RSS Feed

Η ΜΟΙΧΑΛΙΔΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ…ΔΗΛΑΔΗ ΕΜΕΙΣ..

Ρωτά ο Παναγιώτης…τί ειναι ο Πνευματικός Νόμος και γιατί λές οτι είναι σκληρός και άτεγκτος…Λόγω των ημερών λέω να θυμηθούμε μιαν ιστορία που συνέβη πριν 2000 χρόνια…όπου ¨πρωταγωνίστρια¨ τότε ήταν μια φτωχή μοιχαλίδα, που είχε την…ατυχία να συλληφθή επ αυτοφώρω….μοιχευομένη..

Ομως ας δούμε τον μύθο, κι ας σκεφθούμε πάνω στον τρόπο ενέργειας Εκείνου που αγαπά όλους εμάς…τους φαρισαίους……Να που το οργισμένο πλήθος..Έσερνε βίαια μια δυστυχισμένη αμαρτωλή γυναίκα πού είχε συλληφθεί να μοιχεύει. Την έφερνε θριαμβευτικά, με άγριες κι εκκωφαντικές κραυγές… μπροστά στο Χριστό..Διδάσκαλε, φώναξαν, με κόκκινα απ τη δίψα για αίμα, οργισμένοι Εβραίοι.. ¨αυτή ή γυναίκα κατείληπται έπ’αυτοφώρω μοιχευομένη..και εν τω νόμω ημών Μωυσής ένετείλατο τάς τοιαύτας λιθάζειν… συ ουν τί λέγεις;¨Δάσκαλε, τη γυναίκα αυτή την πιάσαμε έπ’ αυτοφώρω να διαπράττει την αμαρτία της μοιχείας. Κι ό Μωυσής λέει στο νόμο του πώς τέτοιες γυναίκες πρέπει να τις λιθοβολούμε. Εσύ τί λες; (Ίωάν. η’4-6).

Γιατί άραγε, όλοι αυτοί οι οι φύλακες του νόμου, δε λιθοβόλησαν μόνοι τους την αμαρτωλή γυναίκα; Γιατί την έφεραν μπροστά στον Ιησού;

Ό νόμος του Μωυσή τούς έδινε το δικαίωμα να την λιθοβολήσουν. Κανένας δε θα βρισκόταν να προβάλει αντίρρηση, να τούς κατηγορήσει. Ποιος διαμαρτύρεται στις μέρες μας όταν απαγγέλλεται ή ποινή του θανάτου σε κάποιον εγκληματία;( Ποιός δεν θα χαρεί αν καταδικάσουν τον δικό μας υπουργό…)

Γιατί οι Εβραίοι πρεσβύτεροι έφεραν την αμαρτωλή γυναίκα στον Κύριο;

¨Συ ουν τί λέγεις;¨ Γιατί τον ρώτησαν Αφού Ό Νόμος Του Μωυσή Ήταν Σαφής; Ό ευαγγελιστής αποκαλύπτει το δόλο τους με τα έξης λόγια:

¨Τούτο δε ειπόν έκπειράζοντες αυτόν, ίνα σχώσι κατηγορίαν κατ αυτού¨ (Λουκ. η’ 6).

Το είπαν αυτό για να βρουν έπειτα αιτία να τον κατηγορήσουν.

Είχαν ξανασηκώσει μια φορά τα χέρια τους για να τον λιθοβολήσουν, αλλά τους ξέφυγε.

Τώρα όμως πίστευαν πώς βρήκαν μια ευκαιρία να πραγματοποιήσουν την επιθυμία τους.

Και θα γινόταν αυτό εκεί μπροστά, στο ναό του Σολομώντα, όπου φυλάσσονταν ο πλάκες των εντολών στην Κιβωτό της Διαθήκης, μπροστά σ’ ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων.

Θα γινόταν εκεί όπου Αυτός, ό Χριστός, θα ‘πρεπε να πει κάτι αντίθετο στην εντολή του Μωυσή. Κι έτσι θα πετύχαιναν το στόχο τους. Θα λιθοβολούσαν μέχρι θανάτου τόσο το Χριστό όσο και την αμαρτωλή γυναίκα.

Και βέβαια ήταν πολύ πιο πρόθυμοι να λιθοβολήσουν το Χριστό παρά την πόρνη, όπως αργότερα ζήτησαν με περισσό ζήλο από τον Πιλάτο να ελευθερώσει τον ληστή Βαραββά αντί για το Χριστό.Όλοι όσοι παρευρίσκονταν στη σκηνή περίμεναν δύο πράγματα να γίνουν: Είτε Με Την Ευσπλαχνία Του Ό Χριστός, να ελευθερώσει την αμαρτωλή γυναίκα.. παραβιάζοντας έτσι το νόμο, Είτε Να Τηρήσει Το Νόμο Και Να Τους Πει ¨Πράξετε όπως ορίζει ό νόμος¨.

Έτσι όμως θα παρέβαινε τη δική Του εντολή για έλεος και καλοσύνη.

Στην πρώτη περίπτωση θα την καταδικάζανε σε θάνατο.

Στη δεύτερη θα γινόταν ρεζίλι, άξιος χλευασμού και περιφρόνησης.

Με το πού του έκαναν την ερώτηση ¨σύ ουν τί λέγεις;¨

οι κατήγοροι, επικράτησε νεκρική σιγή.

Σιγή ανάμεσα στο πλήθος πού είχε συγκεντρωθεί και σιγή ανάμεσα στους κριτές της αμαρτωλής γυναίκας.

Τότε ό Χριστός, έσκυψε κι άρχισε να γράφει ήρεμα με το χέρι Του στο έδαφος (βλ. Ίωάν. η’ 6).

Τί έγραφε ό Χριστός στο χώμα;

 Ό ευαγγελιστής κρατά σιγή εδώ, δε μας αναφέρει τί έγραφε ό Χριστός. Ήταν πολύ κακό κι αποτρόπαιο αυτό για να το γράψει στο Βιβλίο Της Χαράς. Το αναφέρει η παράδοση όμως, κι είναι κάτι τρομερό.

Ό Χριστός έγραψε κάτι πού θα ξάφνιαζε τούς πρεσβύτερους, τούς κατήγορους της αμαρτωλής γυναίκας.

Με Το Δάχτυλο Του Αποκάλυψε Την Κρυφή Τους Ανομία.

Γιατί αυτοί Οι Διαπομπευτές Των Αμαρτιών Των Άλλων.. ήξεραν πολύ καλά να κρύβουν τα δικά τους κρίματα.

Είναι όμως άσκοπο να προσπαθείς να κρύψεις κάτι από το μάτι πού τα βλέπει όλα.( Εστι γαρ Δίκης οφθαλμός ος τα πάνθ ορα…)

Σύμφωνα με την παράδοση λοιπόν, έγραψε ό Κύριος στο έδαφος:

Ό Μ(εσουλάμ) έκλεψε θησαυρό από το ναό.

Ό Ά (σήρ) διέπραξε μοιχεία με τη γυναίκα του αδελφού του.

Ό Σ(αλούμ) έχει κάνει ψευδομαρτυρίες.

Ό Έ(λέντ) έχει δείρει τον πατέρα του.

Ό Ά(μαρίς) είναι σοδομίτης.

Ό Ί(ωήλ) έχει προσκυνήσει τα είδωλα.

Αυτά έγραψε, Ο Χριστός…. Κι εκείνοι στους οποίους αναφέρονταν τα λόγια αυτά… έσκυψαν και τα διάβασαν με ανέκφραστο τρόμο.

Έτρεμαν από φόβο, δεν τολμούσαν να κοιτάξουν ό ένας τον άλλον στα μάτια.

Ξέχασαν Πια Τελείως Την Αμαρτωλή Γυναίκα.

Το μόνο πού σκέφτονταν ήταν ό εαυτός τους, ό δικός τους θάνατος πού είχε χαραχτεί στο χώμα.

Ούτε μια γλώσσα δεν είχε τη δύναμη να κινηθεί, να ξανακάνει την ενοχλητική και πονηρή ερώτηση ..Σύ ουν τί λέγεις;

Ό Χριστός, ήθελε μόνο να τούς μάθει πώς πρέπει να σκέφτονται τον εαυτό τους, ν’ ασχολούνται με τις δικές τους αμαρτίες. Ήθελε να τούς υπενθυμίσει πώς, δεν έπρεπε να κρίνουν τις αμαρτίες των άλλων.

Αυτό μόνο ήθελε ό Κύριος.

Κι όταν αυτό έγινε, το… χώμα Ισοπεδώθηκε πάλι Κι Όσα Είχαν Γραφτεί Σβήστηκαν.

Μετά απ’ αυτά σηκώθηκε και τούς είπε ήρεμα

¨Ό Άναμάρτητος Υμών Πρώτος Λίθον Βαλέτω Έπ’ Αυτήν¨ (Ίωάν. Η’7).

 Όποιος από σας είναι αναμάρτητος, ας της ρίξει την πρώτη πέτρα.

Ηταν… σα να αφαίρεσε κάποιος τα όπλα των εχθρών, κι υστέρα τούς είπε: Και τώρα πυροβολήστε..

Οι πρώην αγέρωχοι δικαστές της αμαρτωλής γυναίκας έστεκαν τώρα αφοπλισμένοι, ένιωθαν Αυτοί Τώρα  Ένοχοι μπροστά στον κριτή, άφωνοι, ακίνητοι, λες κι ήταν καρφωμένοι στη γη.

 Ό Χριστός.. έσκυψε πάλι κι έγραφε στο χωμα.

Τί έγραψε αύτη τη φορά…δεν μας αποκαλύπτει η παράδοση..

Το σπουδαίο, είναι πώς με το γράψιμο στο χώμα πέτυχε τρεις στόχους:    Πρώτον, Έδωσε Τέλος Στην Καταιγίδα Πού Του Είχαν Ετοιμάσει Οι Πρεσβύτεροι Των Ιουδαίων

Δεύτερο, Ξύπνησε Τη Ναρκωμένη Τους Συνείδηση Στις Νεκρωμένες Καρδιές Τους, Έστω Και Για Λίγο- Και

Τρίτο, Γλίτωσε Την Αμαρτωλή Γυναίκα Από Το Θάνατο.

Μας λέει το Ευαγγέλιο…

 ¨Οι Δε Άκούσαντες Έξήρχοντο Εις Καθ Εις, Άρξάμενοι Από Των Πρεσβυτέρων, Και Κατελήφθη Ό Ιησούς Και Ή Γυνή Εν Μέσω Ουσα¨ (Ίωάν. η’ 9).

Εκείνοι δε σαν άκουσαν τα λόγια Του άρχισαν να φεύγουν ό ένας μετά τον άλλον, με πρώτους τούς πρεσβύτερους στην ηλικία.

Στο τέλος έμεινε μόνος ό Ιησούς και ή γυναίκα, πού έστεκε όρθια ανάμεσα σε όλους.

Το προαύλιο του ναού ..ξαφνικά άδειασε.

Για λίγο επικράτησε απόλυτη σιγή. Μετά ό Κύριος ανασηκώθηκε, κοίταξε τριγύρω κι αφού δεν είδε κανέναν είπε στη γυναίκα..

 ¨Γύναι, που είσιν; ουδείς σε κατέκρινεν;¨.

Που είναι οι κατήγοροι σου; Κανένας δεν σε κατέκρινε, δε ζητάει το λιθοβολισμό σου;Ό Κύριος θέλησε με την ερώτηση Του να της εμπνεύσει εμπιστοσύνη, ώστε να μπορέσει ν’ ακούσει, και να κατανοήσει καλύτερα αυτά πού θα της έλεγε στη συνέχεια.

Λειτούργησε όπως ένας επιδέξιος γιατρός, πού πρώτα δίνει κουράγιο στον άρρωστο κι ύστερα του χορηγεί τη θεραπεία.

Ουδείς σε κατέκρινεν;

Ή γυναίκα κατόρθωσε να ξαναβρεί τη λαλιά της κι απάντησε…

 ¨Ουδείς, Κύριε¨. Κανένας δεν με κατακρίνει πια, Κύριε.

 

 ¨Ουδέ Εγώ Σε Κατακρίνω Πορεύου Και Από Του Νύν Μηκέτι Άμάρτανε» (Ίωάν. Η’11).¨

Ούτε εγώ σε κατακρίνω. Πήγαινε. Μόνο από τώρα και στο έξης μην αμαρτήσεις ξανά.

Όταν οι άνθρωποι δεν σε κατακρίνουν για την αμαρτία σου, σημαίνει πώς δεν ορίζουν κάποια τιμωρία για την αμαρτία, μα αφήνουν την αμαρτία πάνω σου.Όταν όμως δεν κρίνει ό Θεός, σημαίνει πώς συγχωρεί την αμαρτία σου, Σε Απαλλάσσει Απ’ Αυτήν, Την Απομακρύνει Και Καθαρίζει Την Πληγή Της Ψυχής Σου. Γι’ αυτό και τα λόγια ουδέ εγώ σε κατακρίνω, είναι σα να λένε…

 ¨Οι αμαρτίες σου συγχωρούνται, κόρη. Πήγαινε και μην ξαναμαρτήσεις¨.

(ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.)

Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ ΚΙ Η ΜΑΤΑΙΗ..ΑΠΟΛΑΥΣΗ..

Αυτο Που Διαφοροποιει Τους Χριστιανους απο τους ανθρωπους του κοσμου ειναι η αισθηση ότι..Δεν Εχουν Εδω Μονιμη Πολη, Μονιμη Κατοικια, Αλλα Ελπιζουν Στην Αιωνια Και Μελλουσα, Τη Βασιλεια Του Θεου …Στην Καινη Γη Και Τους Καινους Ουρανους. Είναι η αίσθηση της Ματαιότητας και της ευτέλειας της φθαρτής τούτης γης. Αντίθετα, Η Προσδοκία Των Ανθρώπων Του Κόσμου, Η Ελπίδα Τους Και Όλες Τους Οι Μέριμνες, Επικεντρώνονται Σ’ Έναν Επίγειο Παράδεισο, Μια Ζωή Ειρηνική, Πλούσια Και Άνετη Σε ΤούτοΤον Κόσμο. Αφιερωνουν Τη Ζωη Τους Στην Αποκτηση Ολο Και Περισσοτερων Υλικων Αγαθων, Προσπαθουν Να Ριζωσουν Σε Τουτη Τη Γη, Να Χορτασουν Αρτο Και Θεαματα… Και Αδιαφορούν Για Κάθε Τι Πνευματικό. Οι Χριστιανοι Αγωνιζονται Να Απαλλαγουν Απο Τα Υλικα Αγαθα, Νιωθουν Την Αναγκη..Να Απομακρυνθουν Απο Τις Μεριμνες Και Τη Ζαλη Της Προσκαιρης Τουτης Ζωης.Φευγουν Στην Ησυχια, Στους Ερημους Τοπους.Η έρημος ήταν πάντα ο τόπος της Εκκλησίας (Αποκ. ΙΒ΄ 14). Εκει Μπορουσαν Να Γευτουν Τον Αρτο Εκ Του Ουρανου Τον Αληθινο (Ιω. στ΄ 32) Που Τους Τροφοδοτούσε Με Την Αληθινή Ζωή.

Όταν Ο Χριστος Χορτασε Τους 5000 Ανδρες, Τοτε Αυτοι Θελησαν Να Τον Κανουν Βασιλια Τους (Ιω. στ΄). Νόμισαν ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ο Μεσσίας που περιμένανε, γιατί φάνηκε πως είχε τη δύναμη να τους λύσει Τα Επίγεια Προβλήματα.Είχε τη δύναμη να κυριαρχήσει πάνω σ’ όλα τα έθνη. Έτσι Τον Ηθελαν Το Μεσσια επιγειοβασιλια. Γι’ αυτό, Μολις Συνειδητοποιησαν Οτι Ο Χριστος Δεν Ηταν Διατεθειμενος Να Τους Θρεψει Με Υλικη Τροφη… αλλά Πνευματική, Άρτο Ουράνιο, Τοτε Απογοητευτηκαν Και Τον Οδηγησαν Στην Ατιμωση Και Στο Σταυρο.

Ο Κυριος Ειπε: Εγω Ηρθα Στο Ονομα Του Πατρος Μου Και Δε ΜεΔεχθηκατε. Θα’ρθει Αλλος Στο Ονομα Το Δικο Του Και Αυτον Θα Τον Δεχθειτε (ιω. Ε΄ 43).Δηλαδη, Το Χριστο Που Δεν Ηρθε Για Δικη Του Δοξα Και Βασιλεια Επι Της Γης, Αλλα Για Τη Δοξα Του Πατρος Του Και Την Ουρανια Πνευματικη Βασιλεια Του, Δεν Τον Δεχθηκατε. Αυτον Ομως Που Θα’ρθει Για Τη Δικη Του Δοξα Σε Τουτο Το Ματαιο Κοσμο, Θα Τον Προσκυνησετε Για Βασιλια Σας.Εκει Βρισκεται Η Κριση. Ποιον Απο Τους Δυο Κυριους Θα Προτιμησουμε;Γνωρίζουμε καλά ποιος θα’ναι αυτός που θα’ρθει στο δικό του όνομα. Ο Αντιχριστος Δε Θ’ Αρνηθει Τον Πειρασμο Που Αρνηθηκε Ο Χριστος. Θα Πεσει Και Θα Προσκυνησει Το Διαβολο Και Κεινος Θα Του Προσφερει Ολες Τις Βασιλειες Της Γης. Θα Τον Κανει Βασιλεα Και Κυριο Ολοκληρης Της Ανθρωποτητας, Γιατι Θα Προσφερει Αυτο Που Ποθει Η Πεσμενη Ψυχη Του Ανθρωπου: Υλικη Τροφη, Ανεση, Ειρηνη, Υγεια. Η Κυριαρχια Του Αντιχριστου Θα Ειναι Οικονομικη.Όσοι Δεν Υποταχθουν Στο Κρατος Του Δε Θα Μπορουν Να Πωλουν Και Ν’ Αγοραζουν Υλικα Αγαθα (Αποκ. ΙΓ΄ 17).

 

 

 

 

Επομενως, Οσοι Ανθρωποι Δε Θα Εχουν Τη Δυναμη Να Στερηθουν:Τις Ανεσεις Τους, Τ’ Αγαπημενα Τους Προσωπα, Το Πλουσιο Φαγητο Τους Και Τις Ματαιες Συνηθειες Τους, Οσοι Δε Γευτηκαν Τον Αρτο Τον Αληθινο, θα υποταχθουν στο κρατος του αντιχριστου.Οι χριστιανοί, όντες αποκομμένοι από τον κόσμο τον υλικό, απομονωμένοι Στην Έρημο Της Πνευματικής Τους Ζωής, έχοντας ακούσει τη φωνή του Κυρίου τους: σήκω και φύγε απ’ αυτήν (τη Βαβυλώνα) ο λαός μου, Για Να Μην Πάρεις Από Τα Έργα Της Μήτε Από Τις Πληγές Της (Αποκ. ΙΗ΄ 4), Δε Θα Ταραχθουν Απο Την Υλικη Στερηση Που Θα Τους Επιβαλλει Ο Αντιχριστος, Εχοντας Την Ελπιδα Τους Μονο Σε Κεινον Που Τους Τρεφει.Στην Εποχη Μας Που Τα Υλικα Αγαθα Ειναι Τοσο Πολλα Και Εχουν Γεμισει Και Δεσει Τη Ζωη Μας Και Μας Έχουν Παραλύσει Πνευματικά Και Σωματικά Οφείλουμε Να Συνειδητοποιήσουμε Πως Αν Θέλουμε Να Γίνουμε Αληθινοί Χριστιανοί, Πρέπει Ν’ Αλλάξουμε Τον Τρόπο Της Ζωής Μας, Τις Επιδιώξεις Μας Και Τις Ελπίδες Μας. Πρεπει Να Αναζητησουμε Τη Ζωη Της Ησυχιας, Της Αμεριμνησιας Και Της Ακτημοσυνης, Να Απαλλαχθουμε Απο Τα Δεσμα Που Μας Κρατανε Δεμενους Και Ριζωμενους Στη Γη Και Ετσι, Ελευθεροι Πια Να Νιωσουμε Τη Γευση Του Αρτου Του Πνευματικου. Ο όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός λέει:Ότι Η Ησυχία Είναι Πάνω Απ’ Όλα Και Ότι Χωρίς Αυτή Δεν Μπορούμε Να Καθαρίσουμε Την Καρδιά Μας Και Να Νιώσουμε Την Ευτέλειά Μας. Χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να καταλάβουμε Τις Πανουργίες Του Διαβόλου, Ουτε Τη Δυναμη Και Την Προνοια Του Θεου. Και συνεχίζει: “Διότι πάντες οι άνθρωποι χρήζομεν της τοιαύτης σχολής είτε εκ μέρους είτε ολοκλήρως και εκτός ταύτης αδύνατον εις γνώσιν πνευματικήν ελθείν τινά”                (Φιλοκ. Γ΄ σελ. 99).Αυτή είναι η αληθινή χριστιανική ζωή και αυτή είναι η προετοιμασία που οφείλουμε να κάνουμε για τους καιρούς που έρχονται.

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΙ Η ..ΚΤΙΣΗ..

Ας συνεχίσουμε σήμερα αυτο που ξεκινησαμε χτές..( Για τον Πέτρο Π. που μου έγραψε ρωτώντας με, προς τί η βροχή και οι βροντές, κι όχι μια οποιαδήποτε άλλη μουσική, του απαντώ οτι οι μέρες αυτής της Μεγάλης εβδομάδας το ζητούν,κι επειδή, ο περίεργος κόσμος στον οποίο βιώνουμε τη πλάνη, προσπαθεί να μας αποπροσανατολίσει.).Ομως ας έρθουμε στην ουσία του θέματός μας…Ένα ερώτημα που βασάνιζε τον άνθρωπο, αλλά κι εξακολουθεί να τον βασανίζει, υπήρξε το αν είναι πραγ­ματικότητα, ό,τι αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας ή μήπως αποτελεί ένα δημιούργημα του μυαλού μας. Ας δούμε την άποψη της επιστήμης πάνω σε αυτό το θέμα μέσω του φαινομένου της ¨συναισθησίας¨.

Συναισθησία ονομάζεται η νευρολογική ανάμιξη των αισθήσεων. Ένας άνθρωπος που χαρακτηρίζεται από συναισθησία είναι δυνατό, για παράδειγμα, να “ακούει” τις οσμές, να “βλέπει” και να “μυρίζει” τους.. ήχους. Το συχνότερο είδος συναισθησίας είναι το να βλέπει κανείς ήχους και το να συνδυάζει αυτόματα αριθμούς με συγκεκριμένα χρώματα.Στη συναισθησία εμφανίζεται πιο έντονα το φαινόμενο της ανάμιξης των αισθήσεων, το οποίο είναι φυσιολογικό και αναπόφευκτο. Σε όλους για παράδειγμα η γεύση επηρεάζεται από την ακοή (τα πατατάκια που τρώμε μπροστά σε μικρόφωνο φαίνονται 15% πιο κριτσανιστά αν στα ακουστικά μέσω των οποίων ακούμε το σπάσιμό τους έχουν ενισχυθεί οι.. υψηλές συχνότητες, ενώ αν έχουν ενισχυθεί οι χαμηλές έναντι των υψηλών έχουμε την αίσθηση της.. νωπότητας…αυτό κι αν είναι εικονικότητα..), η ακοή από την όραση (ο ίδιος φθόγγος, το «μπα», ακούγεται «φα» αν συνδυάζεται με την ψευδή εικόνα κάποιου που προφέρει το «φα» και ακουμπά τα χείλη του στα δόντια του) κλπ. Σε όσους αποδίδεται πως έχουν συναισθησία, η επίδραση της μίας αίσθησης στην άλλη είναι ιδιαίτερα έντονη και η γενική αίσθηση του παρατηρούμενου εμφανίζεται πιο πλούσια.Η συναισθησία συναντάται συχνά ως σύμπτωμα του Αυτισμού και του συνδρόμου Άσπεργκερ, αλλά όχι αποκλειστικά. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα της χρήσης παραισθησιογόνων ψυχοενεργών, όπως το L.S.D. και η Μεσκαλίνη, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι είναι συναισθητικοί χωρίς να πάσχουν από κάποια ασθένεια και χωρίς να κάνουν χρήση ψυχοενεργών.Οι συναισθητικοί συχνά αναφέρουν συσχετίσεις ανάμεσα στις αποχρώσεις των χρωμάτων, τους τόνους των ήχων και στην ένταση των γεύσεων. Για παράδειγμα ένας συναισθητικός είναι πιθανό να “δει” ένα περισσότερο έντονο κόκκινο χρώμα καθώς ανεβαίνει η συχνότητα ενός ήχου ή μία απαλή επιφάνεια μπορεί να έχει “γλυκιά” γεύση.Οι συσχετίσεις αυτές των αισθήσεων για τους συναισθητικούς δεν είναι καθόλου μεταφορικές. Για αυτούς “πραγματικά” τα χρώματα έχουν γεύση, οι οσμές ηχούν κ.λ.π. και η εμπειρία τους αυτή είναι διαρκής σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Ωστόσο, κάποιες φορές η περίεργη αυτή ιδιαιτεροτητα χάνει την έντασή της κατά την ενηλικίωση ή μετά από αυτήν.Ένα ακόμα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της συναισθησίας είναι το ότι συνεχίζει να υπάρχει ακόμα και όταν το άτομο χάνει την ικανότητα μίας αίσθησης. Για παράδειγμα ένα άτομο που μπορεί να δει τους ήχους εξακολουθεί να το κάνει αυτό ακόμα και αν ..τυφλωθεί κάποια στιγμή στη ζωή του.

Το ότι τα ερεθίσματα, τα οποία δέχεται το μάτι μας, μπορούμε να τα σχηματοποιήσουμε ως ήχους και τα ερεθίσματα που δέχονται τα αφτιά μας ως χρώματα και σχήματα, μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ¨οι εντυπώσεις των αισθήσεων¨, άρα και ο κόσμος που αντιλαμβα­νόμαστε, είναι αποτέλεσμα της δομής του εγκεφάλου μας και όχι μια.. αντικειμενική πραγματικότητα. Δεχόμενοι όμως ότι η ανθρώπινη βιολογία, μέσω των νευρώνων, δεν μεταφέρει στον εγκέφαλο ενεργειακά σήματα μικρότερης ενέργειας από μια ελάχιστη, σημαίνει ότι δεν γίνονται αντιληπτά από εμάς.. πολλάγεγονότατουεξωτερικούκόσμου.         ΟΤσαρλςΜιούζες(Charles A(rthur) Muses (28 April 1919–2000), was an esoteric philosopher who wrote articles and books under various pseudonyms (including Musès, Musaios, Kyril Demys, Arthur Fontaine, Kenneth Demarest and Carl von Balmadis). He founded the Lion Path, a shamanistic movement. He held unusual and controversial views relating to mathematics, physics, philosophy, and many other fields.) στοβιβλίοτου ¨Συνείδησηκαιπραγματικότητα¨ λέειπως…  όλα τα αντικείμενα που μπορούμε να παρατηρήσουμε, είναι τρισ­διάστατες εικόνες που σχηματίζονται από κύματα κάτω από την επίδραση ηλεκτρομαγνητικών και πυρηνικών διαδικασιών.

Όλα τα αντικείμενα του κόσμου είναι.. τρισδιάστατες ει­κόνες που σχηματίζονται με ηλεκτρομαγνητικό τρόπο, εικόνες ενός ¨υπερ-ολογράμματος¨. Όμως, για την πλάνη των αισθήσεων παίρνει θέση και η Θεωρία της Σχετικότητας. Ας δούμε κάπως καλύτερα αυτή τη θέση.Όπως γνωρίζουμε μέσω της επιστήμης της νευροφυσιολογίας, ¨μορ­φές και σχήματα¨ τα οποία εξελίσσονται σε χώρους περισσοτέρων των τριών διαστάσεων, ακόμα και αν περιγράφονται από την Ευκλείδεια Γεωμετρία, δεν είναι δυνατόν να γίνουν αντιληπτά από τις ανθρώπι­νες αισθήσεις. Όμως, σύμφωνα με τη Θεωρία της Σχετικότητας, το Σύμπαν μας είναι τεσσάρων διαστάσεων. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα έπρεπε να αντι­λαμβανόμαστε τίποτα μέσα σε αυτό. Τι είναι λοιπόν αυτό που αντι­λαμβανόμαστε μέσω των αισθήσεών μας σαν πραγματικότητα; Σύμφωνα με τη Θεωρία της Σχετικότητας, η αισθητή συμπαντική πραγματικότητα, δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ¨η προβολή (το είδωλο, το καθρέφτισμα) όσων υπάρχουν στο πραγματικό τετραδιάστατο , αθέατο Σύμπαν πάνω σε έναν ψεύτικο τρισδιάστατο χώρο, που φτιάχνουν πλαστά οι αισθήσεις μας.

Το χώρο αυτό η θεωρία της Σχετικότητας ονομάζει χώρο Minkowski. Τα παράδοξα φαινόμενα της θεωρίας της Σχετικότητας (διαστολές και συστολές του χρόνου, του μήκους, της μάζας κ,λπ.), καθώς και όλες οι περίεργες μετρήσεις, δεν γίνονται μέσα στο πραγματικό Σύμ­παν, άρα δεν το περιγράφουν. Τα σχετικιστικά γεγονότα, οι μορφές και τα σχήματα του κόσμου που μας περιβάλλει, είναι οι προβολές του, οι παραμορφωμένες εικόνες του, πάνω σε έναν ψεύτικο  χώρο που κατασκευάζει η φυσιολογία ( μας ).. μέσω του εγκεφάλου μας. Ας δούμε όμως και ένα άλλο παράδοξο γεγονός, το οποίο μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι… το ορατό Σύμπαν δεν αποτελεί παρά μια ψευδή εικόνα μιας άλλης μη αισθητής πραγματικότητας. Επειδή η ταχύτητα του φωτός είναι πεπερασμένη, η ακτινοβολία, άρα και οι εικόνες, των μακρινών γαλαξιών ταξιδεύουν για εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσουν μέχρι τον παρατηρητή. Αυτό σημαίνει ότι τη στιγμή που βλέπουμε ένα μακρινό γαλαξία, αυτός μπορεί να έχει… καταστραφεί. Όπως γίνεται φανερό, λόγω αυτού του γεγονότος, μέσω των αισθήσεων και των επιστημονικών οργάνων μας, δεν μελετάμε τους γαλαξίες όπως είναι τώρα, αλλά τις.. παρελθοντικές εικόνες τους.

Το Σύμπαν των παρατηρήσεών μας δεν είναι το πραγματικό τωρινό Σύμπαν, αλλά αποτελεί μία εικόνα του παρελθόντος του. ¨Η νέα αυτή εικόνα¨ της συμπαντικής πραγματικότητας δημιουργεί νέα πολιτισμικά δεδομένα. Η συνειδητοποίηση της ψευδαίσθησης των εικόνων των ανθρώπινων αισθήσεων μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε καινούργια μονοπάτια σκέψης και συνειδητότητας. Στην γνώση ότι δεν υπάρχουν ποτέ άνθρωποι απομονωμένοι. Δεν τους χωρίζει κενό. Τους συνδέει φως, ακτινοβολία.( εδώ έχει λόγο η Μόνη ¨καινούργια¨ εντολή του Χριστού, περι της μεταξύ μας Αγάπης…) Είναι πυκνώματα του ίδιου υλικού και πάντοτε επικοινωνούν μεταξύ τους. Μέσω αυτής της φυσικής γνώσης μπορούμε να κατανοήσουμε ότι αν νοιώθουμε ψυχικά μόνοι, είναι γιατί δεν κατανοούμε τη συνέχεια των πάντων μέσα στο Σύμπαν, δεν την αισθανόμαστε, δεν έχουμε αυξήσει την ευαισθησία των αισθήσεων μας, σε τέτοιο επίπεδο, ώστε να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε μόνοι.

Η μοναξιά είναι προσωπικό μας πρόβλημα, δεν είναι πρόβλημα της φύσης. Δεν δημιουργηθηκαμε για να είμαστε μόνοι… γίναμε μόνοι. Βιώνουμε τη μοναξιά που είναι αποτέλεσμα των δικών μας πράξεων, της δικής μας αντίληψης, της δικής μας άγνοιας.( της δικής μας επιλογής να μην…αγαπάμε…)   Η προσφορά αυτής της αλήθειας αποτελεί ένα σπάνιο δώρο από μέρους της επιστήμης στην κοινωνία του μέλλοντος..Το ότι αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο όπως τον αντιλαμβανόμαστε, είναι όπως είπαμε μια ιδιομορφία των αισθήσεων μας. Αυτός ο ¨άνθρωπος¨ έχει διαμορφώσει έτσι τα αισθητήρια όργανά του ( μετά την πρόσληψη των…δερματίνων χιτώνων)ώστε να κάνει εύκολη και όμορφη τη ( σύντομη..)  ζωή του. Η..κτίση είναι έτσι γιατί.. είμαστε κατασκευασμένοι, αλλά και κοινωνικά εκπαιδευμένοι, ώστε να την αντιλαμβανόμαστε με αυτόν τον τρόπο.Όλες οι επιστημονικές απόψεις ,οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η σύγχρονες απόψεις των Θετικών Επιστημών, έχουν διεμβολίσει δραματικά περιοχές σκέψης που παραδοσιακά ανήκαν στην Αριστοτελική μεταφυσική, που η Ορθόδοξη θεολογια ήρθε να.. καταργήσει.. . Παρόλα αυτά, το βέβαιο είναι ότι και σε αυτές τις περιπτώσεις, η φυσική διερεύνηση εξακολουθεί να κρατάει όλο το θετικό χαρακτήρα της και να είναι αποδεικτική. Για το λόγο αυτό, όπως λέγεται από τους φυσικούς, ¨η κβαντική φυσική είναι η… θεολογία του μέλλοντος, ή καλύτερα η Θεολογία ηταν ανεκαθεν η κβαντική αντίληψη της Κτίσης..¨. σύγχρονης Φυσικής και Αστροφυσικής.    

Μεσούσης της Μεγάλης εβδομάδος, βαδίζουμε προς το Πάθος του Χριστού, χωρίς.. Δυτικούς συναισθηματισμούς, μια κι η Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν σταματά στον Σταυρό, όπως η παπική, αλλά προχωρά στην Ανάσταση, που είναι ουσιαστικά η κατάργηση του Θανάτου, σαν φόβητρου του σύγχρονου, Χαμένου Στην Εικονικότητα Του Κόσμου Της Κτίσεως… Αμετανόητου Ανθρώπου…μια και ο μετανοημένος δεν φοβάται, αλλά συμπροσευχόμενος, χαίρεται την δια του Θανάτου εξαφάνιση του φόβου του θανάτου..Καλή  Ανάσταση..και μακάρι , μετα το ¨Χριστός Ανέστη¨, να παραμείνωμε στο Ναό, και να μην ..διασκορπισθούμε. όπως οι.. εχθροί του Αναστάντος

¨Ο φιλών την ψυχήν αυτού απολέσει αυτήν…και ο μισών την ψυχήν αυτού, εν τω κόσμω τούτω,εις ζωήν αιώνιον φυλάξει αυτήν…¨

 

 

Είναι άραγε άμεσο και αληθινό αυτό που αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας;

Υπάρχουν στην πραγματικότητα όλα αυτά που παρατηρούμε, αγγίζουμε, γευόμαστε και βλέπουμε,και σε τελική ανάλυση ζουμε..
Μήπως όλα είναι μια εικονική πραγματικότητα. 

ΕναMATRIX ( όλοι γνωρίζουμε την πετυχημένη ομώνυμη ταινία..)

που προέρχεται απ τη δική μας λέξη..  μήτρα.

Η λέξη ¨εικόνα¨ προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα είκω ή έοικα και σημαίνει ομοίωμα, δηλαδή αποτύπωση των χαρακτηριστικών κάποιου πρωτοτύπου.

Αυτό σημαίνει ότι η εικόνα δεν έχει δική της υπόσταση αλλά η αξία της βρίσκεται στην ομοιότητά της με το πρωτότυπο.

Η ομοιότητα της φυσικής εικόνας προς το πρωτότυπο αναφέρεται στην  ουσία του εικονιζομένου πρωτοτύπου, διατηρώντας την διαφορά ως προς την υπόσταση.Μήπως όλα αυτά τα οποία αντιλαμβανόμαστε,με τις ατελείς ανθρώπινες αισθήσεις μας, αποτελούν, μια πλαστή εικόνα, την οποία δημιουργεί η ανθρώπινη φυσιολογία μέσω του εγκεφάλου και των αισθητηρίων οργάνων μας;

Είναι γεγονός πλέον ότι οι νέες, πειραματικά επιβεβαιωμένες όμως, επιστημονικές απόψεις για την ύλη και τα παράγωγά της, ανατρέπουν, ή πολλές φορές, ενισχύουν δόγματα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μας οδηγούν σε νέες πολιτισμικές προτεραιότητες, τις οποίες θα πρέπει γνωρίσουμε και να ξέρουμε, αφού αυτές πια θα καθορίζουν και θα καθοδηγούν τη ζωή μας. Η Εικονική..Πραγματικότητα (αγγλ. Virtual Reality VR) για να το δούμε λίγο απ την έποψη της σύγχρονης τεχνολογίας…είναι Η Προσομοίωση Ενός..περιβάλλοντος Από Έναν.. Υπολογιστή.( μην ξεχνάμε οτι ο σύγχρονος υπολογιστής δομήθηκε πάνω στη βάση του…δικού μας εγκεφάλου, κι αρχικά τον ειπαμε.. ηλεκτρονικό..εγκέφαλο )Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος και αυστηρός ορισμός για τον όρο Εικονική Πραγματικότητα. Ο όρος είναι… αντιφατικός και οδηγεί σε παρεξηγήσεις και σε πολύωρες φιλοσοφικές συζητήσεις. Πατέρας του … Ο Jaron Lanier, έδωσε τον εξής ορισμό το 1989:

 

 

“Ένα αλληλεπιδραστικό, τρισδιάστατο περιβάλλον, (φτιαγμένο από υπολογιστή), στο οποίο μπορεί κάποιος να εμβυθιστεί.” Από εκεί και έπειτα, δόθηκαν ποικίλοι ορισμοί, όπως..“Αλληλεπιδραστικά γραφικά πραγματικού χρόνου (real-time) με τρισδιάστατα μοντέλα, συνδυασμένα με μια τεχνολογία απεικόνισης η οποία δίνει τη δυνατότητα στο χρήστη για εμβύθιση στον μοντελοποιημένο κόσμο και τη δυνατότητα για απευθείας χειρισμό.” Fuchs, H., Bishop, et al. (1992)” Η ψευδαίσθηση της συμμετοχής σε ένα συνθετικό περιβάλλον αντί για την εξωτερική παρατήρηση ενός τέτοιου περιβάλλοντος. Η Εικονική Πραγματικότητα βασίζεται σε τρισδιάστατες, στερεοσκοπικές μονάδες απεικόνισης, με ανιχνευτή της κίνησης του κεφαλιού, του χεριού ή του σώματος και στερεοσκοπικό ήχο. Η Εικονική Πραγματικότητα είναι μια εμπειρία εμβύθισης που χρησιμοποιεί όλες τις αισθήσεις.” Gigante, M. (1993)“Ένα υπολογιστικό σύστημα το οποίο χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ¨εικονικών κόσμων¨, στους οποίους ο χρήστης έχει την εντύπωση της ύπαρξης του, σε αυτούς και επιπλέον έχει την ικανότητα να πλοηγηθεί και να χειριστεί τα αντικείμενά τους.” C.Manetta, & Blade R. (1995)          

“Η εξομοίωση ενός πραγματικού ή φανταστικού περιβάλλοντος, το οποίο μπορεί να το βιώσει ο χρήστης οπτικά στις τρεις διαστάσεις του πλάτους, ύψους και βάθους και το οποίο μπορεί επιπροσθέτως να παρέχει μια αλληλεπιδραστική οπτική εμπειρία με κίνηση σε πραγματικό χρόνο (real-time) με ήχο και πιθανώς και απτικές ή άλλες μορφές ανάδρασης.” Whatis.com full reference (2003) ..

Τελευταία, στην επιστημονική κοινότητα, αποφεύγεται η χρήση του όρου Εικονική Πραγματικότητα, λόγω της αντιφατικότητάς του και χρησιμοποιείται ο όρος Εικονικό ΠεριβάλλονVirtual Environment .Η Εικονική Πραγματικότητα χρησιμοποιεί ηλεκτρονικούς υπολογιστές, για να δημιουργήσει και να προσομοιώσει υπαρκτά ή μη περιβάλλοντα, από τα οποία ο χρήστης έχει την ψευδαίσθηση ότι περιβάλλεται και στα οποία μπορεί να κινηθεί ελεύθερα, αλληλεπιδρώντας παράλληλα με τα αντικείμενα που περιλαμβάνουν, όπως θα έκανε και στον πραγματικό κόσμο.Για να είναι όσο πιο πετυχημένη γίνεται η ¨εμβύθιση¨ ενός χρήστη σε ένα περιβάλλον Εικονικής Πραγματικότητας, είναι σημαντικό να απομονωθεί ( ο χρήστης και οι αισθήσεις του)από τον πραγματικό κόσμο, επικαλύπτοντας τα ερεθίσματα του πραγματικού κόσμου, με αντίστοιχα εικονικά, φτιαγμένα από το σύστημα της Εικονικής Πραγματικότητας. Από τις πέντε αισθήσεις, οι πιο σημαντικές κατά φθίνουσα σειρά είναι η όραση, η ακοή και η αφή. 

Η ιστορία της Εικονικής Πραγματικότητας, ξεκινά από τις πρώτες στιγμές που ο άνθρωπος θέλησε να εκφραστεί, περίπου 15000 χρόνια π.Χ., με τις προϊστορικές ζωγραφιές σε σπηλιές, όπως το σπήλαιο Λασκώ στη νότια Γαλλία αλλά και με τα διάφορα θρησκευτικά τελετουργικά, που προσπαθούσαν να αγκαλιάσουν όλες τις ανθρώπινες αισθήσεις και να προκαλέσουν δέος και θαυμασμό. Φαίνεται ότι οι Έλληνες και Ρωμαίοι ζωγράφοι έφταναν σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο τρισδιάστατου ρεαλισμού στα έργα τους χρησιμοποιώντας τη διαίσθησή τους, παρά σχεδιάζοντας τα πάντα από την αρχή με ακρίβεια. Απ όλα αυτά φτάνουμε σ ένα συμπέρασμα πως..τα πάντα είναι αντιλήψεις.

Ευρύτερες αντιλήψεις ίσως, αλλά παρ’ όλα αυτά, αντιλήψεις.Όλα όσα, νομίζουμε ότι γνωρίζουμε και βιώνουμε, είναι μέρος της εικονικότητος. Ολα  βρίσκονται στο μυαλό μας. Όλα όσα νομίζουμ..φυσιολογικά μας σκλαβώνουν εικονικότητα μας υπνωτίζει με συνήθειες: χιλιάδες λεπτομέρειες της καθημερινότητας που έχουμε  εκπαιδευτεί να αγνούμε. Κανόνες επί κανόνων που νομίζουμε ότι είναι φυσιολογικό να υπακούομε. Αποκαλύπτεις τον Εαυτό σου, όταν έχεις αποκηρύξει και απαλλαγεί από την  εικονικότητα που λανθασμένα πάντα πίστευες ότι ήσουν εσύ.

( Στο σημερινό Ευαγγέλιο ακούσαμε πως αυτός που¨αγαπά¨τη ψυχή του θα την χάσει, ενώ αυτός που δεν της δίνει σημασία , αυτή την έννοια έχει το μισών αυτήν, θα την διατηρήσει για πάντα…τούτα τα λόγια είνα σοβαρά και δείχνουν το πόσο μικρή σημασία έχει να στέκεται κανείς σ ένα εικονικό κόσμο..που μας προέκυψε μετά την ¨πτώση¨, και μας δόθηκε τόσος όσος μας χρειαζόταν για να καταλάβουμε το σφάλμα μας και να μετανοήσουμε..

Γι αυτό και το πεπερασμένο των αισθήσεων…)

Αλλά αυτό είναι ένας καθολικός πόλεμος, με τον εαυτό μας και με τον κόσμο..Ενας πόλεμος που δεν είμαστε  προετοιμασμένοι ούτε εξοπλισμένοι να αναλάβουμε…  Γι αυτό κι ο Χριστός μας τονίζει πως σ αυτόν τον εικονικό κόσμο που ανήκει κατα κυριαρχία στον αλλότριο και τους αγγέλους του, θα έχουμε θλίψη.

Ομως αμέσως μας παρηγορει λέγοντας μας πως θα πρέπει να έχουμε θάρρος  μια κι Εκείνος Νίκησε τον κόσμο της εικονικότητας με το να ανέβει στον Σταυρό και να μην κατεβεί απ αυτόν…Πολλοί έχουν προσπαθήσει, πολλοί ακόμα θα το επιχειρήσουν, αλλά είναι λίγοι, ελάχιστοι, αυτοί που το έχουν καταφέρει, να κερδίσουν τον πόλεμο – όχι μόνο μερικές μάχες ( μόνο και μόνο για να συμμορφωθούν πάλι, με μια αξιολύπητη στάση ανωτερότητας ).Μη ζητάς αυτό που δεν είσαι έτοιμος να αναλάβεις. Και μη ζητάς από τυφλούς να σε οδηγήσουν σε αυτό που δεν έχουν οι ίδιοι δει. Κανείς δεν αναλαμβάνει αυτόν τον πόλεμο χωρίς προετοιμασία ή χωρίς ένα πραγματικό..οδηγό

(http://kosmaser.wordpress.com/2013/04/30/%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b9)..

που θα συμμετέχει μαζί του στις μάχες.

Μόνο η Αλήθεια μπορεί να σε ελευθερώσει.

Αλλά η αλήθεια είναι μια λέξη, που Η εικονικότητα δεν σε αφήνει να καταλάβεις.

Κι ο Πόντιος Πιλάτος, πολύ μπροστά για την εποχή του, αναρωτιόταν ποιά να ήταν η όντως αλήθεια, αλλά η εικονικότητα της δύναμης του Καίσαρα, κι  ο πανδαμάτωρ φόβος, τον ανάγκασε να πάει κόντρα στην πεποίθησή του για την αθωότητα του Χριστού….

Και πάλι η εικονικότητα των διεφθαρμένων απ την εξουσία Φαρισαίων νίκησε…την μια και μοναδική αλήθεια που ηταν ο Χριστός…      

Δεν υπάρχουν πολλές αλήθειες, δεν υπάρχει αυτό που λένε, ¨η αλήθεια μου¨ή η αλήθεια του άλλου… Η εικονικότητα κρύβεται πίσω από λέξεις που χρησιμοποιεί για το δικό της συμφέρον.

Τα χειρότερα τέρατα, εφιάλτες, κολάσεις είναι δημιουργήματα δικά μας. Ισως θάπρεπε να είμαστε ετοιμοι να καταστρέψουμε, ολα όσα ξέρουμε και στα οποία έχουμε  βασιστεί για την άνεσή μας,  τόσο καιρό..

Αλλωστε ακούσαμε

¨Ο φιλών την ψυχήν αυτού απολέσει αυτήν…και ο μισών την ψυχήν αυτού, εν τω κόσμω τούτω,εις ζωήν αιώνιον φυλάξει αυτήν…¨

ΟΛΟΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ..ΓΚΟΥΡΟΥ ΔΗΛΑΔΗ.. ΓΕΡΟΝΤΑ..

 

¨Γνώθι ως θανέειν πέπρωται άπασι..¨
Αντιγράφω τα λόγια ένός απ τους πιό χαριτωμένους νευρολόγους της προηγούμενης γενιάς του Γ.Α.:
¨Συχνά με κατηγορούν πως μιλάω για τον Θεό, ενώ για τους περισσότερους ανθρώπους ο Θεός είναι κάτι το άπιαστο ,το αόρατο, το αδιανόητο.Και όμως πώς να μη μιλήσω για το Θεό, όταν κάθε μέρα, κάθε ώρα,σε κάθε μου προσπάθεια, ¨σκουντουφλώ στον Θείο θρόνο.¨Και έχω μάθει να ξεχωρίζω την παρουσία του, πίσω και μέσα σε χίλια πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις.Και τον διακρίνω, τον νοιώθω, τον αντιλαμβάνομαι. Και ο θάνατος είναι ένα απο τα κεφάλαια της ζωής που σε φέρνει αντίκρυ στον θείο θρόνο..¨
Λέει ακόμα :¨Οποια καλλιέργεια κι αν πάρει ο άνθρωπος, αν αυτή δεν έχει αναφορά στον Θεό, τον..¨Παλαιο των ημερών..¨είναι φρούριο χτισμένο στην άμμο.Κι εδώ χρειάζεσαι τον κατάλληλο γκουρού, που σημαίνει δάσκαλος κι έχει την ελληνικότατη ρίζα Γέροντας..Αν τον βρείς τότε η ζωή σου στην αναζήτηση και καλλιέργεια της ελεύθερης βούλησης σου, γίνεται όνειρο..


Αυτά λέει ο καλός γιατρός και με βάζουν σε σκέψεις για το κατά πόσον έχουμε σκεφθεί με ψυχραιμία αν οι δυσκολίες που παρουσιάζονται στη ζωή του καθ ενός απ εμάς είναι βοηθήματα για να μπορέσουμε να καταλάβουμε με τον πιό πρόσφορο τρόπο το φοβερό γνωμικό του μεγάλου Πυθαγόρα:
¨Γνώθι ως θανέειν πέπρωται άπασι..¨
Αυτό είναι το μόνο βέβαιο..Ολα τα άλλα είναι απλά προσπάθεια διατήρησης ενός status, για να οικοδομήσουμε την..μετάνοια, δηλαδή την αλλαγή του νού, της νοοτροπίας μας και να μάθουμε να αγαπούμε τον συνάνθρωπό μας, κι όλους τους ζωντανούς οργανισμούς που μας περιβάλουν, παραμερίζοντας το μέγιστο κακό της φιλαυτίας.
Δύσκολο, όμως όχι ακατόρθωτο..Εκείνο που είναι σχεδόν ακατόρθωτο, είναι να μάθουμε να λέμε…
εγω φταιω.. κι ας μην φταίμε..
Να μη μας πνίγει το δικηο, όταν ειμαστε αθώοι..
Να μην εξαντλούμε το εύρος της φωνής μας για να το φωνάξουμε..
Να μην ζητάμε τον πιό ικανό δικηγόρο για να μας υποστηρίξει..


Το βλέμμα μας σ Εκείνον τον ¨Ξένο¨, που πήρε όλα τα αμαρτήματά μας πάνω Του, και μας δίδαξε με το παράδειγμά Του..
Να μην ξεφωνίζουμε , πνιγμένοι απ τη δίκαιη αγανάκτηση έξω απ τα πολυτελή και εξωφρενικά πανάκριβα σπίτια επίορκων, πλήν ανόητων πολιτικών με διάτρητη ζωη και υπόληψη, ζητώντας, άραγε απο ποιούς, να τους…σταυρώσουν και να τους πάρουν πίσω τα αργύρια της προδοσίας του ελληνικού λαού..
Αν ήταν να επιστραφούν τα αργύρια της προδοσίας του λαού, απο τους μεταπολιτικούς.. πολιτικούς μας ,πόσους άραγε αγρούς κεραμέως θα έπρεπε να αγοράσουμε προς..ταφήν των ξένων;

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ..ΤΑ ΕΠΤΑ ΟΥΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ..ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΟΥΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ..

Σήμερα Μεγάλη Δευτέρα ακούσαμε και πάλι τα φοβερά ουαί του Χριστού.

Στο 22 και  23ο  κεφάλαιο του Ματθαίου παρακολουθούμε τον Ιησού να  απευθύνει τις πιο σκληρές καταγγελίες, που συμπεριλαμβάνονται σε επτά προτάσεις που αρχίζουν με ένα φοβερό.. 

Ουαί.. Οι Φαρισαίοι, μαζί με τους Γραμματείς, κρατούσαν στα χέρια τους τη θρησκευτική ηγεσία του λαού Ισραήλ.

Οι Φαρισαίοι, η πολυαριθμότερη  θρησκευτική  μερίδα των ημερών του Ιησού, ισχυρότερη και με τη μεγαλύτερη επιρροή, έμεναν αυστηρά προσηλωμένοι στο Νόμο και τηρούσαν αυστηρά το γράμμα και τους τύπους του, αλλά και τις παραδόσεις.

Ασφαλώς υπήρχαν ανάμεσά τους ειλικρινείς και ευσεβείς άνθρωποι, όμως στην πλειοψηφία τους ήταν γνωστοί για την Απληστία, Την Σκληροκαρδία, Την Αυτοδικαίωση Και Την Υποκρισία. Γραμματείς λέγονταν οι αντιγραφείς των Γραφών, που τους ονόμαζαν και..Νομικούς.

Το να είναι κανείς σωστός, τίμιος, ενάρετος, αγαπητός στον κόσμο, είναι και δύσκολο και γεμάτο κινδύνους.

Το να μπορεί κάποιος να παρασύρει το πλήθος, είναι και δύσκολο και επικίνδυνο. Ομως εαν κάποιος κάνει τον ηγέτη, τον αρχηγό, τον ηγούμενο, εν πάσει περιπτώσει ομάδας ανθρώπων που πιστεύουν σ αυτόν, και όλοι μαζί ενωμένοι κατορθώνουν να επιτύχουν μεγάλα κοσμικά επιτεύγματα, αυτό τους τοποθετεί στην  κατηγορία των προικισμένων ηγετών..

Και καλά όλα αυτά να συμβούν στον επιχειρηματικό τομέα, όπου και επιθυμητά είναι αλλά και άξια θαυμασμού…

Οταν όμως αυτά συμβαίνουν στον χώρο της Εκκλησίας, όπου υπο το σχήμα το μοναχικό, άνδρες ή γυναίκες έντεχνα κρυπτόμενοι επιχειρούν έργα μάταια, πονηρά, παράνομα, εξαγοράζοντας συνειδήσεις και ανθρώπους, και όλα αυτά τα κάνουν δήθεν στο όνομα του Χριστού, τότε το  ατόπημα είναι βαρύ..

Για κάτι τέτοιους ο Χριστός μίλησε για μια και μοναδική φορά εκτοξεύοντας τα φοβερά ουαί..Του,…

Ουαί. Τα λόγια αυτά, που ο Ιησούς τούς απηύθυνε, αποτελούν την μόνη και  πιο πικρή καταγγελία που βγήκε ποτέ  από τα Χείλη Του.

Ο Ματθαίος Χρησιμοποιεί Την Συμπαθή σ Αυτόν Μέθοδο Των Επτάδων, Οπωσδήποτε ο αριθμός επτά μέσα στις σελίδες των Αγίων Γραφών φανερώνει την πληρότητα , και στο προκείμενο την πληρότητα της κακίας.

Προφανώς αυτά τα “Ουαί” χρησιμοποιούνται ως εισαγωγή στην προαγγελία της τελευταίας τιμωρίας.  

Ουαί σε σάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί.. διότι κλείετε την βασιλείαν των ουρανών έμπροσθεν των ανθρώπων.. επειδή σεις δεν εισέρχεσθε, ουδέ τους εισερχομένους αφήνετε να εισέλθωσιν 

Έτσι ακριβώς συμβαίνει με τους θρησκευτικούς ηγέτες. Καθώς τους απορροφά το σύστημα και ο θρησκευτικός τύπος, μετατρέπουν τελικά τον σκοπό της λατρευτικής ζωής των πιστών από οδό επικοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό, σε δουλικό σύστημα που τον απομακρύνει από τα άνω. 

Ουαί σε σάς,, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί.. διότι κατατρώγετε τας οικίας των χηρών, και τούτο επί προφάσει ότι κάμνετε μακράς προσευχάς.. διά τούτο θέλετε λάβει μεγαλυτέρα καταδίκην (εδ. 14).

Η θρησκεία, σε όλες τις χώρες και όλες τις εποχές, συνδέθηκε με την αμοιβή των εκπροσώπων της. Καθώς, ο πονηρά σκεπτόμενος άνθρωπος, επιχειρεί πάντοτε να “εξαγοράζει” τους ομοίους του για να έχει την εύνοιά τους, το ίδιο προσπάθησε και προσπαθεί να κάνει με τον Θεό.

Επειδή όμως ο Θεός δεν παρουσιάζεται αυτοπροσώπως, τα δώρα τους οι άνθρωποι τα προσφέρουν σε υποτιθέμενους εκπροσώπους της θρησκείας.

Καθώς όμως ο μαμωνάς διαφθείρει τον άνθρωπο ακόμα και όταν προέρχεται από θρησκευτικές θυσίες, η πλεονεξία δεν αρκείται μόνο στην αποδοχή των αυτοπροαίρετων προσφορών, αλλά προχωρεί στο να απαιτήσει ακόμη και τας οικίας των χηρών.

Το Φαινόμενο  εξελίσσεται ίδιο και απαράλλακτο ως τις ημέρες μας… 

Ουαί σε σάς,, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί.. διότι περιέρχεσθε την θάλασσαν και την ξηράν, διά να κάμετε ένα προσήλυτον και όταν γείνη, κάμνετε αυτόν υιόν της γεέννης διπλότερον υμών ..

Άλλο στοιχείο χαρακτηριστικό του φαρισαϊκού πνεύματος είναι η προσπάθεια εξασφάλισης προσηλύτων. Για το σκοπό αυτό καταναλώνονται οι περισσότερες δυνάμεις και μέσα των διαφόρων θρησκευτικών κινημάτων και σήμερα.

Όντας κενοί ουσίας οι κήρυκες, αυτονόητο πως και οι μαθητές τους θα εξελιχθούν πολύ χειρότερα για να γίνουν άξιοι γεέννης διπλότερον από τους δασκάλους τους. 

Ουαί σε σάς, οδηγοί τυφλοίΟ λόγος εδώ θυμίζει μια άλλη δήλωση του Ιησού, όταν είπε στους μαθητές Του για τους Φαρισαίους: Αφήσατε αυτούς που είναι οδηγοί τυφλοί τυφλών… τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθρον θέλουσι πέσει’ (Ματθ. 15/ιε/12-14).

Πόσοι και πόσοι δεν παρουσιάστηκαν μέσα στους αιώνες, και εξακολουθούν και σήμερα να παρουσιάζονται στους ανθρώπους, ως ¨φωτισμένοι¨, δάσκαλοι, γκουρού κ.λπ., επιχειρώντας να γίνουν οδηγοί

Ουαί σε σάς γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί.. διότι αποδεκατίζετε το ηδύοσμον, και το άνηθον, και το κύμινον και αφήκατε τα βαρύτερα του νόμου, την κρίσιν και τον έλεον και την πίστιν ταύτα έπρεπε να πράττητε, και εκείνα να μη αφήνητε. Οδηγοί τυφλοί, οίτινες διϋλίζετε τον κώνωπα, την δε κάμηλον καταπίνετε 

Ουαί σε σάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι καθαρίζετε το έξωθεν του ποτηρίου και του πινακίου, έσωθεν όμως γέμουσιν εξ αρπαγής και ακρασίας. Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισον πρώτον το εντός του ποτηρίου και του πινακίου, διά να γείνη και το εκτός αυτών καθαρόν.

Ουαί σε σάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι παρομοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν όμως γέμουσιν οστέων νεκρών, και πάσης ακαθαρσίας.

Ούτω και σεις έξωθεν μεν φαίνεσθε εις τους ανθρώπους δίκαιοι, έσωθεν είσθε πλήρεις υποκρίσεως και ανομίας ..Λόγια όμορφα, κτήρια πλούσια, τελετουργίες εντυπωσιακές, εικόνα συγκινητική που πίσω της κρύβονται 

Έχθραι, Έριδες, Ζηλοτυπίαι, Θυμοί, Μάχαι, Διχοστασίαι, Αιρέσεις, Φθόνοι Και Άλλα Έργα Της Σαρκός, για τα οποία το Πνεύμα του Θεού βεβαιώνει ότι οι τα τοιαύτα πράττοντες βασιλείαν Θεού δεν θέλουσι κληρονομήσει (Γαλ. 5/ε/19-21). ..              

Ουαί σε σάς, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριταί διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών, και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων και λέγετε, Εάν είμεθα εν ταις ημέραις των πατέρων ημών, δεν ηθέλομεν είσθαι συγκοινωνοί αυτών εν τω αίματι των προφητών. Ώστε μαρτυρείτε εις εαυτούς, ότι είσθε υιοί των φονευσάντων τους προφήτας (εδ. 29-31).

Άλλη πρακτική των Φαρισαίων ( παλαιών και συγχρόνων) που ακολουθεί τους υποκριτές ανά τους αιώνες, είναι η προσπάθεια απόσεισης των ευθυνών των, και μετάθεσης των εις ώμους αθώων, την αθωότητα των οποίων ( κι αυτό είναι το χειρότερο όλων )την γνωρίζουν οι σύγχρονοι φαρισαίοι….

Εκείνοι έκαναν τα λάθη, εμείς κάνουμε τα ορθά. Μη έχοντας όμως καμία επαφή με το Πνεύμα του Θεού ,το μόνο που μπορεί να γεννήσει αγαθό, αναλώνονται να επαναλαμβάνουν τα ίδια σφάλματα, ακόμα και τα ίδια θρησκευτικά εγκλήματα, δημιουργώντας νέους μάρτυρες της αγνής πίστης.

Ο Ιησούς δεν μίλησε ποτέ άλλοτε στο λαό με παρόμοιο τρόπο, μα ούτε και προς τους αμαρτωλούς τελώνες…

Ήταν Ο Πιο Γνήσια Ευσεβής Άνθρωπος Που Έζησε Ποτέ Πάνω Στη Γη.

Όμως η ψυχή Του αηδίαζε τη θρησκευτική προσποίηση και την υποκρισία. Δυστυχώς, άνθρωποι με τέτοια χαρακτηριστικά, όπως περιγράφονται σ αυτό το κεφάλαιο του Ματθαίου, δεν έλειψαν ποτέ.

Εντούτοις, ποτέ οι ανάξιοι αυτοί θρησκευτικοί ηγέτες δεν βρέθηκαν χωρίς οπαδούς.

Μάλιστα τις περισσότερες φορές, όπως θα γράψει ο Παύλος, δυστυχώς οι άνθρωποι αρέσκονται ν’ ακολουθούν τέτοιους δασκάλους, κατά τας ιδίας αυτών επιθυμίας, γαργαλιζόμενοι την ακοήν (Β’ Τιμ. 4/δ/3), κι είναι για τούτο υπεύθυνοι και αυτοί.

Οι υποκριτές στον χωρο της Εκκλησίας δεν έλειψαν ποτέ. Και σήμερα υπάρχουν και προσπαθούν να κρατηθούν στο φώς της υποτιθέμενης τήρησης της νομικιστικής δεοντολογίας..

Ομως δεν παύουν οι πράξεις τους να θυμίζουν τους φαρισαίους της εποχής του Χριστού..Τί κι αν μέχρι στιγμής διαλανθάνουν της τιμωρίας..

Τα φοβερά Ουαί του Χριστού, θ ακουστούν κάποια στιγμή, κι αν μεν είναι κατα την διάρκεια αυτής της ζωής, υπάρχει η ευκαιρία του εξιλασμού,

Αν όμως διελθόντες τον Ρουβίκωνα, τους ξυπνήσει ο ανελέητος Αδης….

Τότε Κύριος Οίδε Του Κλαυθμού Και Οδυρμού Των..

 

 

ΙΩΣΗΦ Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ..ΕΙΣ ΤΥΠΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥ..

Ένα από τα πρόσωπα, που προβάλλει η Μεγ. Εβδομάδα μπροστά μας..είναι ο Ιωσήφ, ο γυιος του Ιακώβ..Η Εκκλησία μας τον είπε Πάγκαλο, που σημαίνει τόσο πολύ καλό, που η λέξη είναι λίγη για το εκφράσει… Έζησε 1800 περίπου χρόνια προ Χριστού. Και ποιά σχέση λοιπόν μπορεί να έχει ένα πρόσωπο, που έζησε τόσους αιώνες προ Χριστού.. μ’ εμάς;

Έχει σχέση με το Χριστό και μ’ εμάς, γιατί είναι Τύπος Του Χριστού. Το πρόσωπο, δηλαδή αυτό της Παλαιάς Διαθήκης, προτυπώνει, προεικονίζει, συμβολίζει το Χριστό. Είναι Ο Ιωσήφ Ο Πάγκαλος.

Πολλά πρόσωπα στη Παλαιά Διαθήκη είναι εις τύπον Χριστού, όπως ο Αδάμ, ο Ισαάκ, ο Δαβίδ κ.ά. Εκείνο όμως το πρόσωπο, που προτυπώνει και προεικονίζει στα περισσότερα σημεία της ζωής του το Χριστό, είναι ο Ιωσήφ, ένα από τα δώδεκα παιδιά του πατριάρχου Ιακώβ. Ήταν το πιο αγαπημένο παιδί του Ιακώβ. Αγαπητός Υιός και ο Χριστός.  Τον φθόνησαν τον Ιωσήφ τα αδέλφια του. Δεν μπορούσαν να υποφέρουν την υπεροχή του. Και με το Χριστό το ίδιο έγινε. Τον μίσησαν και τον φθόνησαν οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι.  Αποφάσισαν τ’ αδέλφια να σκοτώσουν τον αθώο Ιωσήφ. Το ίδιο και στη περίπτωση του Ιησού. Άρχοντες του Ισραήλ, αρχιερείς, γραμματείς, φαρισαίοι, συσκέπτονται, πώς θα συλλάβουν και θα θανατώσουν τον Ιησού, τον πιο εκλεκτό αδελφό τους. Εκείνο το ¨Δεύτε αποκτείνωμεν αυτόν¨ των αδελφών του Ιωσήφ, ακούγεται το ίδιο και στην παραβολή των κακών γεωργών,    ( που ακούσαμε στο σημρινό Ευαγγέλιο) όπου σαφώς συμβολίζεται η απόφαση των Ιουδαίων για τη θανάτωση του Υιού του Βασιλέως,  Ιησού.Πούλησαν τον Ιωσήφ τα αδέλφια του για 20 χρυσά νομίσματα. Εκείνος απ τους 12 αδελφούς, που έκανε τη σχετική πρόταση ήταν ο Ιούδας. Ιούδας ( απ τους 12 Μαθητές..) και στη περίπτωση του εικονιζόμενου και προτυπούμενου Χριστού, το όργανο της αγοροπωλησίας. ¨Πούλησε¨ το Χριστό για 30 αργύρια.

Έπαθε και υπέφερε ο Ιωσήφ και στα χέρια των αδελφών του και στα χέρια των ξένων, των Αιγυπτίων. Τα αδέλφια του τον έριξαν μέσα σ’ ένα βαθύ λάκκο, για να τον κατασπαράξουν τα θηρία. Και οι Αιγύπτιοι τον έριξαν μέσα στη φυλακή σαν να ήταν ένοχος, ενώ ήταν αθώος. Θύμα συκοφαντίας ο αθώος και αγνός Ιωσήφ. Έπαθε και υπέφερε και ο Χριστός. Έπαθε ως άνθρωπος. Οι αδελφοί του οι Ιουδαίοι τον οδήγησαν σε πολλά παθήματα, τον βασάνισαν. Αλλά και οι ξένοι, οι Ρωμαίοι, στους οποίους τον παρέδωσαν οι Ιουδαίοι, και εκείνοι τον βασάνισαν. Ρίχτηκε στη φυλακή, σύρθηκε σαν κακούργος στο κριτήριο, καταδικάστηκε σαν κοινός εγκληματίας και τελικά θανατώθηκε πάνω στο Σταυρό.Δεν έμεινε για πάντα ταπεινωμένος ο Ιωσήφ. Από την ταπείνωση του λάκκου και της φυλακής οδηγήθηκε στη δόξα. Ο Φαραώ τον ανέστησε από τα βάθη της φυλακής και τον κατέστησε άρχοντα.

Προτύπωση της ενδόξου Αναστάσεως του Χριστού. Ρίχτηκε στο λάκκο του θανάτου και του τάφου. Δεν παρέμεινε πολύ. Ανέστη τριήμερος. Μετά το πάθος η δόξα. Μετά το Σταυρό η Ανάσταση. Ο Ιωσήφ σαν άρχοντας της Αιγύπτου σε καιρό πείνας άνοιξε τις αποθήκες του και έγινε σιτοδότης και έθρεψε τους πεινασμένους αδελφούς του. Σιτοδότης και ο Χριστός. Ανεξάντλητες οι αποθήκες του. Πάντοτε προσφέρει και προσφέρεται. Τρέφει  με το θειο Άρτο του, ποτίζει με το τίμιο Αίμα του. Τρέφει με τη θεία Κοινωνία.Από όλες τις λεπτομέρειες της ζωής του Ιωσήφ, σε μία δίνει ιδιαίτερη έμφαση η αποψινή ακολουθία.

Στο επεισόδιο με την αμαρτωλή γυναίκα,  τη σύζυγο του Πετεφρή. Μια γυναίκα βρέθηκε μπροστά στον Ιωσήφ. Πάντα..Κάποια γυναίκα βρίσκεται μπροστά στη ζωή κάθε νέου. Η γυναίκα όργανο κακού στο πρόσωπο της Εύας, και της δευτέρας Εύας, όπως ονομάζεται η γυναίκα του Πετεφρή ..Δεν υποτάχθηκε ο Ιωσήφ. Φυλακίσθηκε σωματικά. Αλλά δούλος στη ψυχή δεν έγινε. Έμεινε αδούλωτος. Αδούλωτους μας θέλει ο Χριστός. Ελεύθερους από τους πειρασμούς. Τί Κάνει Ο Ιωσήφ. Μια σκέψη αστραπιαία και.. μια κίνηση αστραπιαία. Η σκέψη: Με βλέπει ο Θεός. Πώς να κάνω τέτοια πράξη ..Η κίνηση: Τόβαλε στα πόδια. Έφυγε. ¨ Και αφήνοντας τα ρούχα του στα χέρια της, έφυγε και βγήκε έξω¨ (Γεν, 39,12).Τίποτα τυχαίο..Ηπατήθη η Εύα στον Παράδεισο..Και..ενεδύθη τον χιτώνα της φθοράς και του θανάτου

Διαφορική προτύπωση ο Ιωσήφ..απέρριψε τον χιτώνα στα χέρια της γυναίκας του Αιγυπτίου, και ανεχώρησε γυμνός, πλήν ενδεδυμένος τον..πρώτον χιτώνα, εκείνον που και η Εύα είχε, όντας στον ΦωτισμόΑυτή η σκέψη και αυτή η κίνηση του Ιωσήφ, σώζουν σε στιγμές σφοδρού πειρασμού…Λάμπει ο Ιωσήφ….που σε μια στιγμή έγινε..  Πάγκαλος. Αστράπτει η αρετή του. Σύμβολο για τη νεολαία, για κάθε χριστιανό. Καλή και Αγία Μεγάλη Εβδομάδα..

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 118 other followers

%d bloggers like this: