RSS Feed

Ξημερώνοντας Κυριακή της Αποκριάς..στο σπιτι του Θαναση..

 

 

Μια βραδιά στο σπίτι του Θανάση..Χτές βρεθήκαμε 4 ζευγάρια φίλων στο φιλόξενο σπίτι του Θαναση.Είχαμε αρκετό καιρό να βρεθούμε όλοι μαζί, και η χαρα απ αυτήν τη συνάντηση ήταν διάχυτη απο όλους..Το περιβάλον ζεστό κι ευχάριστο..

Η κουβέντα γύρω απ την επικαιρότητα, αρχικά την υγεία, τις αρρώστιες, την γρίπη Η1Ν1, για να καταλήξουμε στα μεταφυσικά φαινόμενα, τα ενδιάμεσα, και την πίστη..Η σοβαρότερη συζήτηση έγινε μετά το όντως πολύ γευστικό δείπνο..Το οποίο ολοκληρώθηκε, (δυστυχώς για τους μη καπνιστές), με πούρα Αβάνας, τα οποία είναι όμορφα να τα βλέπεις να αναπαύονται μεσα στα κουτιά τους, αλλά γίνονται ανυπόφορα όταν τα αναπνέεις, αναγκαστικά..

Οι καλοί τρόποι δεν επιτρεπουν να αρνηθείς σ αυτούς που κατέχονται απο το πάθος του καπνού,να γίνουν..καπνοδόχοι των πούρων τους,κι έτσι αναμεσα απ τους καπνούς συνεχίστηκε η συζητηση,που άρχισε απο το φαγητό..

Είναι γεγονός οτι αυτό που απασχολεί όλο τον κόσμο,πιστεύοντες και μή πιστεύοντες,είναι τί γίνεται μετά τον θάνατο..Ή για να το πούμε διαφορετικά, υπάρχει κάτι μετά,ή όλα τελειώνουν…αφού κλείσουμε τα μάτια και η γραμμή της καρδιάς στο μόνιτορ γίνει ευθεία...

Απ τα 4 ζευγάρια, τα δύο είμασταν θετικά και τα άλλα δύο με ερωτηματικά, κλασσικά υπαρξιακά, ζαλισμένα απ την ανελέητη καθημερινή πραγματικότητα, που αγωνίζεται μεταξύ του τί θα φάμε, κι αν η Μενεγάκη όντως απάτησε τον Λάτσιο με τον ανδριώτη ξενοδόχο..Ομως όταν τελειώσει η ζωή, μετά τί γίνεται;

 

Οταν βρίσκεσαι σε μια μέση ηλικία, όπου η ελπίδα του προσδόκιμου επιβίωσης σου χαμογελά , ακόμα, έντονα, κι οι ηδονές κάθε λογής σου κλείνουν το μάτι, τα περί του θανατου, σου φαίνονται απόμακρα, και εκτός του κύκλου του χορού, ( εκτός χορού πολλά λέει κανείς), κι έτσι μπορείς άνετα να λές ό,τι θές.. Να ειρωνεύεσαι αυτούς που..φοβούνται καινα περιπαίζεις αυτούς που έχουν, ή αρχίζουν , φοβούμενοι, να έχουν θρησκευτικές ανησυχίες..

 

 

Δηλαδή μας βλέπουν οι νεκροί;Ηταν το ερώτημα απο την οικοδέσποινα, με σχετικά πρόσφατη την απώλεια του πατέρα της. Φυσικά και όχι. Κι αυτό γιατί έχουν τα δικά τους προβλήματα…εκεί που βρίσκονται. Υπάρχει κόλαση και παράδεισος;

 

 

Συνέχισε, εκφράζοντας το βασικό ερώτημα όλων, και την αμυδρή ανησυχία, της υπαρξης της κολάσεως..μια και ο παράδεισος για τους υποψιασμένους αντιρρησίες, φαντάζει όνειρο μακρινό. Δεν υπάρχει κόλαση ούτε παραδεισος..με την έννοια που το..φαντάζεσαι..Αυτά ανήκουν στο χώρο της σκέψης..της ψυχής , αν το προτιμάς.. Δηλαδή για να γίνη κατανοητό:Φεύγει ο γυιός σου ένα μακρυνό ταξίδι και σύ λιώνεις απ την αγωνία, σε βαθμό που μπορεί ακόμα και να αρρωστήσεις άσχημα.. (πόσα αυτοάνοσα δεν παρούσιάστηκαν ξαφνικά, κάτω απ την υπερβολική ψυχική πίεση της εναγώνιας προσμονής επιστροφής του αγαπημένου προσώπου…)..

Τί έχουμε σ αυτή την περίπτωση; Κόλαση..αγωνία..ταραχή..κλάμματα..και αρρώστια…χωρίς ουσιαστική, υλική αιτία..Απ την άλλη μεριά, το παιδί μας αριστεύει στο σχολειό του, το παν/μιο, τον στίβο της ζωής, τον γάμο του..Γίνεται ένας επιτυχημένος επαγγελματίας,και όλοι μάς μακαρίζουν..Νοιώθουμε υπέροχα, πανευτυχείς, ολοκληρωμένοι σαν γονείς..

 

Αυτή καθ αυτή η ευτυχία μας, σαν ευτυχία, δεν έχει υπόσταση..την υπαρξή της τη αντλεί απο ένα εξωτερικό, άσχετο γεγονός,για το οποίο πιθανόν εμείς να παίξαμε κάποιο ρόλο, γενήτορες γαρ,αλλά τον ουσιαστικό ρόλο τον έπαιξε άλλος εκτός απο εμας, άσχετα αν φέρει τα γονίδια , και τα χρωματοσώματά μας..που δεν παύει να είναι ένας καινούργιος, τελείως διαφορετικός άνθρωπος..

 

Εμείς πλέουμε σε πελάγη ευδαιμονιας, είμαστε στον…παράδεισο..Κατι παρόμοιο είναι και ο αληθινός παράδεισος …για τον οποίο μας μιλάει η Παλαιά και Νέα Διαθήκη..

Πνευματικός, όχι υλικός..Που κερδίζεται με αγώνες απο αυτή τη ζωή..γιατί αν δεν τον βρούμε ενόσω ζούμε..δεν θα τον βρούμε ποτέ..Στο σημείο αυτό,αναφέρθηκε η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου..Με τον πλόυσιο να παρακαλεί τον Αβρααμ να του επιτρέψεινα κατεβεί και να ειδοποιήσει τα αδέλφια του να μην  πέσουν και εκείνοιστα σφάλματα που ο ιδιος έπεσε, αλλά η απάντηση του Αβραάμ υπήρξε αποστομωτική..

 

 

 

 

Ο Μωυσής κι οι προφήτες μιλούν για όλα αυτά, κι αν δεν τους ακούν,ακόμα και νεκρός να αναστηθεί δεν θα τον πιστέψουν..Φοβερή κουβέντα..που επισφραγίζει,γι αυτούς που πιστεύουν, τη σοβαρότητα του θέματος ,που δυστυχώς έχουμε πάρει αψήφιστα..

Στο σημείο αυτό , στη συζήτηση μας μπηκε δυναμικά  ο βενιαμίν της συντροφιάς, μοναχογυιός ενός εκ των ζευγαριών..που μόλις είχε επιστρέψει απο διασκέδαση.Η ώρα ήταν 01,30 ,ξημερώνοντας Κυριακή..

Γιατί μόνον ο Χριστός κι όχι ο Βούδας ή ο Μωάμεθ..

Σοβαρή ερώτηση κι άλλο τόσο σοβαρή απορία..του νεαρού..Απλά γιατί μόνο ο Χριστός είπε οτιΕκείνος είναι Ζωή, η Αλήθεια κι η Οδός..ουτε ο Βούδας διακήρυξε κάτι τέτοιο , ούτε ο Μωάμεθ, ο οποίος άλλωστε δεν είπε τίποτα παραπάνω απο το ότι ήταν ο προφήτης του Θεού..

Κανείς απ τους λεγόμενους μύστες δεν ισχυρίστηκε  οτι ήταν Υιός του Θεού και του ανθρώπου..το δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος..Τόσο απλό..και ταυτόχρονα τόσο δύσκολο να κατανοηθεί απ ένα μπερδεμένο απ τα κοσμικά πράγματα μυαλό..

Είναι αλήθεια πως οι εκτός του παραδείσου βλέπουν όσους είναι στον Παραδεισο ,ενω δεν συμβαίνει το αντίθετο; Ηταν η ερώτηση της μητέρας του ανήσυχου νεαρού.Πράγματι αυτό συμβαίνει.Είναι σαν να έχουμε ένα σπίτι κατάφωτο με μεγάλα παράθυρα,και κόσμο να περιφέρεται και να συνομιλεί μέσα σ αυτό, και αντίστοιχα κόσμο έξω στο σκοτάδι να βλέπει μέσα στο σπιτίτα όσα συμβαίνουν, χωρίς ομως τη δυνατότητα επικοινωνίας με εκείνους που βρίσκονται μέσα..

 

 

Οι έξω βλέπουν και ακούν τα οσα διαμείβωνται μέσα.Οι μέσα, λόγω της διαφοράς του φωτισμού, δεν βλέπουν,αλλά ούτε ακούν τί συμβαίνει έξω απ το σπίτι..Τόσο οι έξω, όσο και οι μέσα εχουν γνώση της ύπαρξης οι μέν των δε..αλλά δεν έχουν επίγνωση της καταστάσεως των..Οι μέσα χαίρωνται την παρουσία των Αγίων και του Χριστού.Οι έξω, έχουν γνώση, όχι όμως επίγνωση, μέθεξη, της αγάπης που συνδέει τους μέσα..Λαχταρούν λίγη επικοινωνία , η οποία τους λείπει,κι αυτό γιατί οι ίδιοι το επέλεξαν όσο διάστημα ζούσαν στη γή,να είναι αποξενωμένοι και οχυρωμένοι στο εγωϊστικό κενό τους..έτσι τώρα απολαμβάνουν αυτό που οι ίδιοι διάλεξανμε το αναφαίρετο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού τους..

Μου φαίνονται πολύ απλοποιημένα, αντέτεινε ο νεαρός,έχω πολλές ενστάσεις..

 

 

 

Ομως η ώρα πλησίαζε 03.00, και η συζήτηση σταμάτησε σ αυτό το σημείο..με μια περίεργη αίσθηση να έχει καταλάβει όλους τους συμμετέχοντας..Το σίγουρο πάντως ήταν οτι όλοι, άλλος λίγο άλλος πολύ,ήταν βαθειά προβληματισμένοι, και ευχαριστημένοι απ την εκ βαθέων απρόβλεπτη εξέλιξη της συνάντησης μας..Χαιρετε.

 

 

About kosmaser

Η ασθένεια είναι ο..κανόνας ! Η υγεία η εξαίρεση ! Η θεραπεία άθλος..και η ίαση ο τελικός μας σκοπός..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: