίνουν, αλλά δεν εννοούν.

Σε όλους τους βιαστικούς της εποχής μας,

τους εργασιακά πολυάσχολους,

τους κουρασμένους,

τους αδιάφορους.

Σε όλους εμάς που οι αισθήσεις μας δεν «πιάνουν»

την ομορφιά γύρω μας,

που δε βλέπουμε το πρόσωπο του άλλου,

που γίναμε χλιαροί στην αγάπη!

Μια ιστορία απλή..έτσι για να δακρύσουμε λίγο..

Ουάσιγκτον. Σταθμός του μετρό. Ένα κρύο πρωϊνό τον Γενάρη του 2007.

Επαιξε έξι κομμάτια του Μπαχ για περίπου 45 λεπτά.

Στο διάστημα αυτό, περίπου 2 χιλιάδες άτομα πέρασαν

από το σταθμό, οι περισσότεροι καθ’οδόν για τη δουλειά τους.

Μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε οτι κάποιος

έπαιζε μουσική.

Βράδυνε το βήμα του, σταμάτησε για λίγα δευτερόλεπτα

και μετά προχώρησε βιαστικός για τον προορισμό του.

4 λεπτά αργότερα ο βιολιστής εισέπραξε

το πρώτο του δολλάριο:

μια γυναίκα έριξε τα χρήματα στο κουτί του

και χωρίς να σταματήσει συνέχισε το δρόμο της.

6 λεπτά, ένας νεαρός έγειρε στον τοίχο για να τον ακούσει,

μετά κοίταξε το ρολόι του και συνέχισε να περπατά.

10 λεπτά, ένα αγοράκι 3 ετών σταμάτησε,

αλλά η μητέρα του το έσυρε βιαστικά να συνεχίσει,

καθώς το παιδί σταμάτησε για να δει τον βιολιστή.

Τελικά η μητέρα έσπρωξε δυνατά το παιδί και το παιδί

ξανάρχισε να περπατά γυρνώντας ολοένα το κεφάλι

προς τα πίσω.

Την ίδια αντίδραση είχαν και πολλά άλλα παιδιά.

Όλοι, χωρίς εξαίρεση, οι γονείς τα πίεζαν να προχωρήσουν.

45 λεπτά: ο μουσικός συνέχισε να παίζει.

Μόνον 6 άνθρωποι είχαν για λίγο σταματήσει.

Περίπου 20 άτομα του άφησαν χρήματα

χωρίς να διακόψουν το ρυθμό τους.

Συγκέντρωσε συνολικά 32 δολλάρια.

1 ώρα: τελείωσε το παίξιμο και μια σιγή απλώθηκε παντού.

Κανείς δεν το πρόσεξε.

Κανείς δε χειροκρότησε ούτε υπήρξε έστω

κάποιο ίχνος αναγνώρισης.

Κανείς δεν το ‘ξερε, αλλά ο βιολιστής ήταν

ο Τζόσουα Μπελλ, ένας από τους καλύτερους

μουσικούς του κόσμου.

Επαιξε ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια

που έχουν ποτέ γραφτεί, με ένα βιολί

αξίας 3.5 εκατομμυρίων δολλαρίων.

Δύο μερες νωρίτερα, ο Τζόσουα Μπελλ

γέμισε ασφυκτικά ένα θέατρο στη Βοστώνη,

σε συναυλία που η μέση τιμή του εισιτηρίου

άγγιξε τα 100 δολλάρια.

Πρόκειται για πραγματικό γεγονός.

Ο Τζόσουα Μπελλ έπαιξε ινκόγκνιτο στο σταθμό

του μετρό στα πλαίσια ενός κοινωνιολογικού πειράματος

που οργάνωσε η Ουάσιγκτον Ποστ για την αντίληψη,

το γούστο και τις προτεραιότητες των ανθρώπων.

Το ερώτημα που προέκυψε:        

σε ένα ουδέτερο περιβάλλον και σε ακατάλληλη ώρα,

μπορούμε να αντιληφθούμε την ομορφιά;

Σταματούμε για να την απολαύσουμε;

Αναγνωρίζουμε το ταλέντο όταν εκδηλώνεται

σε ασυνήθιστα χωροχρονικά πλαίσια;

Ενα συμπέρασμα που πιθανώς μπορεί

να εξαχθεί από το συγκεκριμένο πείραμα είναι:

Αν δεν έχουμε ένα λεπτό για να σταματήσουμε

και ν’ακούσουμε έναν από τους καλύτερους μουσικούς

του κόσμου να παίζει ένα από τα ωραιότερα κομμάτια

που γράφτηκαν ποτέ, με ένα από τα ομορφότερα

μουσικά όργανα ….

πόσα άλλα πράγματα χάνουμε άραγε;

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

4 responses »

  1. Ναι, ομολογώ ότι εγώ το μετέφρασα, διότι με είχε εντυπωσιάσει. Μάλιστα σήμερα τελείωσα τις μικροδιορθώσεις που χρειάζονται εν όψει της επανεκτύπωσής του. Ήταν σαν να το διάβαζα για πρώτη φορά. Μας χρειάζονται συχνά τέτοια μαθήματα.

  2. Φίλε Αντώνη, χτές σου απήντησα λίγο βιαστικά, και λησμόνησα το πιο σημαντικό: Να σε ρωτήσω αν είσαι ο «υπαίτιος» της μετάφρασης του πρωτοποριακού για το είδος του βιβλίου των Paul Brand & Philip Yancey, ΠΟΝΟΣ, ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ. Αν ναι, μπράβο σου ανέδειξες μια εξαίσια μελέτη ζωής που είμαι σίγουρος οτι θα βοηθήσει τον κόσμο που ζητά και ψάχνει και δεν σκέπτεται να χτυπήσει πόρτες, γιατί ξέρει ότι θα βρή, θα του δοθή και οπωσδήποτε θα του ανοίξουν οι κρουνοί της αληθινής γνώσης, που μόνο όποιος έχει πονέσει πραγματικά γνωρίζει. Οπως και νάχει , νομίζω γνωρίζεις από πόνο.

  3. Είχα διαβάσει το γεγονός όταν έγινε, και μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση. Έκανες πολύ καλά που το ανέδειξες. Ανακάλυψα τη πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα σου μέσα από την ανάρτηση για τον πόνο–μήπως είχες παρακολουθήσει το μεταπτυχιακό μου μάθημα; Ευπρόσδεκτος στο ιστολόγιό μου για σχόλια και επικοινωνία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: